ஶிவபுராணம்

ஜயாமோகமஹாமாய ஜயாமோக மநோரத ஜயாமோகமஹாலீல ஜயாமோகமஹாபல

வெற்றி, தவறாத பெரிய மாயை! வெற்றி, தவறாத மனம் விரும்பும் பொருள்! வெற்றி, தவறாத பெரிய விளையாட்டு! வெற்றி, தவறாத பெரிய சக்தி!

ஜய விஶ்வஜகந்மாதர்ஜய விஶ்வஜகந்மயே ஜய விஶ்வஜகத்தாத்ரி ஜய விஶ்வஜகத்ஸகி

வெற்றி, உலகத்தின் தாய்! வெற்றி, நீ உலகமாய் இருப்பவா! வெற்றி, உலகத்தை தாங்குபவா! வெற்றி, உலகத்தின் தோழி!

ஜய ஶாஶ்வதிகைஶ்வர்யே ஜய ஶாஶ்வதிகாலய ஜய ஶாஶ்வதிகாகார ஜய ஶாஶ்வதிகாநுக

வெற்றி, என்றும் நிலைத்த ஆட்சி உடையவா! வெற்றி, என்றும் நிலைத்த காலம்! வெற்றி, என்றும் நிலைத்த உருவம்! வெற்றி, என்றும் நிலைத்த பின்தொடர்பவா!

ஜயாத்மத்ரயநிர்மாத்ரி ஜயாத்மத்ரயபாலிநி ஜயாத்மத்ரயஸம்ஹர்த்ரி ஜயாத்மத்ரயநாயிகே

வெற்றி, மூன்று வகை ஆன்மாவை உருவாக்குபவா! வெற்றி, மூன்று வகை ஆன்மாவை காப்பாற்றுபவா! வெற்றி, மூன்று வகை ஆன்மாவை அழிப்பவா! வெற்றி, மூன்று வகை ஆன்மாவின் தலைவா!

ஜயாவலோகநாயத்தஜகத்காரணப்ரு'ம்ஹண ஜயோபேக்ஷாகடாக்ஷோத்தஹுதபுக்புக்தபௌதிக

வெற்றி, உன் பார்வையால் உலகத்தின் காரணத்தை விரிவாக்குபவா! வெற்றி, உன் பார்வை உதாசீனமாக இருக்கும்போது, அக்கினி எழும்பி, பஞ்சபூதங்களை உண்ணும் சக்தி!

ஜய தேவாத்யவிஜ்ஞேயே ஸ்வாத்மஸூக்ஷ்மத்ரு'ஶோஜ்ஜ்வலே ஜய ஸ்தூலாத்மஶக்த்யேஶேஜய வ்யாப்தசராசரே

தேவர்களுக்கே அறிய முடியாத உன்னுடைய நுட்பமான ஆன்மாவைத் திகழும் ஒளியுடன், உமக்கு ஜெயம்! நிலையான ஆன்ம சக்திக்கு ஆதிபதி, எல்லா உயிரும் உயிரற்றதும் எங்கும் நிறைந்தவராக, உமக்கு ஜெயம்!

ஜய நாமைகவிந்யஸ்தவிஶ்வதத்த்வஸமுச்சய ஜயாஸுரஶிரோநிஷ்டஶ்ரேஷ்டாநுககதம்பக

உன்னுடைய ஒரே பெயரில் இந்த உலகின் எல்லா தத்துவங்களும் ஒன்றாகச் சேர்ந்துள்ளன; அசுரர்களின் தலை மீது திகழும் சிறந்தவரும், அவர்களின் அணிவகுப்பின் தலைவரும், உமக்கு ஜெயம்!

ஜயோபாஶ்ரிதஸம்ரக்ஷாஸம்விதாநபடீயஸி ஜயோந்மூலிதஸம்ஸாரவிஷவ்ரு'க்ஷாம்குரோத்கமே

அடைக்கலம் தேடும் அனைவரையும் பாதுகாப்பிலும், ஏற்பாட்டிலும் மிக திறமையாக இருப்பவரே, உமக்கு ஜெயம்! இந்த உலக வாழ்க்கையின் விஷ மரத்தின் முளையை வேரோடு பிடுங்கி அகற்றுபவரே, உமக்கு ஜெயம்!

ஜய ப்ராதேஶிகைஶ்வர்யவீர்யஶௌர்யவிஜ்ரு'ம்பண ஜய விஶ்வபஹிர்பூத நிரஸ்தபரவைபவ

பகுதி பகுதி அரசர்களின் ஆற்றல், வீரியம், தைரியம் ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்துபவரே, உமக்கு ஜெயம்! உலகத்திற்கு வெளியே இருப்பவரும், பிற புகழ்களை எல்லாம் விலக்கிவிட்டவரும், உமக்கு ஜெயம்!

