ஶிவபுராணம்

ஹரிஶ்ச தத்ஸத்யமிதீவ சிம்தயம்ஶ்சகார தஸ்மை விதயே நமஃ ஸ்வயம் ஷோடஶைருபசாரைஶ்ச பூஜயாமாஸ தம் விதிம்

அது உண்மை என்று எண்ணிய ஹரி, தானே பிரம்மாவை வணங்கி, பதினாறு விதமான பூஜையால் அவரை வழிபட்டார்.

விதிம் ப்ரஹர்தும் ஶடமக்நிலிம்கதஃ ஸ ஈஶ்வரஸ்தத்ர பபூவ ஸாக்ரு'திஃ ஸமுத்திதஃ ஸ்வாமி விலோகநாத்புநஃ ப்ரகம்பபாணிஃ பரிக்ரு'ஹ்ய தத்பதம்

பிரம்மா பொய்யுடன் அக்கினி லிங்கத்தை அடிக்க முயன்றபோது, இறைவன் அங்கே வெளிப்படையாக தோன்றினார். அவரை பார்த்ததும், பிரம்மாவின் கை நடுங்கியது; மீண்டும் அவர் இறைவனின் பாதங்களைப் பற்றினார்.

ஆத்யம்தஹீநவபுஷி த்வயி மோஹபுத்த்யா பூயாத்விமர்ஶ இஹ நாவதி காமநோத்தஃ ஸ த்வம் ப்ரஸீத கருணாகர கஶ்மலம் நௌ ம்ரு'ஷ்டம் க்ஷமஸ்வ விஹிதம் பவதைவ கேல்யா

ஆதி அந்தமில்லாத உருவமுடைய உம்மிடம், மயக்கத்தால் இனி ஆசைபிறந்த குழப்பம் வராதிருக்கட்டும். கருணைமிகு இறைவா, உம்முடைய விளையாட்டால் நிகழ்ந்த இந்தக் குற்றத்தை மன்னிக்கவும்.

வத்ஸப்ரஸந்நோ ऽஸ்மி ஹரே யதஸ்த்வமீஶத்வமிச்சந்நபி ஸத்யவாக்யம் ப்ரூயாஸ்ததஸ்தே பவிதா ஜநேஷு ஸாம்யம் மயா ஸத்க்ரு'திரப்யலப்தாஃ

ஹரியே, நீ ஆண்டவன் பதவி விரும்பினாலும், உண்மையைச் சொன்னாய் என்பதால் நான் உன்னால் மகிழ்ந்துள்ளேன். எனவே, ஜனங்களில் உனக்கும் எனக்கும் சமமான மதிப்பு கிடைக்கும்; என் மரியாதையும் உனக்கு உண்டு.

இதஃ பரம் தே ப்ரு'தகாத்மநஶ்ச க்ஷேத்ரப்ரதிஷ்டோத்ஸவபூஜநம் ச

இனிமேல், நீயும் உன்னுடைய தனித்தன்மையோடும், இந்தத் தலத்தை நிறுவும் திருவிழா மற்றும் பூஜையை நடத்த வேண்டும்.

இதி தேவஃ புரா ப்ரீதஃ ஸத்யேந ஹரயே பரம் ததௌ ஸ்வஸாம்யமத்யர்தம் தேவஸம்கே ச பஶ்யதி

அப்போது மகிழ்ந்த தேவன், ஹரியின் சத்தியத்துக்காக, எல்லா தேவர்களும் பார்த்தபடி, உன்னதமான சமத்துவத்தை ஹரிக்கு அளித்தார்.

ஸஸர்ஜாத மஹாதேவஃ புருஷம் கம்சிதத்புதம் பைரவாக்யம் ப்ருவோர்மத்யாத்ப்ரஹ்மதர்பஜிகாம்ஸயா

பிரம்மாவின் பெருமையை அடக்க விரும்பி, மகாதேவன் தனது புருவங்களுக்கு இடையில் இருந்து 'பைரவா' எனும் அதிசய உருவை உருவாக்கினார்.

