ஶிவபுராணம்

தஸ்மிந்வ்ரு'ஷபமாரூடே பத்ரே து பஸிதப்ரபஃ பபார மௌக்திகம் சத்ரம் க்ரு'ஹீதஸிதசாமரஃ

அந்த பசுபதி, பசுபோல வெண்மை மிளிரும் பசை உடையவர், எருதின் மீது ஏறியபோது, முத்துப்போன்ற வெண்சாத்திய குடையும், தூய வெண்சாமரையும் ஏந்தினார்.

ஸ ததா ஶுஶுபே பார்ஶ்வே பத்ரஸ்ய பஸிதப்ரபஃ பகவாநிவ ஶைலேந்த்ரஃ பார்ஶ்வே விஶ்வஜகத்குரோஃ

அப்போது, பத்திரரின் பக்கத்தில், பசை நிறம் மிளிரும் இறைவன், உலகாசிரியரின் பக்கத்தில் மலைமன்னரைப் போல் பிரகாசித்தார்.

ஸோ ऽபி தேந பபௌ பத்ரஃ ஶ்வேதசாமரபாணிநா பாலஸோமேந ஸௌம்யேந யதா ஶூலவராயுதஃ

அவரும், வெண்சாமரம் கையில் கொண்டு, இளஞ்சந்திரனைப் போல் மென்மையாக, திரிசூலம் ஏந்திய இறைவனைப் போல ஒளிர்ந்தார்.

தத்மௌ ஶம்கம் ஸிதம் பத்ரம் பத்ரஸ்ய புரதஃ ஶுபம் பாநுகம்போ மஹாதேஜா ஹேமரத்நைரலம்க்ரு'தஃ

பத்திரரின் முன்பு, பொன்னும் மாணிக்கமும் அலங்கரிக்கப்பட்ட பிரகாசமான பானு, பசுமை கொண்ட புனித சங்கு ஊத, பூமி அதிர்ந்தது.

தேவதும்துபயோ நேதுர்திவ்யஸம்குலநிஃஸ்வநாஃ வவ்ரு'ஷுஶ்ஶதஶோ மூர்த்நி புஷ்பவர்ஷம் பலாஹகாஃ

தெய்வீகமான பறை ஓசைகள் விண்ணை முழுமையாகக் கம்பீரமாகக் கேட்டன; நூற்றுக்கணக்கான மேகங்கள் அவர்களின் தலையில் மலர் மழை பொழிந்தன.

புல்லாநாம் மதுகர்பாணாம் புஷ்பாணாம் கம்தபம்தவஃ மார்காநுகூலஸம்வாஹா வபுஶ்ச பதி மாருதாஃ

மலர்ந்த தேன்கொண்டு நிறைந்த மலர்களின் மணம் வீசும் காற்று, அவர்களின் பாதையில் மென்மையாக வீசியது.

ததோ கணேஶ்வராஃ ஸர்வே மத்தா யுத்தபலோத்ததாஃ

பின்னர் எல்லா கணநாதர்களும், போர் வலிமையில் மதித்து, பெருமிதத்துடன் முன்னேறினர்.

ததா பத்ரகணாம்தஃஸ்தோ பபௌ பத்ரஃ ஸ பத்ரயா யதா ருத்ரகணாம்தஃ ஸ்தஸ்த்ர்யம்பகோம்பிகயா ஸஹ

அப்போது, பத்திரர் பத்திரகணங்களுக்குள் நின்று, பத்திரையுடன் பிரகாசித்தார்; அது போல, த்ரியம்பகர் ருத்ரகணங்களுக்குள் அம்பிகையுடன் இருப்பதைப் போல் இருந்தது.

தத்க்ஷணாதேவ தக்ஷஸ்ய யஜ்ஞவாடம் ரண்மயம் ப்ரவிவேஶ மஹாபாஹுர்வீரபத்ரோ மஹாநுகஃ

அந்த கணத்தில், வலிமைமிக்க வீரபத்திரர், தன் பெரும் அணிகளுடன், போர் நிலமாக மாறிய தக்ஷனின் யாகவாடத்திற்குள் நுழைந்தார்.

ததஸ்து தக்ஷப்ரதிபாதிதஸ்ய க்ரதுப்ரதாநஸ்ய கணப்ரதாநஃ ப்ரயோகபூமிம் ப்ரவிவேஶ பத்ரோ ருத்ரோ யதாம்தே புவநம் திதக்ஷுஃ

பின்னர், தக்ஷன் ஏற்படுத்திய யாகபூமியில், கணங்களின் தலைவராகிய அந்த மகானுபாவி ருத்ரன், உலகத்தை முடிவில் அழிக்க எண்ணியவாறு, உள்ளே நுழைந்தான்.