ஜய ப்ரணீதபஞ்சார்தப்ரயோகபரமாம்ரு'த ஜய பஞ்சார்தவிஜ்ஞாநஸுதாஸ்தோத்ரஸ்வரூபிணி

ஐந்து அர்த்தங்களைப் பயன்படுத்தும் வழியில் உன்னுடைய பரம அமிர்தம், உமக்கு ஜெயம்! ஐந்து அர்த்தங்களைப் பற்றிய அறிவின் அமிர்தம் கொண்ட ஸ்தோத்திரத்தின் உருவாக இருப்பவரே, உமக்கு ஜெயம்!

ஜயதி கோரஸம்ஸாரமஹாரோகபிஷக்வர ஜயாநாதிமலாஜ்ஞாநதமஃபடலசம்த்ரிகே

பயங்கரமான உலக வாழ்க்கையின் பெரிய நோய்க்கு உன்னுடைய சிறந்த மருத்துவரே, ஜெயம்! பழைய மாசும் அறியாமையும் கொண்ட இருளை நீக்கும் சந்திர ஒளியே, உமக்கு ஜெயம்!

ஜய த்ரிபுரகாலாக்நே ஜய த்ரிபுரபைரவி ஜய த்ரிகுணநிர்முக்தே ஜய த்ரிகுணமர்திநி

மூன்று நகரங்களுக்கும் காலங்களுக்கும் தீயாக இருப்பவரே, உமக்கு ஜெயம்! திரிபுரபைரவியாக இருப்பவரே, உமக்கு ஜெயம்! மூன்று குணங்களிலிருந்து விடுபட்டவரும், மூன்று குணங்களை அழிப்பவரும், உமக்கு ஜெயம்!

ஜய ப்ரதமஸர்வஜ்ஞ ஜய ஸர்வப்ரபோதிக ஜய ப்ரசுரதிவ்யாம்க ஜய ப்ரார்திததாயிநி

முதல் எல்லாம் அறிந்தவரே, உமக்கு ஜெயம்! எல்லாவற்றையும் விழிப்பூட்டுபவரே, உமக்கு ஜெயம்! பல தெய்வீக உறுப்புகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவரே, உமக்கு ஜெயம்! வேண்டியதை வழங்குபவரே, உமக்கு ஜெயம்!

க்வ தேவ தே பரம் தாம க்வ ச துச்சம் ச நோ வசஃ ததாபி பகவந் பக்த்யா ப்ரலபம்தம் க்ஷமஸ்வ மாம்

தேவா, உன்னுடைய பரம இடம் எங்கே, என் வீணான வார்த்தைகள் எங்கே? ஆனாலும், பக்தியால் இவ்வாறு பேசும் என்னை, பகவானே, தயவுடன் மன்னிக்கவும்.

விஜ்ஞாப்யைவம்விதைஃ ஸூக்தைர்விஶ்வகர்மா சதுர்முகஃ நமஶ்சகார ருத்ராய ரத்ராண்யை ச முஹுர்முஹுஃ

இவ்வாறு சிறந்த வார்த்தைகளால் கூறப்பட்டு, விச்வகர்மா, நான்கு முகம் கொண்டவர், ருத்ரருக்கும் ருத்ராணிக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணங்கினார்.

இதம் ஸ்தோத்ரவரம் புண்யம் ப்ரஹ்மணா ஸமுதீரிதம் அர்தநாரீஶ்வரம் நாம ஶிவயோர்ஹர்ஷவர்தநம்

பிரம்மா கூறிய இந்த சிறந்த புனிதமான ஸ்தோத்திரம், அர்த்தநாரீஸ்வர ஸ்தோத்திரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; இது சிவபர்வதிக்கு மகிழ்ச்சி தரும்.

ய இதம் கீர்தயேத்பக்த்யா யஸ்ய கஸ்யாபி ஶிக்ஷயா ஸ தத்பலமவாப்நோதி ஶிவயோஃ ப்ரீதிகாரணாத்

இந்த ஸ்தோத்திரத்தை பக்தியுடன் பாடும் யாரும், அல்லது மற்றவர்களுக்கு கற்றுக்கொடுத்தாலும், சிவபர்வதிக்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பதால் அதன் பலனை அடைவார்.

ஸகலபுவநபூதபாவநாப்யாம் ஜநநவிநாஶவிஹீநவிக்ரஹாப்யாம் நரவரயுவதீவபுர்தராப்யாம் ஸததமஹம் ப்ரணதோஸ்மி ஶம்கராப்யாம்

எல்லா உலகங்களையும் உயிர்களையும் உருவாக்கி, பாதுகாக்கும், பிறப்பு அழிவிலிருந்து விடுபட்ட வடிவங்களாக, சிறந்த மனிதன் மற்றும் பெண்ணின் உருவம் கொண்ட இரு சங்கரருக்கும், நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

அத தேவோ மஹாதேவோ மஹாஜலதநாதயா வாசா மதுரகம்பீரஶிவதஶ்லக்ஷ்ணவர்ணயா

பிறகு, மகாதேவன், பெரிய மேகத்தின் ஆழமான ஒலியைப் போல், இனிமையும், ஆழமும், auspicious-ness-உம், குற்றமற்ற வார்த்தைகளால் பேசினார்.

