ஶிவபுராணம்

ப்ரஸம்காதீஶ்வரஸ்யைவ ப்ரபாவத்யோதநாதபி ஸர்காதயோ ऽபி கதிதா இத்யத்ர தத்ப்ரவிஸ்தரைஃ

இறைவனின் பெருமையை விளக்குவதற்காக, சந்தர்ப்பமாக, சிருஷ்டி முதலான நிகழ்வுகளும் அவற்றின் விரிவுகளும் இங்கு கூறப்பட்டுள்ளன.

தேவீ தக்ஷஸ்ய தநயா த்யக்த்வா தாக்ஷாயணீ தநும் கதம் ஹிமவதஃ புத்ரீ மேநாயாமபவத்புரா

தக்ஷனின் மகளான தேவி, தக்ஷாயணி உருவத்தை விட்டு, பழங்காலத்தில் எவ்வாறு இமவான் மற்றும் மேனாவின் மகளாக ஆனாள்?

கதம் ச நிந்திதோ ருத்ரோ தக்ஷேண ச மஹாத்மநா நிமித்தமபி கிம் தத்ர யேந ஸ்யாந்நிம்திதோ பவஃ

மகான்மையான தக்ஷனால் ருத்ரன் எவ்வாறு குறை கூறப்பட்டான்? அங்கு பவனுக்கு குறை சொல்லப்பட காரணம் என்ன?

உத்பந்நஶ்ச கதம் தக்ஷோ அபிஶாபாத்பவஸ்ய து சாக்ஷுஷஸ்யாம்தரே பூர்வம் மநோஃ ப்ரப்ரூஹி மாருத

மாருதா, பவனுடைய சாபத்தால், சாக்ஷுஷ மனுவுக்கும் அதற்கு முந்தைய மனுவுக்கும் இடையில், தக்ஷன் எப்படி பிறந்தான் என்பதை எனக்குச் சொல்.

ஶ்ரு'ண்வம்து கதயிஷ்யாமி தக்ஷஸ்ய லகுசேதஸஃ வ்ரு'த்தம் பாபாத்ப்ரமாதாச்ச விஶ்வாமரவிதூஷணம்

கேளுங்கள், நான் தக்ஷனின் குறைபாடான மனதை, அவன் செய்த பாவமான செயல்களையும், அவன் காரணமாக தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்கள் அவமானமடைந்ததைப் பற்றிய கதையைச் சொல்கிறேன்.

புரா ஸுராஸுராஃ ஸர்வே ஸித்தாஶ்ச பரமர்ஷயஃ கதாசித்த்ரஷ்டுமீஶாநம் ஹிமவச்சிகரம் யயுஃ

ஒரு காலத்தில், எல்லா தேவர்கள், அசுரர்கள், சித்தர்கள் மற்றும் உயர்ந்த முனிவர்கள், ஈசானனைப் பார்க்க இமயமலையின் சிகரத்திற்குச் சென்றார்கள்.

ததா தேவஶ்ச தேவீ ச திவ்யாஸநகதாவுபௌ தர்ஶநம் தததுஸ்தேஷாம் தேவாதீநாம் த்விஜோத்தமாஃ

அப்போது, தேவனும் தேவியும் தெய்வீக ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்தார்கள்; அவர்கள், அந்தத் தலைசிறந்த தேவர்களுக்கும் முனிவர்களுக்கும் தரிசனம் அளித்தார்கள்.

ததாநீமேவ தக்ஷோ ऽபி கதஸ்தத்ர ஸஹாமரைஃ ஜாமாதரம் ஹரம் த்ரஷ்டும் த்ரஷ்டும் சாத்மஸுதாம் ஸதீம்

அந்த சமயத்தில், தக்ஷனும் தேவர்களுடன் அங்கு வந்து, தன் மருமகன் ஹரனையும், தன் மகள் சதியையும் காண விரும்பினான்.

ததாத்மகௌரவாத்தேவோ தேவ்யா தக்ஷே ஸமாகதே தேவாதிப்யோ விஶேஷேண ந கதாசிதபூத்ஸ்ம்ரு'திஃ

தன் பெருமையை நினைத்து, தேவன், தக்ஷனும் தேவியும் வந்திருந்தபோதும், அங்கு இருந்த தேவர்கள் மற்றும் பிறரை சிறப்பாக நினைவில் கொள்ளவில்லை.

