ஶிவபுராணம்

கதம் ஜகதிதம் க்ரு'த்ஸ்நம் விதாய ச நிதாய ச ஆஜ்ஞயா பரமாம் க்ரீடாம் கரோதி பரமேஶ்வரஃ

இந்த உலகத்தை உருவாக்கி, மறுபடியும் அடக்கி, பரமேசுவரன் தனது கட்டளையால் எப்படி உன்னதமான விளையாட்டை நிகழ்த்துகிறார்?

கிம் தத்ப்ரதமஸம்பூதம் கேநேதமகிலம் ததம் கேநா வா புநரேவேதம் க்ரஸ்யதே ப்ரு'துகுக்ஷிணா

முதலில் தோன்றியது எது? இதை யார் எல்லாம் நிறைத்திருக்கிறார்? மீண்டும், பெரிய வயிறு உடையவர் யார் என்று எல்லாவற்றையும் விழுங்குகிறார்?

ஶக்திஃ ப்ரதமஸம்பூதா ஶாம்த்யதீதபதோத்தரா ததோ மாயா ததோ ऽவ்யக்தம் ஶிவாச்சக்திமதஃ ப்ரபோஃ

முதலில் தோன்றியது சக்தி, அது அமைதியைத் தாண்டிய நிலையில் உள்ளது; அதன் பின் மாயை, அதன் பின் வெளிப்படாதது, இவை சக்தி உடைய சிவனிலிருந்து தோன்றின.

ஶாந்த்யதீதபதம் ஶக்தேஸ்ததஃ ஶாந்திபதக்ரமாத் ததோ வித்யாபதம் தஸ்மாத்ப்ரதிஷ்டாபதஸம்பவஃ

சக்தியிலிருந்து அமைதியைத் தாண்டிய நிலை வருகிறது; அதன் பின் அமைதி நிலை, அதன்பின் அறிவு நிலை, அதிலிருந்து ஆதார நிலை தோன்றுகிறது.

நிவ்ரு'த்திபதமுத்பந்நம் ப்ரதிஷ்டாபததஃ க்ரமாத் ஏவமுக்தா ஸமாஸேந ஸ்ரு'ஷ்டிரீஶ்வரசோதிதா

ஆதார நிலையிலிருந்து ஒழுங்காக விலகும் நிலை உருவாகிறது; இப்படியாக, ஈஸ்வரன் உத்தரவால் நிகழும் படைப்பு சுருக்கமாக விளக்கப்பட்டது.

ஆநுலோம்யாத்ததைதேஷாம் ப்ரதிலோம்யேந ஸம்ஹ்ரு'திஃ அஸ்மாத்பஞ்சபதோத்திஷ்டாத்பரஸ்ஸ்ரஷ்டா ஸமிஷ்யதே

இவை இயற்கை ஒழுங்கில் தோன்றி, எதிர்மாறாக மறைந்து விடுகின்றன. இந்த ஐந்துவகை முறையைத் தவிர வேறு படைப்பாளி ஏற்கப்படுவதில்லை.

கலாபிஃ பஞ்சபிர்வ்யாப்தம் தஸ்மாத்விஶ்வமிதம் ஜகத் அவ்யக்தம் காரணம் யத்ததாத்மநா ஸமநுஷ்டிதம்

இந்த உலகம் முழுவதும் அந்த ஐந்து சக்திகளால் நிறைந்துள்ளது. வெளிப்படாத காரணம், அது தானாக நிலைபெற்றது, அதுவே குறிக்கப்படுகின்றது.

மஹதாதிவிஶேஷாம்தம் ஸ்ரு'ஜதீத்யபி ஸம்மதம் கிம் து தத்ராபி கர்த்ரு'த்வம் நாவ்யக்தஸ்ய ந சாத்மநஃ

பெரும் தத்துவத்திலிருந்து சிறியவற்றை வரை படைக்கிறது என்பது ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது; ஆனால் அங்கேயும் வெளிப்படாததும், ஆத்மாவும் செயல் செய்யும் சக்தி உடையவை அல்ல.

அசேதநத்வாத்ப்ரக்ரு'தேரஜ்ஞத்வாத்புருஷஸ்ய ச ப்ரதாநபரமாண்வாதி யாவத்கிஞ்சிதசேதநம்

பிரகிருதி அறிவில்லாதது, புருஷன் அறியாதவன் என்பதால், முதன்மையான பொருளிலிருந்து அணுவை வரை அனைத்தும் உயிரற்றவை.

