ஶிவபுராணம்

ஜயதி கோரஸம்ஸாரமஹாரோகபிஷக்வர ஜயாநாதிமலாஜ்ஞாநதமஃபடலசம்த்ரிகே

பயங்கரமான உலக வாழ்க்கையின் பெரிய நோய்க்கு உன்னுடைய சிறந்த மருத்துவரே, ஜெயம்! பழைய மாசும் அறியாமையும் கொண்ட இருளை நீக்கும் சந்திர ஒளியே, உமக்கு ஜெயம்!

ஜய த்ரிபுரகாலாக்நே ஜய த்ரிபுரபைரவி ஜய த்ரிகுணநிர்முக்தே ஜய த்ரிகுணமர்திநி

மூன்று நகரங்களுக்கும் காலங்களுக்கும் தீயாக இருப்பவரே, உமக்கு ஜெயம்! திரிபுரபைரவியாக இருப்பவரே, உமக்கு ஜெயம்! மூன்று குணங்களிலிருந்து விடுபட்டவரும், மூன்று குணங்களை அழிப்பவரும், உமக்கு ஜெயம்!

ஜய ப்ரதமஸர்வஜ்ஞ ஜய ஸர்வப்ரபோதிக ஜய ப்ரசுரதிவ்யாம்க ஜய ப்ரார்திததாயிநி

முதல் எல்லாம் அறிந்தவரே, உமக்கு ஜெயம்! எல்லாவற்றையும் விழிப்பூட்டுபவரே, உமக்கு ஜெயம்! பல தெய்வீக உறுப்புகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவரே, உமக்கு ஜெயம்! வேண்டியதை வழங்குபவரே, உமக்கு ஜெயம்!

க்வ தேவ தே பரம் தாம க்வ ச துச்சம் ச நோ வசஃ ததாபி பகவந் பக்த்யா ப்ரலபம்தம் க்ஷமஸ்வ மாம்

தேவா, உன்னுடைய பரம இடம் எங்கே, என் வீணான வார்த்தைகள் எங்கே? ஆனாலும், பக்தியால் இவ்வாறு பேசும் என்னை, பகவானே, தயவுடன் மன்னிக்கவும்.

விஜ்ஞாப்யைவம்விதைஃ ஸூக்தைர்விஶ்வகர்மா சதுர்முகஃ நமஶ்சகார ருத்ராய ரத்ராண்யை ச முஹுர்முஹுஃ

இவ்வாறு சிறந்த வார்த்தைகளால் கூறப்பட்டு, விச்வகர்மா, நான்கு முகம் கொண்டவர், ருத்ரருக்கும் ருத்ராணிக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணங்கினார்.

இதம் ஸ்தோத்ரவரம் புண்யம் ப்ரஹ்மணா ஸமுதீரிதம் அர்தநாரீஶ்வரம் நாம ஶிவயோர்ஹர்ஷவர்தநம்

பிரம்மா கூறிய இந்த சிறந்த புனிதமான ஸ்தோத்திரம், அர்த்தநாரீஸ்வர ஸ்தோத்திரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; இது சிவபர்வதிக்கு மகிழ்ச்சி தரும்.

ய இதம் கீர்தயேத்பக்த்யா யஸ்ய கஸ்யாபி ஶிக்ஷயா ஸ தத்பலமவாப்நோதி ஶிவயோஃ ப்ரீதிகாரணாத்

இந்த ஸ்தோத்திரத்தை பக்தியுடன் பாடும் யாரும், அல்லது மற்றவர்களுக்கு கற்றுக்கொடுத்தாலும், சிவபர்வதிக்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பதால் அதன் பலனை அடைவார்.

ஸகலபுவநபூதபாவநாப்யாம் ஜநநவிநாஶவிஹீநவிக்ரஹாப்யாம் நரவரயுவதீவபுர்தராப்யாம் ஸததமஹம் ப்ரணதோஸ்மி ஶம்கராப்யாம்

எல்லா உலகங்களையும் உயிர்களையும் உருவாக்கி, பாதுகாக்கும், பிறப்பு அழிவிலிருந்து விடுபட்ட வடிவங்களாக, சிறந்த மனிதன் மற்றும் பெண்ணின் உருவம் கொண்ட இரு சங்கரருக்கும், நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

அத தேவோ மஹாதேவோ மஹாஜலதநாதயா வாசா மதுரகம்பீரஶிவதஶ்லக்ஷ்ணவர்ணயா

பிறகு, மகாதேவன், பெரிய மேகத்தின் ஆழமான ஒலியைப் போல், இனிமையும், ஆழமும், auspicious-ness-உம், குற்றமற்ற வார்த்தைகளால் பேசினார்.

