ஶிவபுராணம்

ஸ கதம் பகவாந் ருத்ர ஆதிதேவஃ புராதநஃ புத்ரத்வமகமச்சம்புர்ப்ரஹ்மணோ ऽவ்யக்தஜந்மநஃ

அப்படியிருக்க, பழமையான ஆதிதேவன், பாக்கியசாலி ருத்ரன், வெளிப்படாத பிறப்புடைய பிரம்மாவின் மகனாக எவ்வாறு ஆனார்?

ப்ரஜாபதிஶ்ச விஷ்ணுஶ்ச ருத்ரஸ்யைதௌ பரஸ்பரம் ஸ்ரு'ஷ்டௌ பரஸ்பரஸ்யாம்காதிதி ப்ராகபி ஶுஶ்ரும

முன்பே நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்: ப்ரஜாபதி மற்றும் விஷ்ணு இருவரும், ருத்ரனிடமிருந்து, ஒருவரையொருவர் தங்களுடைய உடலிலிருந்து உருவாக்கப்பட்டார்கள் என்று.

கதம் புநரஶேஷாணாம் பூதாநாம் ஹேதுபூதயோஃ குணப்ரதாநபாவேந ப்ராதுர்பாவஃ பரஸ்பராத்

அப்படியிருக்க, எல்லா உயிர்களுக்கும் காரணமான இந்த இருவரும், குணம் மற்றும் பிரதானம் எனும் நிலைகளில், ஒருவரையொருவர் மூலம் எவ்வாறு தோன்றினார்கள்?

நாப்ரு'ஷ்டம் பவதா கிம்சிந்நாஶ்ருதம் ச கதம்சந பகவச்சிஷ்யபூதேந பவதா ஸகலம் ஸ்ம்ரு'தம்

உங்களால் கேட்கப்படாததும், கேட்கப்படாததும் எதுவும் இல்லை; பகவானின் உண்மையான சீடராக, நீங்கள் எல்லாவற்றையும் நினைவில் வைத்திருக்கிறீர்கள்.

தத்த்வம் வத யதா ப்ரஹ்மா முநீநாமவதத்விபுஃ வயம் ஶ்ரத்தாலவஸ்தாத ஶ்ரோதுமீஶ்வரஸத்யஶஃ

பெருவாழ்வை உடைய பிரம்மா முனிவர்களிடம் சொன்னது போல், நீ உண்மைதான் எங்களிடம் கூறு; நாங்கள் முழு நம்பிக்கையுடன் இறைவனின் புகழான செயல்களை கேட்க விரும்புகிறோம்.

ஸ்தாநே ப்ரு'ஷ்டமிதம் விப்ரா பவத்பிஃ ப்ரஶ்நகோவிதைஃ இதமேவ புரா ப்ரு'ஷ்டோ மம ப்ராஹ பிதாமஹஃ

பிரம்மணர்களே, விசாரணையில் நிபுணர்களாகிய நீங்கள் இந்தக் கேள்வியை சரியான இடத்தில் கேட்டுள்ளீர்கள்; இதே கேள்வி பழைய காலத்தில் என் தாத்தாவிடம் கேட்கப்பட்டது.

ததஹம் ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி யதா ருத்ரஸமுத்பவஃ யதா ச புநருத்பத்திர்ப்ரஹ்மவிஷ்ண்வோஃ பரஸ்பரம்

ஆகையால், இப்போது நான், ருத்ரன் எவ்வாறு தோன்றினார் என்பதையும், பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணு ஒருவரையொருவர் எவ்வாறு மீண்டும் உருவாக்குகிறார்கள் என்பதையும் விளக்குகிறேன்.

த்ரயஸ்தே காரணாத்மாநோ ஜதாஸ்ஸாக்ஷாந்மஹேஶ்வராத் சராசரஸ்ய விஶ்வஸ்ய ஸர்கஸ்தித்யம்தஹேதவஃ

இந்த மூவரும், மஹேஸ்வரனிடமிருந்து நேரடியாக பிறந்தவர்கள்; இயங்கும், இயங்காத உலகிற்கும் காரணமாக, படைப்பு, பாதுகாப்பு, அழிவு ஆகியவற்றிற்கு காரணமாக இருக்கிறார்கள்.

பரமைஶ்வர்யஸம்யுக்தாஃ பரமேஶ்வரபாவிதாஃ தச்சக்த்யாதிஷ்டிதா நித்யம் தத்கார்யகரணக்ஷமாஃ

அவர்கள் எல்லாம் உயர்ந்த ஆட்சி பெற்றவர்கள், பரமேஸ்வரனால் ஊக்கமடைந்தவர்கள், எப்போதும் அவருடைய சக்தியில் நிலைத்திருக்கும் அவர்கள் தங்களுக்குரிய கடமைகளைச் செய்யும் திறன் கொண்டவர்கள்.

