ஶிவபுராணம்

ஜலம்தரவிரிம்சேந்த்ரகபாலஶகலோஜ்ஜ்வலஃ கங்காதும்கதரம்கார்தபிம்கலாநநமூர்தஜஃ

ஜலந்தரன், பிரமா, இந்திரன் ஆகியோரின் கபாலத் துண்டுகள் ஒளிர்ந்தபடி, கங்கை நதியின் உயர்ந்த அலைகளால் பாதி நனைந்த, மஞ்சள் நிற ஜடாமுடியுடன் அவர் தோன்றினார்.

பக்நதம்ஷ்ட்ராம்குராக்ராந்தப்ராந்தகாந்ததராதரஃ ஸவ்யஶ்ரவணபார்ஶ்வாம்தமம்டலீக்ரு'தகுண்டலஃ

உடைந்த பல்லின் முளைகள் அழுத்திய மலைப்போல் அழகாகத் தோன்றினார்; இடது காதருகில் வளையம் போலக் குண்டலம் இருந்தது.

மஹாவ்ரு'ஷபநிர்யாணோ மஹாஜலதநிஃஸ்வநஃ மஹாநலஸமப்ரக்யோ மஹாபலபராக்ரமஃ

பெரும் எருதில் ஏறி வந்தவர், அவரது குரல் பெரும் மேகத்தின் ஓசைபோல் இருந்தது; அவர் தீப்போல் ஜ்வலித்தவர், அளவற்ற பலமும் வீரவுமுடையவர்.

ஏவம் கோரமஹாரூபோ ப்ரஹ்மபுத்ரீம் மஹேஶ்வரஃ விஜ்ஞாநம் ப்ரஹ்மணே தத்த்வா ஸர்கே ஸஹகரோதி ச

இவ்வாறு பயமுறுத்தும் பெரிய உருவில் மகேஸ்வரன், பிரமாவின் மகளுக்கு அறிவை அளித்து, படைப்பில் துணை புரிந்தார்.

தஸ்மாத்ருத்ரப்ரஸாதேந ப்ரதிகல்பம் ப்ரஜாபதேஃ ப்ரவாஹரூபதோ நித்யா ப்ரஜாஸ்ரு'ஷ்டிஃ ப்ரவர்ததே

அதனால், ருத்ரனின் அருளால், ஒவ்வொரு யுகத்திலும், பிரஜாபதி வழியாக, உயிர்கள் தொடர்ந்து பிறப்பது நடைபெறுகிறது.

கதாசித்ப்ரார்திதஃ ஸ்ரஷ்டும் ப்ரஹ்மணா நீலலோஹிதஃ ஸ்வாத்மநா ஸத்ரு'ஶாந் ஸர்வாந் ஸஸர்ஜ மநஸா விபுஃ

ஒரு முறையில், பிரமா படைக்க வேண்டுமென்று வேண்டியபோது, நீலமும் சிவப்பும் கொண்டவன், தன் எண்ணத்தால், தனக்கே ஒத்த உயிர்களை மனதில் உருவாக்கினார்.

கபர்திநோ நிராதம்காந்நீலக்ரீவாம்ஸ்த்ரிலோசநாந் ஜராமரணநிர்முக்தாந் தீப்தஶூலவராயுதாந்

ஜடாமுடியுடன், அச்சமில்லாமல், நீலக்கண்டராகவும், மூன்று கண்களுடனும், முதுமையும் மரணமும் இல்லாதவர்களாகவும், தீப்போல் ஜ்வலிக்கும் சூலம் மற்றும் சிறந்த ஆயுதங்களை ஏந்தியவர்களாகவும் அவர் உருவாக்கினார்.

தைஸ்து ஸம்ச்சாதிதம் ஸர்வம் சதுர்தஶவிதம் ஜகத் தாந்த்ரு'ஷ்டா விவிதாந்ருத்ராந் ருத்ரமாஹ பிதாமஹஃ

அவர்கள் மூலம், நாற்பதினான்கு வகை உலகமும் நிரம்பியது; அந்த வகையான பல்வேறு ருத்ரர்களைக் கண்டு, பிதாமஹன் ருத்ரனை நோக்கி உரையாடினார்.

நமஸ்தே தேவதேவேஶ மாஸ்ராக்ஷீரீத்ரு'ஶீஃ ப்ரஜாஃ அந்யாஃ ஸ்ரு'ஜ த்வம் பத்ரம் தே ப்ரஜா ம்ரு'த்யுஸமந்விதாஃ

தேவர்களுக்கும் தேவாதிபதியுமானவரே, வணக்கம்! சிவந்த கண்களையுடையவரே, வேறு உயிர்களை நீ உருவாக்கு; உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். இவர்கள் மரணத்துடன் கூடியவர்கள்.