அர்தஸம்பந்நபதயா ராஜலக்ஷணயுக்தயா அஶேஷவிஷயாரம்பரக்ஷாவிமலதக்ஷயா

அர்த்தம் நிறைந்த, அரச குணங்கள் கொண்ட, எல்லா பொருள்களையும் முழுமையாக வெளிப்படுத்தும் தூய மற்றும் திறமையான வார்த்தைகளால்,

மநோஹரதரோதாரமதுரஸ்மிதபூர்வயா ஸம்பபாஷே ஸுஸம்பீதோ விஶ்வகர்மாணமீஶ்வரஃ

மிக அழகான, உயர்ந்த, இனிய புன்னகையுடன் தொடங்கிய, பெரிதும் மகிழ்ச்சியடைந்த ஈஸ்வரன், விச்வகர்மாவிடம் பேசினார்.

வத்ஸ வத்ஸ மஹாபாக மம புத்ர பிதாமஹ ஜ்ஞாதமேவ மயா ஸர்வம் தவ வாக்யஸ்ய கௌரவம்

"குழந்தை, குழந்தை, மிகப் பாக்கியசாலி, என் மகனே, பிதாமஹா! உன் வார்த்தைகளின் மதிப்பை நான் முழுமையாக அறிந்துள்ளேன்."

ப்ரஜாநாமேவ ப்ரு'த்த்யர்தம் தபஸ்தப்தம் த்வயாதுநா தபஸா ऽநேந துஷ்டோஸ்மி ததாமி ச தவேப்ஸிதம்

"பிரஜைகளின் வளர்ச்சிக்காக நீ தவம் செய்துள்ளாய். இந்த தவத்தால் நான் மகிழ்கிறேன்; நீ விரும்பியதை நான் தருகிறேன்."

இத்யுக்த்வா பரமோதாரம் ஸ்வபாவமதுரம் வசஃ ஸஸர்ஜ வபுஷோ பாகாத்தேவீம் தேவவரோ ஹரஃ

இவ்வாறு இயற்கையாக உயர்ந்த, இனிமையான வார்த்தைகளை கூறி, பரமசிவன் தன் உருவின் ஒரு பகுதியிலிருந்து தேவி யை உருவாக்கினார்.

யாமாஹுர்ப்ரஹ்மவித்வாம்ஸோ தேவீம் திவ்யகுணாந்விதாம் பரஸ்ய பரமாம் ஶக்திம் பவஸ்ய பரமாத்மநஃ

பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள், எல்லா தெய்வீக குணங்களும் உடையவளாக, பரம்பொருளான சிவனின் உயர்ந்த சக்தியாகத் தேவி யை அறிவார்கள்.

யஸ்யாம் ந கலு வித்யம்தே ஜந்ம ம்ரு'த்யுஜராதயஃ யா பவாநீ பவஸ்யாம்காத்ஸமாவிரபவத்கில

அவளில் பிறப்பு, மரணம், முதுமை போன்றவை எதுவும் இல்லை; அந்த பவானி, சிவனின் உடலிலிருந்து வெளிப்பட்டாள்.

யஸ்யா வாசோ நிவர்தந்தே மநஸா சேம்த்ரியைஃ ஸஹ ஸா பர்துர்வபுஷோ பாகாஜ்ஜாதேவ ஸமத்ரு'ஶ்யத

அவளைப் பற்றி வார்த்தைகளும், மனமும், அறிவுப்புலங்களும் அடைய முடியாது; அவள் தன் கணவரின் உருவிலிருந்து பிறந்தவள்போல் தோன்றினாள்.

யா ஸா ஜகதிதம் க்ரு'த்ஸ்நம் மஹிம்நா வ்யாப்ய திஷ்டதி ஶரீரிணீவ ஸ தேவீ விசித்ரம் ஸமலக்ஷ்யத

அவள் தன் மகிமையால் இந்த முழு உலகத்தையும் நிறைத்திருக்கிறாள்; உடல் கொண்டவள்போல் அந்த தேவி வித்தியாசமான உருவங்களில் காணப்பட்டாள்.

ஸர்வம் ஜகதிதம் சைஷா ஸம்மோஹயதி மாயயா ஈஶ்வராத்ஸைவ ஜாதாபூதஜாதா பரமார்ததஃ

அவள் தன் மாயையால் இந்த உலகத்தை முழுவதும் மயக்குகிறாள்; இறைவனிடமிருந்து பிறந்தவளாக இருந்தாலும், உண்மையில் அவளுக்கு பிறப்பு இல்லை.

