ஶிவபுராணம்

ததாப்யந்யோந்யமாத்ஸர்யாதந்யோந்யாதிஶயாஶிநஃ தபஸா தோஷயித்வா ஸ்வம் பிதரம் பரமேஶ்வரம்

இருப்பினும், ஒருவரை ஒருவர் மிஞ்ச வேண்டும் என்ற போட்டி காரணமாக, அவர்கள் தங்கள் தந்தையான பரமேஸ்வரனை தவம் செய்து மகிழ்வித்தார்கள்.

லப்த்வா ஸர்வாத்மநா தஸ்ய ப்ரஸாதாத்பரமேஷ்டிநஃ ப்ரஹ்மநாராயணௌ பூர்வம் ருத்ரஃ கல்பாந்தரே ऽஸ்ரு'ஜத்

பரமேஷ்டியின் அருளால் எல்லா சக்திகளையும் பெற்று, கடந்த யுகத்தில் ருத்ரன், பிரம்மாவையும் நாராயணனையும் உருவாக்கினார்.

கல்பாந்தரே புநர்ப்ரஹ்மா ருத்ரவிஷ்ணூ ஜகந்மயஃ விஷ்ணுஶ்ச பகவாந்ருத்ரம் ப்ரஹ்மாணமஸ்ரு'ஜத்புநஃ

மற்றொரு யுகத்தில், பிரம்மா, ருத்ரனையும், உலகை உடைய விஷ்ணுவையும் உருவாக்கினார்; மீண்டும், பகவான் விஷ்ணு, ருத்ரனையும் பிரம்மாவையும் உருவாக்கினார்.

நாராயணம் புநர்ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மாணமஸ்ரு'ஜத்புநஃ ஏவம் கல்பேஷு கல்பேஷு ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶ்வராஃ

மீண்டும் பிரம்மா நாராயணனை உருவாக்கினார்; அதேபோல் பிரம்மாவும் ஆண்டவரால் உருவாக்கப்பட்டார். இப்படியே ஒவ்வொரு படைப்புக் காலத்திலும் பிரம்மா, விஷ்ணு, மஹேஸ்வரர் ஆகியோர் தோன்றுகின்றனர்.

பரஸ்பரேண ஜாயம்தே பரஸ்பரஹிதைஷிணஃ தத்தத்கல்பாந்தவ்ரு'த்தாந்தமதிக்ரு'த்ய மஹர்ஷிபிஃ

அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் பிறப்பித்து, ஒருவருக்கொருவர் நன்மை விரும்பி நடக்கின்றனர்; ஒவ்வொரு படைப்புக் கால முடிவிலும் நடந்தவற்றைப் பற்றி மகா முனிவர்கள் கூறியுள்ளனர்.

ப்ரபாவஃ கத்யதே தேஷாம் பரஸ்பரஸமுத்பவாத் ஶ்ரு'ணு தேஷாம் கதாம் சித்ராம் புண்யாம் பாபப்ரமோசிநீம்

அவர்களின் வலிமை ஒருவரிலிருந்து ஒருவருக்கு வந்ததாக விவரிக்கப்படுகிறது; அவர்கள் அற்புதமான, புண்ணியம் தரும், பாவங்களை நீக்கும் கதையை நீ கேள்.

கல்பே தத்புருஷே வ்ரு'த்தாம் ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ புரா நாராயணோ நாம கல்பே வை மேகவாஹநே

அந்தக் காலத்தில், தத்புருஷம் எனும் படைப்பில், பரமேஷ்டி பிரம்மாவின் காலத்தில், முன்பு நாராயணன் மேகவாகன கல்பத்தில் பெயரடைந்தார்.

திவ்யம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் து மேகோ பூத்வாவஹத்தராம் தஸ்ய பாவம் ஸமாலக்ஷ்ய விஷ்ணோர்விஶ்வஜகத்குருஃ

தெய்வீகமான ஆயிரம் ஆண்டுகள் மேகமாக மாறி பூமியைத் தாங்கினார்; விஷ்ணுவின் நிலையை கவனித்த உலகுக்குத் தலைவரான ஆசான்—

ஸர்வஸ்ஸர்வாத்மபாவேந ப்ரததௌ ஶக்திமவ்யயாம் ஶக்திம் லப்த்வா து ஸர்வாத்மா ஶிவாத்ஸர்வேஶ்வராத்ததா

அனைவரும், எல்லாரின் ஆத்மாவாக இருந்து, அழியாத சக்தியை வழங்கினார்; அந்த சக்தியை சிவனிடமிருந்து, எல்லாம் கொண்ட ஆண்டவரிடமிருந்து பெற்றார்.

ஸஸர்ஜ பகாவந் விஷ்ணுர்விஶ்வம் விஶ்வஸ்ரு'ஜா ஸஹ விஷ்ணோஸ்தத்வைபவம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்ரு'ஷ்டஸ்தேந பிதாமஹஃ

பெருமைமிகு விஷ்ணு உலகை, உலகை உருவாக்குபவருடன் சேர்ந்து படைத்தார்; அந்த விஷ்ணுவின் மகத்துவத்தைப் பார்த்து, பிதாமஹன் அவரால் உருவாக்கப்பட்டார்.

