ஶிவபுராணம்

ஸ ஸ்ரு'ஷ்ட்யர்தம் ஸமாதாய ப்ரஹ்மாத்மாநமயூயுஜத் முகாதஜநயத்தேவாந் பித்ஃம்ஶ்சைவோபபக்ஷதஃ

படைக்கும்போது, பிரம்மா தன்னைத் தியானித்து, தன் ஆன்மாவைச் சேர்த்தார்; தனது வாயிலிருந்து தேவர்களையும், முறையே பித்ருக்களையும் உருவாக்கினார்.

ஜகநாதஸுராந் ஸர்வாந் ப்ரஜநாதபி மாநுஷாந் அவஸ்கரே க்ஷுதாவிஷ்டா ராக்ஷஸாஸ்தஸ்ய ஜஜ்ஞிரே

தன் இடுப்பிலிருந்து எல்லா அசுரர்களையும், கீழ் பகுதியிலிருந்து மனிதர்களையும் உருவாக்கினார்; கழிவிலிருந்து, பசிக்குள்ளான ராக்ஷஸர்கள் பிறந்தார்கள்.

புத்ராஸ்தமோரஜஃப்ராயா பலிநஸ்தே நிஶாசராஃ ஸர்பா யக்ஷாஸ்ததா பூதா கம்தர்வாஃ ஸம்ப்ரஜஜ்ஞிரே

அவரது மக்கள் பெரும்பாலும் இருள் மற்றும் காமத்தால் ஆனவர்கள், வலிமைமிக்கவர்கள், இரவில் சுற்றும் உயிர்கள், பாம்புகள், யக்ஷர்கள், பூதங்கள், கந்தர்வர்கள் ஆகியோரும் பிறந்தார்கள்.

வயாம்ஸி பக்ஷதஃ ஸ்ரு'ஷ்டாஃ பக்ஷிணோ வக்ஷஸோ ऽஸ்ரு'ஜத் முகதோஜாம்ஸ்ததா பார்ஶ்வாதுரகாம்ஶ்ச விநிர்மமே

அவரது இறகுகளில் இருந்து பறவைகள், மார்பில் இருந்து சிறகு உடைய உயிர்கள், பக்கவாட்டில் இருந்து பாம்புகள் தோன்றின.

பத்ப்யாம் சாஶ்வாந்ஸமாதம்காந் ஶரபாந் கவயாந் ம்ரு'காந்

அவரது கால்களில் இருந்து குதிரைகள், யானைகள், சரபங்கள், காட்டுப் பசுக்கள், மான்கள் உருவானது.

ஔஷத்யஃ பலமூலாநி ரோமப்யஸ்தஸ்ய ஜஜ்ஞிரே காயத்ரீம் ச ரு'சம் சைவ த்ரிவ்ரு'த்ஸாம ரதம்தரம்

அவரது முடிகளிலிருந்து மூலிகைகள், பழங்கள், கிழங்குகள் பிறந்தன; காயத்ரி, ரிக், மூவகை சாமம், ரதந்தரம் ஆகியவையும் தோன்றின.

அக்நிஷ்டோமம் ச யஜ்ஞாநாம் நிர்மமே ப்ரதமாந்முகாத் யஜூம்ஷி த்ரைஷ்டுபம் சம்தஃஸ்தோமம் பஞ்சதஶம் ததா

அவரது வாயிலிருந்து முதலில் யாகங்களில் அக்னிஷ்டோமம், யஜுர், த்ரைஷ்டுப்சந்தம், பதினைந்து பகுதிகள் கொண்ட ஸ்தோமம் ஆகியவை தோன்றின.

ப்ரு'ஹத்ஸாம ததோக்தம் ச தக்ஷிணாதஸ்ரு'ஜந்முகாத் ஸாமாநி ஜகதீசம்தஃ ஸ்தோமம் ஸப்ததஶம் ததா

அவன் வாயிலிருந்து பிருஹத்ஸாமம், உக்தம், சாமவேதப் பாடல்கள், ஜகதீ சந்தம், பதினேழாவது ஸ்தோமம் ஆகியவை தோன்றின.

வைரூப்யமதிராத்ரம் ச பஶ்சிமாதஸ்ரு'ஜந் முகாத் ஏகவிம்ஶமதர்வாணமாப்தோர்யாமாணமேவ ச

அவன் மேற்குப் பக்க முகத்திலிருந்து வைரூப்யம், அதிராத்திரம், இருபத்து ஒன்றாவது அதர்வணம், ஆப்தோர்யாமம் எனும் யாகம் பிறந்தன.

அநுஷ்டுபம் ஸ வைராஜமுத்தராதஸ்ரு'ஜந்முகாத் உச்சாவசாநி பூதாநி காத்ரேப்யஸ்தஸ்ய ஜஜ்ஞிரே

அவன் வடக்கு முகத்திலிருந்து அனுஷ்டுப், வைராஜம் ஆகியவை தோன்றின; அவன் உடலிலிருந்து பலவகை உருவங்கள் கொண்ட உயிர்கள் உருவானன.

