ஶிவபுராணம்

ரு'தவஃ பிதரஸ்தஸ்மாதித்யேஷா வைதிகீ ஶ்ருதிஃ யுஷ்மாத்ரு'துஷு ஸர்வே ஹி ஜாயம்தே ஸ்தாஸ்நுஜம்கமா

ऋதுக்கள் தான் பித்ருக்கள் என்பதே வேத வாக்கு; அந்த ঋதுக்களில் இருந்து நிலையானவை, அசையாதவை என எல்லா உயிர்களும் பிறக்கின்றன.

தஸ்மாதேதே பிதர ஆர்தவா இதி ச ஶ்ருதம் ஏவம் பித்ஃணாமேதேஷாம்ரு'துகாலாபிமாநிநாம்

அதனால், இவர்கள் பித்ருக்கள் 'ऋதுக்களோடு தொடர்புடையவர்கள்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்; இவ்வாறு, பித்ருக்கள் அந்த ঋதுக்களோடு இணைந்தவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

ஆத்மைஶ்வர்யா மஹாத்மாநஸ்திஷ்டம்தீஹாப்ப்ரஸம்கமாத் ஆக்நிஷ்வாத்தா பர்ஹிஷதஃ பிதரோ த்விவிதாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

தன்னடக்கம் கொண்ட மகான்மார்கள் இங்கு தூய்மையுடன் இருக்கிறார்கள்; பித்ருக்கள் இரண்டு வகைப்படும்—ஆக்னிஷ்வாத்தர்கள் மற்றும் பர்ஹிஷத்கள் என்று அறியப்படுகிறார்கள்.

அயஜ்வாநஶ்ச யஜ்வாநஃ க்ரமாத்தே ம்ரு'ஹமேதிநஃ ஸ்வதாஸூத பித்ரு'ப்யஶ்ச த்வே கந்யே லோகவிஶ்ருதே

யாகம் செய்யாதவர்களும், யாகம் செய்யும் மக்களும், முறையே இறந்தோரைச் சுற்றி வாழ்பவர்கள்; பித்ருக்களில் ஸ்வதா என்றவள் உலகில் புகழ்பெற்ற இரண்டு மகள்களை பெற்றாள்.

மேநாம் ச தரணீம் சைவ யாப்யாம் விஶ்வமிதம் த்ரு'தம் அக்நிஷ்வாத்தஸுதா மேநா தரணீ பர்ஹிஷத்ஸுதா

மேனா மற்றும் தரணி—இவர்கள் மூலமாக இந்த உலகம் நிலைத்திருக்கிறது; மேனா ஆக்னிஷ்வாத்தர்களின் மகளும், தரணி பர்ஹிஷத்களின் மகளும் ஆவாள்.

மேநா ஹிமவதஃ பத்நீ மைநாகம் க்ரௌம்சமேவ ச கௌரீம் கம்காம் ச ஸுஷுவே பவாம்காஶ்லேஷபாவநீம்

இமவான் என்பவரின் மனைவி மேனா, மைனாகன், க்ரௌஞ்சன், கௌரி மற்றும் பவனின் உடலைத் தொடுவதால் புனிதமான கங்கை ஆகியோரை பெற்றாள்.

மேரோஸ்து தரணீ பத்நீ திவ்யௌஷதிஸமந்விதம் மம்தரம் ஸுஷுவே புத்ரம் சித்ரிஸுந்தரகந்தரம்

மேருவின் மனைவியான பூமி, தெய்வீக மூலிகைகள் நிறைந்தவளாக, அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட கழுத்துடைய மந்தரன் என்ற மகனை பெற்றாள்.

ஸ ஏவ மம்தரஃ ஶ்ரீமாந்மேருபுத்ரஸ்தபோபலாத் ஸாக்ஷாச்ச்ரீகம்டநாதஸ்ய ஶிவஸ்யாவஸதம் கதஃ

அந்த மேருவின் மகனான பிரபலம் வாய்ந்த மந்தரன், தன் தவப்பலத்தால், ஸ்ரீகண்டர் சிவபெருமான் தங்கும் இடமாக ஆனான்.

ஸாஸூதா தரணீ பூயஸ்த்ரிம்ஶத்கந்யாஶ்ச விஶ்ருதாஃ வேலாம் ச நியதிம் சைவ த்ரு'தீயாமபி சாயதிம்

பூமி மீண்டும் முப்பது புகழ்பெற்ற மகள்களை, மேலும் வேலா, நியதி, ஆகிய இருவரையும், மூன்றாவது ஆயதி என்பவளையும் பெற்றாள்.

ஆயதிர்நியதிஶ்சைவ பத்ந்யௌ த்வே ப்ரு'குபுத்ரயோஃ ஸ்வாயம்புவே ऽம்தரே பூர்வம் கதிதஸ்தே ததந்வயஃ

ஆயதி மற்றும் நியதி ஆகிய இருவரும் ப்ருகுவின் மகன்களுக்கு மனைவிகளாக ஆனார்கள்; அவர்களின் வம்சம் ஸ்வாயம்புவ மனுவின் காலத்தில் முன்பே கூறப்பட்டது.

