ஶிவபுராணம்

அஶ்விநௌ பிதரஶ்சைவ ததா சாந்யே மஹர்ஷயஃ விஷ்ணுநா ஸஹிதாஃ ஸர்வே ஸ்வாகதா யஜ்ஞபாகிநஃ

அசுவினிகள், பித்ருக்கள், மற்ற மகா முனிவர்கள், அனைவரும் விஷ்ணுவுடன் சேர்ந்து, யாகத்தில் பங்கேற்க வந்தார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா தேவகுலம் ஸர்வமீஶ்வரேண விநாகதம் ததீசோ மந்யுநாவிஷ்டோ தக்ஷமேவமபாஷத

ஈஸ்வரன் இல்லாமல் எல்லா தேவர்களும் வந்திருப்பதைப் பார்த்த ததீசி, கோபம் கொண்டு தக்ஷனை இப்படிச் சொன்னான்:

அப்ரபூஜ்யே சைவ பூஜா பூஜ்யாநாம் சாப்ய பூஜநே நரஃ பாபமவாப்நோதி மஹத்வை நாத்ர ஸம்ஶயஃ

பூஜிக்கத் தகுதியில்லாதவரை பூஜித்தாலும், தகுதியுள்ளவர்களைப் பூஜிக்காமல் விட்டாலும், மனிதன் பெரிய பாவம் சம்பாதிப்பான்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

அஸதாம் ஸம்மதிர்யத்ர ஸதாமவமதிஸ்ததா தம்டோ தேவக்ரு'தஸ்தத்ர ஸத்யஃ பததி தாருணஃ

தீயவர்களின் ஒப்புதல் இருக்கும் இடத்தில், நல்லவர்களுக்கு அவமதிப்பு கிடைக்கும் போது, அங்கு தேவர்கள் கொடுக்கும் தண்டனை உடனே கடுமையாக விழும்.

ஏவமுக்த்வா து விப்ரர்ஷிஃ புநர்தக்ஷமபாஷத பூஜ்யம் து பஶுபர்தாரம் கஸ்மாந்நார்சயஸே ப்ரபும்

இவ்வாறு கூறிய பிறகு அந்த முனிவர் மீண்டும் தக்ஷனை நோக்கி, 'பூஜிக்கத் தகுதியுள்ள பசுக்களின் ஆண்டவரை ஏன் வணங்கவில்லை?' என்று கேட்டார்.

ஸம்தி மே பஹவோ ருத்ராஃ ஶூலஹஸ்தாஃ கபர்திநஃ ஏகாதஶாவஸ்திதா யே நாந்யம் வேத்மி மஹேஶ்வரம்

எனக்கு பல ருத்ரர்கள் உள்ளனர்; அவர்கள் எல்லாம் கூந்தல் முடி மற்றும் சூலம் பிடித்து, பதினொன்று பேர் நிற்கின்றனர். அவர்களைத் தவிர வேறு பெரிய ஆண்டவரை நான் அறியேன்.

கிமேபிரமரைரந்யைஃ பூஜிதைரத்வரே பலம் ராஜா சேதத்வரஸ்யாஸ்ய ந ருத்ரஃ பூஜ்யதே த்வயா

இவ்விழாவில் நீ ருத்ரனை வழிபடவில்லை என்றால், வேறு தேவர்கள் யாவரையும் போற்றி என்ன பயன், அரசே?

ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶாநாம் ஸ்ரஷ்டா யஃ ப்ரபுரவ்யயஃ ப்ரஹ்மாதயஃ பிஶாசாம்தா யஸ்ய கைம்கர்யவாதிநஃ

அவர் அழியாத ஆண்டவர்; பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேசுவரரை உருவாக்கியவர். பிரம்மாவிலிருந்து பேய்கள் வரை அனைவரும் அவருக்குப் பணிவாளர்கள்.

ப்ரக்ரு'தீநாம் பரஶ்சைவ புருஷஸ்ய ச யஃ பரஃ சிம்த்யதே யோகவித்வத்பி ரு'ஷிபிஸ்தத்த்வதர்ஶிபிஃ

அவர் இயற்கையையும், உயிரையும் தாண்டியவர்; உண்மையை அறிந்த முனிவர்களும் யோகிகளும் அவரைத் தியானிக்கின்றனர்.

அக்ஷரம் பரமம் ப்ரஹ்ம ஹ்யஸச்ச ஸதஸச்ச யத் அநாதிமத்யநிதநமப்ரதர்க்யம் ஸநாதநம்

அவர் உயர்ந்த, அழியாத பிரம்மம்; இருப்பதும் இல்லாததும் அல்ல, ஆரம்பம், நடுவு, முடிவும் இல்லாதவர்; யாராலும் கருத முடியாத, என்றும் நிலைத்தவர்.