தஸ்ய தஸ்யாஃ பரம் பாவமஜ்ஞாதுஶ்சாபி கேவலம் புத்ரீத்யேவம் விமூடஸ்ய தஸ்யாம் வைரமஜாயத

அவனும் அவளும் உயர்ந்த தன்மையை அறியாமல், அவளை வெறும் தன் மகளாகவே எண்ணியதால், அந்த மயங்கியவன் மனத்தில் அவளிடம் விரோதம் பிறந்தது.

ததஸ்தேநைவ வைரேண விதிநா ச ப்ரசோதிதஃ நாஜுவாஹ பவம் தக்ஷோ தீக்ஷிதஸ்தாமபி த்விஷந்

அந்த விரோதத்தாலும் விதியின் உந்துதலாலும், தக்ஷன், தீட்சை பெற்றிருந்தும், பவனை அழைக்கவில்லை; அவளிடம்கூட வெறுப்பு கொண்டிருந்தான்.

ஶதஶஃ புஷ்கலாமர்சாஞ்சகார ச ப்ரு'தக்ப்ரு'தக்

அவன் நூற்றுக்கணக்கான சிறந்த யாகங்களை தனித்தனியாக நடத்தினான்.

ததா தாந்ஸம்கதாஞ்ச்ருத்வா நாரதஸ்ய முகாத்ததா யயௌ ருத்ராய ருத்ராணீ விஜ்ஞாப்ய பவநம் பிதுஃ

அந்தச் சேர்கைகளை நாரதனிடமிருந்து கேட்டதும், ருத்ராணி தன் தந்தையின் விழாவை ருத்ரனிடம் தெரிவித்தாள்.

அத ஸம்நிஹிதம் திவ்யம் விமாநம் விஶ்வதோமுகம் லக்ஷணாட்யம் ஸுகாரோஹமதிமாத்ரமநோஹரம்

அப்போது, எல்லா திசைகளையும் நோக்கிய தெய்வீக விமானம், நல்ல குறிகளுடன், ஏற எளிதாக, மிக அழகாக அங்கே தோன்றியது.

தப்தஜாம்பூநதப்ரக்யம் சித்ரரத்நபரிஷ்க்ரு'தம் முக்தாமயவிதாநாக்ந்யம் ஸ்ரக்தாமஸமலம்க்ரு'தம்

அது உருகிய பொன்னைப் போல ஒளிர்ந்தது; பலவகை ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, முத்து திரைகள், மாலைகள், ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

தப்தகம்சநநிர்வ்யூஹம் ரத்நஸ்தம்பஶதாவ்ரு'தம் வஜ்ரகல்பிதஸோபாநம் வித்ருமஸ்தம்பதோரணம்

அந்த விமானம் தூய பொன்னால் ஆனது; நூற்றுக்கணக்கான ரத்தினத் தூண்கள் சூழ்ந்திருந்தன; வைரத்தால் செய்யப்பட்ட படிகள், பவழத் தூண்களால் ஆன வாயில்கள் இருந்தன.

புஷ்பபட்டபரிஸ்தீர்ணம் சித்ரரத்நமஹாஸநம் வஜ்ரஜாலகிரச்சித்ரமச்சித்ரமணிகுட்டிமம்

பூக்கள் விரிக்கப்பட்டிருந்த தரை, வண்ணமயமான ரத்தினங்களால் ஆன பெரிய ஆசனம், வைர ஜாலிகள், குறைபாடில்லாத மணிப்பலகை ஆகியவை இருந்தன.

மணிதம்டமநோஜ்ஞேந மஹாவ்ரு'ஷபலக்ஷ்மணா அலம்க்ரு'தபுரோபாகமப்ப்ரஶுப்ப்ரேண கேதுநா

அதன் முன்புறம் அழகான மணிக்கோல், பெரிய நந்தி குறியுடன், மேகம்போல் தூய கொடியால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

ரத்நகம்சுககுப்தாம்கைஶ்சித்ரவேத்ரகபாணிபிஃ அதிஷ்டிதமஹாத்வாரமப்ரத்ரு'ஷ்யைர்குணேஶ்வரைஃ

ரத்தின கவசம் அணிந்தவர்கள், வண்ணமயமான கம்புகளைப் பிடித்தவர்கள், அப்பெரிய வாயிலைத் தாங்கி, எவராலும் வெல்ல முடியாத நல்ல பண்புடைய தலைவர்களால் பாதுகாக்கப்பட்டது.

ம்ரு'தம்கதாலகீதாதிவேணுவீணாவிஶாரதைஃ விதக்தவேஷபாஷைஶ்ச பஹுபிஃ ஸ்த்ரீஜநைர்வ்ரு'தம்

அங்குள்ள பல பெண்கள், மிருதங்கம், தாளம், பாடல், புல்லாங்குழல், வீணை ஆகியவற்றில் நிபுணராய், அழகான ஆடைகள், இனிய பேச்சுடன் இருந்தனர்.

ஆருரோஹ மஹாதேவீ ஸஹ ப்ரியஸகீஜநைஃ சாமாரவ்யஞ்ஜநம் தஸ்யா வஜ்ரதம்டமநோஹரே

பெரிய தேவியார் தன் நெருங்கிய தோழிகளுடன் அந்த விமானத்தில் ஏறினாள்; அவளுக்காக மணிக்கோல் கொண்ட அழகான விசிறி அங்கு இருந்தது.

க்ரு'ஹீத்வா ருத்ரகந்யே த்வே விவீஜதுருபே ஶுபே ததாசாமரயோர்மத்யே தேவ்யா வதநமாபபௌ

இரு ருத்ரகன்னிகைகளை அழைத்து, அவள் முகத்தை இருவரும் நல்ல முறையில் விசிறினர்; அந்த இரு பணியாளர்களுக்கிடையில் தேவி முகம் பிரகாசமாகத் தெரிந்தது.

அந்யோந்யம் யுத்யதோர்மத்யே ஹம்ஸயோரிவ பம்கஜம் சத்ரம் ஶஶிநிபம் தஸ்யாஶ்சூடோபரி ஸுமாலிநீ

அந்த இருவரும் அன்னப்பறவைகள் போல் போட்டியிட்டபோது, அவர்களுக்கிடையில் சந்திரனைப் போல ஜொலிக்கும், மலர்மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு தாமரைப்போன்ற குடை தேவி சுட்டியில் இருந்தது.

த்ரு'தமுக்தாபரிக்ஷிப்தம் பபார ப்ரேமநிர்பரா தச்சத்ரமுஜ்ஜ்வலம் தேவ்யா ருருசே வதநோபரி

முத்துக்கள் சுற்றி ஒளிரும் அந்த அழகிய குடை, அன்பு நிறைந்ததாக, தேவி முகத்தின் மேல் பிரகாசமாகத் திகழ்ந்தது.

உபர்யம்ரு'தபாம்டஸ்ய மம்டலம் ஶஶிநோ யதா அத சாக்ரே ஸமாஸீநா ஸுஸ்மிதாஸ்யா ஶுபாவதீ

மேலே, அமிர்த பானையின் வட்டம் அல்லது சந்திரன் போல, அழகும் புன்னகையும் கொண்ட தேவி முன்னணியில் அமர்ந்திருந்தாள்.

அக்ஷத்யூதவிநோதேந ரமயாமாஸ வை ஸதீம் ஸுயஶாஃ பாதுகே தேவ்யாஶ்ஶுபே ரத்நபரிஷ்க்ரு'தே

சுயசா பாசாங்கம் விளையாட்டால் நல்லவளான தேவியை மகிழ்வித்தாள்; தேவியின் அழகிய ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பாவாடைகள் அங்கு இருந்தன.

ஸ்தநயோரம்தரே க்ரு'த்வா ததா தேவீமஸேவதஃ அந்யா காம்சநசார்வம்கீ தீப்தம் ஜக்ராஹ தர்பணம்

மற்றொரு பணியாள், தன் மார்புக்கிடையில் அதை வைத்து, தேவியை சேவித்தாள்; இன்னொரு பொன்னிற உடல் கொண்டவள் ஒளிரும் கண்ணாடியை எடுத்தாள்.

அபரா தாலவ்ரு'ந்தம் ச பரா தாம்பூலபேடிகாம் காசித்க்ரீடாஶுகம் சாரு கரே ऽகுருத பாமிநீ

ஒருத்தி தாளவிரலைக் கொண்டாள், இன்னொரு பெட்டியில் வெற்றிலை வைத்தாள்; இன்னொரு அழகிய பெண் கையில் விளையாட்டு துணியை எடுத்தாள்.

காசித்து ஸுமநோஜ்ஞாநி புஷ்பாணி ஸுரபீணி ச காசிதாபரணாதாரம் பபார கமலேக்ஷணா

ஒருத்தி மனதை கவரும் மணமுள்ள மலர்களை எடுத்துக்கொண்டாள்; மற்றொரு தாமரைப்போல் கண்கள் கொண்டவள் ஆபரணப் பெட்டியை எடுத்தாள்.