ஶிவபுராணம்

ஸ்வாஹாதேவ்யாஸ்ததா தேவோ தக்ஷிணம் நாஸிகாபுடம் சகர்த கரஜாக்ரேண வாமம் ச ஸ்தநசூசுகம்

அதேபோல், அந்த தேவன், ஸ்வாஹா தேவியின் வலது மூக்குத் துளையை நகத்தின் முனையால் வெட்டினான்; இடது மார்பகக் குட்டியையும் வெட்டினான்.

பகஸ்ய விபுலே நேத்ரே ஶதபத்ரஸமப்ரபே ப்ரஸஹ்யோத்பாடயாமாஸ பத்ரஃ பரமவேகவாந்

பத்திரகாளி, மிக வேகமாக, பகனுடைய பெரிய தாமரைப்போல் ஒளிரும் கண்களை வலியால் பிடித்து இழுத்தாள்.

பூஷ்ணோ தஶநரேகாம் ச தீப்தாம் முக்தாவலீமிவ ஜகாந தநுஷஃ கோட்யா ஸ தேநாஸ்பஷ்டவாகபூத்

பூஷனின் முத்துப்பொன் போல ஒளிரும் பற்களை வில்லின் முனையால் அடித்து உடைத்தான்; அதனால் அவன் தெளிவாக பேச முடியாமல் ஆனான்.

ததஶ்சம்த்ரமஸம் தேவஃ பாதாம்குஷ்டேந லீலயா க்ஷணம் க்ரு'மிவதாக்ரம்ய கர்ஷயாமாஸ பூதலே

பின்னர் அந்த தேவன், சந்திரனை ஒரு புழுவைப் போல தனது பெரிய விரலால் ஒரு கணம் அழுத்தி, பூமியில் உரசினான்.

ஶிரஶ்சிச்சேத தக்ஷஸ்ய பத்ரஃ பரமகோபதஃ க்ரோஶம்த்யாமேவ வைரிண்யாம் பத்ரகால்யை ததௌ ச தத்

பத்திரகாளி, மிகுந்த கோபத்தில் தக்ஷனின் தலையை வெட்டினாள்; வைரிணி அழுது கொண்டிருக்க, அந்தத் தலையை பத்திரகாளிக்கே கொடுத்தாள்.

தத்ப்ரஹ்ரு'ஷ்டா ஸமாதாய ஶிரஸ்தாலபலோபமம் ஸா தேவீ கம்டுகக்ரீடாம் சகார ஸமராம்கணே

அந்தத் தலையை, தாளிப்பழம் போல் வட்டமாக இருந்ததை, அந்த தேவியார் மகிழ்ச்சியுடன் எடுத்துக் கொண்டு, போர் வெளியில் பந்து விளையாட்டைப் போல விளையாடினாள்.

ததோ தக்ஷஸ்ய யஜ்ஞஸ்த்ரீ குஶீலா பர்த்ரு'பிர்யதா பாதாப்யாம் சைவ ஹஸ்தாப்யாம் ஹந்யதே ஸ்ம கணேஶ்வரைஃ

பின்னர் தக்ஷனின் யாகப் பெண், கணவர்களுடன் கூடிய பொம்மையைப் போல, கணாதிபதிகளால் காலாலும் கையாலும் அடிபட்டாள்.

அரிஷ்டநேமிநே ஸோமம் தர்மம் சைவ ப்ரஜாபதிம் பஹுபுத்ரம் சாம்கிரஸம் க்ரு'ஶாஶ்வம் கஶ்யபம் ததா

அரிஷ்டநேமி, சோமன், தர்மன், ப்ரஜாபதி, பஹுபுத்ரன், ஆங்கிரசன், கிருஶாஷ்வன், கஷ்யபன் ஆகியோரும்—

கலே ப்ரக்ரு'ஹ்ய பலிநோ கணபாஃ ஸிம்ஹவிக்ரமாஃ பர்த்ஸயம்தோ ப்ரு'ஶம் வாக்பிர்நிர்ஜக்நுர்மூர்த்நி முஷ்டிபிஃ

வலிமை மிகுந்த, சிங்கம் போல் நடக்கும் கணபர்கள், அவர்களை கழுத்தில் பிடித்து, கடுமையான வார்த்தைகளால் திட்டி, தலையில் கையால் அடித்தனர்.

தர்ஷிதா பூதவேதாலைர்தாராஸ்ஸுதபரிக்ரஹாஃ யதா கலியுகே ஜாரைர்பலேந குலயோஷிதஃ

பூதங்கள், வேதாளங்கள் ஆகியோரால், தேவதைகளின் மனைவிகள், பிள்ளைகள், குடும்பத்தினர், கலியுகத்தில் பிறர் பெண்கள் வலியால் பிடிக்கப்படுவது போல், அவமதிக்கப்பட்டனர்.