ததோ விஷ்ணுப்ரதாநாநாம் ஸுராணாமமிதௌஜஸாம் ததர்ஶ ச மஹத்ஸத்ரம் சித்ரத்வஜபரிச்சதம்

அங்கே, விஷ்ணுவை முன்னிட்டு, அளவிட முடியாத வலிமை கொண்ட தேவர்கள் நடத்தும் அந்த மகா யாகத்தை, அழகான கொடிகள் அலங்கரித்ததை, அவர் கண்டார்.

ஸுதர்பரு'துஸம்ஸ்தீர்ணம் ஸுஸமித்தஹுதாஶநம் காம்சநைர்யஜ்ஞபாம்டைஶ்ச ப்ராஜிஷ்ணுபிரலம்க்ரு'தம்

அந்த இடம் தூய தர்ப்பை மற்றும் காலத்திற்கு ஏற்ற படைப்புகளால் விரிக்கப்பட்டிருந்தது; வேள்விக்காகத் தீ நன்றாக எரிந்தது; பொன்னால் ஆன பிரகாசமான பாத்திரங்கள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

ரு'ஷிபிர்யஜ்ஞபடுபிர்யதாவத்கர்மகர்த்ரு'பிஃ விதிநா வேதத்ரு'ஷ்டேந ஸ்வநுஷ்டிதபஹுக்ரமம்

அங்கு யாகங்களில் நிபுணரான முனிவர்கள், வேதங்களில் கூறப்பட்ட முறைகளைப் பின்பற்றி, ஒவ்வொரு கட்டத்தையும் முறையாக நடத்தினர்.

தேவாம்கநாஸஹஸ்ராட்யமப்ஸரோகணஸேவிதம் வேணுவீணாரவைர்ஜுஷ்டம் வேதகோஷைஶ்ச ப்ரு'ம்ஹிதம்

அந்த இடம் ஆயிரக்கணக்கான தேவாங்கனைகள் மற்றும் அப்சராஸ் குழுவினரால் சூழப்பட்டு, குழல், வீணை இசையுடன், வேத ஓசைகளால் முழங்கியது.

த்ரு'ஷ்ட்வா தக்ஷாத்வரே வீரோ வீரபத்ரஃ ப்ரதாபவாந் ஸிம்ஹநாதம் ததா சக்ரே கம்பீரோ ஜலதோ யதா

தக்ஷனின் யாகத்தை பார்த்த வீரபத்திரன், பெரும் வீரனாக, ஆழமான மேகக் கர்ஜனை போல் சிங்கம் கர்ஜிப்பதைப் போல ஒரு பெரும் முழக்கம் எழுப்பினான்.

ததஃ கிலகிலாஶப்த ஆகாஶம் பூரயந்நிவ கணேஶ்வரைஃ க்ரு'தோ ஜஜ்ஞே மஹாந்ந்யக்க்ரு'தஸாகரஃ

அப்போது, கணாதிபதிகள் எழுப்பிய பெரும் சத்தம், ஆகாயம் முழுவதும் நிரப்பும் அளவுக்கு, கடலைக் கூட ஒழுங்கு இழக்கும் அளவுக்கு, எழுந்தது.

தேந ஶப்தேந மஹதாஃ க்ரஸ்தா ஸர்வேதிவௌகஸஃ துத்ருவுஃ பரிதோ பீதாஃ ஸ்ரஸ்தவஸ்த்ரவிபூஷணாஃ

அந்த பெரும் சத்தத்தால், எல்லா தேவர்களும் பயத்தில் தங்கள் ஆடைகள், ஆபரணங்கள் சிதறி, எல்லா திசைகளிலும் ஓடினர்.

கிம்ஸ்வித்பக்நோ மஹாமேருஃ கிம்ஸ்வித்ஸம்தீர்யதே மஹீ கிமிதம் கிமிதம் வேதி ஜஜல்புஸ்த்ரிதஶா ப்ரு'ஶம்

தேவர்கள் பெரும் அச்சத்தில், 'பெருமலை உடைந்துவிட்டதா? பூமி பிளந்துவிட்டதா? இது என்ன? இது என்ன?' என்று கூறினர்.

ம்ரு'கேந்த்ராணாம் யதா நாதம் கஜேம்த்ரா கஹநே வநே ஶ்ருத்வா ததாவிதம் கேசித்தத்யஜுர்ஜீவிதம் பயாத்

காட்டில் சிங்கம் கர்ஜிப்பதை யானைகள் கேட்டு பயந்து உயிரை இழப்பதைப் போல, சிலர் அந்த சத்தத்தை கேட்டவுடன் பயத்தில் உயிரை விட்டுவிட்டனர்.

