ஶிவபுராணம்

உத்பாட்ய சோத்பாட்யக்ரு'ஹாணி கேசித்ஸஜாலவாதாயநவேதிகாநி விக்ஷிப்ய விக்ஷிப்ய ஜலஸ்ய மத்யே காலாம்புதாபாஃ ப்ரமதா நிநேதுஃ

சிலர் ஜாலிகள், ஜன்னல்கள், வேதிகைகள் உடைய வீடுகளை பிடித்து பிடித்து, அவற்றை நீருக்குள் எறிந்தனர்; கரிய மேகங்களைப் போல் இருந்த பிரமதர்கள் பெருமூச்சுடன் முழங்கினர்.

உத்வர்திதத்வாரகபாடகுட்யம் வித்வஸ்தஶாலாவலபீகவாக்ஷம் அஹோ பதாபஜ்யத யஜ்ஞவாடமநாதவத்வாக்யமிவாயதார்தம்

கதவுகள், சுவர்கள், மாடிகள் எல்லாம் புரண்டுபோய், யாகவேதி உடைந்து, அர்த்தமில்லாத வார்த்தையைப் போல், உரிமையில்லாமல் கிடந்தது.

ஹா நாத தாதேதி பிதுஃ ஸுதேதி ப்ரதர்மமாம்பேதி ச மாதுலேதி உத்பாட்யமாநேஷு க்ரு'ஹேஷு நார்யோ ஹ்யாநாதஶப்தாந்பஹுஶஃ ப்ரசக்ருஃ

வீடுகள் பிடித்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டபோது, பெண்கள் பலமுறை, 'ஓ காப்பாளர்! ஓ தந்தையே! ஓ மகனே! ஓ சகோதரனே! ஓ தாயே!' என்று ஆதங்கக் கூச்சல்கள் எழுப்பினர்.

ததஸ்த்ரிதஶமுக்யாஸ்தே விஷ்ணுஶக்ரபுரோகமாஃ ஸர்வே பயபரித்ரஸ்தாதுத்ருவுர்பயவிஹ்வலாஃ

பின்னர், விஷ்ணுவும் இந்திரனும் முன்னிலையாக, எல்லா முக்கியமான தேவர்களும் பயத்தால் அச்சமடைந்து ஓடினர்.

நிஜைரதூஷிதைரம்கைர்த்ரு'ஷ்ட்வா தேவாநுபத்ருதாந் தம்ட்யாநதம்டிதாந்மத்வா சுகோப கணபும்கவஃ

தங்கள் உடல்கள் குற்றமில்லாமல் இருந்தும், தேவர்கள் தாக்கப்பட்டதைப் பார்த்து, குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப்படவில்லை என்று எண்ணி, கணங்களின் தலைவன் கோபமடைந்தான்.

ததஸ்த்ரிஶூலமாதாய ஶர்வஶக்திநிபர்ஹணம் ஊர்த்வத்ரு'ஷ்டிர்மஹாபாஹுர்முகாஜ்ஜ்வாலாஃ ஸமுத்ஸ்ரு'ஜந்

அப்போது, எல்லா சக்திகளையும் அடக்கும் திரிசூலம் எடுத்துக் கொண்டு, உயர்ந்த பார்வையுடன், வலிமைமிகு தோள்களோடு, வாயிலிருந்து ஜ்வாலைகள் பறக்க விட்டான்.

அமராநபி துத்ராவ த்விரதாநிவ கேஸரீ தாநபித்ரவதஸ்தஸ்ய கமநம் ஸுமநோஹரம்

அவன், சிங்கம் யானைகளை விரட்டும் போல், தேவர்களையும் விரட்டினான்; அவன் முன்னேறியபோது, அவன் நகர்வு மிக அழகாக இருந்தது.

வாராணஸ்யேவ மத்தஸ்ய ஜகாம ப்ரேக்ஷணீயதாம் ததஸ்தத்க்ஷோபயாமாஸ மஹத்ஸுரபலம் பலீ

வாரணாசியில் மதம் பிடித்தவனைப் போல், அவன் பார்வைக்கு அருமையாக இருந்தான்; பிறகு, அந்த வலிமைமிகு ஒருவர், தேவர்களின் பெரிய படையை கலக்கம் செய்தான்.

மஹாஸரோவரம் யத்வந்மத்தோ வாரணயூதபஃ விகுர்வந்பஹுதாவர்ணாந்நீலபாம்டுரலோஹிதாந்

பெரிய ஏரியில் மதமுள்ள யானைத் தலைவர் போல், அவன் நீலம், வெண்மை, சிவப்பு என பல நிறங்களில் தோன்றினான்.