தத்கர்த்ரு'கம் ஸ்வயம் த்ரு'ஷ்டம் புத்திமத்காரணம் விநா ஜகச்ச கர்த்ரு'ஸாபேக்ஷம் கார்யம் ஸாவயவம் யதஃ

செயல் நிகழ, அறிவுள்ள காரணம் அவசியம் என்று காணப்படுகிறது; உலகம் பல பகுதிகள் கொண்ட விளைவு என்பதால், அது செய்பவரை சார்ந்ததே.

தஸ்மாச்சக்தஸ்ஸ்வதந்த்ரோ யஃ ஸர்வஶக்திஶ்ச ஸர்வவித் அநாதிநிதநஶ்சாயம் மஹதைஶ்வர்யஸம்யுதஃ

ஆகவே, சக்தி மிகுந்தவன், சுயாதீனன், எல்லா சக்திகளும் உடையவன், அனைத்தையும் அறிந்தவன், ஆரம்பமும் முடிவும் இல்லாதவன், பேரருள் கொண்டவன்—

ஸ ஏவ ஜகதஃ கர்தா மஹாதேவோ மஹேஶ்வராஃ பாதா ஹர்தா ச ஸர்வஸ்ய ததஃ ப்ரு'தகநந்வயஃ

அவரே உலகத்தின் படைப்பாளர், மகாதேவன், மஹேஸ்வரன்; எல்லாவற்றையும் காப்பவர், அழிப்பவரும் கூட, இவ்வாறு ஒவ்வொன்றும் தனித்துவமாக நடைபெறுகின்றன.

பரிணாமஃ ப்ரதாநஸ்ய ப்ரவ்ரு'த்திஃ புருஷஸ்ய ச ஸர்வம் ஸத்யவ்ரதஸ்யைவ ஶாஸநேந ப்ரவர்ததே

முதன்மை பொருளின் மாற்றமும், புருஷனின் செயலும்—இவை அனைத்தும் எப்போதும் உண்மை பேசும் ஒருவரின் ஆணையால் மட்டுமே நடைபெறுகின்றன.

இதீயம் ஶாஶ்வதீ நிஷ்டா ஸதாம் மநஸி வர்ததே ந சைநம் பக்ஷமாஶ்ரித்ய வர்ததே ஸ்வல்பசேதநஃ

இந்த நிலையான முடிவு ஞானிகளின் மனதில் நிலைத்து உள்ளது; குறைந்த அறிவுடையவன் இந்தக் கோட்பாட்டை சார்ந்து நடக்கமாட்டான்.

யாவதாதிஸமாரம்போ யாவத்யஃ ப்ரலயோ மஹாந் தாவதப்யேதி ஸகலம் ப்ரஹ்மணஃ ஶாரதாம் ஶதம்

பிரபஞ்சத்தின் ஆரம்பத்திலிருந்து பெரிய அழிவுவரை, இவை அனைத்தும் பிரம்மாவின் நூறு தெய்வீக ஆண்டுகள் வரை நீடிக்கின்றன.

பரமித்யாயுஷோ நாம ப்ரஹ்மணோ ऽவ்யக்தஜந்மநஃ தத்பராக்யம் ததர்தம் ச பரார்தமபிதீயதே

இது வெளிப்படாததில் பிறந்த பிரம்மாவின் உச்ச ஆயுளாக அழைக்கப்படுகிறது; அதில் 'பர' என்று சொல்லப்படுவது அதன் பாதி, அதையே 'பரார்த்தம்' என்கிறார்கள்.

பரார்தத்வயகாலாம்தே ப்ரலயே ஸமுபஸ்திதே அவ்யக்தமாத்மநஃ கார்யமாதாயாத்மநி திஷ்டதி

இரண்டு பரார்த்தங்கள் முடிவில், அழிவு வந்தபோது, வெளிப்படாதது, ஆத்மாவின் விளைவைக் கொண்டு, தன்னுள் தானே நிலைத்திருக்கும்.

ஆத்மந்யவஸ்திதே ऽவ்யக்தே விகாரே ப்ரதிஸம்ஹ்ரு'தே ஸாதர்ம்யேணாதிதிஷ்டேதே ப்ரதாநபுருஷாவுபௌ

வெளிப்படாதது ஆத்மாவில் நிலைபெற்று, மாற்றங்கள் எல்லாம் ஒழிந்தபோது, முதன்மை பொருளும் புருஷனும் ஒரே தன்மையில் சேர்ந்து நிற்கின்றன.

தமஃ ஸத்த்வகுணாவேதௌ ஸமத்வேந வ்யவஸ்திதௌ அநுத்ரிக்தாவநந்தௌ தாவோதப்ரோதௌ பரஸ்பரம்

இருள் மற்றும் சத்த்வகுணம் இரண்டும் சமநிலையிலே இருக்கின்றன; அவை ஒன்றும் குறையாமல், அதிகரிக்காமல், ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்து முடிவில்லாமல் உள்ளன.

