ஶிவபுராணம்

ததோ விஷ்ணுப்ரதாநாநாம் ஸுராணாமமிதௌஜஸாம் ததர்ஶ ச மஹத்ஸத்ரம் சித்ரத்வஜபரிச்சதம்

அங்கே, விஷ்ணுவை முன்னிட்டு, அளவிட முடியாத வலிமை கொண்ட தேவர்கள் நடத்தும் அந்த மகா யாகத்தை, அழகான கொடிகள் அலங்கரித்ததை, அவர் கண்டார்.

ஸுதர்பரு'துஸம்ஸ்தீர்ணம் ஸுஸமித்தஹுதாஶநம் காம்சநைர்யஜ்ஞபாம்டைஶ்ச ப்ராஜிஷ்ணுபிரலம்க்ரு'தம்

அந்த இடம் தூய தர்ப்பை மற்றும் காலத்திற்கு ஏற்ற படைப்புகளால் விரிக்கப்பட்டிருந்தது; வேள்விக்காகத் தீ நன்றாக எரிந்தது; பொன்னால் ஆன பிரகாசமான பாத்திரங்கள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

ரு'ஷிபிர்யஜ்ஞபடுபிர்யதாவத்கர்மகர்த்ரு'பிஃ விதிநா வேதத்ரு'ஷ்டேந ஸ்வநுஷ்டிதபஹுக்ரமம்

அங்கு யாகங்களில் நிபுணரான முனிவர்கள், வேதங்களில் கூறப்பட்ட முறைகளைப் பின்பற்றி, ஒவ்வொரு கட்டத்தையும் முறையாக நடத்தினர்.

தேவாம்கநாஸஹஸ்ராட்யமப்ஸரோகணஸேவிதம் வேணுவீணாரவைர்ஜுஷ்டம் வேதகோஷைஶ்ச ப்ரு'ம்ஹிதம்

அந்த இடம் ஆயிரக்கணக்கான தேவாங்கனைகள் மற்றும் அப்சராஸ் குழுவினரால் சூழப்பட்டு, குழல், வீணை இசையுடன், வேத ஓசைகளால் முழங்கியது.

த்ரு'ஷ்ட்வா தக்ஷாத்வரே வீரோ வீரபத்ரஃ ப்ரதாபவாந் ஸிம்ஹநாதம் ததா சக்ரே கம்பீரோ ஜலதோ யதா

தக்ஷனின் யாகத்தை பார்த்த வீரபத்திரன், பெரும் வீரனாக, ஆழமான மேகக் கர்ஜனை போல் சிங்கம் கர்ஜிப்பதைப் போல ஒரு பெரும் முழக்கம் எழுப்பினான்.

ததஃ கிலகிலாஶப்த ஆகாஶம் பூரயந்நிவ கணேஶ்வரைஃ க்ரு'தோ ஜஜ்ஞே மஹாந்ந்யக்க்ரு'தஸாகரஃ

அப்போது, கணாதிபதிகள் எழுப்பிய பெரும் சத்தம், ஆகாயம் முழுவதும் நிரப்பும் அளவுக்கு, கடலைக் கூட ஒழுங்கு இழக்கும் அளவுக்கு, எழுந்தது.

தேந ஶப்தேந மஹதாஃ க்ரஸ்தா ஸர்வேதிவௌகஸஃ துத்ருவுஃ பரிதோ பீதாஃ ஸ்ரஸ்தவஸ்த்ரவிபூஷணாஃ

அந்த பெரும் சத்தத்தால், எல்லா தேவர்களும் பயத்தில் தங்கள் ஆடைகள், ஆபரணங்கள் சிதறி, எல்லா திசைகளிலும் ஓடினர்.

கிம்ஸ்வித்பக்நோ மஹாமேருஃ கிம்ஸ்வித்ஸம்தீர்யதே மஹீ கிமிதம் கிமிதம் வேதி ஜஜல்புஸ்த்ரிதஶா ப்ரு'ஶம்

தேவர்கள் பெரும் அச்சத்தில், 'பெருமலை உடைந்துவிட்டதா? பூமி பிளந்துவிட்டதா? இது என்ன? இது என்ன?' என்று கூறினர்.

ம்ரு'கேந்த்ராணாம் யதா நாதம் கஜேம்த்ரா கஹநே வநே ஶ்ருத்வா ததாவிதம் கேசித்தத்யஜுர்ஜீவிதம் பயாத்

காட்டில் சிங்கம் கர்ஜிப்பதை யானைகள் கேட்டு பயந்து உயிரை இழப்பதைப் போல, சிலர் அந்த சத்தத்தை கேட்டவுடன் பயத்தில் உயிரை விட்டுவிட்டனர்.

