ஶிவபுராணம்

பிதா தவோத்ஸ்ரு'ஷ்டவிபூஷணாம்பரஸ்ரகுத்தரீயாமலகேஶஸம்ஹதிஃ ப்ரவாதரம்பேவ லதேவ சம்சலஃ பபாத வை பைரவபாதபம்கஜே

உன் தந்தை, ஆபரணங்கள், ஆடைகள், மாலைகள், மேலுடுப்பும், முடியும் கலைந்த நிலையில், புயல் தொடங்கும் போது கொடிகள் அசைவதைப் போல, நிலைதவறி பைரவனின் திருவடியில் விழுந்தார்.

தாவத்விதிம் தாத தித்ரு'க்ஷுரச்யுதஃ க்ரு'பாலுரஸ்மத்பதிபாதபல்லவம் நிஷிச்ய பாஷ்பைரவதத்க்ரு'தாம்ஜலிர்யதா ஶிஶுஃ ஸ்வம் பிதரம் கலாக்ஷரம்

அப்போது, அந்த விதியை காண விரும்பி, கருணையுள்ள அச்யுதன் எங்கள் ஆண்டவரின் திருவடிகளின் தூளைத் தலையில் வைத்து, கண்ணீர் வழிந்துகொண்டு, கை கூப்பி, குழந்தை தன் தந்தையிடம் பேசும் போல தடுமாறும் சொற்களுடன் உரையாடினான்.

த்வயா ப்ரயத்நேந புரா ஹி தத்தம் யதஸ்ய பஞ்சாநநமீஶசிஹ்நம் தஸ்மாத்க்ஷமஸ்வாத்யமநுக்ரஹார்ஹம் குரு ப்ரஸாதம் விதயே ஹ்யமுஷ்மை

ஓ ஆண்டவரே, நீர் முன்பு முயற்சியுடன் அளித்த அந்த ஐந்து முகங்களும், ஈசனின் அடையாளமும் காரணமாக, அவனை மன்னியுங்கள்; அவன் உங்கள் அருளுக்கு தகுதியானவன். அந்த விதிக்காக அவனுக்கு தயை காட்டுங்கள்.

இத்யர்திதோ ऽச்யுதேநேஶஸ்துஷ்டஃ ஸுரகணாம்கணே நிவர்தயாமாஸ ததா பைரவம் ப்ரஹ்மதம்டதஃ

அச்யுதன் இவ்வாறு வேண்டியபோது, ஆண்டவர் மகிழ்ந்து, தேவர்களின் மத்தியில், அப்போது பைரவனை பிரம்மாவின் தண்டனையிலிருந்து விலக்கினார்.

அதாஹ தேவஃ கிதவம் விதிம் விகதகம்தரம் ப்ரஹ்மம்ஸ்த்வமர்ஹணாகாம்க்ஷீ ஶடமீஶத்வமாஸ்திதஃ

பின்னர் தேவன், தலை இல்லாமல் நின்ற வஞ்சக விதியிடம் பேசினார்: 'ஓ பிரம்மா, நீர் அர்ச்சனைக்கு ஆசைப்படுபவர், வஞ்சகர், ஆண்டவராக இருப்பதை ஏற்றுள்ளீர்.'

நாதஸ்தே ஸத்க்ரு'திர்லோகே பூயாத்ஸ்தாநோத்ஸவாதிகம் ஸ்வாமிந்ப்ரஸீதாத்ய மஹாவிபூதே மந்யே வரம் வரத மே ஶிரஸஃ ப்ரமோக்ஷம்

உலகில் இனி உனக்குப் பெருமை, விழாக்கள், மரியாதை எதுவும் இருக்க வேண்டாம். பெரும் மகிமையுள்ள ஆண்டவரே, இப்போது தயை செய்யுங்கள்; என் தலையை விடுவித்தல் எனக்கு வேண்டிய ஒரே வரமாக நான் எண்ணுகிறேன்.

