ஶிவபுராணம்

ததோ தீர்கேண காலேந துஃகாத்க்ரோதோ வ்யஜாயத க்ரோதாவிஷ்டஸ்ய நேத்ராப்யாம் ப்ராபதந்நஶ்ருபிந்தவஃ

பெரிய காலம் கழிந்தபின், துயரால் கோபம் எழுந்தது; கோபம் பிடித்தபோது, அவரது கண்களில் இருந்து கண்ணீர் துளிகள் விழுந்தன.

ததஸ்தேப்யோ ऽஶ்ருபிந்துப்யோ பூதாஃ ப்ரேதாஸ்ததாபவந் ஸர்வாம்ஸ்தாநஶ்ருஜாந்த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஹ்மாத்மாநமநிம்தத

அப்போது அந்த கண்ணீர்த் துளிகளிலிருந்து ப்ரேதங்கள் என்ற உயிர்கள் தோன்றின. தன் கண்ணீரால் பிறந்த அந்த அனைத்து உயிர்களையும் பார்த்து, பிரம்மா தன்னையே வருந்தினார்.

தஸ்ய தீவ்ரா ऽபவந்மூர்சா க்ரோதாமர்ஷஸமுத்பவா மூர்சிதஸ்து ஜஹௌ ப்ராணாந்க்ரோதாவிஷ்டஃ ப்ரஜாபதிஃ

அந்த வருத்தத்தால், கோபமும் வெறுப்பும் கலந்து, பிரம்மாவுக்கு கடும் மயக்கம் ஏற்பட்டது. கோபத்தில் மூழ்கிய பிரஜாபதி, அந்த மயக்கத்தில் உயிரை இழந்தார்.

ததஃ ப்ராணேஶ்வரோ ருத்ரோ பகவாந்நீலலோஹிதஃ ப்ரஸாதமதுலம் கர்தும் ப்ராதுராஸீத்ப்ரபோர்முகாத்

அந்த நேரத்தில், உயிரின் அதிபதி, நீலமும் சிவப்பும் கலந்த வடிவுடைய பரமமான ருத்ரன், அளவில்லா அருள் செய்ய, பிரம்மாவின் வாயிலிருந்து தோன்றினார்.

தஶதா சைகதா சக்ரே ஸ்வாத்மாநம் ப்ரபுரீஶ்வரஃ தே தேநோக்தா மஹாத்மாநோ தஶதா சைகதா க்ரு'தாஃ

அந்த இறையவன், தன்னையே பத்து வடிவிலும், ஒரே வடிவிலும் உருவாக்கினார். அவரால் அந்த மகான்மைகள் பத்து வடிவிலும், ஒரே வடிவிலும் ஆனார்கள்.

யூயம் ஸ்ரு'ஷ்டா மயா வத்ஸா லோகாநுக்ரஹகாரணாத் தஸ்மாத்ஸர்வஸ்ய லோகஸ்ய ஸ்தாபநாய ஹிதாய ச

"பிள்ளைகளே! உலகுக்கு நன்மை செய்ய நான் உங்களை உருவாக்கினேன். ஆகவே, எல்லா உயிர்களுக்கும் நிலை மற்றும் நன்மை ஏற்பட வேண்டும்."

ப்ரஜாஸந்தாநஹேதோஶ்ச ப்ரயதத்வமதந்த்ரிதாஃ ஏவமுக்தாஶ்ச ருருதுர்துத்ருவுஶ்ச ஸமந்ததஃ

"உயிர்கள் தொடர வேண்டும் என்பதற்காக, சோர்வின்றி முயற்சி செய்யுங்கள்," என்று சொன்னபோது, அவர்கள் அழுதும் ஓடினும் எல்லாதிசைகளிலும் பறந்தார்கள்.

ரோதநாத்த்ராவணாச்சைவ தே ருத்ரா நாமதஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ யே ருத்ராஸ்தே கலு ப்ராணா யே ப்ராணாஸ்தே மஹாத்மகாஃ

அவர்கள் அழுததும் ஓடியதும் காரணமாக, 'ருத்ரர்கள்' என்று பெயர் பெற்றார்கள். அந்த ருத்ரர்களே உயிர்கள், அந்த உயிர்களே உண்மையில் மகான்மைகள்.

ததோ ம்ரு'தஸ்ய தேவஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ க்ரு'ணீ ததௌ புநஃ ப்ராணாந்ப்ரஹ்மபுத்ரோ மஹேஶ்வரஃ

பிறகு, இறந்த பிரம்மாவுக்கு, பரமமான அந்த தேவனுக்கு, இரக்கம் கொண்ட மகேசுவரன், மீண்டும் உயிரை அளித்தார்.

ப்ரஹ்ரு'ஷ்டவதநோ ருத்ரஃ ப்ராணப்ரத்யாகமாத்விபோஃ அப்யபாஷத விஶ்வேஶோ ப்ரஹ்மாணம் பரமம் வசஃ

உயிர் திரும்பிய மகத்தானவரை பார்த்து, மகிழ்ச்சி நிறைந்த முகத்துடன் ருத்ரன், உலகத்தையெல்லாம் ஆண்ட இறைவனிடம் உயர்ந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.