ஸ வை ததா தத்ர பதிம் ப்ரணம்ய ஶிவமம்கணே கிம் கார்யம் கரவாண்யத்ர ஶீக்ரமாஜ்ஞாபய ப்ரபோ

அவர் அங்கே சிவனின் சபையில் இறைவனை வணங்கி, 'இங்கு என்ன செய்ய வேண்டும்? விரைவில் கட்டளையிடுங்கள், பிரபுவே' என்று கேட்டார்.

வத்ஸயோ ऽயம் விதிஃ ஸாக்ஷாஜ்ஜகதாமாத்யதைவதம் நூநமர்சய கட்கம் ஸ்வம் திக்மேந ஜவஸா பரம்

இந்த பிரம்மா உலகங்களுக்குத் தந்தை; நிச்சயம் அவர் வழிபடப்பட வேண்டியவர். உன் கூரிய வாளால் விரைவாக அவரை அடி.

ஸ வை க்ரு'ஹீத்வைககரேண கேஶம் தத்பஞ்சமம் த்ரு'ப்தமஸத்யபாஷணம் சித்த்வா ஶிராம்ஸ்யஸ்ய நிஹம்துமுத்யதஃ ப்ரகம்பயந்கட்கமதிஸ்புடம் கரைஃ

அவர் ஒருகையால் அந்த ஐந்தாவது தலையைப் பிடித்து, பெருமையுடன் பொய் பேசிய பிரம்மாவின் தலையை வெட்டினார்; பின்னர் அவனை கொல்ல எண்ணி வாளை வலுவாக அசைத்தார்.

பிதா தவோத்ஸ்ரு'ஷ்டவிபூஷணாம்பரஸ்ரகுத்தரீயாமலகேஶஸம்ஹதிஃ ப்ரவாதரம்பேவ லதேவ சம்சலஃ பபாத வை பைரவபாதபம்கஜே

உன் தந்தை, ஆபரணங்கள், ஆடைகள், மாலைகள், மேலுடுப்பும், முடியும் கலைந்த நிலையில், புயல் தொடங்கும் போது கொடிகள் அசைவதைப் போல, நிலைதவறி பைரவனின் திருவடியில் விழுந்தார்.

தாவத்விதிம் தாத தித்ரு'க்ஷுரச்யுதஃ க்ரு'பாலுரஸ்மத்பதிபாதபல்லவம் நிஷிச்ய பாஷ்பைரவதத்க்ரு'தாம்ஜலிர்யதா ஶிஶுஃ ஸ்வம் பிதரம் கலாக்ஷரம்

அப்போது, அந்த விதியை காண விரும்பி, கருணையுள்ள அச்யுதன் எங்கள் ஆண்டவரின் திருவடிகளின் தூளைத் தலையில் வைத்து, கண்ணீர் வழிந்துகொண்டு, கை கூப்பி, குழந்தை தன் தந்தையிடம் பேசும் போல தடுமாறும் சொற்களுடன் உரையாடினான்.

த்வயா ப்ரயத்நேந புரா ஹி தத்தம் யதஸ்ய பஞ்சாநநமீஶசிஹ்நம் தஸ்மாத்க்ஷமஸ்வாத்யமநுக்ரஹார்ஹம் குரு ப்ரஸாதம் விதயே ஹ்யமுஷ்மை

ஓ ஆண்டவரே, நீர் முன்பு முயற்சியுடன் அளித்த அந்த ஐந்து முகங்களும், ஈசனின் அடையாளமும் காரணமாக, அவனை மன்னியுங்கள்; அவன் உங்கள் அருளுக்கு தகுதியானவன். அந்த விதிக்காக அவனுக்கு தயை காட்டுங்கள்.

இத்யர்திதோ ऽச்யுதேநேஶஸ்துஷ்டஃ ஸுரகணாம்கணே நிவர்தயாமாஸ ததா பைரவம் ப்ரஹ்மதம்டதஃ

அச்யுதன் இவ்வாறு வேண்டியபோது, ஆண்டவர் மகிழ்ந்து, தேவர்களின் மத்தியில், அப்போது பைரவனை பிரம்மாவின் தண்டனையிலிருந்து விலக்கினார்.

