ஶிவபுராணம்

க்வசித்ப்ரஹ்மா க்வசித்விஷ்ணுஃ க்வசித்ருத்ரஃ ப்ரஶஸ்யதே நாநேந தேஷாமாதிக்யமைஶ்வர்யம் சாதிரிச்யதே

சில நேரங்களில் பிரம்மா, சில நேரங்களில் விஷ்ணு, சில நேரங்களில் ருத்ரன் புகழப்படுகிறார்; இதனால் அவர்களின் மேன்மையோ ஆண்டமைத்தோ அதிகரிக்கவில்லை.

மூர்கா நிம்தம்தி தாந்வாக்பிஃ ஸம்ரம்பாபிநிவேஶிநஃ யாதுதாநா பவம்த்யேவ பிஶாசாஶ்ச ந ஸம்ஶயஃ

முட்டாள்கள், வாதத்தில் ஈடுபட்டு, அவர்களை வார்த்தைகளால் பழித்து பேசுகிறார்கள்; அப்படி செய்வோர் நிச்சயம் பேய்களாகவும் பிசாசுகளாகவும் ஆகிவிடுவார்கள்.

தேவோ குணத்ரயாதீதஶ்சதுர்வ்யூஹோ மஹேஶ்வரஃ ஸகலஸ்ஸகலாதாரஶக்தேருத்பத்திகாரணம்

மகேசுவரன் மூன்று குணங்களைத் தாண்டியவரும், நான்கு வடிவங்களை உடையவரும், எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமும், எல்லாவற்றையும் தாங்கும் சக்தியின் தோற்றத்திற்கும் காரணமாக இருப்பவரும் ஆவார்.

ஸோயமாத்மா த்ரயஸ்யாஸ்ய ப்ரக்ரு'தேஃ புருஷஸ்ய ச லீலாக்ரு'தஜகத்ஸ்ரு'ஷ்டிரீஶ்வரத்வே வ்யவஸ்திதஃ

இந்த ஆத்மா, விளையாட்டாக உலகத்தை உருவாக்கி, இந்த மூன்றான பிரகிருதி, புருஷன் மற்றும் பிரபஞ்சத்தின் மீது ஆண்டவனாக நிலைத்திருக்கிறார்.

யஸ்ஸர்வஸ்மாத்பரோ நித்யோ நிஷ்கலஃ பரமேஶ்வரஃ ஸ ஏவ ச ததாதாரஸ்ததாத்மா தததிஷ்டிதஃ

எல்லாவற்றையும் தாண்டிய, எப்போதும் நிலைத்திருக்கும், பகுதியில்லாத பரம ஈசுவரன், அவரே அதற்கான ஆதாரமும், அதற்கான ஆன்மாவும், அதற்கான ஆண்டவரும் ஆவார்.

தஸ்மாந்மஹேஶ்வரஶ்சைவ ப்ரக்ரு'திஃ புருஷஸ்ததா ஸதாஶிவபவோ விஷ்ணுர்ப்ரஹ்மா ஸர்வஶிவாத்மகம்

ஆகையால், மகேசுவரனும், பிரகிருதியும், புருஷனும், சதாசிவனும், விஷ்ணுவும், பிரம்மாவும் — இவை அனைத்தும் பரவியுள்ள சிவனிலிருந்து தோன்றுகின்றன.

ப்ரதாநாத்ப்ரதமம் ஜஜ்ஞே வ்ரு'த்திஃ க்யாதிர்மதிர்மஹாந் மஹத்தத்த்வஸ்ய ஸம்க்ஷோபாதஹம்காரஸ்த்ரிதா ऽபவத்

பிரதானத்திலிருந்து முதலில் வளர்ச்சி, புகழ், புத்தி, மகத்துவம் ஆகியவை தோன்றின. அந்த மகத்துவம் கலங்கியபோது, அகங்காரம் மூன்று வகைகளாக உருவானது.