ஈர்ஷ்யயா பரயா க்ரஸ்தஃ ப்ரஹஸந்நிதமப்ரவீத் கச்ச விஷ்ணோ மயா ஜ்ஞாதம் தவ ஸர்கஸ்ய காரணம் ஆவயோரதிகஶ்சாஸ்தி ஸ ருத்ரோ நாத்ர ஸம்ஶயஃ

அதிகமான பொறாமையால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, சிரித்தபடி அவர் சொன்னார்: 'விஷ்ணுவே, போ, உன் படைப்பின் காரணத்தை நான் அறிந்தேன்; நம்மை விட உயர்ந்தவர் ஒருவர் இருக்கிறார்—அவர் ருத்ரன், இதில் சந்தேகம் இல்லை.'

தஸ்ய தேவாதிதேவஸ்ய ப்ரஸாதாத்பரமேஷ்டிநஃ ஸ்ரஷ்டா த்வம் பகவாநாத்யஃ பாலகஃ பரமார்ததஃ

அந்த தேவாதி தேவனின் அருளால், பரமேஷ்டியின் கிருபையால், நீயே முதன்மை படைப்பாளர், உண்மையில் பாதுகாப்பவரும் நீயே.

அஹம் ச தபஸாராத்ய ருத்ரம் த்ரிதஶநாயகம் த்வயா ஸஹ ஜகத்ஸர்வம் ஸ்ரக்ஷ்யாம்யத்ர ந ஸம்ஶயஃ

நானும் தவம் செய்து, தேவர்களின் தலைவரான ருத்ரனை வணங்குவேன்; உன்னுடன் சேர்ந்து இந்த உலகை முழுவதும் படைப்பேன்—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஏவம் விஷ்ணுமுபாலப்ய பகவாநப்ஜஸம்பவஃ ஏவம் விஜ்ஞாபயாமாஸ தபஸா ப்ராப்ய ஶம்கரம்

இவ்வாறு விஷ்ணுவை நோக்கி, தாமரைப்பூவில் பிறந்த பெருமைமிகு அவர், தவம் செய்து சங்கரனை அடைந்து வேண்டுகோள் வைத்தார்.

பகவந் தேவதேவேஶ விஶ்வேஶ்வர மஹேஶ்வர தவ வாமாம்கஜோ விஷ்ணுர்தக்ஷிணாம்கபவோ ஹ்யஹம்

பெருமையுள்ளவரே, தேவாதி தேவனே, உலகத்தின் ஆண்டவரே, மகேஸ்வரனே, உமது இடப்பக்கத்திலிருந்து விஷ்ணு பிறந்தார்; நான் உமது வலப்பக்கத்திலிருந்து பிறந்தேன்.

மயா ஸஹ ஜகத்ஸர்வம் ததாப்யஸ்ரு'ஜதச்யுதஃ ஸ மத்ஸராதுபாலப்தஸ்த்வதாஶ்ரயபலாந்மயா

என்னுடன் சேர்ந்து, அசையாதவன் இந்த உலகை முழுவதும் படைத்தான்; பொறாமையால் நான் அவனை குறை கூறினேன், உமது வலிமையை நம்பி.

மத்பாவாந்நாதிகஸ்தேதி பாவஸ்த்வயி மஹேஶ்வரே த்வத்த ஏவ ஸமுத்பத்திராவயோஸ்ஸத்ரு'ஶீ யதஃ

என் இயல்பினால் நான் உயர்ந்தவன் அல்ல; இது உன்னிடம் உண்மை, மகேஸ்வரனே, ஏனெனில் நம் இருவரும் உன்னிடமிருந்து தோன்றினோம், நாமிருவரும் ஒத்தவர்கள்.

தஸ்ய பக்த்யா யதாபூர்வம் ப்ரஸாதம் க்ரு'தவாநஸி ததா மமாபி தத்ஸர்வம் தாதுமர்ஹஸி ஶம்கர

அவரிடம் நீ முன்பு பக்தியால் அருள் அளித்தது போல், சங்கரனே, அந்த எல்லாவற்றையும் எனக்கும் வழங்க வேண்டும்.

இதி விஜ்ஞாபிதஸ்தேந பகவாந் பகநேத்ரஹா ந்யாயேந வை ததௌ ஸர்வம் தஸ்யாபி ஸ க்ரு'ணாநிதிஃ

இவ்வாறு அவர் வேண்டியபோது, பகனின் கணை அழித்த பெருமைமிகு அவர், நீதியோடு எல்லாவற்றையும் அவருக்கும் அளித்தார்; அவர் கருணைமிகு நிதி.

