ஶிவபுராணம்

யஃ ஸ்ரஷ்டா சைவ ஸம்ஹர்தா பர்தா சைவ மஹேஶ்வரஃ தஸ்மாதந்யம் ந பஶ்யாமி ஶம்கராத்மாநமத்வரே

அவர் படைத்தவரும், அழிப்பவரும், பாதுகாப்பவரும், மகேசுவரனும் ஆவார். எனவே, இந்த யாகத்தில் சங்கரனின் தன்மையைத் தவிர வேறு ஒன்றை நான் காணேன்.

ஏதந்மகேஶஸ்ய ஸுவர்ணபாத்ரே ஹவிஃ ஸமஸ்தம் விதிமம்த்ரபூதம் விஷ்ணோர்நயாம்யப்ரதிமஸ்ய பாகம் ப்ரபோர்விபஜ்யாவஹநீயமத்ய

இந்த முழு oblation, முறையாக மந்திரத்தால் தூய்மையாக்கப்பட்டு, இன்று பொன்னான பாத்திரத்தில், ஒப்பற்ற ஆண்டவரான விஷ்ணுவுக்காகப் பகிர்ந்து கொண்டு செல்லப்பட வேண்டும்.

யஸ்மாந்நாராதிதோ ருத்ரஸ்ஸர்வதேவேஶ்வரேஶ்வரஃ தஸ்மாத்தக்ஷ தவாஶேஷோ யஜ்ஞோ ऽயம் ந பவிஷ்யதி

எல்லா தேவர்களுக்கும் ஆண்டவரான ருத்ரன் வழிபடப்படவில்லை என்பதால், தக்ஷா, உன் இந்த யாகம் முழுவதும் வெற்றி பெறாது.

இத்யுக்த்வா வசநம் க்ருத்தோ ததீசோ முநிஸத்தமஃ நிர்கம்ய ச ததோ தேஶாஜ்ஜகாம ஸ்வகமாஶ்ரமம்

இவ்வாறு கூறி, கோபமடைந்த மகா முனிவர் ததீசி அந்த இடத்தை விட்டு வெளியேறி தனது ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்.

நிர்கதே ऽபி முநௌ தஸ்மிந்தேவா தக்ஷம் ந தத்யஜுஃ அவஶ்யமநுபாவித்வாதநர்தஸ்ய து பாவிநஃ

அந்த முனிவர் அங்கிருந்து சென்ற பின்னும், தேவர்கள் தக்ஷனை விட்டு விலகவில்லை; ஏனெனில், வரப்போகும் துயரத்தை அனுபவிக்க அவர்கள் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டனர்.

ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து ஜ்ஞாத்வைதத்ஸர்வமீஶ்வராத் தக்தும் தக்ஷாத்வரம் விப்ரா தேவீ தேவமசோதயத்

அந்த நேரத்தில், ஆண்டவரிடமிருந்து இதையெல்லாம் அறிந்த தேவியார், தக்ஷனின் யாகத்தை எரிக்க தேவனைத் தூண்டினார், பிராமணர்களே.

தேவ்யா ஸம்சோதிதோ தேவோ தக்ஷாத்வரஜிகாம்ஸயா ஸஸர்ஜ ஸஹஸா வீரம் வீரபத்ரம் கணேஶ்வரம்

தேவியின் தூண்டுதலால், தக்ஷனின் யாகத்தை அழிக்க விரும்பி, திடீரென வீரபத்திரன் எனும் வீரமான கணநாதனை ஆண்டவர் உருவாக்கினார்.

ஸஹஸ்ரவதநம் தேவம் ஸஹஸ்ரகமலேக்ஷணம் ஸஹஸ்ரமுத்கரதரம் ஸஹஸ்ரஶரபாணிகம்

அந்த தேவன் ஆயிரம் முகங்களும், ஆயிரம் தாமரை போன்ற கண்களும், ஆயிரம் கோல்களும், ஆயிரம் அம்பு அள்ளிகளும் கொண்டிருந்தார்.

ஶூலடம்ககதாஹஸ்தம் தீப்தகார்முகதாரிணம் சக்ரவஜ்ரதரம் கோரம் சம்த்ரார்தக்ரு'தஶேகரம்

அவர் கையில் சூலம், பரிசு, கதை, தீபமான வில், சக்கரம், வஜ்ரம் ஏந்தியவரும், பயங்கரமானவரும், தலையில் பிறைச்சந்திரம் அணிந்தவரும் ஆவார்.