பர்வதாஶ்ச வ்யஶீர்யம்த சகம்பே ச வஸும்தரா மருதஶ்ச வ்யகூர்ணம்த சுக்ஷுபே மகராலயஃ

மலைகள் உடைந்தன; பூமி நடுங்கியது; காற்று வலுவாக சுழன்றது; கடல் வீடு கலங்கியது.

அக்நயோ நைவ தீப்யம்தே ந ச தீப்யதி பாஸ்கரஃ க்ரஹாஶ்ச ந ப்ரகாஶம்தே நக்ஷத்ராணி ச தாரகாஃ

அந்த நேரத்தில், நெருப்புகள் எரியவில்லை; சூரியன் ஒளிக்கவில்லை; கிரகங்கள் ஒளியளிக்கவில்லை; நட்சத்திரங்களும் ஒளியில்லை.

ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து யஜ்ஞவாடம் ததுஜ்ஜ்வலம் ஸம்ப்ராப பகவாந்பத்ரோ பத்ரைஶ்ச ஸஹ பத்ரயா

அந்த சமயத்தில், புனிதமான வீரபத்திரன், புனிதமான தோழர்களும் புனிதமான அன்னையுடன், அந்த எரிகின்ற யாகவேதிக்குள் வந்தார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பீதபீதோ ऽபி தக்ஷோ த்ரு'ட இவ ஸ்திதஃ க்ருத்தவத்வசநம் ப்ராஹ கோ பவாந் கிமிஹேச்சஸி

அவரை பார்த்த தக்ஷன், உள்ளுக்குள் பயந்தும், வெளியே உறுதியுடன் நிற்கும் போல், கோபம் காட்டி, 'நீ யார்? இங்கு என்ன தேடுகிறாய்?' என்று கேட்டான்.

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா தக்ஷஸ்ய ச துராத்மநஃ வீரபத்ரோ மஹாதேஜா மேகஸம்பீரநிஸ்ஸ்வநஃ

அந்த துஷ்டமான தக்ஷனின் வார்த்தைகளை கேட்ட வீரபத்திரன், மேகக் கர்ஜனை போல் ஆழமான குரலுடன், பிரகாசமாக இருந்தான்.

ஸ்மயந்நிவ தமாலோக்ய தக்ஷம் தேவாஶ்ச ரு'த்விஜஃ அர்தகர்பமஸம்ப்ராந்தமவோசதுசிதம் வசஃ

வீரபத்திரன், தக்ஷனை நோக்கி சிரிப்பது போல, தேவர்களும் யாககாரர்களும் முன்னிலையில், தெளிவாகவும் பொருள் நிறைந்தும் உரிய வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.

வயம் ஹ்யநுசராஃ ஸர்வே ஶர்வஸ்யாமிததேஜஸஃ பாகாபிலிப்ஸயா ப்ராப்தா பாகோ நஸ்ஸம்ப்ரதீயதாம்

'நாங்கள் எல்லோரும் அளவற்ற சக்தி கொண்ட சர்வனின் சேவகர்; ஒரு பாகம் வேண்டி வந்தோம்; எங்களுக்கான பாகம் இப்போது வழங்கப்பட வேண்டும்.'

அத சேதத்வரே ऽஸ்மாகம் ந பாகஃ பரிகல்பிதஃ கத்யதாம் காரணம் தத்ர யுத்யதாம் வா மயாமரைஃ

'இந்த யாகத்தில் எங்களுக்குப் பாகம் ஒதுக்கப்படவில்லை என்றால், அதற்கான காரணம் சொல்லப்பட வேண்டும்; இல்லையெனில், இங்கே அமரர்களுடன் நான் போரிடுவேன்.'

இத்யுக்தாஸ்தே கணேம்த்ரேண தேவா தக்ஷபுரோகமாஃ ஊசுர்மந்த்ராஃ ப்ரமாணம் நோ ந வயம் ப்ரபவஸ்த்விதி

இவ்வாறு கணங்களின் தலைவரால் கேட்டபோது, தக்ஷன் முதலான தேவர்கள் சொன்னார்கள்: 'மந்திரங்கள் தான் எங்களுக்கு ஆதாரம்; நாங்கள் எதிலும் சக்தி இல்லாதவர்கள்.'

மந்த்ரா ஊசுஸ்ஸுரா யூயம் மோஹோபஹதசேதஸஃ யேந ப்ரதமபாகார்ஹம் ந யஜத்வம் மஹேஶ்வரம்

மந்திரங்கள் சொன்னது: 'தேவர்களே, உங்கள் மனம் மாயையால் மூடப்பட்டுள்ளது; முதலில் பாகம் பெற வேண்டிய மகேஸ்வரனை நீங்கள் வழிபடவில்லை.'