அஹம்காரஶ்ச பூதாநி தந்மாத்ராநீம்த்ரியாணி ச வைகாரிகாதஹம்காராத்ஸத்த்வோத்ரிக்தாத்து ஸாத்த்விகஃ

அகங்காரத்திலிருந்து பஞ்சபூதங்கள், அவற்றின் சூட்சும வடிவங்கள் மற்றும் இந்திரியங்கள் தோன்றின. சத்துவம் அதிகமாக உள்ள அகங்காரத்திலிருந்து சுத்தமான வகை உருவாகிறது.

வைகாரிகஃ ஸ ஸர்கஸ்து யுகபத்ஸம்ப்ரவர்ததே புத்தீந்த்ரியாணி பஞ்சைவ பஞ்சகர்மேம்த்ரியாணி ச

அந்த சுத்தமான விகாரம், வைகாரிகம் எனப்படுவது, ஒரே நேரத்தில் தோன்றுகிறது; அதாவது ஐந்து ஞானேந்திரியங்களும் ஐந்து கர்மேந்திரியங்களும் உருவாகின்றன.

ஏகாதஶம் மநஸ்தத்ர ஸ்வகுணேநோபயாத்மகம் தமோயுக்தாதஹம்காராத்பூததந்மாத்ரஸம்பவஃ

பதினொன்றாவது மனம், அது தனக்கென ஒரு குணத்துடன் இரட்டை தன்மை கொண்டது; தமஸ் நிறைந்த அகங்காரத்திலிருந்து பஞ்சபூதங்களின் சூட்சும வடிவங்கள் தோன்றுகின்றன.

பூதாநாமாதிபூதத்வாத்பூதாதிஃ கத்யதே து ஸஃ பூதாதேஶ்ஶப்தமாத்ரம் ஸ்யாத்தத்ர சாகாஶஸம்பவஃ

பூதங்களில் முதன்மையானது என்பதால் அது முதற்பூதம் எனப்படுகிறது; அந்த முதற்பூதத்திலிருந்து ஒலி மட்டும் தோன்றும், அதிலிருந்து ஆகாயம் உருவாகிறது.

ஆகாஶாத்ஸ்பர்ஶ உத்பந்நஃ ஸ்பர்ஶாத்வாயுஸமுத்பவஃ வாயோ ரூபம் ததஸ்தேஜஸ்தேஜஸோ ரஸஸம்பவஃ

விண்ணிலிருந்து தொடும் உணர்வு தோன்றியது; அந்த உணர்விலிருந்து காற்று பிறந்தது. காற்றிலிருந்து உருவம், உருவத்திலிருந்து நெருப்பு, நெருப்பிலிருந்து சுவை உருவானது.

ரஸாதாபஸ்ஸமுத்பந்நாஸ்தேப்யோ கந்தஸமுத்பவஃ கந்தாச்ச ப்ரு'திவீ ஜாதா பூதேப்யோந்யச்சராசரம்

சுவையிலிருந்து நீர் உருவானது; அந்த நீரிலிருந்து மணம் தோன்றியது. மணத்திலிருந்து பூமி பிறந்தது; இந்தப் பஞ்சபூதங்களிலிருந்து எல்லா உயிரும் உயிரில்லாதவையும் தோன்றின.

புருஷாதிஷ்டிதத்வாச்ச அவ்யக்தாநுக்ரஹேண ச மஹதாதிவிஶேஷாந்தா ஹ்யண்டமுத்பாதயந்தி தே

புருஷன் இருப்பதும், வெளிப்படாததின் அருளும் காரணமாக, மகத்திலிருந்து சிறியவற்றுக்குள் எல்லாம் அந்த அண்டம் உருவாகின்றன.

தத்ர கார்யம் ச கரணம் ஸம்ஸித்தம் ப்ரஹ்மணோ யதா ததம்டே ஸுப்ரவ்ரு'த்தோ ऽபூத் க்ஷேத்ரஜ்ஞோ ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதஃ

அந்த அண்டத்துக்குள், பிரம்மாவின் செயலும் கருவியும் முழுமையாகியபோது, 'க்ஷேத்ரஜ்ஞன்' என அழைக்கப்படும் பிரம்மா அங்கே பெரிதாக வளர்ந்தான்.