இத்யுக்தஃ ப்ரஹஸந்ப்ராஹ ப்ரஹ்மாணம் பரமேஶ்வரஃ நாஸ்தி மே தாத்ரு'ஶஸ்ஸர்கஸ்ஸ்ரு'ஜ த்வமஶுபாஃ ப்ரஜாஃ

இவ்வாறு கேட்டபோது, பரமாத்மா சிரித்தபடி பிரமாவை நோக்கி, 'எனக்கு அப்படி ஒரு படைப்பு இல்லை; நீயே அவ்வாறு அமையாத உயிர்களை உருவாக்கு' என்றார்.

யே த்விமே மநஸா ஸ்ரு'ஷ்டா மஹாத்மாநோ மஹாபலாஃ சரிஷ்யம்தி மயா ஸார்தம் ஸர்வ ஏவ ஹி யாஜ்ஞிகாஃ

ஆனால் நான் மனதில் உருவாக்கியவர்கள் பெரிய ஆன்மாக்களும், பெரிய பலமுடையவர்களும்; அவர்கள் எல்லோரும் எனுடன் நடந்து, யாகத்திற்கே அர்ப்பணித்தவர்கள்.

இத்யுக்த்வா விஶ்வகர்மாணம் விஶ்வபூதேஶ்வரோ ஹரஃ ஸஹ ருத்ரைஃ ப்ரஜாஸர்காந்நிவ்ரு'த்தாத்மா வ்யதிஷ்டத

இவ்வாறு கூறி, உயிர்களின் ஆண்டவரான ஹரன், ருத்ரர்களுடன் சேர்ந்து உயிர்கள் படைப்பிலிருந்து விலகி, தனித்து நின்றார்.

ததஃ ப்ரப்ரு'தி தேவோ ऽஸௌ ந ப்ரஸூதே ப்ரஜாஃ ஶுபாஃ ஊர்த்வரேதாஃ ஸ்திதஃ ஸ்தாணுர்யாவதாபூதஸம்ப்லவம்

அப்போது முதல், அந்த தேவன் இனிமேல் நல்ல உயிர்களை உருவாக்கவில்லை; தன் வீரியம் மேலே கொண்டு நிலைத்தவராக, உயிர்கள் அழியும் வரை இருந்தார்.

யதா புநஃ ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஷ்டா ந வ்யவர்தந்த வேதஸஃ ததா மைதுநஜாம் ஸ்ரு'ஷ்டிம் ப்ரஹ்மா கர்துமமந்யத

மீண்டும், பிரமா உருவாக்கிய உயிர்கள் பெருகவில்லை; அப்போது பிரமா, இணைவு மூலம் படைப்பை செய்ய எண்ணினார்.

ந நிர்கதம் புரா யஸ்மாந்நாரீணாம் குலமீஶ்வராத் தேந மைதுநஜாம் ஸ்ரு'ஷ்டிம் ந ஶஶாக பிதாமஹஃ

முன்பு, ஆண்டவரிடமிருந்து பெண்கள் இனம் தோன்றவில்லை என்பதால், பிதாமஹன் இணைவு மூலம் படைப்பை செய்ய முடியவில்லை.

ததஸ்ஸ விததே புத்திமர்தநிஶ்சயகாமிநீம் ப்ரஜாநமேவ வ்ரு'த்த்யர்தம் ப்ரஷ்டவ்யஃ பரமேஶ்வர

அப்போது, உயிர்கள் வளர வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன், பரமாத்மாவை கேட்க வேண்டும் என்று அவர் மனதில் உறுதி செய்தார்.

ப்ரஸாதேந விநா தஸ்ய ந வர்தேரந்நிமாஃ ப்ரஜாஃ ஏவம் ஸம்சிந்த்ய விஶ்வாத்மா தபஃ கர்தும் ப்ரசக்ரமே

அவரது அருள் இல்லாமல் உயிர்கள் பெருகாது; இதை எண்ணி, உலகத்தின் ஆத்மா தவம் செய்யத் தொடங்கினார்.

ததாத்யா பரமா ஶக்திரநம்தா லோகபாவிநீ ஆத்யா ஸூக்ஷ்மதரா ஶுத்தா பாவகம்யா மநோஹரா

அப்போது, அந்த முதன்மை ஆன சக்தி எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆதாரமாக, அளவில்லாதது, மிகவும் நுண்ணியது, தூய்மை நிறைந்தது, உள்ளுணர்வால் அறியக்கூடியது, மனதை ஈர்க்கும் அழகானது.

நிர்குணா நிஷ்ப்ரபஞ்சா ச நிஷ்கலா நிருபப்லவா நிரம்தரதரா நித்யா நித்யமீஶ்வரபார்ஶ்வகா

அந்த சக்தி பண்புகளற்றது, வெளிப்பாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்டது, பகிர முடியாதது, மாற்றமில்லாதது, இடைவெளியிலும் அதிகமாக பரவியுள்ளது, எப்போதும் நிலைத்திருக்கும், எப்போதும் இறைவனின் பக்கத்தில் இருப்பது.