நமஸ்துப்யம் பகவதே பம்தவே விஶ்வயோநயே ஸஹிஷ்ணவே ஸர்வதோஷாணாம் ஶம்பவே ஶைலதந்வநே

உமக்கு வணக்கம், பகவானே! நீர் எங்கள் உறவினரும், உலகத்தின் ஆதியுமானவரும், எல்லா குறைகளையும் பொறுத்து கொள்ளும் சாம்புவும், மலை வில்லையையும் ஏந்துபவரும்.

அராஜபயமேதத்வை ஜகத்ஸர்வம் ந ஶிஷ்யதி ததஸ்த்வம் ஜஹி தம்டார்ஹம் வஹ லோகதுரம் ஶிஶோ

ஒரு அரசன் இல்லாமல் இந்த உலகம் பயத்தால் நிலைக்காது; ஆகவே தண்டனைக்கு உரியவனைத் தண்டித்து, உலகப் பாரத்தை நீர் சுமக்க வேண்டும், பிள்ளையே.

வரம் ததாமி தே தத்ர க்ரு'ஹாண துர்லபம் பரம் வைதாநிகேஷு க்ரு'ஹ்யேஷு யஜ்ஞே ச பவாந் குருஃ

நான் உனக்கு ஒரு அரிய, உயர்ந்த வரம் அளிக்கிறேன்; அதை ஏற்று: எல்லா வைதானிக மற்றும் வீட்டுப் பூஜைகளிலும், நீயே குருவாக இருப்பாய்.

நிஷ்பலஸ்த்வத்ரு'தே யஜ்ஞஃ ஸாம்கஶ்ச ஸஹதக்ஷிணஃ அதாஹ தேவஃ கிதவம் கேதகம் கூடஸாக்ஷிணம்

உன்னைத் தவிர எந்த யாகமும், அதன் எல்லா பகுதிகளும், தானங்களும் இருந்தாலும், பலன் தராது. பின்னர் தேவன் அந்த வஞ்சக கேதகாவை, பொய் சாட்சி அளித்தவனை நோக்கி பேசினார்.

ரே ரே கேதக துஷ்டஸ்த்வம் ஶட தூரமிதோ வ்ரஜ மமாபி ப்ரேம தே புஷ்பே மா பூத்பூஜாஸ்விதஃ பரம்

ஓ கேதகா, நீ தீயவன், வஞ்சகர் — இங்கிருந்து தூரம் போ! இனி என் பூஜையில் உன் பூவும் இடம் பெற கூடாது; அது சிறந்ததாகவும் இருக்கக் கூடாது.

இத்யுக்தே தத்ர தேவேந கேதகம் தேவஜாதயஃ ஸர்வாநி வாரயாமாஸுஸ்தத்பார்ஶ்வாதந்யதஸ்ததா

இவ்வாறு தேவன் கூறியதும், அங்கிருந்த எல்லா தேவர்களும் அந்த கேதகாவை அருகில் வர விடாமல் தடுத்தனர்.

நமஸ்தே நாத மே ஜந்மநிஷ்பலம் பவதாஜ்ஞயா ஸபலம் க்ரியதாம் தாத க்ஷம்யதாம் மம கில்பிஷம்

உமக்கு வணக்கம், ஆண்டவரே! உங்கள் கட்டளையால் என் பிறப்பு பயனற்றதாகி விட்டது; இப்போது அதை பயனுள்ளதாக்குங்கள், அப்பா. என் பாவத்தை மன்னியுங்கள்.

ஜ்ஞாநாஜ்ஞாநக்ரு'தம் பாபம் நாஶயத்யேவ தே ஸ்ம்ரு'திஃ தாத்ரு'ஶே த்வயி த்ரு'ஷ்டே மே மித்யாதோஷஃ குதோ பவேத்

அறிவோ அறியாமையோ காரணமாக உண்டான பாவம், உம்மை நினைத்தால் நிச்சயம் அழிகிறது. உம்மை இவ்வாறு கண்டபோது, எனக்கு பொய்யான குற்றம் எவ்வாறு வரும்?