ஸ வை ஶரீரீ ப்ரதமஃ ஸ வை புருஷ உச்யதே ஆதிகர்தா ஸ பூதாநாம் ப்ரஹ்மாக்ரே ஸமவர்தத

அவன் உடலுடன் முதலில் தோன்றியவன்; அவனை புருஷன் என்று அழைக்கிறார்கள். அவனே எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதிகாரியாய், ஆரம்பத்தில் பிரம்மா என உருவானான்.

தஸ்யேஶ்வரஸ்ய ப்ரதிமா ஜ்ஞாநவைராக்யலக்ஷணா தர்மைஶ்வர்யகரீ புத்திர்ப்ராஹ்மீ யஜ்ஞே ऽபிமாநிநஃ

அந்த இறைவனின் உருவம் ஞானமும் வைராக்கியமும் கொண்டது; தர்மத்தையும் ஐசுவரியத்தையும் அளிக்கும் புத்தி, யஜ்ஞத்தில் பெருமை கொண்டவருக்கு பிராமி என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அவ்யக்தாஜ்ஜாயதே தஸ்ய மநஸா யத்யதீப்ஸிதம் வஶீ விக்ரு'த்வாத்த்ரைகுண்யாத்ஸாபேக்ஷத்வாத்ஸ்வபாவதஃ

அவனது மனதில் எதை விரும்பினாலும், அது வெளிப்படாததிலிருந்து தோன்றுகிறது; அவன் எல்லாவற்றையும் தன் இயல்பாலும், மூன்று குணங்களாலும், சார்ந்திருப்பதாலும் மாற்றுகிறான்.

த்ரிதா விபஜ்ய சாத்மாநம் த்ரைலோக்யே ஸம்ப்ரவர்ததே ஸ்ரு'ஜதே க்ரஸதே சைவ வீக்ஷதே ச த்ரிபிஸ்ஸ்வயம்

தன்னை மூன்று வகையாகப் பிரித்து, அவன் மூன்று உலகிலும் செயல்படுகிறான்; அவன் தானே படைக்கிறான், அழிக்கிறான், கவனிக்கிறான்.

சதுர்முகஸ்து ப்ரஹ்மத்வே காலத்வே சாம்தகஸ்ஸ்ம்ரு'தஃ ஸஹஸ்ரமூர்தா புருஷஸ்திஸ்ரோவஸ்தாஸ்ஸ்வயம்புவஃ

நான்கு முகங்களுடன் அவன் பிரம்மாவாகவும், காலமாக இறுதி எனவும் அழைக்கப்படுகிறான்; ஆயிரம் தலைகளுடன் புருஷனாகவும், மூன்று நிலைகளில் தானாக தோன்றியவனாகவும் இருக்கிறான்.

ஸத்த்வம் ரஜஶ்ச ப்ரஹ்மா ச காலத்வே ச தமோ ரஜஃ விஷ்ணுத்வே கேவலம் ஸத்த்வம் குணவ்ரு'த்திஸ்த்ரிதா விபௌ

சத்துவமும் ரஜஸும் பிரம்மாவாகும்; காலமாக தமஸ், ரஜஸ் ஆகியவை. விஷ்ணுவாக சுத்த சத்துவமே மேலோங்கும்; இறைவனில் குணங்கள் மூன்று வகையாக அதிகரிக்கின்றன.

ப்ரஹ்மத்வே ஸ்ரு'ஜதே லோகாந் காலத்வே ஸம்க்ஷிபத்யபி புருஷத்வே ऽத்யுதாஸீநஃ கர்ம ச த்ரிவிதம் விபோஃ

பிரம்மாவாக உலகுகளை உருவாக்குகிறான்; காலமாக அவற்றை மீண்டும் இழுக்கிறான்; புருஷனாக அவன் முற்றிலும் புறக்கணிப்போடு இருக்கிறான்; இறைவனது செயல் மூன்று வகை.