யஃ ஸ்ரஷ்டா சைவ ஸம்ஹர்தா பர்தா சைவ மஹேஶ்வரஃ தஸ்மாதந்யம் ந பஶ்யாமி ஶம்கராத்மாநமத்வரே

அவர் படைத்தவரும், அழிப்பவரும், பாதுகாப்பவரும், மகேசுவரனும் ஆவார். எனவே, இந்த யாகத்தில் சங்கரனின் தன்மையைத் தவிர வேறு ஒன்றை நான் காணேன்.

ஏதந்மகேஶஸ்ய ஸுவர்ணபாத்ரே ஹவிஃ ஸமஸ்தம் விதிமம்த்ரபூதம் விஷ்ணோர்நயாம்யப்ரதிமஸ்ய பாகம் ப்ரபோர்விபஜ்யாவஹநீயமத்ய

இந்த முழு oblation, முறையாக மந்திரத்தால் தூய்மையாக்கப்பட்டு, இன்று பொன்னான பாத்திரத்தில், ஒப்பற்ற ஆண்டவரான விஷ்ணுவுக்காகப் பகிர்ந்து கொண்டு செல்லப்பட வேண்டும்.

யஸ்மாந்நாராதிதோ ருத்ரஸ்ஸர்வதேவேஶ்வரேஶ்வரஃ தஸ்மாத்தக்ஷ தவாஶேஷோ யஜ்ஞோ ऽயம் ந பவிஷ்யதி

எல்லா தேவர்களுக்கும் ஆண்டவரான ருத்ரன் வழிபடப்படவில்லை என்பதால், தக்ஷா, உன் இந்த யாகம் முழுவதும் வெற்றி பெறாது.

இத்யுக்த்வா வசநம் க்ருத்தோ ததீசோ முநிஸத்தமஃ நிர்கம்ய ச ததோ தேஶாஜ்ஜகாம ஸ்வகமாஶ்ரமம்

இவ்வாறு கூறி, கோபமடைந்த மகா முனிவர் ததீசி அந்த இடத்தை விட்டு வெளியேறி தனது ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்.

நிர்கதே ऽபி முநௌ தஸ்மிந்தேவா தக்ஷம் ந தத்யஜுஃ அவஶ்யமநுபாவித்வாதநர்தஸ்ய து பாவிநஃ

அந்த முனிவர் அங்கிருந்து சென்ற பின்னும், தேவர்கள் தக்ஷனை விட்டு விலகவில்லை; ஏனெனில், வரப்போகும் துயரத்தை அனுபவிக்க அவர்கள் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டனர்.

ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து ஜ்ஞாத்வைதத்ஸர்வமீஶ்வராத் தக்தும் தக்ஷாத்வரம் விப்ரா தேவீ தேவமசோதயத்

அந்த நேரத்தில், ஆண்டவரிடமிருந்து இதையெல்லாம் அறிந்த தேவியார், தக்ஷனின் யாகத்தை எரிக்க தேவனைத் தூண்டினார், பிராமணர்களே.

தேவ்யா ஸம்சோதிதோ தேவோ தக்ஷாத்வரஜிகாம்ஸயா ஸஸர்ஜ ஸஹஸா வீரம் வீரபத்ரம் கணேஶ்வரம்

தேவியின் தூண்டுதலால், தக்ஷனின் யாகத்தை அழிக்க விரும்பி, திடீரென வீரபத்திரன் எனும் வீரமான கணநாதனை ஆண்டவர் உருவாக்கினார்.

ஸஹஸ்ரவதநம் தேவம் ஸஹஸ்ரகமலேக்ஷணம் ஸஹஸ்ரமுத்கரதரம் ஸஹஸ்ரஶரபாணிகம்

அந்த தேவன் ஆயிரம் முகங்களும், ஆயிரம் தாமரை போன்ற கண்களும், ஆயிரம் கோல்களும், ஆயிரம் அம்பு அள்ளிகளும் கொண்டிருந்தார்.

ஶூலடம்ககதாஹஸ்தம் தீப்தகார்முகதாரிணம் சக்ரவஜ்ரதரம் கோரம் சம்த்ரார்தக்ரு'தஶேகரம்

அவர் கையில் சூலம், பரிசு, கதை, தீபமான வில், சக்கரம், வஜ்ரம் ஏந்தியவரும், பயங்கரமானவரும், தலையில் பிறைச்சந்திரம் அணிந்தவரும் ஆவார்.