மாபைர்மாபைர்மஹாபாக விரிம்ச ஜகதாம் குரோ மயா தே ப்ராணிதாஃ ப்ராணாஃ ஸுகமுத்திஷ்ட ஸுவ்ரத

"பயப்படாதே, பயப்படாதே, மிகப்பெரும் பாக்கியசாலி, உலகுக்குத் தலைமை வகிக்கும் விரிஞ்சா! நான் உன் உயிர்களை மீண்டும் அளித்துள்ளேன்; நல்லவரே, சந்தோஷமாக எழு."

ஸ்வப்நாநுபூதமிவ தச்ச்ருத்வா வாக்யம் மநோஹரம் ஹரம் நிரீக்ஷ்ய ஶநகைர்நேத்ரைஃ புல்லாம்புஜப்ரபைஃ

அந்த இனிய வார்த்தைகள் கனவில் கேட்டதுபோல், பிரம்மா மெதுவாக மலர்ந்த தாமரைப்பூ போன்ற கண்களால் ஹரனை நோக்கினார்.

ததா ப்ரத்யாகதப்ராணஃ ஸ்நிக்தகம்பீரயா கிரா உவாச வசநம் ப்ரஹ்மா தமுத்திஶ்ய க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

உயிர் திரும்பிய பிரம்மா, கரங்களை கூப்பி, மென்மையான ஆழமான குரலில் அவரை நோக்கி இவ்வாறு பேசினார்.

த்வம் ஹி தர்ஶநமாத்ரேண சாநந்தயஸி மே மநஃ கோ பவாந் விஶ்வமூர்த்யா வா ஸ்தித ஏகாதஶாத்மகஃ

"உன்னைப் பார்த்தவுடன் என் மனம் ஆனந்தமாகிறது. நீ யார்? எல்லா உருவங்களும் கொண்டவன், பதினொன்று அம்சங்களுடன் இங்கு நிற்கும் நீ யார்?"

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா வ்யாஜஹார மஹேஶ்வரஃ ஸ்ப்ரு'ஶந் காராப்யாம் ப்ரஹ்மாணம் ஸுஸுகாப்யாம் ஸுரேஶ்வரஃ

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட மகேசுவரன், தேவர்களின் தலைவன், மென்மையான கரங்களால் பிரம்மாவைத் தொட்ந்து பேசினார்.

மாம் வித்தி பரமாத்மாநம் தவ புத்ரத்வமாகதம் ஏதே சைகாதஶ ருத்ராஸ்த்வாம் ஸுரக்ஷிதுமாகதாஃ

"நான் உன்னுடைய மகனாக வந்த பரமாத்மா என்பதை அறிந்துகொள். இந்த பதினொன்று ருத்ரர்களும் உன்னை காப்பதற்காக வந்துள்ளார்கள்."

தஸ்மாத்தீவ்ராமிமாம்மூர்சாம் விதூய மதநுக்ரஹாத் ப்ரபுத்தஸ்வ யதாபூர்வம் ப்ரஜா வை ஸ்ரஷ்டுமர்ஹஸி

"எனது அருளால் இந்த கடும் மயக்கத்தை நீக்கி, பழையபடி விழித்து எழு; நீ மீண்டும் உயிர்களை உருவாக்க வேண்டும்."

ஏவம் பகவதா ப்ரோக்தோ ப்ரஹ்மா ப்ரீதமநா ஹ்யபூத் நாநாஷ்டகேந விஶ்வாத்மா துஷ்டாவ பரமேஶ்வரம்

இவ்வாறு பகவான் கூறியபோது, பிரம்மாவின் மனம் மகிழ்ந்தது. உலகின் ஆத்மா, பரமேசுவரனை பலவகை எட்டுச்சொற்கள் கொண்ட ஸ்தோத்திரங்களால் புகழ்ந்தார்.

நமஸ்தே பகவந் ருத்ர பாஸ்கராமிததேஜஸே நமோ பவாய தேவாய ரஸாயாம்புமயாத்மநே ஶர்வாய க்ஷிதிரூபாய நந்தீஸுரபயே நமஃ

"வணக்கம், பகவான் ருத்ரா! சூரியனைப் போல ஒளியுடையவரே, வணக்கம். பவா, தேவா, நீர் மற்றும் ரசம் ஆகியவற்றின் சாரமுள்ளவரே, சர்வா, பூமி வடிவம் கொண்டவரே, நந்தி, சுரபி ஆகியோருக்கு வணக்கம்."

ஈஶாய வஸவே துப்யம் நமஸ்ஸ்பர்ஶமயாத்மநே பஶூநாம் பதயே சைவ பாவகாயாதிதேஜஸே பீமாய வ்யோமரூபாய ஶப்தமாத்ராய தே நமஃ

ஈசனே, வசவனே, உன் இயல்பு தொடுதலாகும் ஆன்மாவே, உனக்கு வணக்கம். பசுக்களின் ஆண்டவரே, தீயை விட அதிக ஒளியுடையவரே, பயங்கரமானவரே, ஆகாயம் போன்ற உருவமுடையவரே, ஒலி மட்டுமே ஆனவரே, உமக்கு வணக்கம்.