பர்வதாஶ்ச வ்யஶீர்யம்த சகம்பே ச வஸும்தரா மருதஶ்ச வ்யகூர்ணம்த சுக்ஷுபே மகராலயஃ

மலைகள் உடைந்தன; பூமி நடுங்கியது; காற்று வலுவாக சுழன்றது; கடல் வீடு கலங்கியது.

அக்நயோ நைவ தீப்யம்தே ந ச தீப்யதி பாஸ்கரஃ க்ரஹாஶ்ச ந ப்ரகாஶம்தே நக்ஷத்ராணி ச தாரகாஃ

அந்த நேரத்தில், நெருப்புகள் எரியவில்லை; சூரியன் ஒளிக்கவில்லை; கிரகங்கள் ஒளியளிக்கவில்லை; நட்சத்திரங்களும் ஒளியில்லை.

ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து யஜ்ஞவாடம் ததுஜ்ஜ்வலம் ஸம்ப்ராப பகவாந்பத்ரோ பத்ரைஶ்ச ஸஹ பத்ரயா

அந்த சமயத்தில், புனிதமான வீரபத்திரன், புனிதமான தோழர்களும் புனிதமான அன்னையுடன், அந்த எரிகின்ற யாகவேதிக்குள் வந்தார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பீதபீதோ ऽபி தக்ஷோ த்ரு'ட இவ ஸ்திதஃ க்ருத்தவத்வசநம் ப்ராஹ கோ பவாந் கிமிஹேச்சஸி

அவரை பார்த்த தக்ஷன், உள்ளுக்குள் பயந்தும், வெளியே உறுதியுடன் நிற்கும் போல், கோபம் காட்டி, 'நீ யார்? இங்கு என்ன தேடுகிறாய்?' என்று கேட்டான்.

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா தக்ஷஸ்ய ச துராத்மநஃ வீரபத்ரோ மஹாதேஜா மேகஸம்பீரநிஸ்ஸ்வநஃ

அந்த துஷ்டமான தக்ஷனின் வார்த்தைகளை கேட்ட வீரபத்திரன், மேகக் கர்ஜனை போல் ஆழமான குரலுடன், பிரகாசமாக இருந்தான்.

ஸ்மயந்நிவ தமாலோக்ய தக்ஷம் தேவாஶ்ச ரு'த்விஜஃ அர்தகர்பமஸம்ப்ராந்தமவோசதுசிதம் வசஃ

வீரபத்திரன், தக்ஷனை நோக்கி சிரிப்பது போல, தேவர்களும் யாககாரர்களும் முன்னிலையில், தெளிவாகவும் பொருள் நிறைந்தும் உரிய வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.

வயம் ஹ்யநுசராஃ ஸர்வே ஶர்வஸ்யாமிததேஜஸஃ பாகாபிலிப்ஸயா ப்ராப்தா பாகோ நஸ்ஸம்ப்ரதீயதாம்

'நாங்கள் எல்லோரும் அளவற்ற சக்தி கொண்ட சர்வனின் சேவகர்; ஒரு பாகம் வேண்டி வந்தோம்; எங்களுக்கான பாகம் இப்போது வழங்கப்பட வேண்டும்.'

அத சேதத்வரே ऽஸ்மாகம் ந பாகஃ பரிகல்பிதஃ கத்யதாம் காரணம் தத்ர யுத்யதாம் வா மயாமரைஃ

'இந்த யாகத்தில் எங்களுக்குப் பாகம் ஒதுக்கப்படவில்லை என்றால், அதற்கான காரணம் சொல்லப்பட வேண்டும்; இல்லையெனில், இங்கே அமரர்களுடன் நான் போரிடுவேன்.'

இத்யுக்தாஸ்தே கணேம்த்ரேண தேவா தக்ஷபுரோகமாஃ ஊசுர்மந்த்ராஃ ப்ரமாணம் நோ ந வயம் ப்ரபவஸ்த்விதி

இவ்வாறு கணங்களின் தலைவரால் கேட்டபோது, தக்ஷன் முதலான தேவர்கள் சொன்னார்கள்: 'மந்திரங்கள் தான் எங்களுக்கு ஆதாரம்; நாங்கள் எதிலும் சக்தி இல்லாதவர்கள்.'

மந்த்ரா ஊசுஸ்ஸுரா யூயம் மோஹோபஹதசேதஸஃ யேந ப்ரதமபாகார்ஹம் ந யஜத்வம் மஹேஶ்வரம்

மந்திரங்கள் சொன்னது: 'தேவர்களே, உங்கள் மனம் மாயையால் மூடப்பட்டுள்ளது; முதலில் பாகம் பெற வேண்டிய மகேஸ்வரனை நீங்கள் வழிபடவில்லை.'

மம்த்ரோக்தா அபி தே தேவாஃ ஸர்வே ஸம்மூடசேதஸஃ பத்ராய ந ததுர்பாகம் தத்ப்ரஹாணமபீப்ஸவஃ

மந்திரங்கள் இப்படிச் சொன்னாலும், அந்த தேவர்கள் அனைவரும் குழப்பமான மனத்துடன், நன்மைக்காக பாகம் கொடுக்காமல் அதைத் தள்ளிவிட விரும்பினார்கள்.

யதா தத்யம் ச பத்யம் ச ஸ்வவாக்யம் தத்வ்ரு'தா ऽபவத் ததா ததோ யயுர்மம்தா ப்ரஹ்மலோகம் ஸநாதநம்

அவர்கள் சொன்னது உண்மையும், நல்லதுமானாலும் பயனில்லாமல் போனபோது, அந்த அறிவில்லாதவர்கள் பிரம்மாவின் சாஷ்வத உலகத்திற்குப் புறப்பட்டார்கள்.

அதோவாச கணாத்யக்ஷோ தேவாந்விஷ்ணுபுரோகமாந் மந்த்ராஃ ப்ரமாணம் ந க்ரு'தா யுஷ்மாபிர்பலகர்விதைஃ

அப்போது கணங்களின் தலைவர், விஷ்ணு முதலான தேவர்களிடம் சொன்னார்: 'உங்கள் பலத்தில் பெருமை கொண்டு, நீங்கள் மந்திரங்களை மதிக்கவில்லை.'

யஸ்மாதஸ்மிந் மகே தேவைரித்தம் வயமஸத்க்ரு'தாஃ தஸ்மாத்வோ ஜீவிதைஸ்ஸார்தமபநேஷ்யாமி கர்விதம்

இந்த யாகத்தில் நாங்கள் இவ்வாறு அவமதிக்கப்பட்டதால், உங்கள் உயிர்களோடு சேர்த்து உங்கள் பெருமையையும் அகற்றுவேன்.

இத்யுக்த்வா பகவாந் க்ருத்தோ வ்யதஹந்நேத்ரவஹ்நிநா யக்ஷவாடம் மஹாகூடம் யதாதிஸ்ரஃ புரோ ஹரஃ

இவ்வாறு கூறி, பகவான் கோபத்தில் கண்களில் இருந்து எழும் நெருப்பால், யக்ஷர்களின் பெரிய வேதிக்கையை முன்பு ஹரன் செய்தது போல் இரண்டாகப் பிளந்தார்.

ததோ கணேஶ்வராஸ்ஸர்வே பர்வதோதக்ரவிக்ரஹாஃ யூபாநுத்பாட்ய ஹோத்ஃணாம் கம்டேஷ்வாபத்ய ரஜ்ஜுபிஃ

பின்னர் எல்லா கணங்களின் தலைவர்களும், மலைபோல் உயர்ந்த உருவங்களுடன், யாகத்துக்கான கம்பங்களை பிடுங்கி, யாகம் நடத்தும் புரோகிதர்களின் கழுத்தில் கயிற்றால் கட்டினார்கள்.

யஜ்ஞபாத்ராணி சித்ராணி பித்த்வா ஸம்சூர்ண்ய வாரிணி க்ரு'ஹீத்வா சைவ யஜ்ஞாம்கம் கம்காஸ்ரோதஸி சிக்ஷிபுஃ

விதவிதமான யாக பாத்திரங்களை உடைத்து, நசைத்து, யாகப் பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டு, அவற்றை கங்கை நதியில் வீசினார்கள்.

தத்ர திவ்யாந்நபாநாநாம் ராஶயஃ பர்வதோபமாஃ க்ஷீரநத்யோ ऽம்ரு'தஸ்ராவாஃ ஸுஸ்நிக்தததிகர்தமாஃ

அங்கே, மலைபோல் பெரிய தெய்வீகமான உணவு, பானங்களும், பால் நதிகள், அமுதம் பாயும் நீரோடைகள், நல்ல தயிர் கலந்த இடங்கள் தோன்றின.

உச்சாவசாநி மாம்ஸாநி பக்ஷ்யாணி ஸுரபீணி ச ரஸவந்தி ச பாநாநி லேஹ்யசோஷ்யாணி தாநி வை

அங்கே, உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் பலவகை இறைச்சிகள், மணம் கமழும் உணவுகள், சுவைமிக்க பானங்கள், நக்கவும் கடிக்கவும் ஏற்ற பலவகை உணவுகள் இருந்தன.

வீராஸ்தத்புஜதே வக்த்ரைர்விலும்பம்தி க்ஷிபம்தி ச வஜ்ரைஶ்சக்ரைர்மஹாஶூலைஶ்ஶக்திபிஃ பாஶபட்டிஶைஃ

அந்த வீரர்கள் வாயால் அவற்றை உண்டார்கள், கொள்ளையடித்து, சிதறடித்து, வஜ்ரம், சக்கரம், பெரிய வேல், சுழி, பாசம், கம்பு போன்ற ஆயுதங்களை பயன்படுத்தினார்கள்.