ஶிவபுராணம்

வித்யுஜ்ஜிஹ்வம் ப்ரலம்போஷ்டம் மேகஸாகரநிஃஸ்வநம் வஸாநம் சர்ம வையாக்ரம் மஹத்ருதிரநிஸ்ரவம்

மின்னலைப் போல நாக்கு, தொங்கும் உதடு, மேகமும் கடலும் போன்ற கர்ஜனை, புலி தோலை அணிந்தவர், பெரிதாக இரத்தம் சொரிந்தார்.

கண்டத்விதயஸம்ஸ்ரு'ஷ்டமண்டலீக்ரு'தகுண்டலம் வராமரஶிரோமாலாவலீகலிதஶேகரம்

இரு கன்னங்களையும் தொடும் வட்டமான குண்டலங்கள், சிறந்த தேவர்களின் தலைமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிகரம் கொண்டிருந்தார்.

ரணந்நூபுரகேயூரமஹாகநகபூஷிதம் ரத்நஸம்சயஸம்தீப்தம் தாரஹாராவ்ரு'தோரஸம்

போரில் ஒலிக்கும் பெரும் பொன் சிலம்பும், வளையலும், ரத்தினங்களால் ஜொலிக்கும் மார்பும், முத்துமாலையால் மூடியிருந்தது.

மஹாஶரபஶார்தூலஸிம்ஹைஃ ஸத்ரு'ஶவிக்ரமம் ப்ரஶஸ்தமத்தமாதம்கஸமாநகமநாலஸம்

அந்த வீரன், பெரிய சரபம், புலி, சிங்கம் போன்ற தைரியத்துடன், மதம் கொண்ட யானையின் பெருமைமிகு நடைபோல் மெதுவாக நடந்தான்.

ஶம்கசாமரகும்தேந்தும்ரு'ணாலஸத்ரு'ஶப்ரபம் ஸதுஷாரமிவாத்ரீந்த்ரம் ஸாக்ஷாஜ்ஜம்கமதாம் கதம்

அவனது ஒளி சங்கு, சாமரம், மல்லிகை, சந்திரன், தாமரைத் தண்டு போன்ற வெண்மை கொண்டது; பனியால் மூடப்பட்ட மலை அரசன் உயிருடன் நடக்க வந்தது போல் தோன்றினான்.

ஜ்வாலாமாலாபரிக்ஷிப்தம் தீப்தமௌக்திகபூஷணம் தேஜஸா சைவ தீவ்யம்தம் யுகாம்த இவ பாவகம்

அவன் தீக்கண்கள் சூழ்ந்த மாலை அணிந்து, ஜொலிக்கும் முத்து ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, யுகம் முடிவில் எரியும் நெருப்பைப் போல் பிரகாசித்தான்.

ஸ ஜாநுப்யாம் மஹீம் கத்வா ப்ரணதஃ ப்ராம்ஜலிஸ்ததஃ பார்ஶ்வதோ தேவதேவஸ்ய பர்யதிஷ்டத்கணேஶ்வரஃ

அவன் முழங்காலால் தரையில் விழுந்து, கைகூப்பி வணங்கி, தேவதேவனான கணேசரின் பக்கத்தில் மரியாதையுடன் நின்றான்.

மந்யுநா சாஸ்ரு'ஜத்பத்ராம் பத்ரகாலீம் மஹேஶ்வரீம் ஆத்மநஃ கர்மஸாக்ஷித்வே தேந கம்தும் ஸஹைவ து

கோபத்தால், அவன் புனிதமான, பயங்கரமான, மகேஸ்வரியின் சக்தியான பத்ரகாளியைத் தன் செய்கைகளுக்கு சாட்சி ஆக அழைத்தான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வாவஸ்திதம் வீரபத்ரம் காலாக்நிஸந்நிபம் பத்ரயா ஸஹிதம் ப்ராஹ பத்ரமஸ்த்விதி ஶம்கரஃ

அங்கு நின்ற வீரபத்திரனை, அழிவின் நெருப்பைப் போல் பத்ரையுடன் பார்த்த சிவன், 'நன்மை உண்டாகட்டும்' என்று அருளினார்.

ஸ ச விஜ்ஞாபயாமாஸ ஸஹ தேவ்யா மஹேஶ்வரம் ஆஜ்ஞாபய மஹாதேவ கிம் கார்யம் கரவாண்யஹம்

அவன் தேவியுடன் சேர்ந்து மகேஸ்வரனை நோக்கி, 'பெருமாளே, என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கட்டளையிடுங்கள்' என்று கேட்டான்.