உக்ராயோக்ரஸ்வரூபாய யஜமாநாத்மநே நமஃ மஹாதேவாய ஸோமாய நமோஸ்த்வம்ரு'தமூர்தயே

பெரும் கோபமும், கோபமான உருவமும் உடையவரே, யாகம் செய்பவரின் ஆன்மாவாக இருப்பவரே, உமக்கு வணக்கம். மகாதேவனே, சோமனே, அமரத்துவ உருவமுடையவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ஏவம் ஸ்துத்வா மஹாதேவம் ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ ப்ரார்தயாமாஸ விஶ்வேஶம் கிரா ப்ரணதிபூர்வயா

இவ்வாறு மகாதேவனைப் புகழ்ந்து, உலகங்களின் முதல்வனான பிரம்மா, பணிவுடன் வணங்கி, எல்லாவற்றின் ஆண்டவரை வார்த்தைகளால் வேண்டினார்.

பகவந் பூதபவ்யேஶ மம புத்ர மஹேஶ்வர ஸ்ரு'ஷ்டிஹேதோஸ்த்வமுத்பந்நோ மமாம்கே ऽநம்கநாஶநஃ

பகவானே, கடந்த காலம், எதிர்காலம் ஆகியவற்றின் ஆண்டவரே, என் மகனே, பெரிய ஆண்டவரே, படைப்புக்காக நீ என் உடலில் இருந்து தோன்றினாய், காமனை அழிப்பவராக.

தஸ்மாந்மஹதி கார்யேஸ்மிந் வ்யாப்ரு'தஸ்ய ஜகத்ப்ரபோ ஸஹாயம் குரு ஸர்வத்ர ஸ்ரஷ்டுமர்ஹஸி ஸ ப்ரஜாஃ

அதனால், உலகங்களின் ஆண்டவனே, நான் இந்தப் பெரிய காரியத்தில் ஈடுபட்டிருக்க, நீ எங்கும் எனக்கு துணையாக இருக்க வேண்டும்; இந்த உயிர்களை நீயே படைக்க வேண்டும்.

தேநைஷாம் பாவிதோ தேவோ ருத்ரஸ்த்ரிபுரமர்தநஃ பாடமித்யேவ தாம் வாணீம் ப்ரதிஜக்ராஹ ஶம்கரஃ

இதனால், மூன்று நகரங்களை அழிப்பவரான ருத்ரன் தூய்மையடைந்தார்; சங்கரன், 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று அந்த வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொண்டார்.

ததஸ்ஸ பகவாந் ப்ரஹ்மா ஹ்ரு'ஷ்டம் தமபிநம்த்ய ச ஸ்ரஷ்டும் தேநாப்யநுஜ்ஞாதஸ்ததாந்யாஶ்சாஸ்ரு'ஜத்ப்ரஜாஃ

பின்னர், மகிழ்ச்சியுடன் அந்த பகவான் பிரம்மா அவரை மதித்து, அவனது அனுமதியுடன் மற்ற உயிர்களையும் படைத்தார்.

மரீசிப்ரு'க்வம்கிரஸஃ புலஸ்த்யம் புலஹம் க்ரதும் தக்ஷமத்ரிம் வஸிஷ்டம் ச ஸோ ऽஸ்ரு'ஜந்மநஸைவ ச புரஸ்தாதஸ்ரு'ஜத்ப்ரஹ்மா தர்மம் ஸம்கல்பமேவ ச

மரீசி, ப்ருகு, அங்கிரசு, புலஸ்த்யன், புலஹன், கிரது, தக்ஷன், அத்ரி, வசிஷ்டர் ஆகியோரை மனதினால் மட்டும் பிரம்மா படைத்தார்; அவர்களுக்கு முன்பாக தர்மத்தையும், சிந்தனையையும் படைத்தார்.

இத்யேதே ப்ரஹ்மணஃ புத்ரா த்வாதஶாதௌ ப்ரகீர்திதாஃ ஸஹ ருத்ரேண ஸம்பூதாஃ புராணா க்ரு'ஹமேதிநஃ

இவ்வாறு, இந்த பன்னிரண்டு பிரம்மாவின் மகன்கள், ருத்ரனுடன் சேர்ந்து, பழமையான குடும்ப வாழ்வாளர்களாக முதலில் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்.

தேஷாம் த்வாதஶ வம்ஶாஃ ஸ்யுர்திவ்யா தேவகணாந்விதாஃ ப்ரஜாவந்தஃ க்ரியாவந்தோ மஹர்ஷிபிரலம்க்ரு'தாஃ

அவர்களிலிருந்து பன்னிரண்டு வம்சங்கள் தோன்றின; அவை தெய்வீகமானவை, தேவர்களுடன் கூடியவை, பிள்ளைகள் மற்றும் யாகங்கள் நிறைந்தவை, மகா முனிவர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவை.