மந்நாபிகமலாஜ்ஜாதஃ புத்ரஸ்த்வம் பாஷஸே வ்ரு'தா ஏவம் ஹி வததோஸ்தத்ர முக்தயோரஜயோஸ்ததா
என் நாபிக்கமலத்தில் இருந்து பிறந்த பிள்ளை நீ, ஆனாலும் வீணாக பேசுகிறாய். இப்படியே அந்த இரு அறியாத, வெல்லப்படாதவர்கள் அங்கு பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
அஹமேவ பரோ ந த்வமஹம் ப்ரபுரஹம் ப்ரபுஃ பரஸ்பரம் ஹம்துகாமௌ சக்ரதுஃ ஸமரோத்யமம்
'நானே பெரியவன், நீ இல்லை; நானே ஆண்டவன், நீ இல்லை' என்று ஒருவரை ஒருவர் அழிக்க விரும்பி, யுத்தத்துக்கு ஆயத்தமானார்கள்.
யுயுதாதே ऽமரௌ வீரௌ ஹம்ஸபக்ஷீம்த்ரவாஹநௌ வைரம்ச்யா வைஷ்ணவாஶ்சைவம் மிதோ யுயுதிரே ததா
அந்த இரண்டு அமர வீரர்கள், அன்னப்பறவை மற்றும் கருடன் மீது ஏறி, ஒருவரை ஒருவர் போரிட்டனர்; அப்போது பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணுவின் பக்தர்களும் ஒருவருடன் ஒருவர் போரிட்டனர்.
தாவத்விமாநகதயஃ ஸர்வா வை தேவஜாதயஃ தித்ரு'க்ஷவஃ ஸமாஜக்முஃ ஸமரம் தம் மஹாத்புதம்
அப்போது, எல்லா தேவர்களும் வானத்தில் விமானங்களில் வந்து, அந்த அதிசயமான யுத்தத்தைப் பார்க்க ஆவலுடன் கூடியார்கள்.
க்ஷிபம்தஃ புஷ்பவர்ஷாணி பஶ்யம்தஃ ஸ்வைரமம்பரே ஸுபர்ணவாஹநஸ்தத்ர க்ருத்தோ வை ப்ரஹ்மவக்ஷஸி
அவர்கள் மலர்களை மழைபோல் பொழிந்து, வானத்தில் சுதந்திரமாக பார்த்தனர்; அங்கு கருடன் மீது அமர்ந்திருந்தவன், கோபத்துடன் பிரம்மாவின் மார்பில் தாக்கினான்.
முமோச பாணாநஸஹாநஸ்த்ராம்ஶ்ச விவிதாந்பஹூந் முமோசா ऽத விதிஃ க்ருத்தோ விஷ்ணோருரஸி துஃஸஹாந்
பிரம்மா கோபத்தில், எண்ணற்ற அம்புகளையும் பலவிதமான பயங்கர ஆயுதங்களையும் விஷ்ணுவின் மார்பில் விடுத்தான்.
பாணாநநலஸம்காஶாநஸ்த்ராம்ஶ்ச பஹுஶஸ்ததா ததாஶ்சர்யமிதி ஸ்பஷ்டம் தயோஃ ஸமரகோசரம்
அப்போது, தீப்போல் ஜ்வலிக்கும் பல ஆயுதங்களும் அம்புகளும் விடப்பட்டன; அந்த இருவரின் போரின் அதிசயம் தெளிவாகத் தெரிந்தது.