ஶிவபுராணம்

அப்ரஜ்ஞாதே ஜகத்யஸ்மிந்நேக ஏவ மஹேஶ்வரஃ உபாஸ்ய ரஜநீம் க்ரு'த்ஸ்நாம் பராம் மாஹேஶ்வரீம் ததஃ

உலகம் அறியப்படாதபோது, ஒரே மஹேஸ்வரன் மட்டுமே இருக்கிறார்; அவர் முழு இரவையும், அந்த உயர்ந்த மாஹேஸ்வரியை வழிபடுகிறார்.

ப்ரபாதாயாம் து ஶர்வர்யாம் ப்ரதாநபுருஷாவுபௌ ப்ரவிஶ்ய க்ஷோபயாமாஸ மாயாயோகாந்மஹேஶ்வரஃ

ஆனால் அந்த இரவு முடிந்ததும், மாயையின் சக்தியால், மஹேஸ்வரன் முதன்மை பொருளும் புருஷனும் உள்ளே புகுந்து அவர்களை உள்உருக்கம் செய்கிறார்.

ததஃ புநரஶேஷாணாம் பூதாநாம் ப்ரபவாப்யயாத் அவ்யக்தாதபவத்ஸ்ரு'ஷ்டிராஜ்ஞயா பரமேஷ்டிநஃ

பின்னர், பரமன் ஆணையால், வெளிப்படாததிலிருந்து படைப்பு மீண்டும் தோன்றுகிறது; அனைத்து உயிர்களின் தோற்றமும் அழிவும் நிகழ்கின்றன.

விஶ்வோத்தரோத்தரவிசித்ரமநோரதஸ்ய யஸ்யைகஶக்திஶகலே ஸகலஸ்ஸமாப்தஃ ஆத்மாநமத்வபதிமத்வவிதோ வதம்தி தஸ்மை நமஃ ஸகலலோகவிலக்ஷணாய

புருஷாதிஷ்டிதாத்பூர்வமவ்யக்தாதீஶ்வராஜ்ஞயா புத்த்யாதயோ விஶேஷாம்தா விகாராஶ்சாபவந் க்ரமாத்

புருஷன் தோன்றும் முன்பே, வெளிப்படாத நிலையில் இருந்தபோது, இறைவனின் கட்டளையால் புத்தி முதலானவை, தனித்த தன்மைகள் மற்றும் அவற்றின் மாற்றங்கள் எல்லாம் ஒவ்வொன்றாக உருவானது.

ததஸ்தேப்யோ விகாரேப்யோ ருத்ரோ விஷ்ணுஃ பிதாமஹஃ காரணத்வேந ஸர்வேஷாம் த்ரயோ தேவாஃ ப்ரஜஜ்ஞிரே

அந்த மாற்றங்களிலிருந்து, எல்லாவற்றிற்கும் காரணமாக மூன்று தேவர்கள், ருத்ரன், விஷ்ணு, பிரம்மா பிறந்தார்கள்.

ஸர்வதோ புவநவ்யாப்திஶக்திமவ்யாஹதாம் க்வசித் ஜ்ஞாநமப்ரதிமம் ஶஶ்வதைஶ்வர்யம் சாணிமாதிகம்

அவர் எல்லா உலகுகளிலும் தடையில்லாமல் பரவும் சக்தியையும், ஒப்பற்ற அறிவையும், எப்போதும் நிலைத்திருக்கும் ஆண்டமைத்தையும், அணிமை போன்ற அதிசய சக்திகளையும் உடையவர்.

ஸ்ரு'ஷ்டிஸ்திதிலயாக்யேஷு கர்மஸு த்ரிஷு ஹேதுதாம் ப்ரபுத்வேந ஸஹைதேஷாம் ப்ரஸீததி மஹேஶ்வரஃ

பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கும், காப்பாற்றும், அழிக்கும் மூன்று செயல்களில், மகேசுவரன் தன் ஆண்டமைத்துடன் சேர்ந்து அவற்றுக்கு காரணமாக இருந்து அருள் புரிகிறார்.

கல்பாந்தரே புநஸ்தேஷாமஸ்பர்தா புத்திமோஹிநாம் ஸர்கரக்ஷாலயாசாரம் ப்ரத்யேகம் ப்ரததௌ ச ஸஃ

ஒரு கல்பம் முடிவில், அவர்களுக்குள் போட்டியும் புத்தி குழப்பமும் ஏற்பட்டபோது, அந்த உருவாக்கம், பாதுகாப்பு, அழிவு ஆகிய செயல்களை தனித்தனியாக ஒவ்வொருவருக்கும் அவர் ஒப்படைத்தார்.

ஏதே பரஸ்பரோத்பந்நா தாரயந்தி பரஸ்பரம் பரஸ்பரேண வர்தம்தே பரஸ்பரமநுவ்ரதாஃ

இவர்கள் ஒருவரிலிருந்து ஒருவர் தோன்றி, ஒருவரை ஒருவர் தாங்கி, ஒருவரால் ஒருவர் வளர்ந்து, ஒருவருக்கொருவர் அர்ப்பணிப்புடன் இருக்கின்றனர்.