குலிஶோத்யோதிதகரம் தடிஜ்ஜ்வலிதமூர்தஜம் தம்ஷ்ட்ராகராலம் பிப்ராணம் மஹாவக்த்ரம் மஹோதரம்

அவரது கை வஜ்ரத்தை உயர்த்தி ஒளிர்ந்தது; கூந்தல் மின்னலைப் போல ஜொலித்தது; பல்லுடன் கூடிய பெரும் வாயும், பெரும் வயிறும் கொண்டிருந்தார்.

வித்யுஜ்ஜிஹ்வம் ப்ரலம்போஷ்டம் மேகஸாகரநிஃஸ்வநம் வஸாநம் சர்ம வையாக்ரம் மஹத்ருதிரநிஸ்ரவம்

மின்னலைப் போல நாக்கு, தொங்கும் உதடு, மேகமும் கடலும் போன்ற கர்ஜனை, புலி தோலை அணிந்தவர், பெரிதாக இரத்தம் சொரிந்தார்.

கண்டத்விதயஸம்ஸ்ரு'ஷ்டமண்டலீக்ரு'தகுண்டலம் வராமரஶிரோமாலாவலீகலிதஶேகரம்

இரு கன்னங்களையும் தொடும் வட்டமான குண்டலங்கள், சிறந்த தேவர்களின் தலைமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிகரம் கொண்டிருந்தார்.

ரணந்நூபுரகேயூரமஹாகநகபூஷிதம் ரத்நஸம்சயஸம்தீப்தம் தாரஹாராவ்ரு'தோரஸம்

போரில் ஒலிக்கும் பெரும் பொன் சிலம்பும், வளையலும், ரத்தினங்களால் ஜொலிக்கும் மார்பும், முத்துமாலையால் மூடியிருந்தது.

மஹாஶரபஶார்தூலஸிம்ஹைஃ ஸத்ரு'ஶவிக்ரமம் ப்ரஶஸ்தமத்தமாதம்கஸமாநகமநாலஸம்

அந்த வீரன், பெரிய சரபம், புலி, சிங்கம் போன்ற தைரியத்துடன், மதம் கொண்ட யானையின் பெருமைமிகு நடைபோல் மெதுவாக நடந்தான்.

ஶம்கசாமரகும்தேந்தும்ரு'ணாலஸத்ரு'ஶப்ரபம் ஸதுஷாரமிவாத்ரீந்த்ரம் ஸாக்ஷாஜ்ஜம்கமதாம் கதம்

அவனது ஒளி சங்கு, சாமரம், மல்லிகை, சந்திரன், தாமரைத் தண்டு போன்ற வெண்மை கொண்டது; பனியால் மூடப்பட்ட மலை அரசன் உயிருடன் நடக்க வந்தது போல் தோன்றினான்.

ஜ்வாலாமாலாபரிக்ஷிப்தம் தீப்தமௌக்திகபூஷணம் தேஜஸா சைவ தீவ்யம்தம் யுகாம்த இவ பாவகம்

அவன் தீக்கண்கள் சூழ்ந்த மாலை அணிந்து, ஜொலிக்கும் முத்து ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, யுகம் முடிவில் எரியும் நெருப்பைப் போல் பிரகாசித்தான்.

ஸ ஜாநுப்யாம் மஹீம் கத்வா ப்ரணதஃ ப்ராம்ஜலிஸ்ததஃ பார்ஶ்வதோ தேவதேவஸ்ய பர்யதிஷ்டத்கணேஶ்வரஃ

அவன் முழங்காலால் தரையில் விழுந்து, கைகூப்பி வணங்கி, தேவதேவனான கணேசரின் பக்கத்தில் மரியாதையுடன் நின்றான்.

மந்யுநா சாஸ்ரு'ஜத்பத்ராம் பத்ரகாலீம் மஹேஶ்வரீம் ஆத்மநஃ கர்மஸாக்ஷித்வே தேந கம்தும் ஸஹைவ து

கோபத்தால், அவன் புனிதமான, பயங்கரமான, மகேஸ்வரியின் சக்தியான பத்ரகாளியைத் தன் செய்கைகளுக்கு சாட்சி ஆக அழைத்தான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வாவஸ்திதம் வீரபத்ரம் காலாக்நிஸந்நிபம் பத்ரயா ஸஹிதம் ப்ராஹ பத்ரமஸ்த்விதி ஶம்கரஃ

அங்கு நின்ற வீரபத்திரனை, அழிவின் நெருப்பைப் போல் பத்ரையுடன் பார்த்த சிவன், 'நன்மை உண்டாகட்டும்' என்று அருளினார்.