ஶிவபுராணம்

மாபைர்மாபைர்மஹாபாக விரிம்ச ஜகதாம் குரோ மயா தே ப்ராணிதாஃ ப்ராணாஃ ஸுகமுத்திஷ்ட ஸுவ்ரத

"பயப்படாதே, பயப்படாதே, மிகப்பெரும் பாக்கியசாலி, உலகுக்குத் தலைமை வகிக்கும் விரிஞ்சா! நான் உன் உயிர்களை மீண்டும் அளித்துள்ளேன்; நல்லவரே, சந்தோஷமாக எழு."

ஸ்வப்நாநுபூதமிவ தச்ச்ருத்வா வாக்யம் மநோஹரம் ஹரம் நிரீக்ஷ்ய ஶநகைர்நேத்ரைஃ புல்லாம்புஜப்ரபைஃ

அந்த இனிய வார்த்தைகள் கனவில் கேட்டதுபோல், பிரம்மா மெதுவாக மலர்ந்த தாமரைப்பூ போன்ற கண்களால் ஹரனை நோக்கினார்.

ததா ப்ரத்யாகதப்ராணஃ ஸ்நிக்தகம்பீரயா கிரா உவாச வசநம் ப்ரஹ்மா தமுத்திஶ்ய க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

உயிர் திரும்பிய பிரம்மா, கரங்களை கூப்பி, மென்மையான ஆழமான குரலில் அவரை நோக்கி இவ்வாறு பேசினார்.

த்வம் ஹி தர்ஶநமாத்ரேண சாநந்தயஸி மே மநஃ கோ பவாந் விஶ்வமூர்த்யா வா ஸ்தித ஏகாதஶாத்மகஃ

"உன்னைப் பார்த்தவுடன் என் மனம் ஆனந்தமாகிறது. நீ யார்? எல்லா உருவங்களும் கொண்டவன், பதினொன்று அம்சங்களுடன் இங்கு நிற்கும் நீ யார்?"

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா வ்யாஜஹார மஹேஶ்வரஃ ஸ்ப்ரு'ஶந் காராப்யாம் ப்ரஹ்மாணம் ஸுஸுகாப்யாம் ஸுரேஶ்வரஃ

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட மகேசுவரன், தேவர்களின் தலைவன், மென்மையான கரங்களால் பிரம்மாவைத் தொட்ந்து பேசினார்.

மாம் வித்தி பரமாத்மாநம் தவ புத்ரத்வமாகதம் ஏதே சைகாதஶ ருத்ராஸ்த்வாம் ஸுரக்ஷிதுமாகதாஃ

"நான் உன்னுடைய மகனாக வந்த பரமாத்மா என்பதை அறிந்துகொள். இந்த பதினொன்று ருத்ரர்களும் உன்னை காப்பதற்காக வந்துள்ளார்கள்."

தஸ்மாத்தீவ்ராமிமாம்மூர்சாம் விதூய மதநுக்ரஹாத் ப்ரபுத்தஸ்வ யதாபூர்வம் ப்ரஜா வை ஸ்ரஷ்டுமர்ஹஸி

"எனது அருளால் இந்த கடும் மயக்கத்தை நீக்கி, பழையபடி விழித்து எழு; நீ மீண்டும் உயிர்களை உருவாக்க வேண்டும்."

ஏவம் பகவதா ப்ரோக்தோ ப்ரஹ்மா ப்ரீதமநா ஹ்யபூத் நாநாஷ்டகேந விஶ்வாத்மா துஷ்டாவ பரமேஶ்வரம்

இவ்வாறு பகவான் கூறியபோது, பிரம்மாவின் மனம் மகிழ்ந்தது. உலகின் ஆத்மா, பரமேசுவரனை பலவகை எட்டுச்சொற்கள் கொண்ட ஸ்தோத்திரங்களால் புகழ்ந்தார்.

நமஸ்தே பகவந் ருத்ர பாஸ்கராமிததேஜஸே நமோ பவாய தேவாய ரஸாயாம்புமயாத்மநே ஶர்வாய க்ஷிதிரூபாய நந்தீஸுரபயே நமஃ

"வணக்கம், பகவான் ருத்ரா! சூரியனைப் போல ஒளியுடையவரே, வணக்கம். பவா, தேவா, நீர் மற்றும் ரசம் ஆகியவற்றின் சாரமுள்ளவரே, சர்வா, பூமி வடிவம் கொண்டவரே, நந்தி, சுரபி ஆகியோருக்கு வணக்கம்."

ஈஶாய வஸவே துப்யம் நமஸ்ஸ்பர்ஶமயாத்மநே பஶூநாம் பதயே சைவ பாவகாயாதிதேஜஸே பீமாய வ்யோமரூபாய ஶப்தமாத்ராய தே நமஃ

ஈசனே, வசவனே, உன் இயல்பு தொடுதலாகும் ஆன்மாவே, உனக்கு வணக்கம். பசுக்களின் ஆண்டவரே, தீயை விட அதிக ஒளியுடையவரே, பயங்கரமானவரே, ஆகாயம் போன்ற உருவமுடையவரே, ஒலி மட்டுமே ஆனவரே, உமக்கு வணக்கம்.