பித்ரா நியமிதாஃ பூர்வம் த்ரயோபி த்ரிஷு கர்மஸு ப்ரஹ்மா ஸர்கே ஹரிஸ்த்ராணே ருத்ரஃ ஸம்ஹரணே ததா

முன்பு, தந்தை மூவரையும் அவரவர் பணிகளில் நியமித்தார்: பிரம்மாவை படைப்பிற்கு, ஹரியை பாதுகாப்பிற்கு, ருத்ரனை அழிவிற்கு.

ததாப்யந்யோந்யமாத்ஸர்யாதந்யோந்யாதிஶயாஶிநஃ தபஸா தோஷயித்வா ஸ்வம் பிதரம் பரமேஶ்வரம்

இருப்பினும், ஒருவரை ஒருவர் மிஞ்ச வேண்டும் என்ற போட்டி காரணமாக, அவர்கள் தங்கள் தந்தையான பரமேஸ்வரனை தவம் செய்து மகிழ்வித்தார்கள்.

லப்த்வா ஸர்வாத்மநா தஸ்ய ப்ரஸாதாத்பரமேஷ்டிநஃ ப்ரஹ்மநாராயணௌ பூர்வம் ருத்ரஃ கல்பாந்தரே ऽஸ்ரு'ஜத்

பரமேஷ்டியின் அருளால் எல்லா சக்திகளையும் பெற்று, கடந்த யுகத்தில் ருத்ரன், பிரம்மாவையும் நாராயணனையும் உருவாக்கினார்.

கல்பாந்தரே புநர்ப்ரஹ்மா ருத்ரவிஷ்ணூ ஜகந்மயஃ விஷ்ணுஶ்ச பகவாந்ருத்ரம் ப்ரஹ்மாணமஸ்ரு'ஜத்புநஃ

மற்றொரு யுகத்தில், பிரம்மா, ருத்ரனையும், உலகை உடைய விஷ்ணுவையும் உருவாக்கினார்; மீண்டும், பகவான் விஷ்ணு, ருத்ரனையும் பிரம்மாவையும் உருவாக்கினார்.

நாராயணம் புநர்ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மாணமஸ்ரு'ஜத்புநஃ ஏவம் கல்பேஷு கல்பேஷு ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶ்வராஃ

மீண்டும் பிரம்மா நாராயணனை உருவாக்கினார்; அதேபோல் பிரம்மாவும் ஆண்டவரால் உருவாக்கப்பட்டார். இப்படியே ஒவ்வொரு படைப்புக் காலத்திலும் பிரம்மா, விஷ்ணு, மஹேஸ்வரர் ஆகியோர் தோன்றுகின்றனர்.

பரஸ்பரேண ஜாயம்தே பரஸ்பரஹிதைஷிணஃ தத்தத்கல்பாந்தவ்ரு'த்தாந்தமதிக்ரு'த்ய மஹர்ஷிபிஃ

அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் பிறப்பித்து, ஒருவருக்கொருவர் நன்மை விரும்பி நடக்கின்றனர்; ஒவ்வொரு படைப்புக் கால முடிவிலும் நடந்தவற்றைப் பற்றி மகா முனிவர்கள் கூறியுள்ளனர்.

ப்ரபாவஃ கத்யதே தேஷாம் பரஸ்பரஸமுத்பவாத் ஶ்ரு'ணு தேஷாம் கதாம் சித்ராம் புண்யாம் பாபப்ரமோசிநீம்

அவர்களின் வலிமை ஒருவரிலிருந்து ஒருவருக்கு வந்ததாக விவரிக்கப்படுகிறது; அவர்கள் அற்புதமான, புண்ணியம் தரும், பாவங்களை நீக்கும் கதையை நீ கேள்.

கல்பே தத்புருஷே வ்ரு'த்தாம் ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ புரா நாராயணோ நாம கல்பே வை மேகவாஹநே

அந்தக் காலத்தில், தத்புருஷம் எனும் படைப்பில், பரமேஷ்டி பிரம்மாவின் காலத்தில், முன்பு நாராயணன் மேகவாகன கல்பத்தில் பெயரடைந்தார்.

திவ்யம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் து மேகோ பூத்வாவஹத்தராம் தஸ்ய பாவம் ஸமாலக்ஷ்ய விஷ்ணோர்விஶ்வஜகத்குருஃ

தெய்வீகமான ஆயிரம் ஆண்டுகள் மேகமாக மாறி பூமியைத் தாங்கினார்; விஷ்ணுவின் நிலையை கவனித்த உலகுக்குத் தலைவரான ஆசான்—

ஸர்வஸ்ஸர்வாத்மபாவேந ப்ரததௌ ஶக்திமவ்யயாம் ஶக்திம் லப்த்வா து ஸர்வாத்மா ஶிவாத்ஸர்வேஶ்வராத்ததா

அனைவரும், எல்லாரின் ஆத்மாவாக இருந்து, அழியாத சக்தியை வழங்கினார்; அந்த சக்தியை சிவனிடமிருந்து, எல்லாம் கொண்ட ஆண்டவரிடமிருந்து பெற்றார்.