யக்ஷாஃ பிஶாசா கம்தர்வாஸ்ததைவாப்ஸரஸாம் கணாஃ நரகிந்நரரக்ஷாம்ஸி வயஃபஶும்ரு'கோரகாஃ

யக்ஷர்கள், பிசாசுகள், கந்தர்வர்கள், அப்சரஸ்கள், மனிதர்கள், கின்னர்கள், ராட்சதர்கள், பறவைகள், மிருகங்கள், பாம்புகள் ஆகிய உயிர்கள் பிறந்தன.

அவ்யயம் சைவ யதிதம் ஸ்தாணுஸ்தாவரஜம்கமம் தேஷாம் வை யாநி கர்மாணி ப்ராக்ஸ்ரு'ஷ்டாநி ப்ரபேதிரே

அழியாதவை, நிலையானவை, அசையும் அசையாதவை, எல்லாம் ஸ்தாணு என அழைக்கப்படுவது, அவற்றின் முன்பே உருவான செயல்கள் அவற்றில் புகுந்தன.

தாந்யேவ தே ப்ரபத்யம்தே ஸ்ரு'ஜ்யமாநாஃ புநஃ புநஃ ஹிம்ஸ்ராஹிம்ஸ்ரே ம்ரு'துக்ரூரே தர்மாதர்மாவ்ரு'தாந்ரு'தே

அந்த செயல்களையே உயிர்கள் மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கும் போதும் ஏற்கின்றன; அவை கொடுமையானவையோ, அமைதியானவையோ, தர்மமானவையோ, அதர்மமானவையோ, உண்மையோ, பொய்யோ இருந்தாலும் அது தொடர்கிறது.

தத்பாவிதாஃ ப்ரபத்யம்தே தஸ்மாத்தத்தஸ்ய ரோசதே மஹாபூதேஷு நாநாத்வமிம்த்ரியார்தேஷு முக்திஷு

அவை நம்மை ஆளும் போது, உயிர்கள் அதற்கேற்ப இயல்பை எடுக்கும்; அதனால் பெரிய பஞ்சபூதங்களில், அறிவுப்புலங்களில், விடுதலையிலும் பல்வேறு வேறுபாடுகள் தோன்றுகின்றன.

விநியோகம் ச பூதாநாம் தாதைவ வ்யததத்ஸ்வயம் நாம ரூபம் ச பூதாநாம் ப்ராக்ரு'தாநாம் ப்ரபஞ்சநம்

உயிர்களின் பணிகளை உருவாக்கியவன் தானே அவற்றுக்கு பெயரும் உருவமும், இயற்கை உருவங்களையும் அளித்தான்.

வேதஶப்தேப்ய ஏவாதௌ நிர்மமே ऽஸௌ பிதாமஹஃ ஆர்ஷாணி சைவ நாமாநி யாஶ்ச வேதேஷு வ்ரு'த்தயஃ

ஆரம்பத்தில், வேதச் சொற்களில் இருந்து பிதாமகன் முனிவர்களின் பெயர்களையும், வேதங்களில் உள்ள நடைமுறைகளையும் உருவாக்கினான்.

ஶர்வர்யம்தே ப்ரஸூதாநாம் தாந்யேவைப்யோ ததாவஜஃ யதர்தாவ்ரு'துலிம்காநி நாநாரூபாணி பர்யயே

ஒவ்வொரு யுக முடிவிலும், பிறந்தவர்களுக்கு முன்பு இருந்த அதே வடிவங்களும் குறிகளும், பல்வேறு உருவங்களில், மீண்டும் வழங்கப்பட்டன.

த்ரு'ஶ்யம்தே தாநி தாந்யேவ ததா பாவா யுகாதிஷு இத்யேஷ கரணோத்பூதோ லோகஸர்கஸ்ஸ்வயம்புவஃ

ஒவ்வொரு யுகத்தின் தொடக்கத்திலும் அந்த உருவங்களும் நிலைகளும் மீண்டும் காணப்படுகின்றன; இவ்வாறு உலகின் உருவாக்கம் இயற்கையாகவே நிகழ்கிறது.

மஹதாத்யோவிஶேஷாம்தோ விகாரஃ ப்ரக்ரு'தேஃ ஸ்வயம் சம்த்ரஸூர்யப்ரபாஜுஷ்டோ க்ரஹநக்ஷத்ரமம்டிதஃ

பிரகிருதி பெரியதிலிருந்து சிறிய தன்மைகள் வரை மாற்றம் அடைந்து, சந்திரன், சூரியன் ஆகிய ஒளியால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, கிரகங்களும் நட்சத்திரங்களும் சூழ்ந்துள்ளது.

நதீபிஶ்ச ஸமுத்ரைஶ்ச பர்வதைஶ்ச ஸ மம்டிதஃ பரைஶ்ச விவிதைரம்யைஸ்ஸ்பீதைர்ஜநபதைஸ்ததா

அது நதிகள், கடல்கள், மலைகள், மேலும் பல்வேறு இனிமையான, வளமான நாடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.