ஸுஷுவே ஸாகராத்வேலா கந்யாமேகாமநிம்திதாம் ஸவர்ணாம் நாம ஸாமுத்ரீம் பத்நீம் ப்ராசீநபர்ஹிஷஃ

வேலா, சமுத்திரத்திலிருந்து, குற்றமற்ற ஒரே ஒரு மகளான, சவர்ணா என்ற சமுத்திர மகளைக் பெற்றாள்; அவள் ப்ராசீனபர்ஹியின் மனைவியாக ஆனாள்.

ஸாமுத்ரீ ஸுஷுவே புத்ராந்தஶ ப்ராசீநபர்ஹிஷஃ ஸர்வே ப்ராசேதஸா நாம தநுர்வேதஸ்ய பாரகாஃ

சமுத்திர மகள் ப்ராசீனபர்ஹிக்கு பத்து மகன்களை பெற்றாள்; அவர்கள் அனைவரும் ப்ராசேதஸர் என அழைக்கப்பட்டு, வில்லின் கலைக்குள் தேர்ச்சி பெற்றவர்கள்.

யேஷாம் ஸ்வாயம்புவே தக்ஷஃ புத்ரத்வமகமத்புரா த்ரியம்பகஸ்ய ஶாபேந சாக்ஷுஷஸ்யாம்தரே மநோஃ

அவர்களில், ஸ்வாயம்புவ மனுவின் காலத்தில், தக்ஷன் திரியம்பகரின் சாபத்தால், சாக்ஷுஷ மனுவின் காலத்தில் மகனாக ஆனான்.

இத்யேதே ப்ரஹ்மபுத்ராணாம் தர்மாதீநாம்மஹாத்மநாம் நாதிஸம்க்ஷேபதோ விப்ரா நாதி விஸ்தரதஃ க்ரமாத்

முனிவர்களே, தர்மன் முதலான பிரம்மாவின் மகான்மாரின் வம்சங்களை, மிகச் சுருக்கமாகவோ, மிக விரிவாகவோ அல்லாமல், ஒழுங்காக நான் விவரித்தேன்.

வர்ணிதா வை மயா வம்ஶா திவ்யா தேவகணாந்விதாஃ க்ரியாவம்தஃ ப்ரஜாவம்தோ மஹர்திபிரலம்க்ரு'தாஃ

தேவகணங்களால் சூழப்பட்ட, யாகங்களில் ஈடுபடும், சந்ததியுடன் கூடிய, பெரிய மகிமை கொண்ட தெய்வீக வம்சங்களை நான் விவரித்துள்ளேன்.

ப்ரஜாநாம் ஸம்நிவேஶோ ऽயம் ப்ரஜாபதிஸமுத்பவஃ ந ஹி ஶக்யஃ ப்ரஸம்க்யாதும் வர்ஷகோடிஶதைரபி

இந்த உயிர்களின் ஒழுங்கும், பிரஜாபதிகளிடமிருந்து தோன்றியதுமான இவ்வம்சமும், கோடி கோடி ஆண்டுகளாலும் முழுமையாக எண்ண முடியாதது.

ராஜ்ஞாமபி ச யோ வம்ஶோ த்விதா ஸோ ऽபி ப்ரவர்ததே ஸூர்யவம்ஶஸ்ஸோமவம்ஶ இதி புண்யதமஃ க்ஷிதௌ

மன்னர்களின் வம்சமும் பூமியில் இரண்டு பிரிவாக விரிகிறது; அவை சூரிய வம்சம், சோம வம்சம் என அழைக்கப்பட்டு, மனிதர்களில் மிகவும் புண்ணியமானவை.

இக்ஷ்வாகுரம்பரீஷஶ்ச யயாதிர்நாஹுஷாதயஃ புண்யஶ்லோகாஃ ஶ்ருதா யே ऽத்ர தே பி தத்வம்ஶஸம்பவாஃ

இக்ஷ்வாகு, அம்பரீஷன், யயாதி, நாஹுஷன் மற்றும் புகழ்பெற்ற பிறரும், இங்கு கேட்கப்படுபவர்கள், அந்த வம்சங்களில் பிறந்தவர்களே.

அந்யே ச ராஜரு'ஷயோ நாநாவீர்யஸமந்விதா கிம் தைஃ பலமநுத்க்ராம்தைருக்தபூர்வைஃ புராதநைஃ

வேறு பல ராஜரிஷிகளும் பல்வேறு வீரியங்களுடன் இருந்தனர்; ஆனால் அவர்களது பலன்கள் கடந்துவிட்ட நிலையில், அந்தப் பழையோரைக் கூறுவதால் என்ன பயன்?

கிம் சேஶ்வரகதா வ்ரு'த்தா யத்ர தத்ராந்யகீர்தநம் ந ஸத்பிஃ ஸம்மதம் மத்வா நோத்ஸஹே பஹுபாஷிதும்

இன்னும், இறைவனின் கதைகள் சொல்லப்படும் இடத்தில், பிறரைப் பற்றி பேசுவது நல்லவர்களால் ஏற்கப்படுவதில்லை; எனவே, நான் விரிவாகச் சொல்ல விரும்பவில்லை.

ப்ரஸம்காதீஶ்வரஸ்யைவ ப்ரபாவத்யோதநாதபி ஸர்காதயோ ऽபி கதிதா இத்யத்ர தத்ப்ரவிஸ்தரைஃ

இறைவனின் பெருமையை விளக்குவதற்காக, சந்தர்ப்பமாக, சிருஷ்டி முதலான நிகழ்வுகளும் அவற்றின் விரிவுகளும் இங்கு கூறப்பட்டுள்ளன.

தேவீ தக்ஷஸ்ய தநயா த்யக்த்வா தாக்ஷாயணீ தநும் கதம் ஹிமவதஃ புத்ரீ மேநாயாமபவத்புரா

தக்ஷனின் மகளான தேவி, தக்ஷாயணி உருவத்தை விட்டு, பழங்காலத்தில் எவ்வாறு இமவான் மற்றும் மேனாவின் மகளாக ஆனாள்?

கதம் ச நிந்திதோ ருத்ரோ தக்ஷேண ச மஹாத்மநா நிமித்தமபி கிம் தத்ர யேந ஸ்யாந்நிம்திதோ பவஃ

மகான்மையான தக்ஷனால் ருத்ரன் எவ்வாறு குறை கூறப்பட்டான்? அங்கு பவனுக்கு குறை சொல்லப்பட காரணம் என்ன?

உத்பந்நஶ்ச கதம் தக்ஷோ அபிஶாபாத்பவஸ்ய து சாக்ஷுஷஸ்யாம்தரே பூர்வம் மநோஃ ப்ரப்ரூஹி மாருத

மாருதா, பவனுடைய சாபத்தால், சாக்ஷுஷ மனுவுக்கும் அதற்கு முந்தைய மனுவுக்கும் இடையில், தக்ஷன் எப்படி பிறந்தான் என்பதை எனக்குச் சொல்.

ஶ்ரு'ண்வம்து கதயிஷ்யாமி தக்ஷஸ்ய லகுசேதஸஃ வ்ரு'த்தம் பாபாத்ப்ரமாதாச்ச விஶ்வாமரவிதூஷணம்

கேளுங்கள், நான் தக்ஷனின் குறைபாடான மனதை, அவன் செய்த பாவமான செயல்களையும், அவன் காரணமாக தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்கள் அவமானமடைந்ததைப் பற்றிய கதையைச் சொல்கிறேன்.

புரா ஸுராஸுராஃ ஸர்வே ஸித்தாஶ்ச பரமர்ஷயஃ கதாசித்த்ரஷ்டுமீஶாநம் ஹிமவச்சிகரம் யயுஃ

ஒரு காலத்தில், எல்லா தேவர்கள், அசுரர்கள், சித்தர்கள் மற்றும் உயர்ந்த முனிவர்கள், ஈசானனைப் பார்க்க இமயமலையின் சிகரத்திற்குச் சென்றார்கள்.

ததா தேவஶ்ச தேவீ ச திவ்யாஸநகதாவுபௌ தர்ஶநம் தததுஸ்தேஷாம் தேவாதீநாம் த்விஜோத்தமாஃ

அப்போது, தேவனும் தேவியும் தெய்வீக ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்தார்கள்; அவர்கள், அந்தத் தலைசிறந்த தேவர்களுக்கும் முனிவர்களுக்கும் தரிசனம் அளித்தார்கள்.

ததாநீமேவ தக்ஷோ ऽபி கதஸ்தத்ர ஸஹாமரைஃ ஜாமாதரம் ஹரம் த்ரஷ்டும் த்ரஷ்டும் சாத்மஸுதாம் ஸதீம்

அந்த சமயத்தில், தக்ஷனும் தேவர்களுடன் அங்கு வந்து, தன் மருமகன் ஹரனையும், தன் மகள் சதியையும் காண விரும்பினான்.

ததாத்மகௌரவாத்தேவோ தேவ்யா தக்ஷே ஸமாகதே தேவாதிப்யோ விஶேஷேண ந கதாசிதபூத்ஸ்ம்ரு'திஃ

தன் பெருமையை நினைத்து, தேவன், தக்ஷனும் தேவியும் வந்திருந்தபோதும், அங்கு இருந்த தேவர்கள் மற்றும் பிறரை சிறப்பாக நினைவில் கொள்ளவில்லை.