ததா ஸ்துதஸ்து பகவாந்கேதகேந ஸபாதலே ந மே த்வத்தாரணம் யோக்யம் ஸத்யவாகஹமீஶ்வரஃ

கேதகா சபையில் இவ்வாறு புகழ்ந்தபோது, ஆண்டவர் கூறினார்: 'நான் உன்னை ஏற்றுக்கொள்வது பொருத்தமானது அல்ல; நான் எப்போதும் உண்மை பேசுகிறவன், ஆண்டவரே.'

மதீயாஸ்த்வாம் தரிஷ்யம்இ ஜந்ம தே ஸபலம் ததஃ த்வம் வை விதாநவ்யாஜேந மமோபரி பவிஷ்யஸி

ஆனால் நான் உன்னை எனது சொந்தமாக ஏற்றுக்கொள்கிறேன்; அதனால் உன் பிறப்பு நிறைவேறும். குடை என்ற பெயரில் நீ என் மேலாக இருப்பாய்.

இத்யநுக்ரு'ஹ்ய பகவாந்கேதகம் விதிமாதவௌ விரராஜ ஸபாமத்யே ஸர்வதேவைரபிஷ்டுதஃ

இவ்வாறு கேதகாவுக்கு அருள் செய்து, ஆண்டவர் விதி, மாதவன் ஆகியோருடன், எல்லா தேவர்களாலும் போற்றப்பட்டு, சபை நடுவில் பிரகாசித்தார்.

தத்ராம்தரே தௌ ச நாதம் ப்ரணம்ய விதிமாதவௌ பத்தாம்ஜலிபுடௌ தூஷ்ணீம் தஸ்ததுர்தக்ஷவாமகௌ

அந்த நேரத்தில், விதியும் மாதவனும் ஆண்டவருக்கு வணங்கி, கை கூப்பி, அமைதியாக வலப்புறமும் இடப்புறமும் நின்றனர்.

தத்ர ஸம்ஸ்தாப்ய தௌ தேவம் ஸகுடும்பம் வராஸநே பூஜயாமாஸதுஃ பூஜ்யம் புண்யைஃ புருஷவஸ்துபிஃ

அங்கே, ஆண்டவரையும் அவரது குடும்பத்தையும் மரியாதை ஆசனத்தில் அமர்த்தி, அவர்கள் தூய பொருட்களால் அவரை ஆராதனை செய்தனர்.

பௌருஷம் ப்ராக்ரு'தம் வஸ்துஜ்ஞேயம் தீர்கால்பகாலிகம் ஹாரநூபுரகேயூரகிரீடமணிகும்டலைஃ

ஆண்மையின் இயற்கை பொருள், நீண்ட காலமோ குறுகிய காலமோ நிலைக்கும், மாலைகள், காலணிகள், கையுறைகள், கிரீடங்கள், மாணிக்கங்கள், காது கம்பிகள் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்படுகிறது.

யஜ்ஞஸூத்ரோத்தரீயஸ்ரக்க்ஷௌமமால்யாம்குலீயகைஃ புஷ்பதாம்பூலகர்பூரசம்தநாகுருலேபநைஃ

யஜ்ஞ ஸூத்திரம், மேலுடை, மலர் மாலைகள், பட்டுப் புடவை, விரல் மோதிரங்கள், மலர், வெற்றிலை, பச்சை கற்பூரம், சந்தனம், அகில் போன்ற வாசனைப் பொருட்கள் பூசப்படுகிறது.

தூபதீபஸிதச்சத்ரவ்யஜநத்வஜசாமரைஃ அந்யைர்திவ்யோபஹாரைஶ்ச வாங்மநோதீதவைபவைஃ

தூபம், விளக்கு, வெள்ளை குடை, விசிறி, கொடி, சாமரம் மற்றும் பிற தெய்வீகப் பரிசுகளால், வாக்காலும் மனதாலும் அடைய முடியாத மகிமையுடன் அலங்கரிக்கப்படுகிறது.