க்வசித்ப்ரஹ்மா க்வசித்விஷ்ணுஃ க்வசித்ருத்ரஃ ப்ரஶஸ்யதே நாநேந தேஷாமாதிக்யமைஶ்வர்யம் சாதிரிச்யதே

சில நேரங்களில் பிரம்மா, சில நேரங்களில் விஷ்ணு, சில நேரங்களில் ருத்ரன் புகழப்படுகிறார்; இதனால் அவர்களின் மேன்மையோ ஆண்டமைத்தோ அதிகரிக்கவில்லை.

மூர்கா நிம்தம்தி தாந்வாக்பிஃ ஸம்ரம்பாபிநிவேஶிநஃ யாதுதாநா பவம்த்யேவ பிஶாசாஶ்ச ந ஸம்ஶயஃ

முட்டாள்கள், வாதத்தில் ஈடுபட்டு, அவர்களை வார்த்தைகளால் பழித்து பேசுகிறார்கள்; அப்படி செய்வோர் நிச்சயம் பேய்களாகவும் பிசாசுகளாகவும் ஆகிவிடுவார்கள்.

தேவோ குணத்ரயாதீதஶ்சதுர்வ்யூஹோ மஹேஶ்வரஃ ஸகலஸ்ஸகலாதாரஶக்தேருத்பத்திகாரணம்

மகேசுவரன் மூன்று குணங்களைத் தாண்டியவரும், நான்கு வடிவங்களை உடையவரும், எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமும், எல்லாவற்றையும் தாங்கும் சக்தியின் தோற்றத்திற்கும் காரணமாக இருப்பவரும் ஆவார்.

ஸோயமாத்மா த்ரயஸ்யாஸ்ய ப்ரக்ரு'தேஃ புருஷஸ்ய ச லீலாக்ரு'தஜகத்ஸ்ரு'ஷ்டிரீஶ்வரத்வே வ்யவஸ்திதஃ

இந்த ஆத்மா, விளையாட்டாக உலகத்தை உருவாக்கி, இந்த மூன்றான பிரகிருதி, புருஷன் மற்றும் பிரபஞ்சத்தின் மீது ஆண்டவனாக நிலைத்திருக்கிறார்.

யஸ்ஸர்வஸ்மாத்பரோ நித்யோ நிஷ்கலஃ பரமேஶ்வரஃ ஸ ஏவ ச ததாதாரஸ்ததாத்மா தததிஷ்டிதஃ

எல்லாவற்றையும் தாண்டிய, எப்போதும் நிலைத்திருக்கும், பகுதியில்லாத பரம ஈசுவரன், அவரே அதற்கான ஆதாரமும், அதற்கான ஆன்மாவும், அதற்கான ஆண்டவரும் ஆவார்.

தஸ்மாந்மஹேஶ்வரஶ்சைவ ப்ரக்ரு'திஃ புருஷஸ்ததா ஸதாஶிவபவோ விஷ்ணுர்ப்ரஹ்மா ஸர்வஶிவாத்மகம்

ஆகையால், மகேசுவரனும், பிரகிருதியும், புருஷனும், சதாசிவனும், விஷ்ணுவும், பிரம்மாவும் — இவை அனைத்தும் பரவியுள்ள சிவனிலிருந்து தோன்றுகின்றன.

ப்ரதாநாத்ப்ரதமம் ஜஜ்ஞே வ்ரு'த்திஃ க்யாதிர்மதிர்மஹாந் மஹத்தத்த்வஸ்ய ஸம்க்ஷோபாதஹம்காரஸ்த்ரிதா ऽபவத்

பிரதானத்திலிருந்து முதலில் வளர்ச்சி, புகழ், புத்தி, மகத்துவம் ஆகியவை தோன்றின. அந்த மகத்துவம் கலங்கியபோது, அகங்காரம் மூன்று வகைகளாக உருவானது.

அஹம்காரஶ்ச பூதாநி தந்மாத்ராநீம்த்ரியாணி ச வைகாரிகாதஹம்காராத்ஸத்த்வோத்ரிக்தாத்து ஸாத்த்விகஃ

அகங்காரத்திலிருந்து பஞ்சபூதங்கள், அவற்றின் சூட்சும வடிவங்கள் மற்றும் இந்திரியங்கள் தோன்றின. சத்துவம் அதிகமாக உள்ள அகங்காரத்திலிருந்து சுத்தமான வகை உருவாகிறது.

வைகாரிகஃ ஸ ஸர்கஸ்து யுகபத்ஸம்ப்ரவர்ததே புத்தீந்த்ரியாணி பஞ்சைவ பஞ்சகர்மேம்த்ரியாணி ச

அந்த சுத்தமான விகாரம், வைகாரிகம் எனப்படுவது, ஒரே நேரத்தில் தோன்றுகிறது; அதாவது ஐந்து ஞானேந்திரியங்களும் ஐந்து கர்மேந்திரியங்களும் உருவாகின்றன.