ததஸ்த்ரிபுரஹா ப்ராஹ ஹைமவத்யாஃ ப்ரியேச்சயா வீரபத்ரம் மஹாபாஹும் வாசா விபுலநாதயா

மூன்று நகரங்களை அழித்தவன், பார்வதியின் பேரன்பால், வலிமைமிகு வீரபத்திரனை நோக்கி, ஆழமான குரலில் பேசினார்.

ப்ராசேதஸஸ்ய தக்ஷஸ்ய யஜ்ஞம் ஸத்யோ விநாஶய பத்ரகால்யா ஸஹாஸி த்வமேதத்க்ரு'த்யம் கணேஶ்வர

'பிரசேதஸின் மகன் தக்ஷனின் யாகத்தை, பத்ரகாளியுடன் உடனே அழித்து விடு; இது உன் கடமை, கணநாதா.'

அஹமப்யநயா ஸார்தம் ரைப்யாஶ்ரமஸபீபதஃ ஸ்தித்வா வீக்ஷே கணேஶாந விக்ரமம் தவ துஃஸஹம்

'நானும் இவளுடன் ரைப்ய முனிவரின் ஆசிரமத்தில் இருந்து, கணநாதா, உன் அசாதாரண வீரத்தை காண்பேன்.'

வ்ரு'க்ஷா கநகலே யே து கம்காத்வாரஸமீபகாஃ ஸுவர்ணஶ்ரு'ம்கஸ்ய கிரேர்மேருமம்தரஸம்நிபாஃ

கங்கையின் வாயிலுக்கு அருகே உள்ள கனகலா பகுதியில் உள்ள மரங்கள், பொன்னிறக் குடுமிகளுடன் மேரு, மந்தர மலை போல் தோன்றுகின்றன.

தஸ்மிந்ப்ரதேஶே தக்ஷஸ்ய யுஜ்ஞஃ ஸம்ப்ரதி வர்ததே ஸஹஸா தஸ்ய யஜ்ஞஸ்ய விகாதம் குரு மா சிரம்

அந்த இடத்தில் தக்ஷனின் யாகம் இப்போது நடைபெறுகிறது; உடனே அந்த யாகத்தை தாமதமின்றி தடுப்பு.

இத்யுக்தே ஸதி தேவேந தேவீ ஹிமகிரீந்த்ரஜா பத்ரம் பத்ரம் ச ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய வத்ஸம் தேநுரிவௌரஸம்

இவ்வாறு இறைவன் கூறியதும், இமயமலை அரசனின் மகள் தேவியார், பசு தன் கன்றை நேசிப்பது போல் பத்ரையை அன்புடன் பார்த்தாள்.

ஆலிம்க்ய ச ஸமாக்ராய மூர்த்நி ஷட்வதநம் யதா ஸஸ்மிதா வசநம் ப்ராஹ மதுரம் மதுரம் ஸ்வயம்

அவள் ஆறுமுகனைக் கட்டியணைத்து, அவன் தலையை மணந்து, சிரித்தவாறு இனிமையான வார்த்தைகளை மென்மையாக சொன்னாள்.

வத்ஸ பத்ர மஹாபாக மஹாபலபராக்ரம மத்ப்ரியார்தம் த்வமுத்பந்நோ மம மந்யும் ப்ரமார்ஜக

'பத்ரா, என் செல்லம், பெரும் பாக்கியம் பெற்றவனும், வலிமைமிகு வீரனும் நீ; என் மனக்கோபத்தை நீக்குவதற்காக நீ பிறந்தாய்.'

யஜ்ஞேஶ்வரமநாஹூய யஜ்ஞகர்மரதோ ऽபவத் தக்ஷம் வைரேண தம் தஸ்மாத்பிம்தி யஜ்ஞம் கணேஶ்வர

'யாகங்களில் ஈடுபட்ட தக்ஷன், யாகநாதனை அழைக்கவில்லை; அதனால், கணநாதா, பகை காரணமாக அவன் யாகத்தை அழித்து விடு.'

யஜ்ஞலக்ஷ்மீமலக்ஷ்மீம் த்வம் பத்ர க்ரு'த்வா மமாஜ்ஞயா யஜமாநம் ச தம் ஹத்வா வத்ஸ ஹிம்ஸய பத்ரயா

'பத்ரா, என் கட்டளையின்படி, யாகத்தின் செல்வத்தைத் துன்பமாக்கி, பத்ரையுடன் சேர்ந்து யாகம் நடத்துபவனை அழித்து விடு.'