ந யஸ்யா பரமோ பாவஃ ஸுராணாமபி கோசரஃ விஶ்வாமரேஶ்வரீ சைவ விபக்தா பர்துரம்கதஃ

அவளது உயர்ந்த இயல்பு தேவர்களுக்குக்கூட எட்டாதது; அவள் உலகத்தின் அரசி, தனித்துவமானவள், ஆனாலும் கணவரின் உடலிலிருந்து தோன்றினாள்.

தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரமேஶாநீம் ஸர்வலோகமஹேஶ்வரீம் ஸர்வஜ்ஞாம் ஸர்வகாம் ஸூக்ஷ்மாம் ஸதஸத்வ்யக்திவர்ஜிதாம்

அந்த பரமேசுவரியை, எல்லா உலகங்களுக்கும் தலைவியாக, அனைத்தும் அறிந்தவளாக, எங்கும் நிறைந்தவளாக, நுண்ணியவளாக, இருப்பும் இல்லாமையும் கடந்தவளாக பார்த்தார்கள்.

பரமாம் நிகிலம் பாஸா பாஸயந்தீமிதம் ஜகத் ப்ரணிபத்ய மஹாதேவீம் ப்ரார்தயாமாஸ வை விராட்

அந்த உயர்ந்தவள் தன் ஒளியால் இந்த உலகத்தை முழுவதும் பிரகாசப்படுத்தினாள்; அந்த மகாதேவியை வணங்கி, விராட் அவளிடம் மனமார வேண்டினார்.

தேவி தேவேந ஸ்ரு'ஷ்டோ ऽஹமாதௌ ஸர்வஜகந்மயி ப்ரஜாஸர்கே நியுக்தஶ்ச ஸ்ரு'ஜாமி ஸகலம் ஜகத்

தேவி, எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆதாரமானவளே, கடவுள் என்னை ஆரம்பத்தில் படைத்தார்; உயிர்கள் படைப்பில் எனக்கு பணியை அளித்து, நான் இந்த உலகத்தை உருவாக்குகிறேன்.

மநஸா நிர்மிதாஃ ஸர்வே தேவி தேவாதயோ மயா ந வ்ரு'த்திமுபகச்சந்தி ஸ்ரு'ஜ்யமாநாஃ புநஃ புநஃ

தேவி, எல்லா தேவர்கள் மற்றும் பிற உயிர்களையும் நான் மனதினால் உருவாக்கினேன்; ஆனால், மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்கப்பட்டும், அவர்கள் வளர்ச்சி அடைவதில்லை.

மிதுநப்ரபவாமேவ க்ரு'த்வா ஸ்ரு'ஷ்டிமதஃ பரம் ஸம்வர்தயிதுமிச்சாமி ஸர்வா ஏவ மம ப்ரஜாஃ

இப்போது, ஜோடிகளாக உருவாகும் முறையை ஏற்படுத்தி, என் அனைத்து பிள்ளைகளும் வளர வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்.

ந நிர்கதம் புரா த்வத்தோ நாரீணாம் குலமவ்யயம் தேந நாரீகுலம் ஸ்ரஷ்டும் ஶக்திர்மம ந வித்யதே

உன்னிடமிருந்து பெண்கள் வம்சம் முன்பு எப்போதும் தோன்றவில்லை; அதனால், பெண் வம்சத்தை உருவாக்க எனக்கு சக்தி இல்லை.

ஸர்வாஸாமேவ ஶக்தீநாம் த்வத்தஃ கலு ஸமுத்பவஃ தஸ்மாத்ஸர்வத்ர ஸர்வேஷாம் ஸர்வஶக்திப்ரதாயிநீம்

எல்லா சக்திகளும் உண்மையில் உன்னிடமிருந்தே தோன்றுகின்றன; ஆகையால், எல்லா இடங்களிலும், எல்லோருக்கும் சக்தி அளிப்பவளாக நீ இருக்கிறாய்.

த்வாமேவ வரதாம் மாயாம் ப்ரார்தயாமி ஸுரேஶ்வரீம் சராசரவிவ்ரு'த்த்யர்தமம்ஶேநைகேந ஸர்வகே

வரங்களை வழங்கும் மாயை தேவியே, எல்லா உயிரினங்களும் பெருக வேண்டும் என்பதற்காக, உன்னுடைய ஒரு பகுதியை வேண்டுகிறேன், எங்கும் நிறைந்தவளே.

தக்ஷஸ்ய மம புத்ரஸ்ய புத்ரீ பவ பவார்திநி ஏவம் ஸா யாசிதா தேவீ ப்ரஹ்மணா ப்ரஹ்மயோநிநா

பவத்தை அழிப்பவளே, என் மகன் தக்ஷனுக்கு மகளாகப் பிறந்து வர வேண்டும்; இவ்வாறு பிரம்மா, பிரம்மனின் மூலமானவர், தேவியிடம் வேண்டினார்.