குலிஶோத்யோதிதகரம் தடிஜ்ஜ்வலிதமூர்தஜம் தம்ஷ்ட்ராகராலம் பிப்ராணம் மஹாவக்த்ரம் மஹோதரம்

அவரது கை வஜ்ரத்தை உயர்த்தி ஒளிர்ந்தது; கூந்தல் மின்னலைப் போல ஜொலித்தது; பல்லுடன் கூடிய பெரும் வாயும், பெரும் வயிறும் கொண்டிருந்தார்.

வித்யுஜ்ஜிஹ்வம் ப்ரலம்போஷ்டம் மேகஸாகரநிஃஸ்வநம் வஸாநம் சர்ம வையாக்ரம் மஹத்ருதிரநிஸ்ரவம்

மின்னலைப் போல நாக்கு, தொங்கும் உதடு, மேகமும் கடலும் போன்ற கர்ஜனை, புலி தோலை அணிந்தவர், பெரிதாக இரத்தம் சொரிந்தார்.

கண்டத்விதயஸம்ஸ்ரு'ஷ்டமண்டலீக்ரு'தகுண்டலம் வராமரஶிரோமாலாவலீகலிதஶேகரம்

இரு கன்னங்களையும் தொடும் வட்டமான குண்டலங்கள், சிறந்த தேவர்களின் தலைமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிகரம் கொண்டிருந்தார்.

ரணந்நூபுரகேயூரமஹாகநகபூஷிதம் ரத்நஸம்சயஸம்தீப்தம் தாரஹாராவ்ரு'தோரஸம்

போரில் ஒலிக்கும் பெரும் பொன் சிலம்பும், வளையலும், ரத்தினங்களால் ஜொலிக்கும் மார்பும், முத்துமாலையால் மூடியிருந்தது.

மஹாஶரபஶார்தூலஸிம்ஹைஃ ஸத்ரு'ஶவிக்ரமம் ப்ரஶஸ்தமத்தமாதம்கஸமாநகமநாலஸம்

அந்த வீரன், பெரிய சரபம், புலி, சிங்கம் போன்ற தைரியத்துடன், மதம் கொண்ட யானையின் பெருமைமிகு நடைபோல் மெதுவாக நடந்தான்.

ஶம்கசாமரகும்தேந்தும்ரு'ணாலஸத்ரு'ஶப்ரபம் ஸதுஷாரமிவாத்ரீந்த்ரம் ஸாக்ஷாஜ்ஜம்கமதாம் கதம்

அவனது ஒளி சங்கு, சாமரம், மல்லிகை, சந்திரன், தாமரைத் தண்டு போன்ற வெண்மை கொண்டது; பனியால் மூடப்பட்ட மலை அரசன் உயிருடன் நடக்க வந்தது போல் தோன்றினான்.

ஜ்வாலாமாலாபரிக்ஷிப்தம் தீப்தமௌக்திகபூஷணம் தேஜஸா சைவ தீவ்யம்தம் யுகாம்த இவ பாவகம்

அவன் தீக்கண்கள் சூழ்ந்த மாலை அணிந்து, ஜொலிக்கும் முத்து ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, யுகம் முடிவில் எரியும் நெருப்பைப் போல் பிரகாசித்தான்.

ஸ ஜாநுப்யாம் மஹீம் கத்வா ப்ரணதஃ ப்ராம்ஜலிஸ்ததஃ பார்ஶ்வதோ தேவதேவஸ்ய பர்யதிஷ்டத்கணேஶ்வரஃ

அவன் முழங்காலால் தரையில் விழுந்து, கைகூப்பி வணங்கி, தேவதேவனான கணேசரின் பக்கத்தில் மரியாதையுடன் நின்றான்.

மந்யுநா சாஸ்ரு'ஜத்பத்ராம் பத்ரகாலீம் மஹேஶ்வரீம் ஆத்மநஃ கர்மஸாக்ஷித்வே தேந கம்தும் ஸஹைவ து

கோபத்தால், அவன் புனிதமான, பயங்கரமான, மகேஸ்வரியின் சக்தியான பத்ரகாளியைத் தன் செய்கைகளுக்கு சாட்சி ஆக அழைத்தான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வாவஸ்திதம் வீரபத்ரம் காலாக்நிஸந்நிபம் பத்ரயா ஸஹிதம் ப்ராஹ பத்ரமஸ்த்விதி ஶம்கரஃ

அங்கு நின்ற வீரபத்திரனை, அழிவின் நெருப்பைப் போல் பத்ரையுடன் பார்த்த சிவன், 'நன்மை உண்டாகட்டும்' என்று அருளினார்.