விப்ரத்வ்யாக்ராஜிநம் வாஸோ ஹேமப்ரவரதாரகம்

அவன் புலி தோலை உடையாக அணிந்து, பொன்னால் ஜொலிக்கும் நட்சத்திரங்கள் பதிக்கப்பட்டிருந்தன.

வ்யசரத்தேவஸம்கேஷு பத்ரோ ऽக்நிரிவ கக்ஷகஃ தத்ர தத்ர மஹாவேகாச்சரம்தம் ஶூலதாரிணம்

அவன் தேவர்களின் கூட்டங்களில், காட்டில் எரியைக் போல், உயர்வாக நடந்தான்; இடம் இடமாக, மிக வேகமாக, திரிசூலம் ஏந்தி அலைந்தான்.

தமேகம் த்ரிதஶாஃ ஸர்வே ஸஹஸ்ரமிவ மேநிரே பத்ரகாலீ ச ஸம்க்ருத்தா யுத்தவ்ரு'த்தமதோத்ததா

அனைத்து தேவர்களும் அவனை ஒருவனாகவே ஆயிரம் பேர் போல் எண்ணினர்; அந்த சமரத்தில் கோபம் கொண்டு, போர் வெறியால் உற்சாகமடைந்த பத்ரகாளி முன்னே வந்தாள்.

முக்தஜ்வாலேந ஶூலேந நிர்பிபேத ரணே ஸுராந் ஸ தயா ருருசே பத்ரோ ருத்ரகோபஸமுத்பவஃ

அவளது ஜ்வலிக்கும் சூலத்தால், அவள் போரில் தேவர்களைத் துளைத்தாள்; அவளுடன், அந்த நல்லவன், ருத்ரனின் கோபத்திலிருந்து தோன்றியவன், பிரகாசமாக இருந்தான்.

ப்ரபயேவ யுகாம்தாக்நிஶ்சலயா தூமதூம்ரயா பத்ரகாலீ ததாயுத்தே வித்ருதத்ரிதஶாபபௌ

அந்தப் போரில், பத்திரகாளி, யுகாந்தக் காலத்தில் புகையால் கரைந்த தீயைப் போல ஒளி வீசினாள்; அவளைக் கண்ட தேவர்கள் பயந்து ஓடினர்.

கல்பே ஶேஷாநலஜ்வாலாதக்தாவிஶ்வஜகத்யதா ததா ஸவாஜிநம் ஸூர்யம் ருத்ராந்ருத்ரகணாக்ரணீஃ

ஒரு கல்பம் முடிவில் சேஷனின் அக்னி உலகங்களை எரிப்பதைப் போல, ருத்ரர்களுக்கும் அவர்களது கூட்டத்தாருக்கும் தலைவியாகிய பத்திரகாளி, குதிரையில் அமர்ந்த சூரியனை எதிர்த்து தாக்கினாள்.

பத்ரோ மூர்த்நி ஜகாநாஶு வாமபாதேந லீலயா அஸிபிஃ பாவகம் பத்ரஃ பட்டிஶைஸ்து யமம் யமீ

பத்திரகாளி, சூரியனின் தலையை இடது காலால் சுலபமாக அடித்தாள்; அக்கினியை வாள்களால் தாக்கினாள்; எமனையும் அவன் துணையையும் வேல்களால் தாக்கினாள்.

ருத்ராந்த்ரு'டேந ஶூலேந முத்கரைர்வருணம் த்ரு'டைஃ பரிகைர்நிர்ரு'திம் வாயும் டம்கைஷ்டம்கதரஃ ஸ்வயம்

ருத்ரர்களை வலிமையான சூலத்தால், வருணனை கனமான முருக்களால், நிருத்தியை இரும்புக் கோள்களால், வாயுவை கூரிய ஆயுதத்தால் அவள் தாக்கினாள்.

நிர்பிபேத ரணே வீரோ லீலயைவ கணேஶ்வரஃ ஸர்வாந்தேவகணாந்ஸத்யோ முநீஞ்சம்போர்விரோதிநஃ

கணாதிபதி, போரில் எளிதாகவே சம்புவுக்கு எதிராக வந்த எல்லா தேவர்களையும் முனிவர்களையும் உடைத்துவிட்டான்.

ததோ தேவஃ ஸரஸ்வத்யா நாஸிகாக்ரம் ஸுஶோபநம் சிச்சேத கரஜாக்ரேண தேவமாதுஸ்ததைவ ச

பின்னர் அந்த தேவன், சரஸ்வதியின் அழகான மூக்குத் துன்பை தனது நகத்தின் முனையால் வெட்டினான்; அதைப் போலவே தேவிமாதாவின் மூக்கையும் வெட்டினான்.