ஏகாதஶம் மநஸ்தத்ர ஸ்வகுணேநோபயாத்மகம் தமோயுக்தாதஹம்காராத்பூததந்மாத்ரஸம்பவஃ

பதினொன்றாவது மனம், அது தனக்கென ஒரு குணத்துடன் இரட்டை தன்மை கொண்டது; தமஸ் நிறைந்த அகங்காரத்திலிருந்து பஞ்சபூதங்களின் சூட்சும வடிவங்கள் தோன்றுகின்றன.

பூதாநாமாதிபூதத்வாத்பூதாதிஃ கத்யதே து ஸஃ பூதாதேஶ்ஶப்தமாத்ரம் ஸ்யாத்தத்ர சாகாஶஸம்பவஃ

பூதங்களில் முதன்மையானது என்பதால் அது முதற்பூதம் எனப்படுகிறது; அந்த முதற்பூதத்திலிருந்து ஒலி மட்டும் தோன்றும், அதிலிருந்து ஆகாயம் உருவாகிறது.

ஆகாஶாத்ஸ்பர்ஶ உத்பந்நஃ ஸ்பர்ஶாத்வாயுஸமுத்பவஃ வாயோ ரூபம் ததஸ்தேஜஸ்தேஜஸோ ரஸஸம்பவஃ

விண்ணிலிருந்து தொடும் உணர்வு தோன்றியது; அந்த உணர்விலிருந்து காற்று பிறந்தது. காற்றிலிருந்து உருவம், உருவத்திலிருந்து நெருப்பு, நெருப்பிலிருந்து சுவை உருவானது.

ரஸாதாபஸ்ஸமுத்பந்நாஸ்தேப்யோ கந்தஸமுத்பவஃ கந்தாச்ச ப்ரு'திவீ ஜாதா பூதேப்யோந்யச்சராசரம்

சுவையிலிருந்து நீர் உருவானது; அந்த நீரிலிருந்து மணம் தோன்றியது. மணத்திலிருந்து பூமி பிறந்தது; இந்தப் பஞ்சபூதங்களிலிருந்து எல்லா உயிரும் உயிரில்லாதவையும் தோன்றின.

புருஷாதிஷ்டிதத்வாச்ச அவ்யக்தாநுக்ரஹேண ச மஹதாதிவிஶேஷாந்தா ஹ்யண்டமுத்பாதயந்தி தே

புருஷன் இருப்பதும், வெளிப்படாததின் அருளும் காரணமாக, மகத்திலிருந்து சிறியவற்றுக்குள் எல்லாம் அந்த அண்டம் உருவாகின்றன.

தத்ர கார்யம் ச கரணம் ஸம்ஸித்தம் ப்ரஹ்மணோ யதா ததம்டே ஸுப்ரவ்ரு'த்தோ ऽபூத் க்ஷேத்ரஜ்ஞோ ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதஃ

அந்த அண்டத்துக்குள், பிரம்மாவின் செயலும் கருவியும் முழுமையாகியபோது, 'க்ஷேத்ரஜ்ஞன்' என அழைக்கப்படும் பிரம்மா அங்கே பெரிதாக வளர்ந்தான்.

ஸ வை ஶரீரீ ப்ரதமஃ ஸ வை புருஷ உச்யதே ஆதிகர்தா ஸ பூதாநாம் ப்ரஹ்மாக்ரே ஸமவர்தத

அவன் உடலுடன் முதலில் தோன்றியவன்; அவனை புருஷன் என்று அழைக்கிறார்கள். அவனே எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதிகாரியாய், ஆரம்பத்தில் பிரம்மா என உருவானான்.

தஸ்யேஶ்வரஸ்ய ப்ரதிமா ஜ்ஞாநவைராக்யலக்ஷணா தர்மைஶ்வர்யகரீ புத்திர்ப்ராஹ்மீ யஜ்ஞே ऽபிமாநிநஃ

அந்த இறைவனின் உருவம் ஞானமும் வைராக்கியமும் கொண்டது; தர்மத்தையும் ஐசுவரியத்தையும் அளிக்கும் புத்தி, யஜ்ஞத்தில் பெருமை கொண்டவருக்கு பிராமி என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அவ்யக்தாஜ்ஜாயதே தஸ்ய மநஸா யத்யதீப்ஸிதம் வஶீ விக்ரு'த்வாத்த்ரைகுண்யாத்ஸாபேக்ஷத்வாத்ஸ்வபாவதஃ

அவனது மனதில் எதை விரும்பினாலும், அது வெளிப்படாததிலிருந்து தோன்றுகிறது; அவன் எல்லாவற்றையும் தன் இயல்பாலும், மூன்று குணங்களாலும், சார்ந்திருப்பதாலும் மாற்றுகிறான்.

த்ரிதா விபஜ்ய சாத்மாநம் த்ரைலோக்யே ஸம்ப்ரவர்ததே ஸ்ரு'ஜதே க்ரஸதே சைவ வீக்ஷதே ச த்ரிபிஸ்ஸ்வயம்

தன்னை மூன்று வகையாகப் பிரித்து, அவன் மூன்று உலகிலும் செயல்படுகிறான்; அவன் தானே படைக்கிறான், அழிக்கிறான், கவனிக்கிறான்.