ஸ ச விஜ்ஞாபயாமாஸ ஸஹ தேவ்யா மஹேஶ்வரம் ஆஜ்ஞாபய மஹாதேவ கிம் கார்யம் கரவாண்யஹம்

அவன் தேவியுடன் சேர்ந்து மகேஸ்வரனை நோக்கி, 'பெருமாளே, என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கட்டளையிடுங்கள்' என்று கேட்டான்.

ததஸ்த்ரிபுரஹா ப்ராஹ ஹைமவத்யாஃ ப்ரியேச்சயா வீரபத்ரம் மஹாபாஹும் வாசா விபுலநாதயா

மூன்று நகரங்களை அழித்தவன், பார்வதியின் பேரன்பால், வலிமைமிகு வீரபத்திரனை நோக்கி, ஆழமான குரலில் பேசினார்.

ப்ராசேதஸஸ்ய தக்ஷஸ்ய யஜ்ஞம் ஸத்யோ விநாஶய பத்ரகால்யா ஸஹாஸி த்வமேதத்க்ரு'த்யம் கணேஶ்வர

'பிரசேதஸின் மகன் தக்ஷனின் யாகத்தை, பத்ரகாளியுடன் உடனே அழித்து விடு; இது உன் கடமை, கணநாதா.'

அஹமப்யநயா ஸார்தம் ரைப்யாஶ்ரமஸபீபதஃ ஸ்தித்வா வீக்ஷே கணேஶாந விக்ரமம் தவ துஃஸஹம்

'நானும் இவளுடன் ரைப்ய முனிவரின் ஆசிரமத்தில் இருந்து, கணநாதா, உன் அசாதாரண வீரத்தை காண்பேன்.'

வ்ரு'க்ஷா கநகலே யே து கம்காத்வாரஸமீபகாஃ ஸுவர்ணஶ்ரு'ம்கஸ்ய கிரேர்மேருமம்தரஸம்நிபாஃ

கங்கையின் வாயிலுக்கு அருகே உள்ள கனகலா பகுதியில் உள்ள மரங்கள், பொன்னிறக் குடுமிகளுடன் மேரு, மந்தர மலை போல் தோன்றுகின்றன.

தஸ்மிந்ப்ரதேஶே தக்ஷஸ்ய யுஜ்ஞஃ ஸம்ப்ரதி வர்ததே ஸஹஸா தஸ்ய யஜ்ஞஸ்ய விகாதம் குரு மா சிரம்

அந்த இடத்தில் தக்ஷனின் யாகம் இப்போது நடைபெறுகிறது; உடனே அந்த யாகத்தை தாமதமின்றி தடுப்பு.

இத்யுக்தே ஸதி தேவேந தேவீ ஹிமகிரீந்த்ரஜா பத்ரம் பத்ரம் ச ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய வத்ஸம் தேநுரிவௌரஸம்

இவ்வாறு இறைவன் கூறியதும், இமயமலை அரசனின் மகள் தேவியார், பசு தன் கன்றை நேசிப்பது போல் பத்ரையை அன்புடன் பார்த்தாள்.

ஆலிம்க்ய ச ஸமாக்ராய மூர்த்நி ஷட்வதநம் யதா ஸஸ்மிதா வசநம் ப்ராஹ மதுரம் மதுரம் ஸ்வயம்

அவள் ஆறுமுகனைக் கட்டியணைத்து, அவன் தலையை மணந்து, சிரித்தவாறு இனிமையான வார்த்தைகளை மென்மையாக சொன்னாள்.

வத்ஸ பத்ர மஹாபாக மஹாபலபராக்ரம மத்ப்ரியார்தம் த்வமுத்பந்நோ மம மந்யும் ப்ரமார்ஜக

'பத்ரா, என் செல்லம், பெரும் பாக்கியம் பெற்றவனும், வலிமைமிகு வீரனும் நீ; என் மனக்கோபத்தை நீக்குவதற்காக நீ பிறந்தாய்.'

யஜ்ஞேஶ்வரமநாஹூய யஜ்ஞகர்மரதோ ऽபவத் தக்ஷம் வைரேண தம் தஸ்மாத்பிம்தி யஜ்ஞம் கணேஶ்வர

'யாகங்களில் ஈடுபட்ட தக்ஷன், யாகநாதனை அழைக்கவில்லை; அதனால், கணநாதா, பகை காரணமாக அவன் யாகத்தை அழித்து விடு.'