ஸஸர்ஜ பகாவந் விஷ்ணுர்விஶ்வம் விஶ்வஸ்ரு'ஜா ஸஹ விஷ்ணோஸ்தத்வைபவம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்ரு'ஷ்டஸ்தேந பிதாமஹஃ

பெருமைமிகு விஷ்ணு உலகை, உலகை உருவாக்குபவருடன் சேர்ந்து படைத்தார்; அந்த விஷ்ணுவின் மகத்துவத்தைப் பார்த்து, பிதாமஹன் அவரால் உருவாக்கப்பட்டார்.

ஈர்ஷ்யயா பரயா க்ரஸ்தஃ ப்ரஹஸந்நிதமப்ரவீத் கச்ச விஷ்ணோ மயா ஜ்ஞாதம் தவ ஸர்கஸ்ய காரணம் ஆவயோரதிகஶ்சாஸ்தி ஸ ருத்ரோ நாத்ர ஸம்ஶயஃ

அதிகமான பொறாமையால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, சிரித்தபடி அவர் சொன்னார்: 'விஷ்ணுவே, போ, உன் படைப்பின் காரணத்தை நான் அறிந்தேன்; நம்மை விட உயர்ந்தவர் ஒருவர் இருக்கிறார்—அவர் ருத்ரன், இதில் சந்தேகம் இல்லை.'

தஸ்ய தேவாதிதேவஸ்ய ப்ரஸாதாத்பரமேஷ்டிநஃ ஸ்ரஷ்டா த்வம் பகவாநாத்யஃ பாலகஃ பரமார்ததஃ

அந்த தேவாதி தேவனின் அருளால், பரமேஷ்டியின் கிருபையால், நீயே முதன்மை படைப்பாளர், உண்மையில் பாதுகாப்பவரும் நீயே.

அஹம் ச தபஸாராத்ய ருத்ரம் த்ரிதஶநாயகம் த்வயா ஸஹ ஜகத்ஸர்வம் ஸ்ரக்ஷ்யாம்யத்ர ந ஸம்ஶயஃ

நானும் தவம் செய்து, தேவர்களின் தலைவரான ருத்ரனை வணங்குவேன்; உன்னுடன் சேர்ந்து இந்த உலகை முழுவதும் படைப்பேன்—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஏவம் விஷ்ணுமுபாலப்ய பகவாநப்ஜஸம்பவஃ ஏவம் விஜ்ஞாபயாமாஸ தபஸா ப்ராப்ய ஶம்கரம்

இவ்வாறு விஷ்ணுவை நோக்கி, தாமரைப்பூவில் பிறந்த பெருமைமிகு அவர், தவம் செய்து சங்கரனை அடைந்து வேண்டுகோள் வைத்தார்.

பகவந் தேவதேவேஶ விஶ்வேஶ்வர மஹேஶ்வர தவ வாமாம்கஜோ விஷ்ணுர்தக்ஷிணாம்கபவோ ஹ்யஹம்

பெருமையுள்ளவரே, தேவாதி தேவனே, உலகத்தின் ஆண்டவரே, மகேஸ்வரனே, உமது இடப்பக்கத்திலிருந்து விஷ்ணு பிறந்தார்; நான் உமது வலப்பக்கத்திலிருந்து பிறந்தேன்.

மயா ஸஹ ஜகத்ஸர்வம் ததாப்யஸ்ரு'ஜதச்யுதஃ ஸ மத்ஸராதுபாலப்தஸ்த்வதாஶ்ரயபலாந்மயா

என்னுடன் சேர்ந்து, அசையாதவன் இந்த உலகை முழுவதும் படைத்தான்; பொறாமையால் நான் அவனை குறை கூறினேன், உமது வலிமையை நம்பி.

மத்பாவாந்நாதிகஸ்தேதி பாவஸ்த்வயி மஹேஶ்வரே த்வத்த ஏவ ஸமுத்பத்திராவயோஸ்ஸத்ரு'ஶீ யதஃ

என் இயல்பினால் நான் உயர்ந்தவன் அல்ல; இது உன்னிடம் உண்மை, மகேஸ்வரனே, ஏனெனில் நம் இருவரும் உன்னிடமிருந்து தோன்றினோம், நாமிருவரும் ஒத்தவர்கள்.

தஸ்ய பக்த்யா யதாபூர்வம் ப்ரஸாதம் க்ரு'தவாநஸி ததா மமாபி தத்ஸர்வம் தாதுமர்ஹஸி ஶம்கர

அவரிடம் நீ முன்பு பக்தியால் அருள் அளித்தது போல், சங்கரனே, அந்த எல்லாவற்றையும் எனக்கும் வழங்க வேண்டும்.

இதி விஜ்ஞாபிதஸ்தேந பகவாந் பகநேத்ரஹா ந்யாயேந வை ததௌ ஸர்வம் தஸ்யாபி ஸ க்ரு'ணாநிதிஃ

இவ்வாறு அவர் வேண்டியபோது, பகனின் கணை அழித்த பெருமைமிகு அவர், நீதியோடு எல்லாவற்றையும் அவருக்கும் அளித்தார்; அவர் கருணைமிகு நிதி.