ஏவம் த்ரிதா விபிந்நத்வாத்ப்ரஹ்மா த்ரிகுண உச்யதே சதுர்தா ப்ரவிபக்தத்வாச்சாதுர்வ்யூஹஃ ப்ரகீர்திதஃ

இவ்வாறு மூன்று வகையாகப் பிரிக்கப்பட்டதால் பிரம்மா மூன்று குணங்களுடன் இருப்பவன் என அழைக்கப்படுகிறான்; நான்கு வகையாகப் பிரிந்ததால், அவன் சதுர்வ்யூஹன் என்று அறியப்படுகிறான்.

ஆதித்வாதாதிதேவோ ऽஸாவஜாதத்வாதஜஃ ஸ்ம்ரு'தஃ பாதி யஸ்மாத்ப்ரஜாஃ ஸர்வாஃ ப்ரஜாபதிரிதி ஸ்ம்ரு'தஃ

முதலில் தோன்றியதால், அவன் ஆதிதேவன்; பிறவாமையால், அவன் அஜன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்; எல்லா உயிர்களையும் காப்பதால், அவன் ப்ரஜாபதி என்று நினைவுகூரப்படுகிறான்.

ஹிரண்மயஸ்து யோ மேருஸ்தஸ்யோல்பம் ஸுமஹாத்மநஃ கர்போதகம் ஸமுத்ராஶ்ச ஜராயுஶ்சா ऽபி பர்வதாஃ

பொன்னிற மேரு அவன் அண்டத்தின் ஓடு, பெரும் ஆன்மாவே; கருவில் உள்ள நீர் கடல்களாகவும், மலைகள் அவனது உறையிலாகவும் இருக்கின்றன.

தஸ்மிந்நம்டே த்விமே லோகா அம்தர்விஶ்வமிதம் ஜகத் சம்த்ராதித்யௌ ஸநக்ஷத்ரௌ ஸக்ரஹௌ ஸஹ வாயுநா

அந்த அண்டத்துக்குள் இவ்வுலகங்கள், இந்த முழு பிரபஞ்சமும் உள்ளன; சந்திரன், சூரியன், நட்சத்திரங்கள், கிரகங்கள், காற்றும் உள்ளன.

அத்பிர்தஶகுணாபிஸ்து பாஹ்யதோண்டம் ஸமாவ்ரு'தம் ஆபோ தஶகுணேநைவ தேஜஸா பஹிராவ்ரு'தாஃ

அண்டம் பத்து மடங்கு அதிகமான நீரால் வெளியே சூழப்பட்டுள்ளது; அந்த நீர் பத்து மடங்கு அதிகமான அக்னியால் சுற்றப்பட்டுள்ளது.

தேஜோ தஶகுணேநைவ வாயுநா பஹிராவ்ரு'தம் ஆகாஶேநாவ்ரு'தோ வாயுஃ கம் ச பூதாதிநாவ்ரு'தம்

அந்த நெருப்பு பத்து மடங்கு அதிகமான காற்றால் வெளியே சூழப்பட்டுள்ளது; காற்று ஆகாயத்தால் சூழப்பட்டுள்ளது; ஆகாயம் பஞ்சபூத முதல்வனால் சூழப்பட்டுள்ளது.

பூதாதிர்மஹதா தத்வதவ்யக்தேநாவ்ரு'தோ மஹாந் ஏதைராவரணைரண்டம் ஸப்தபிர்பஹிராவ்ரு'தம்

பூதாதி மகத்தால் சூழப்பட்டுள்ளது; அந்த மகத்தும் வெளிப்படாததால் சூழப்பட்டுள்ளது; இவ்வாறு அந்த அண்டம் ஏழு படலங்களால் வெளியே சுற்றப்பட்டுள்ளது.