தஸ்மிந் ப்ரஹ்மவநே ऽவ்யக்தோ ப்ரஹ்மா சரதி ஸர்வவித் அவ்யக்தபீஜப்ரபவ ஈஶ்வராநுக்ரஹே ஸ்திதஃ

அந்த பிரம்ம வனத்தில், வெளிப்படாத பிரம்மா, எல்லாம் அறிந்தவன், இறைவனின் அருளால் நிலைத்தவன், வெளிப்படாத விதையிலிருந்து தோன்றியவன் நடமாடுகிறான்.

புத்திஸ்கம்தமஹாஶாக இந்த்ரியாம்தரகோடரஃ மஹாபூதப்ரமாணஶ்ச விஶேஷாமலபல்லவஃ

அறிவே பெரிய கிளையாக, அறிவுப்புலங்கள் உள்ளே ஓடையாக, பெரிய பஞ்சபூதங்கள் அளவாக, தனித்துவமான தூய இலைகளாக உள்ளது.

தர்மாதர்மஸுபுஷ்பாட்யஃ ஸுகதுஃகபலோதயஃ ஆஜீவ்யஃ ஸர்வபூதாநாம் ப்ரஹ்மவ்ரு'க்ஷஃ ஸநாதநஃ

தர்மம், அதர்மம் எனும் மலர்களால் நிரம்பி, இன்பம், துன்பம் எனும் கனிகளை அளிப்பது, எல்லா உயிர்களுக்கும் வாழ்வாதாரமான சனாதன பிரம்ம மரமாகும்.

த்யாம் மூர்தாநம் தஸ்ய விப்ரா வதம்தி கம் வை நாபிம் சம்த்ரஸூர்யௌ ச நேத்ரே திஶஃ ஶ்ரோத்ரே சரணௌ ச க்ஷிதிம் ச ஸோ ऽசிந்த்யாத்மா ஸர்வபூதப்ரணேதா

அதன் தலை ஆகாயம், நாபி விண்ணகம், கண்கள் சந்திரன், சூரியன், செவிகள் திசைகள், கால்கள் பூமி என்று முனிவர்கள் கூறுகின்றனர்; இந்தக் கற்பனைக்கு அப்பாற்பட்ட ஆன்மா எல்லா உயிர்களையும் இயக்குபவன்.

வக்த்ராத்தஸ்ய ப்ரஹ்மணாஸ்ஸம்ப்ரஸூதாஸ்தத்வக்ஷஸஃ க்ஷத்ரியாஃ பூர்வபாகாத் வைஶ்யா உருப்யாம் தஸ்ய பத்ப்யாம் ச ஶூத்ராஃ ஸர்வே வர்ணா காத்ரதஃ ஸம்ப்ரஸூதாஃ

அதன் வாயிலிருந்து பிராமணர்கள், மார்பிலிருந்து க்ஷத்திரியர்கள், முன்னிலைப் பகுதியிலிருந்து வைசியர்கள், தொடைகள் மற்றும் கால்களில் இருந்து சூத்திரர்கள் பிறந்தனர்; எல்லா வகை மக்கள் அவன் உடலிலிருந்து தோன்றினர்.

பவதா கதிதா ஸ்ரு'ஷ்டிர்பவஸ்ய பரமாத்மநஃ சதுர்முகமுகாத்தஸ்ய ஸம்ஶயோ நஃ ப்ரஜாயதே

நீ உயர்ந்த ஆத்மாவான பவனால், நான்முகனின் வாயிலாக உலகின் படைப்பை விவரித்தாய்; ஆனாலும், இதில் எங்களுக்கு ஒரு சந்தேகம் உள்ளது.

தேவஶ்ரேஷ்டோ விரூபாக்ஷோ தீப்தஶ்ஶூலதரோ ஹரஃ காலாத்மா பகவாந் ருத்ரஃ கபர்தீ நீலலோஹிதஃ

தேவர்கள் அனைவரிலும் முதன்மை பெற்றவர், விரூபாக்ஷன், ஜொலிக்கும் ஒளியுடன், சூலம் ஏந்திய ஹரன், காலத்தின் உருவான பகவான் ருத்ரன், கூந்தல் முடி கொண்டவர், கருஞ்சிவப்பு நிறமுடையவர்—

ஸப்ரஹ்மகமிமம் லோகம் ஸவிஷ்ணுமபி பாவகம் யஃ ஸம்ஹரதி ஸம்க்ருத்தோ யுகாம்தே ஸமுபஸ்திதே

யுகத்தின் முடிவில், கோபத்துடன், இந்த உலகையும், பிரம்மா, விஷ்ணு, அக்கினியையும் சேர்த்து, அழிக்கும் அந்தவனே—

யஸ்ய ப்ரஹ்மா ச விஷ்ணுஶ்ச ப்ரணாமம் குருதோ பயாத் லோகஸம்கோசகஸ்யாஸ்ய யஸ்ய தௌ வஶவர்திநௌ

பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும், உலகங்களைச் சுருக்கும் அவருக்கு பயந்து வணங்குகிறார்கள்; அந்த இருவரும் அவருடைய கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறார்கள்.