தயா பரமயா ஶக்த்யா பகவம்தம் த்ரியம்பகம் ஸம்சிந்த்ய ஹ்ரு'தயே ப்ரஹ்மா ததாப பரமம் தபஃ

அந்த உயர்ந்த சக்தியுடன், பிரம்மா, மூன்று கண்கள் கொண்ட இறைவனை தனது மனதில் தியானித்து, மிக உயர்ந்த தவம் செய்தான்.

தீவ்ரேண தபஸா தஸ்ய யுக்தஸ்ய பரமேஷ்டிநஃ அசிரேணைவ காலேந பிதா ஸம்ப்ரதுதோஷ ஹ

அந்த பரமேஷ்டி தவத்தில் தீவிரமாக ஈடுபட்டபோது, குறுகிய காலத்தில் அவனது தந்தை மிகவும் மகிழ்ந்தான்.

ததஃ கேநசிதம்ஶேந மூர்திமாவிஶ்ய காமபி அர்தநாரீஶ்வரோ பூத்வா யயௌ தேவஸ்ஸ்வயம் ஹரஃ

பிறகு, ஒரு பகுதியை கொண்டு, ஒரு உருவில் நுழைந்து, ஹரன் தானாக அர்த்தநாரீஸ்வரராக வெளிப்பட்டான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரமம் தேவம் தமஸஃ பரமவ்யயம் அத்விதீயமநிர்தேஶ்யமத்ரு'ஶ்யமக்ரு'தாத்மபிஃ

அந்த உயர்ந்த தேவனை, இருளுக்கு அப்பாற்பட்ட, அழிவில்லாத, ஒற்றைமையுடைய, விவரிக்க முடியாத, உருவமில்லாத, பிறப்பில்லாதவர்களுக்கு காண முடியாதவராக பார்த்தான்.

ஸர்வலோகவிதாதாரம் ஸர்வலோகேஶ்வரேஶ்வரம் ஸர்வலோகவிதாயிந்யா ஶக்த்யா பரமயா யுதம்

அனைத்து உலகங்களின் படைப்பாளி, எல்லா உலகங்களின் இறைவன்களில் இறைவன், எல்லா படைப்புகளுக்கும் ஆட்சி செய்யும் உயர்ந்த சக்தியுடன் இணைந்தவன்.

அப்ரதர்க்யமநாபாஸமமேயமஜரம் த்ருவம் அசலம் நிர்குணம் ஶாம்தமநம்தமஹிமாஸ்பதம்

அறிவுக்குப் எட்டாதது, வெளிப்பாடில்லாதது, அளவிட முடியாதது, வயதில்லாதது, நிலைத்திருக்கும், அசையாதது, பண்புகளற்றது, அமைதியானது, அளவில்லாத மகிமையின் இருப்பிடம்.

ஸர்வகம் ஸர்வதம் ஸர்வஸதஸத்வ்யக்திவர்ஜிதம் ஸர்வோபமாநநிர்முக்தம் ஶரண்யம் ஶாஶ்வதம் ஶிவம்

எல்லா இடங்களிலும் பரவியுள்ளவன், எல்லாவற்றையும் வழங்குபவன், எல்லா இருப்பும் இல்லாமையும் கடந்தவன், எல்லா ஒப்புமைகளுக்கும் அப்பாற்பட்டவன், புகலிடம், என்றும் நிலைத்திருக்கும், auspicious ஆனவன்.

ப்ரணம்ய தம்டவத்ப்ரஹ்மா ஸமுத்தாய க்ரு'தாம்ஜலிஃ ஶ்ரத்தாவிநயஸம்பந்நைஃ ஶ்ராவ்யைஃ ஸம்ஸ்கரஸம்யுதைஃ

பிரம்மா முழுமையாக வணங்கி, எழுந்து கையைக் கூப்பி, நம்பிக்கையும் பணிவும் நிறைந்த, கேட்கும் உரிமை உடைய சொற்களால்,

யதார்தயுக்தஸர்வார்தைர்வேதார்தபரிப்ரு'ம்ஹிதைஃ துஷ்டாவ தேவம் தேவீம் ச ஸூக்தைஃ ஸூக்ஷ்மார்தகோசரைஃ

உண்மையான பொருளுடன், எல்லா அர்த்தங்களும் நிறைந்த, வேதத்தின் சாரம் கொண்ட, தேவனையும் தேவியையும் நுண்ணிய பொருளை கொண்ட பாடல்களால் புகழ்ந்தான்.

ஜய தேவ மஹாதேவ ஜயேஶ்வர மஹேஶ்வர ஜய ஸர்வகுண ஶ்ரேஷ்ட ஜய ஸர்வஸுராதிப

வெற்றி உங்களுக்கு, இறைவா, மகா தேவா! வெற்றி, எல்லா இறைவர்களின் தலைவா! வெற்றி, எல்லா நல்ல பண்புகளின் சிறந்தவா! வெற்றி, எல்லா தேவர்களின் தலைவா!