அஶேஷாமிவ தாமாஜ்ஞாம் ஶிவயோஶ்சித்ரக்ரு'த்யயோஃ மூர்த்நி க்ரு'த்வா நமஸ்க்ரு'த்ய பத்ரோ கம்தும் ப்ரசக்ரமே

அற்புதமான செயல்கள் கொண்ட சிவனும் பார்வதியும் அளித்த கட்டளையை, பத்ரா தலையணைத்து வணங்கி, புறப்படத் தயாரானான்.

அதைஷ பகவாந்க்ருத்தஃ ப்ரேதாவாஸக்ரு'தாலயஃ வீரபத்ரோ மஹாதேவோ தேவ்யா மந்யுப்ரமார்ஜகஃ

அப்போது கோபமடைந்த பரமபிரான், ப்ரேதவாசத்தில் தங்கி இருக்கும் வீரபத்திரர், தேவியின் கோபத்தை நீக்கிய மஹாதேவன், அங்கு தோன்றினார்.

ஸஸர்ஜ ரோமகூபேப்யோ ரோமஜாக்யாந்கணேஶ்வராந் தக்ஷிணாத்புஜதேஶாத்து ஶதகோடிகவிஶ்வராந்

அவர் தன் தோலின் ரோமகூடுகளில் இருந்து ரோமஜர் எனப்படும் கணநாதர்களை உருவாக்கினார்; வலது தோளிலிருந்து கோடி கணக்கான கொடிய கணங்களை உருவாக்கினார்.

பாதாத்ததோருதேஶாச்ச ப்ரு'ஷ்டாத்பார்ஶ்வாந்முகாத்கலாத் குஹ்யாத்குல்பாச்சிரோமத்யாத்கம்டாதாஸ்யாத்ததோதராத்

அவரது கால்கள், தொடைகள், முதுகு, பக்கங்கள், முகம், கழுத்து, இரகசிய இடம், கணுக்கால், தலையின் நடுவு, வாயும் வயிறும் ஆகிய இடங்களில் இருந்து மேலும் பல உயிர்களை உருவாக்கினார்.

ததா கணேஶ்வரைர்பத்ரைர்பத்ரதுல்யபராக்ரமைஃ ஸம்சாதிதமபூத்ஸர்வம் ஸாகாஶவிவரம் ஜகத்

அந்த மகத்தான கணநாதர்கள், வீரபத்திரருக்கு சமமான வீரத்துடன், உலகம் முழுவதும் இடம் இல்லாமல் நிரப்பினார்கள்.

ஸர்வே ஸஹஸ்ரஹஸ்தாஸ்தே ஸஹஸ்ராயுதபாணயஃ ருத்ரஸ்யாநுசராஸ்ஸர்வே ஸர்வே ருத்ரஸமப்ரபாஃ

அவர்கள் அனைவரும் ஆயிரம் கரங்களுடன், ஒவ்வொரு கையிலும் ஆயிரம் ஆயுதங்கள் பிடித்திருந்தார்கள்; அவர்கள் எல்லாம் ருத்ரரின் சேவகர்கள், ருத்ரரைப் போல் பிரகாசம் கொண்டவர்கள்.

ஶூலஶக்திகதாஹஸ்தாஷ்டம்கோபலஶிலாதராஃ காலாக்நிருத்ரஸத்ரு'ஶாஸ்த்ரிநேத்ராஶ்ச ஜடாதராஃ

திரிசூலம், வேல், கதை, பரி, கபாலம், கல் ஆகியவற்றை கையில் வைத்திருந்தார்கள்; அவர்கள் காலாக்னி ருத்ரரைப் போல், மூன்று கண்களும், ஜடாமுடியும் உடையவர்கள்.

நிபேதுர்ப்ரு'ஶமாகாஶே ஶதஶஸ்ஸிம்ஹவாஹநாஃ விநேதுஶ்ச மஹாநாதாஞ்ஜலதா இவ பத்ரஜாஃ

அவர்கள் நூற்றுக்கணக்காக சிங்கம் மீது ஏறி, ஆகாயத்தில் வேகமாக இறங்கி, மேகங்கள் முழங்கும் ஒலி போல் பெரும் சப்தத்துடன் கர்ஜித்தார்கள்.

தைர்பத்ரைர்பகவாந்மத்ரஸ்ததா பரிவ்ரு'தோ பபௌ காலாநலஶதைர்யுக்தோ யதாம்தே காலபைரவஃ

அந்த மகத்தான கணங்களால் சூழப்பட்ட பரமபிரான், காலத்தின் முடிவில் காலபைரவனைப் போல், நூற்றுக்கணக்கான அழிவு நெருப்புகளால் ஒளிர்ந்தார்.