லப்த்வைவமீஶ்வராதேவ ப்ரஹ்மா ஸர்வாத்மதாம் க்ஷணாத் த்வரமாணோத ஸம்கம்ய ததர்ஶ புருஷோத்தமம்

இவ்வாறு ஆண்டவரிடமிருந்து எல்லாரின் ஆத்மா என்ற நிலையைப் பெற்ற பிரம்மா, உடனே விரைந்து சென்று, உயர்ந்த புருஷனைச் சந்தித்தார்.

க்ஷீரார்ணவாலயே ஶுப்ரே விமாநே ஸூர்யஸம்நிபே ஹேமரத்நாந்விதே திவ்யே மநஸா தேந நிர்மிதே

பால்கடலின் தூய வாசலில், சூரியனைப் போல ஒளிரும் வானமாளிகையில், தங்கம் மற்றும் ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, தெய்வீகமான, மனதில் உருவாக்கப்பட்ட இடத்தில்.

அநம்தபோகஶய்யாயாம் ஶயாநம் பம்கஜேக்ஷணம் சதுர்புஜமுதாராம்கம் ஸர்வாபரணபூஷிதம்

முடிவில்லாத ஆதிசேஷன் மீது படுத்திருக்கும், தாமரைப்போல் கண்கள் கொண்ட, நான்கு கரங்கள் உடையவன், உயர்ந்த உடலமைப்பும், எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவனும் அவன்.

ஶம்கசக்ரதரம் ஸௌம்யம் சந்த்ரபிம்பஸமாநநம் ஶ்ரீவத்ஸவக்ஷஸம் தேவம் ப்ரஸந்நமதுரஸ்மிதம்

சங்கும் சக்கரமும் பிடித்திருக்கும், மென்மையான மனப்பான்மை கொண்டவன், சந்திரனின் முழுமதி போல முகம், மார்பில் திருமாலின் குறியுடன், இனிய சிரிப்புடன் அருள் பொங்கும் தேவன்.

தராம்ரு'துகராம்போஜஸ்பர்ஶரக்தபதாம்புஜம் க்ஷீரார்ணவாம்ரு'தமிவ ஶயாநம் யோகநித்ரயா

பூமியின் மென்மையான தாமரைப்போல் உள்ள கரங்களால் தொடப்பட்டதால், அவனது பாதங்கள் சிவப்பாக இருக்கின்றன; பாற்கடலில் அமுதம் மீது படுத்திருப்பதைப் போல், யோக நித்திரையில் அவன் உறங்குகிறான்.

தமஸா காலருத்ராக்யம் ரஜஸா கநகாம்டஜம் ஸத்த்வேந ஸர்வகம் விஷ்ணும் நிர்குணத்வே மஹேஶ்வரம்

இருளால் அவன் காலருத்ரன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்; ரஜஸால் பொன்னிலிருந்து பிறந்தவன்; சுத்தத்தால் எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த விஷ்ணு; எல்லாவற்றையும் கடந்த நிலையில் மகேஸ்வரன்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா புருஷம் ப்ரஹ்மா ப்ரகல்பமிதமப்ரவீத் க்ரஸாமி த்வாமஹம் விஷ்ணோ த்வமாத்மாநம் யதா புரா

அந்த பரமபுருஷனைப் பார்த்த பிரம்மா தைரியமாகச் சொன்னான்: 'விஷ்ணுவே, நீ முன்பு உன்னை உன்னால் நீங்களாகக் களைந்தது போல, இப்போது நான் உன்னை விழுங்குகிறேன்.'

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரதிபுத்த்ய பிதாமஹம் உதைக்ஷத மஹாபாஹுஸ்ஸ்மிதமீஷச்சகார ச

அந்த வார்த்தைகளை கேட்டவுடன் விழித்த விஷ்ணு, வலிமை மிகுந்த கரங்களை உடையவன், பிதாமகனை நோக்கி சிறிது சிரிப்புடன் பார்த்தான்.

தஸ்மிந்நவஸரே விஷ்ணுர்க்ரஸ்தஸ்தேந மஹாத்மநா ஸ்ரு'ஷ்டஶ்ச ப்ரஹ்மணா ஸத்யோ ப்ருவோர்மத்யாதயத்நதஃ

அந்த நேரத்தில், அந்த மகானால் விஷ்ணு விழுங்கப்பட்டான்; உடனே பிரம்மாவால் மீண்டும் உருவாக்கப்பட்டு, அவன் புருவங்களுக்கிடையே எளிதாக தோன்றினான்.

தஸ்மிந்நவஸரே ஸாக்ஷாத்பகவாநிந்துபூஷணஃ ஶக்திம் தயோரபி த்ரஷ்டுமரூபோ ரூபமாஸ்திதஃ

அந்த சமயத்தில், சந்திரனை அலங்காரமாக கொண்ட பரமபிரான், இருவரையும் காணும் பொருட்டு உருவம் எடுத்தான்; ஆனாலும் அவன் இயற்கை உருவத்திற்கு அப்பாற்பட்டது.