அதாஹ தேவஃ கிதவம் விதிம் விகதகம்தரம் ப்ரஹ்மம்ஸ்த்வமர்ஹணாகாம்க்ஷீ ஶடமீஶத்வமாஸ்திதஃ

பின்னர் தேவன், தலை இல்லாமல் நின்ற வஞ்சக விதியிடம் பேசினார்: 'ஓ பிரம்மா, நீர் அர்ச்சனைக்கு ஆசைப்படுபவர், வஞ்சகர், ஆண்டவராக இருப்பதை ஏற்றுள்ளீர்.'

நாதஸ்தே ஸத்க்ரு'திர்லோகே பூயாத்ஸ்தாநோத்ஸவாதிகம் ஸ்வாமிந்ப்ரஸீதாத்ய மஹாவிபூதே மந்யே வரம் வரத மே ஶிரஸஃ ப்ரமோக்ஷம்

உலகில் இனி உனக்குப் பெருமை, விழாக்கள், மரியாதை எதுவும் இருக்க வேண்டாம். பெரும் மகிமையுள்ள ஆண்டவரே, இப்போது தயை செய்யுங்கள்; என் தலையை விடுவித்தல் எனக்கு வேண்டிய ஒரே வரமாக நான் எண்ணுகிறேன்.

நமஸ்துப்யம் பகவதே பம்தவே விஶ்வயோநயே ஸஹிஷ்ணவே ஸர்வதோஷாணாம் ஶம்பவே ஶைலதந்வநே

உமக்கு வணக்கம், பகவானே! நீர் எங்கள் உறவினரும், உலகத்தின் ஆதியுமானவரும், எல்லா குறைகளையும் பொறுத்து கொள்ளும் சாம்புவும், மலை வில்லையையும் ஏந்துபவரும்.

அராஜபயமேதத்வை ஜகத்ஸர்வம் ந ஶிஷ்யதி ததஸ்த்வம் ஜஹி தம்டார்ஹம் வஹ லோகதுரம் ஶிஶோ

ஒரு அரசன் இல்லாமல் இந்த உலகம் பயத்தால் நிலைக்காது; ஆகவே தண்டனைக்கு உரியவனைத் தண்டித்து, உலகப் பாரத்தை நீர் சுமக்க வேண்டும், பிள்ளையே.

வரம் ததாமி தே தத்ர க்ரு'ஹாண துர்லபம் பரம் வைதாநிகேஷு க்ரு'ஹ்யேஷு யஜ்ஞே ச பவாந் குருஃ

நான் உனக்கு ஒரு அரிய, உயர்ந்த வரம் அளிக்கிறேன்; அதை ஏற்று: எல்லா வைதானிக மற்றும் வீட்டுப் பூஜைகளிலும், நீயே குருவாக இருப்பாய்.

நிஷ்பலஸ்த்வத்ரு'தே யஜ்ஞஃ ஸாம்கஶ்ச ஸஹதக்ஷிணஃ அதாஹ தேவஃ கிதவம் கேதகம் கூடஸாக்ஷிணம்

உன்னைத் தவிர எந்த யாகமும், அதன் எல்லா பகுதிகளும், தானங்களும் இருந்தாலும், பலன் தராது. பின்னர் தேவன் அந்த வஞ்சக கேதகாவை, பொய் சாட்சி அளித்தவனை நோக்கி பேசினார்.

ரே ரே கேதக துஷ்டஸ்த்வம் ஶட தூரமிதோ வ்ரஜ மமாபி ப்ரேம தே புஷ்பே மா பூத்பூஜாஸ்விதஃ பரம்

ஓ கேதகா, நீ தீயவன், வஞ்சகர் — இங்கிருந்து தூரம் போ! இனி என் பூஜையில் உன் பூவும் இடம் பெற கூடாது; அது சிறந்ததாகவும் இருக்கக் கூடாது.

இத்யுக்தே தத்ர தேவேந கேதகம் தேவஜாதயஃ ஸர்வாநி வாரயாமாஸுஸ்தத்பார்ஶ்வாதந்யதஸ்ததா

இவ்வாறு தேவன் கூறியதும், அங்கிருந்த எல்லா தேவர்களும் அந்த கேதகாவை அருகில் வர விடாமல் தடுத்தனர்.

நமஸ்தே நாத மே ஜந்மநிஷ்பலம் பவதாஜ்ஞயா ஸபலம் க்ரியதாம் தாத க்ஷம்யதாம் மம கில்பிஷம்

உமக்கு வணக்கம், ஆண்டவரே! உங்கள் கட்டளையால் என் பிறப்பு பயனற்றதாகி விட்டது; இப்போது அதை பயனுள்ளதாக்குங்கள், அப்பா. என் பாவத்தை மன்னியுங்கள்.

ஜ்ஞாநாஜ்ஞாநக்ரு'தம் பாபம் நாஶயத்யேவ தே ஸ்ம்ரு'திஃ தாத்ரு'ஶே த்வயி த்ரு'ஷ்டே மே மித்யாதோஷஃ குதோ பவேத்

அறிவோ அறியாமையோ காரணமாக உண்டான பாவம், உம்மை நினைத்தால் நிச்சயம் அழிகிறது. உம்மை இவ்வாறு கண்டபோது, எனக்கு பொய்யான குற்றம் எவ்வாறு வரும்?

ததா ஸ்துதஸ்து பகவாந்கேதகேந ஸபாதலே ந மே த்வத்தாரணம் யோக்யம் ஸத்யவாகஹமீஶ்வரஃ

கேதகா சபையில் இவ்வாறு புகழ்ந்தபோது, ஆண்டவர் கூறினார்: 'நான் உன்னை ஏற்றுக்கொள்வது பொருத்தமானது அல்ல; நான் எப்போதும் உண்மை பேசுகிறவன், ஆண்டவரே.'

மதீயாஸ்த்வாம் தரிஷ்யம்இ ஜந்ம தே ஸபலம் ததஃ த்வம் வை விதாநவ்யாஜேந மமோபரி பவிஷ்யஸி

ஆனால் நான் உன்னை எனது சொந்தமாக ஏற்றுக்கொள்கிறேன்; அதனால் உன் பிறப்பு நிறைவேறும். குடை என்ற பெயரில் நீ என் மேலாக இருப்பாய்.

இத்யநுக்ரு'ஹ்ய பகவாந்கேதகம் விதிமாதவௌ விரராஜ ஸபாமத்யே ஸர்வதேவைரபிஷ்டுதஃ

இவ்வாறு கேதகாவுக்கு அருள் செய்து, ஆண்டவர் விதி, மாதவன் ஆகியோருடன், எல்லா தேவர்களாலும் போற்றப்பட்டு, சபை நடுவில் பிரகாசித்தார்.

தத்ராம்தரே தௌ ச நாதம் ப்ரணம்ய விதிமாதவௌ பத்தாம்ஜலிபுடௌ தூஷ்ணீம் தஸ்ததுர்தக்ஷவாமகௌ

அந்த நேரத்தில், விதியும் மாதவனும் ஆண்டவருக்கு வணங்கி, கை கூப்பி, அமைதியாக வலப்புறமும் இடப்புறமும் நின்றனர்.

தத்ர ஸம்ஸ்தாப்ய தௌ தேவம் ஸகுடும்பம் வராஸநே பூஜயாமாஸதுஃ பூஜ்யம் புண்யைஃ புருஷவஸ்துபிஃ

அங்கே, ஆண்டவரையும் அவரது குடும்பத்தையும் மரியாதை ஆசனத்தில் அமர்த்தி, அவர்கள் தூய பொருட்களால் அவரை ஆராதனை செய்தனர்.