தச்ச வித்வஸ்தகலஶம் பக்நயூபம் கதோத்ஸவம் ப்ரதீபிதமஹாஶாலம் ப்ரபிந்நத்வாரதோரணம்

அந்த யாகவேதி முற்றிலும் அழிந்தது; கலசங்கள் கவிழ்ந்தன, யூப ஸ்தம்பங்கள் உடைந்தன, விழா முடிந்தது, பெரிய மண்டபம் தீக்கிரையாகி, வாசல்களும் தோரணங்களும் உடைந்தன.

உத்பாடிதஸுராநீகம் ஹந்யமாநம் தபோதநம் ப்ரஶாந்தப்ரஹ்மநிர்கோஷம் ப்ரக்ஷீணஜநஸம்சயம்

தேவர்கள் படை முற்றிலும் அழிக்கப்பட்டது; தவமிருந்தவர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; வேதம் ஓதும் ஒலி அடங்கியது; மக்கள் கூட்டம் குறைந்து விட்டது.

க்ரந்தமாநாதுரஸ்த்ரீகம் ஹதாஶேஷபரிச்சதம் ஶூந்யாரண்யநிபம் ஜஜ்ஞே யஜ்ஞவாடம் ததார்திதம்

அந்த யாகவெளி, பேராபத்தால் வெறிச்சோலையாக மாறியது; பெண்கள் துயரத்தில் அழுது கொண்டிருந்தார்கள்; அவர்களுடன் இருந்தவர்கள் எல்லோரும் கொல்லப்பட்டிருந்தனர்.

ஶூலவேகப்ரருக்ணாஶ்ச பிந்நபாஹூருவக்ஷஸஃ விநிக்ரு'த்தோத்தமாம்காஶ்ச பேதுருர்வ்யாம் ஸுரோத்தமாஃ

தேவர்களில் சிறந்தவர்கள், கூர்மையான வேலால் கை, தொடை, மார்பு உடைந்து, தலை துண்டிக்கப்பட்டு, பூமியில் விழுந்தார்கள்.

ஹதேஷு தேஷு தேவேஷு பதிதேஷுஃ ஸஹஸ்ரஶஃ ப்ரவிவேஶ கணேஶாநஃ க்ஷணாதாஹவநீயகம்

ஆயிரக்கணக்கான தேவர்கள் கொல்லப்பட்டு விழுந்ததும், கணங்களின் தலைவன் உடனே யாகக்கொளியில் நுழைந்தான்.

ப்ரவிஷ்டமத தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பத்ரம் காலாக்நிஸம்நிபம் துத்ராவ மரணாத்பீதோ யஜ்ஞோ ம்ரு'கவபுர்தரஃ

அந்த பயங்கரனை, அழிவின் நெருப்பைப் போல நுழைவதைப் பார்த்ததும், யாகம் மரணத்தைப் பயந்து, மான் உருவம் எடுத்துக் கொண்டு ஓடிவிட்டது.

ஸ விஸ்பார்ய மஹச்சாபம் த்ரு'டஜ்யாகோஷணபீஷணம் பத்ரஸ்தமபிதுத்ராவ விக்ஷிபந்நேவ ஸாயகாந்

பின்னர், பத்திரன் பெரிய வில்லைக் கயிற்றை ஓசையுடன் இழுத்து, அம்புகளை விட்டுக்கொண்டு அவனைத் துரத்தினான்.

ஆகர்ணபூர்ணமாக்ரு'ஷ்டம் தநுரம்புதஸம்நிபம் நாதயாமாஸ ச ஜ்யாம் த்யாம் கம் ச பூமிம் ச ஸர்வஶஃ

வில்லைக் காது வரை இழுத்து, இடியோசை போல் ஒலிக்கச் செய்து, வில் நாண் முழு ஆகாயம், வெளி, பூமி அனைத்திலும் ஓசை எழுப்பியது.

தமுபஶ்ரித்ய ஸந்நாதம் ஹதோ ऽஸ்மீத்யேவ விஹ்வலம் ஶரணார்தேந வக்ரேண ஸ வீரோ ऽத்வரபூருஷம்

அந்த பெரும் ஓசையால் அத்வரபுருஷன் திகைத்து, 'நான் அழிக்கப்பட்டேன்!' என்று கூவி, அந்த வீரன் விட்ட வளைந்த பாதி அம்பால் குத்தப்பட்டான்.