பதியோக்யைஃ பஶ்வலப்யைஸ்தௌ ஸமர்சயதாம் பதிம் யத்யச்ச்ரேஷ்டதமம் வஸ்து பதியோக்யம் ஹிதத்த்வஜே

மக்கள் அல்லது மிருகங்களால் பெறக்கூடிய, இறைவனுக்கே பொருத்தமான, மிகச் சிறந்த பொருளை எது கிடைக்குமோ அதனை இறைவனின் கொடியை அலங்கரிக்கப் பயன்படுத்தி, இறைவனை ஆராதிக்க வேண்டும்.

தத்வஸ்த்வகிலமீஶோபி பாரம் பர்யசிகீர்ஷயா ஸப்யாநாம் ப்ரததௌ ஹ்ரு'ஷ்டஃ ப்ரு'தக்தத்ர யதாக்ரமம்

அந்த உயர்ந்த நிலையை அடைய விரும்பி, இறைவன் மகிழ்ச்சியுடன் அந்த பொருட்கள் அனைத்தையும் அங்கிருந்தவர்களுக்கு ஒவ்வொன்றாக முறையே வழங்கினான்.

கோலாஹலோ மஹாநாஸீத்தத்ர தத்வஸ்து க்ரு'ஹ்ணதாம் தத்ரைவ ப்ரஹ்மவிஷ்ணுப்யாம் சார்சிதஃ ஶம்கரஃ புரா

அந்த பொருட்களை எடுத்துக் கொண்டபோது அங்கே பெரும் சத்தும் குழப்பமும் ஏற்பட்டது; அங்கேயே பழங்காலத்தில் பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணுவால் சங்கரன் பூஜிக்கப்பட்டான்.

ப்ரஸந்நஃ ப்ராஹ தௌ நம்ரௌ ஸஸ்மிதம் பக்திவர்தநஃ துஷ்டோ ऽஹமத்ய வாம் வத்ஸௌ பூஜயா ऽஸ்மிந்மஹாதிநே

மகிழ்ச்சியுடன், வணங்கிய இருவரையும் பார்த்து, புன்முறுவலுடன் பக்தியை அதிகரிக்கச் செய்து, 'இந்தப் பெரிய நாளில் நீங்கள் செய்த பூஜையால் இன்று நான் மிகவும் திருப்தியடைந்தேன், என் செல்லப் பிள்ளைகளே' என்று சொன்னான்.

திநமேதத்ததஃ புண்யம் பவிஷ்யதி மஹத்தரம் ஶிவராத்ரிரிதி க்யாதா திதிரேஷா மம ப்ரியா

ஆகவே, இந்த நாள் மிகப் புண்ணியமான நாளாகும்; 'சிவராத்திரி' என்று புகழப்படும் இந்த திதி எனக்கு மிகவும் பிரியமானது.

ஏதத்காலே து யஃ குர்யாத்பூஜாம் மல்லிம்கபேரயோஃ குர்யாத்து ஜகதஃ க்ரு'த்யம் ஸ்திதிஸர்காதிகம் புமாந்

இந்த நேரத்தில், மலர் மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட லிங்கத்தை யார் பூஜை செய்கிறார்களோ, அவர்கள் உலகத்தின் எல்லா கடமைகளையும்—பாதுகாப்பும், படைப்பும் முதலியவற்றையும்—நிறைவேற்றுகிறார்கள்.

ஶிவராத்ராவஹோராத்ரம் நிராஹாரோ ஜிதேம்த்ரியஃ அர்சயேத்வா யதாந்யாயம் யதாபலமவம்சகஃ

சிவராத்திரி அன்று, பகலும் இரவும், உண்ணாமலும், ஐந்துபுலன்களைக் கட்டுப்படுத்தியும், விதிப்படி, தன் திறமையின்படி, ஏமாற்றமில்லாமல் பூஜை செய்யும் ஒருவர்—