அர்தஸம்பந்நபதயா ராஜலக்ஷணயுக்தயா அஶேஷவிஷயாரம்பரக்ஷாவிமலதக்ஷயா

அர்த்தம் நிறைந்த, அரச குணங்கள் கொண்ட, எல்லா பொருள்களையும் முழுமையாக வெளிப்படுத்தும் தூய மற்றும் திறமையான வார்த்தைகளால்,

மநோஹரதரோதாரமதுரஸ்மிதபூர்வயா ஸம்பபாஷே ஸுஸம்பீதோ விஶ்வகர்மாணமீஶ்வரஃ

மிக அழகான, உயர்ந்த, இனிய புன்னகையுடன் தொடங்கிய, பெரிதும் மகிழ்ச்சியடைந்த ஈஸ்வரன், விச்வகர்மாவிடம் பேசினார்.

வத்ஸ வத்ஸ மஹாபாக மம புத்ர பிதாமஹ ஜ்ஞாதமேவ மயா ஸர்வம் தவ வாக்யஸ்ய கௌரவம்

"குழந்தை, குழந்தை, மிகப் பாக்கியசாலி, என் மகனே, பிதாமஹா! உன் வார்த்தைகளின் மதிப்பை நான் முழுமையாக அறிந்துள்ளேன்."

ப்ரஜாநாமேவ ப்ரு'த்த்யர்தம் தபஸ்தப்தம் த்வயாதுநா தபஸா ऽநேந துஷ்டோஸ்மி ததாமி ச தவேப்ஸிதம்

"பிரஜைகளின் வளர்ச்சிக்காக நீ தவம் செய்துள்ளாய். இந்த தவத்தால் நான் மகிழ்கிறேன்; நீ விரும்பியதை நான் தருகிறேன்."

இத்யுக்த்வா பரமோதாரம் ஸ்வபாவமதுரம் வசஃ ஸஸர்ஜ வபுஷோ பாகாத்தேவீம் தேவவரோ ஹரஃ

இவ்வாறு இயற்கையாக உயர்ந்த, இனிமையான வார்த்தைகளை கூறி, பரமசிவன் தன் உருவின் ஒரு பகுதியிலிருந்து தேவி யை உருவாக்கினார்.

யாமாஹுர்ப்ரஹ்மவித்வாம்ஸோ தேவீம் திவ்யகுணாந்விதாம் பரஸ்ய பரமாம் ஶக்திம் பவஸ்ய பரமாத்மநஃ

பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள், எல்லா தெய்வீக குணங்களும் உடையவளாக, பரம்பொருளான சிவனின் உயர்ந்த சக்தியாகத் தேவி யை அறிவார்கள்.

யஸ்யாம் ந கலு வித்யம்தே ஜந்ம ம்ரு'த்யுஜராதயஃ யா பவாநீ பவஸ்யாம்காத்ஸமாவிரபவத்கில

அவளில் பிறப்பு, மரணம், முதுமை போன்றவை எதுவும் இல்லை; அந்த பவானி, சிவனின் உடலிலிருந்து வெளிப்பட்டாள்.

யஸ்யா வாசோ நிவர்தந்தே மநஸா சேம்த்ரியைஃ ஸஹ ஸா பர்துர்வபுஷோ பாகாஜ்ஜாதேவ ஸமத்ரு'ஶ்யத

அவளைப் பற்றி வார்த்தைகளும், மனமும், அறிவுப்புலங்களும் அடைய முடியாது; அவள் தன் கணவரின் உருவிலிருந்து பிறந்தவள்போல் தோன்றினாள்.

யா ஸா ஜகதிதம் க்ரு'த்ஸ்நம் மஹிம்நா வ்யாப்ய திஷ்டதி ஶரீரிணீவ ஸ தேவீ விசித்ரம் ஸமலக்ஷ்யத

அவள் தன் மகிமையால் இந்த முழு உலகத்தையும் நிறைத்திருக்கிறாள்; உடல் கொண்டவள்போல் அந்த தேவி வித்தியாசமான உருவங்களில் காணப்பட்டாள்.

ஸர்வம் ஜகதிதம் சைஷா ஸம்மோஹயதி மாயயா ஈஶ்வராத்ஸைவ ஜாதாபூதஜாதா பரமார்ததஃ

அவள் தன் மாயையால் இந்த உலகத்தை முழுவதும் மயக்குகிறாள்; இறைவனிடமிருந்து பிறந்தவளாக இருந்தாலும், உண்மையில் அவளுக்கு பிறப்பு இல்லை.