மஹாபயஸ்கலத்பாதம் வேபந்தம் விகதத்விஷம் ம்ரு'கரூபேண தாவந்தம் விஶிரஸ்கம் ததாகரோத்

பெரும் பயத்தில் கால்கள் தடுமாற, நடுங்கி, ஒளி கெட்டுத் தன் தலை இல்லாமல் மான் உருவில் ஓடினான்.

தமீத்ரு'ஶமவஜ்ஞாதம் த்ரு'ஷ்ட்வா வை ஸூர்யஸம்பவம் விஷ்ணுஃ பரமஸம்க்ருத்தோ யுத்தாயாபவதுத்யதஃ

சூரியனில் பிறந்தவன் இவ்வாறு அவமதிக்கப்பட்டதைப் பார்த்து, விஷ்ணு மிகுந்த கோபத்தில் போருக்கு எழுந்தான்.

தமுவாஹ மஹாவேகாத்ஸ்கந்தேந நதஸம்திநா ஸர்வேஷாம் வயஸாம் ராஜா கருடஃ பந்நகாஶநஃ

அப்போது பறவைகளின் ராஜாவும், பாம்புகளை விழுங்குபவனுமான கருடன், வளைந்த மூட்டுகளுடன், எல்லா உயிர்களையும் விட வயதில் முதிர்ந்தவன் போல, அவனைத் தன் தோளில் தூக்கிச் சென்றான்.

தேவாஶ்ச ஹதஶிஷ்டா யே தேவராஜபுரோகமாஃ ப்ரசக்ருஸ்தஸ்ய ஸாஹாய்யம் ப்ராணாம்ஸ்த்யக்துமிவோத்யதாஃ

பிழைத்த தேவர்கள், தேவராஜாவை முன்னிட்டு, அவனுக்கு உதவ முன்வந்து, தங்கள் உயிரையும் தியாகம் செய்யத் தயாராக இருந்தார்கள்.

விஷ்ணுநா ஸஹிதாந்தேவாந்ம்ரு'கேந்த்ரஃ க்ரோஷ்டுகாநிவ த்ரு'ஷ்ட்வா ஜஹாஸ பூதேந்த்ரோ ம்ரு'கேந்த்ர இவ விவ்யதஃ

விஷ்ணுவுடன் சேர்ந்த தேவர்களைப் பார்த்து, உயிர்களின் அதிபதி சிரித்தான்; அது சிங்கம் நரி கூட்டத்தைப் பார்த்து அஞ்சாமல் இருப்பதைப் போல.

தஸ்மிந்நவஸரே வ்யோம்நி ஸமாவிரபவத்ரதஃ ஸஹஸ்ரஸூர்யஸம்காஶஶ்சாருசீரவ்ரு'ஷத்வஜஃ

அந்த நேரத்தில், ஆகாயத்தில் ஆயிரம் சூரியனுக்கு ஒப்பாக ஒளிரும், அழகான கொடிகளும், நந்தி குறியுமாக ஒரு ரதம் தோன்றியது.

அஶ்வரத்நத்வயோதாரோ ரதசக்ரசதுஷ்டயஃ ஸஞ்சிதாநேகதிவ்யாஸ்த்ரஶஸ்த்ரரத்நபரிஷ்க்ரு'தஃ

அது இரண்டு தெய்வீக குதிரைகளால் இழுக்கப்பட்டு, நான்கு சக்கரங்களுடன், பல வான ஆயுதங்கள் மற்றும் ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

தஸ்யாபி ரதவர்யஸ்ய ஸ்யாத்ஸ ஏவ ஹி ஸாரதிஃ யதா ச த்ரைபுரே யுத்தே பூர்வம் ஶார்வரதே ஸ்திதஃ

அந்த சிறந்த ரதத்துக்கு, முன்பு திரிபுரனை எதிர்த்து நடந்த போரில் இருந்த அதே சாரதி நியமிக்கப்பட்டான்.

ஸ தம் ரதவரம் ப்ரஹ்மா ஶாஸநாதேவ ஶூலிநஃ ஹரேஸ்ஸமீபமாநீய க்ரு'தாஞ்ஜலிரபாஷத

பின்னர் பிரம்மா, சூலம் ஏந்தியவனின் கட்டளையின்படி, அந்த சிறந்த ரதத்தை ஹரியிடம் கொண்டு வந்து, கையைக் கூப்பி பேசினான்.

பகவந்பத்ர பத்ராம்க பகவாநிந்துபூஷணஃ ஆஜ்ஞாபயதி வீரஸ்த்வாம் ரதமாரோடுமவ்யயஃ

பகவான் பத்திரா, நல்ல வடிவமுடையவனே, சந்திரனை அலங்கரித்த இறைவன் உன்னை அழியாத ரதத்தில் ஏறுமாறு கட்டளையிடுகிறார்.