உக்ராயோக்ரஸ்வரூபாய யஜமாநாத்மநே நமஃ மஹாதேவாய ஸோமாய நமோஸ்த்வம்ரு'தமூர்தயே

பெரும் கோபமும், கோபமான உருவமும் உடையவரே, யாகம் செய்பவரின் ஆன்மாவாக இருப்பவரே, உமக்கு வணக்கம். மகாதேவனே, சோமனே, அமரத்துவ உருவமுடையவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ஏவம் ஸ்துத்வா மஹாதேவம் ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ ப்ரார்தயாமாஸ விஶ்வேஶம் கிரா ப்ரணதிபூர்வயா

இவ்வாறு மகாதேவனைப் புகழ்ந்து, உலகங்களின் முதல்வனான பிரம்மா, பணிவுடன் வணங்கி, எல்லாவற்றின் ஆண்டவரை வார்த்தைகளால் வேண்டினார்.

பகவந் பூதபவ்யேஶ மம புத்ர மஹேஶ்வர ஸ்ரு'ஷ்டிஹேதோஸ்த்வமுத்பந்நோ மமாம்கே ऽநம்கநாஶநஃ

பகவானே, கடந்த காலம், எதிர்காலம் ஆகியவற்றின் ஆண்டவரே, என் மகனே, பெரிய ஆண்டவரே, படைப்புக்காக நீ என் உடலில் இருந்து தோன்றினாய், காமனை அழிப்பவராக.

தஸ்மாந்மஹதி கார்யேஸ்மிந் வ்யாப்ரு'தஸ்ய ஜகத்ப்ரபோ ஸஹாயம் குரு ஸர்வத்ர ஸ்ரஷ்டுமர்ஹஸி ஸ ப்ரஜாஃ

அதனால், உலகங்களின் ஆண்டவனே, நான் இந்தப் பெரிய காரியத்தில் ஈடுபட்டிருக்க, நீ எங்கும் எனக்கு துணையாக இருக்க வேண்டும்; இந்த உயிர்களை நீயே படைக்க வேண்டும்.

தேநைஷாம் பாவிதோ தேவோ ருத்ரஸ்த்ரிபுரமர்தநஃ பாடமித்யேவ தாம் வாணீம் ப்ரதிஜக்ராஹ ஶம்கரஃ

இதனால், மூன்று நகரங்களை அழிப்பவரான ருத்ரன் தூய்மையடைந்தார்; சங்கரன், 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று அந்த வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொண்டார்.

ததஸ்ஸ பகவாந் ப்ரஹ்மா ஹ்ரு'ஷ்டம் தமபிநம்த்ய ச ஸ்ரஷ்டும் தேநாப்யநுஜ்ஞாதஸ்ததாந்யாஶ்சாஸ்ரு'ஜத்ப்ரஜாஃ

பின்னர், மகிழ்ச்சியுடன் அந்த பகவான் பிரம்மா அவரை மதித்து, அவனது அனுமதியுடன் மற்ற உயிர்களையும் படைத்தார்.

மரீசிப்ரு'க்வம்கிரஸஃ புலஸ்த்யம் புலஹம் க்ரதும் தக்ஷமத்ரிம் வஸிஷ்டம் ச ஸோ ऽஸ்ரு'ஜந்மநஸைவ ச புரஸ்தாதஸ்ரு'ஜத்ப்ரஹ்மா தர்மம் ஸம்கல்பமேவ ச

மரீசி, ப்ருகு, அங்கிரசு, புலஸ்த்யன், புலஹன், கிரது, தக்ஷன், அத்ரி, வசிஷ்டர் ஆகியோரை மனதினால் மட்டும் பிரம்மா படைத்தார்; அவர்களுக்கு முன்பாக தர்மத்தையும், சிந்தனையையும் படைத்தார்.

இத்யேதே ப்ரஹ்மணஃ புத்ரா த்வாதஶாதௌ ப்ரகீர்திதாஃ ஸஹ ருத்ரேண ஸம்பூதாஃ புராணா க்ரு'ஹமேதிநஃ

இவ்வாறு, இந்த பன்னிரண்டு பிரம்மாவின் மகன்கள், ருத்ரனுடன் சேர்ந்து, பழமையான குடும்ப வாழ்வாளர்களாக முதலில் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்.

தேஷாம் த்வாதஶ வம்ஶாஃ ஸ்யுர்திவ்யா தேவகணாந்விதாஃ ப்ரஜாவந்தஃ க்ரியாவந்தோ மஹர்ஷிபிரலம்க்ரு'தாஃ

அவர்களிலிருந்து பன்னிரண்டு வம்சங்கள் தோன்றின; அவை தெய்வீகமானவை, தேவர்களுடன் கூடியவை, பிள்ளைகள் மற்றும் யாகங்கள் நிறைந்தவை, மகா முனிவர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவை.