சிச்சேத ச குடாரேண பாஹுதம்டம் விபாவஸோஃ அக்ரதோ த்வ்யம்குலாம் ஜிஹ்வாம் மாதுர்தேவ்யா லுலாவ ச

அவன், அக்கினியின் கைப்பட்டையை கோடாரியால் துண்டாக்கினான்; எல்லோருக்கும் முன்பாக தேவிமாதாவின் நாக்கை இரண்டு விரல் அகலமாக வெட்டினான்.

ஸ்வாஹாதேவ்யாஸ்ததா தேவோ தக்ஷிணம் நாஸிகாபுடம் சகர்த கரஜாக்ரேண வாமம் ச ஸ்தநசூசுகம்

அதேபோல், அந்த தேவன், ஸ்வாஹா தேவியின் வலது மூக்குத் துளையை நகத்தின் முனையால் வெட்டினான்; இடது மார்பகக் குட்டியையும் வெட்டினான்.

பகஸ்ய விபுலே நேத்ரே ஶதபத்ரஸமப்ரபே ப்ரஸஹ்யோத்பாடயாமாஸ பத்ரஃ பரமவேகவாந்

பத்திரகாளி, மிக வேகமாக, பகனுடைய பெரிய தாமரைப்போல் ஒளிரும் கண்களை வலியால் பிடித்து இழுத்தாள்.

பூஷ்ணோ தஶநரேகாம் ச தீப்தாம் முக்தாவலீமிவ ஜகாந தநுஷஃ கோட்யா ஸ தேநாஸ்பஷ்டவாகபூத்

பூஷனின் முத்துப்பொன் போல ஒளிரும் பற்களை வில்லின் முனையால் அடித்து உடைத்தான்; அதனால் அவன் தெளிவாக பேச முடியாமல் ஆனான்.

ததஶ்சம்த்ரமஸம் தேவஃ பாதாம்குஷ்டேந லீலயா க்ஷணம் க்ரு'மிவதாக்ரம்ய கர்ஷயாமாஸ பூதலே

பின்னர் அந்த தேவன், சந்திரனை ஒரு புழுவைப் போல தனது பெரிய விரலால் ஒரு கணம் அழுத்தி, பூமியில் உரசினான்.

ஶிரஶ்சிச்சேத தக்ஷஸ்ய பத்ரஃ பரமகோபதஃ க்ரோஶம்த்யாமேவ வைரிண்யாம் பத்ரகால்யை ததௌ ச தத்

பத்திரகாளி, மிகுந்த கோபத்தில் தக்ஷனின் தலையை வெட்டினாள்; வைரிணி அழுது கொண்டிருக்க, அந்தத் தலையை பத்திரகாளிக்கே கொடுத்தாள்.

தத்ப்ரஹ்ரு'ஷ்டா ஸமாதாய ஶிரஸ்தாலபலோபமம் ஸா தேவீ கம்டுகக்ரீடாம் சகார ஸமராம்கணே

அந்தத் தலையை, தாளிப்பழம் போல் வட்டமாக இருந்ததை, அந்த தேவியார் மகிழ்ச்சியுடன் எடுத்துக் கொண்டு, போர் வெளியில் பந்து விளையாட்டைப் போல விளையாடினாள்.

ததோ தக்ஷஸ்ய யஜ்ஞஸ்த்ரீ குஶீலா பர்த்ரு'பிர்யதா பாதாப்யாம் சைவ ஹஸ்தாப்யாம் ஹந்யதே ஸ்ம கணேஶ்வரைஃ

பின்னர் தக்ஷனின் யாகப் பெண், கணவர்களுடன் கூடிய பொம்மையைப் போல, கணாதிபதிகளால் காலாலும் கையாலும் அடிபட்டாள்.

அரிஷ்டநேமிநே ஸோமம் தர்மம் சைவ ப்ரஜாபதிம் பஹுபுத்ரம் சாம்கிரஸம் க்ரு'ஶாஶ்வம் கஶ்யபம் ததா

அரிஷ்டநேமி, சோமன், தர்மன், ப்ரஜாபதி, பஹுபுத்ரன், ஆங்கிரசன், கிருஶாஷ்வன், கஷ்யபன் ஆகியோரும்—

கலே ப்ரக்ரு'ஹ்ய பலிநோ கணபாஃ ஸிம்ஹவிக்ரமாஃ பர்த்ஸயம்தோ ப்ரு'ஶம் வாக்பிர்நிர்ஜக்நுர்மூர்த்நி முஷ்டிபிஃ

வலிமை மிகுந்த, சிங்கம் போல் நடக்கும் கணபர்கள், அவர்களை கழுத்தில் பிடித்து, கடுமையான வார்த்தைகளால் திட்டி, தலையில் கையால் அடித்தனர்.