அத தேவாஸுரபித்ஃந் மநுஷ்யாம்ஶ்ச சதுஷ்டயம் ஸஹ ருத்ரேண ஸிஸ்ரு'க்ஷுரம்பஸ்யேதாநி வை விதிஃ

பின்னர், தேவர்கள், அசுரர்கள், பித்ருக்கள், மனிதர்கள் என்ற நான்கு வகுப்பினரையும், ருத்ரனுடன் சேர்த்து படைக்க விரும்பி, அந்த விதி நீரில் நிறுவப்பட்டது.

ஸ ஸ்ரு'ஷ்ட்யர்தம் ஸமாதாய ப்ரஹ்மாத்மாநமயூயுஜத் முகாதஜநயத்தேவாந் பித்ஃம்ஶ்சைவோபபக்ஷதஃ

படைக்கும்போது, பிரம்மா தன்னைத் தியானித்து, தன் ஆன்மாவைச் சேர்த்தார்; தனது வாயிலிருந்து தேவர்களையும், முறையே பித்ருக்களையும் உருவாக்கினார்.

ஜகநாதஸுராந் ஸர்வாந் ப்ரஜநாதபி மாநுஷாந் அவஸ்கரே க்ஷுதாவிஷ்டா ராக்ஷஸாஸ்தஸ்ய ஜஜ்ஞிரே

தன் இடுப்பிலிருந்து எல்லா அசுரர்களையும், கீழ் பகுதியிலிருந்து மனிதர்களையும் உருவாக்கினார்; கழிவிலிருந்து, பசிக்குள்ளான ராக்ஷஸர்கள் பிறந்தார்கள்.

புத்ராஸ்தமோரஜஃப்ராயா பலிநஸ்தே நிஶாசராஃ ஸர்பா யக்ஷாஸ்ததா பூதா கம்தர்வாஃ ஸம்ப்ரஜஜ்ஞிரே

அவரது மக்கள் பெரும்பாலும் இருள் மற்றும் காமத்தால் ஆனவர்கள், வலிமைமிக்கவர்கள், இரவில் சுற்றும் உயிர்கள், பாம்புகள், யக்ஷர்கள், பூதங்கள், கந்தர்வர்கள் ஆகியோரும் பிறந்தார்கள்.

வயாம்ஸி பக்ஷதஃ ஸ்ரு'ஷ்டாஃ பக்ஷிணோ வக்ஷஸோ ऽஸ்ரு'ஜத் முகதோஜாம்ஸ்ததா பார்ஶ்வாதுரகாம்ஶ்ச விநிர்மமே

அவரது இறகுகளில் இருந்து பறவைகள், மார்பில் இருந்து சிறகு உடைய உயிர்கள், பக்கவாட்டில் இருந்து பாம்புகள் தோன்றின.

பத்ப்யாம் சாஶ்வாந்ஸமாதம்காந் ஶரபாந் கவயாந் ம்ரு'காந்

அவரது கால்களில் இருந்து குதிரைகள், யானைகள், சரபங்கள், காட்டுப் பசுக்கள், மான்கள் உருவானது.

ஔஷத்யஃ பலமூலாநி ரோமப்யஸ்தஸ்ய ஜஜ்ஞிரே காயத்ரீம் ச ரு'சம் சைவ த்ரிவ்ரு'த்ஸாம ரதம்தரம்

அவரது முடிகளிலிருந்து மூலிகைகள், பழங்கள், கிழங்குகள் பிறந்தன; காயத்ரி, ரிக், மூவகை சாமம், ரதந்தரம் ஆகியவையும் தோன்றின.

அக்நிஷ்டோமம் ச யஜ்ஞாநாம் நிர்மமே ப்ரதமாந்முகாத் யஜூம்ஷி த்ரைஷ்டுபம் சம்தஃஸ்தோமம் பஞ்சதஶம் ததா

அவரது வாயிலிருந்து முதலில் யாகங்களில் அக்னிஷ்டோமம், யஜுர், த்ரைஷ்டுப்சந்தம், பதினைந்து பகுதிகள் கொண்ட ஸ்தோமம் ஆகியவை தோன்றின.

ப்ரு'ஹத்ஸாம ததோக்தம் ச தக்ஷிணாதஸ்ரு'ஜந்முகாத் ஸாமாநி ஜகதீசம்தஃ ஸ்தோமம் ஸப்ததஶம் ததா

அவன் வாயிலிருந்து பிருஹத்ஸாமம், உக்தம், சாமவேதப் பாடல்கள், ஜகதீ சந்தம், பதினேழாவது ஸ்தோமம் ஆகியவை தோன்றின.

வைரூப்யமதிராத்ரம் ச பஶ்சிமாதஸ்ரு'ஜந் முகாத் ஏகவிம்ஶமதர்வாணமாப்தோர்யாமாணமேவ ச

அவன் மேற்குப் பக்க முகத்திலிருந்து வைரூப்யம், அதிராத்திரம், இருபத்து ஒன்றாவது அதர்வணம், ஆப்தோர்யாமம் எனும் யாகம் பிறந்தன.