குணஸாம்யே ததா தஸ்மிந்நவிபாகே தமோதயே ஶாம்தவாதைகநீரே ச ந ப்ராஜ்ஞாயத கிம்சந

அந்த சமநிலை நிலையில், வேறுபாடுகள் இல்லாதபோது, இருள் மேலோங்கும் போது, ஒரே அமைதியான காற்றில்லா பெருங்கடலில் எதுவும் காணப்படாது.

அப்ரஜ்ஞாதே ஜகத்யஸ்மிந்நேக ஏவ மஹேஶ்வரஃ உபாஸ்ய ரஜநீம் க்ரு'த்ஸ்நாம் பராம் மாஹேஶ்வரீம் ததஃ

உலகம் அறியப்படாதபோது, ஒரே மஹேஸ்வரன் மட்டுமே இருக்கிறார்; அவர் முழு இரவையும், அந்த உயர்ந்த மாஹேஸ்வரியை வழிபடுகிறார்.

ப்ரபாதாயாம் து ஶர்வர்யாம் ப்ரதாநபுருஷாவுபௌ ப்ரவிஶ்ய க்ஷோபயாமாஸ மாயாயோகாந்மஹேஶ்வரஃ

ஆனால் அந்த இரவு முடிந்ததும், மாயையின் சக்தியால், மஹேஸ்வரன் முதன்மை பொருளும் புருஷனும் உள்ளே புகுந்து அவர்களை உள்உருக்கம் செய்கிறார்.

ததஃ புநரஶேஷாணாம் பூதாநாம் ப்ரபவாப்யயாத் அவ்யக்தாதபவத்ஸ்ரு'ஷ்டிராஜ்ஞயா பரமேஷ்டிநஃ

பின்னர், பரமன் ஆணையால், வெளிப்படாததிலிருந்து படைப்பு மீண்டும் தோன்றுகிறது; அனைத்து உயிர்களின் தோற்றமும் அழிவும் நிகழ்கின்றன.

விஶ்வோத்தரோத்தரவிசித்ரமநோரதஸ்ய யஸ்யைகஶக்திஶகலே ஸகலஸ்ஸமாப்தஃ ஆத்மாநமத்வபதிமத்வவிதோ வதம்தி தஸ்மை நமஃ ஸகலலோகவிலக்ஷணாய

புருஷாதிஷ்டிதாத்பூர்வமவ்யக்தாதீஶ்வராஜ்ஞயா புத்த்யாதயோ விஶேஷாம்தா விகாராஶ்சாபவந் க்ரமாத்

புருஷன் தோன்றும் முன்பே, வெளிப்படாத நிலையில் இருந்தபோது, இறைவனின் கட்டளையால் புத்தி முதலானவை, தனித்த தன்மைகள் மற்றும் அவற்றின் மாற்றங்கள் எல்லாம் ஒவ்வொன்றாக உருவானது.

ததஸ்தேப்யோ விகாரேப்யோ ருத்ரோ விஷ்ணுஃ பிதாமஹஃ காரணத்வேந ஸர்வேஷாம் த்ரயோ தேவாஃ ப்ரஜஜ்ஞிரே

அந்த மாற்றங்களிலிருந்து, எல்லாவற்றிற்கும் காரணமாக மூன்று தேவர்கள், ருத்ரன், விஷ்ணு, பிரம்மா பிறந்தார்கள்.

ஸர்வதோ புவநவ்யாப்திஶக்திமவ்யாஹதாம் க்வசித் ஜ்ஞாநமப்ரதிமம் ஶஶ்வதைஶ்வர்யம் சாணிமாதிகம்

அவர் எல்லா உலகுகளிலும் தடையில்லாமல் பரவும் சக்தியையும், ஒப்பற்ற அறிவையும், எப்போதும் நிலைத்திருக்கும் ஆண்டமைத்தையும், அணிமை போன்ற அதிசய சக்திகளையும் உடையவர்.

ஸ்ரு'ஷ்டிஸ்திதிலயாக்யேஷு கர்மஸு த்ரிஷு ஹேதுதாம் ப்ரபுத்வேந ஸஹைதேஷாம் ப்ரஸீததி மஹேஶ்வரஃ

பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கும், காப்பாற்றும், அழிக்கும் மூன்று செயல்களில், மகேசுவரன் தன் ஆண்டமைத்துடன் சேர்ந்து அவற்றுக்கு காரணமாக இருந்து அருள் புரிகிறார்.

கல்பாந்தரே புநஸ்தேஷாமஸ்பர்தா புத்திமோஹிநாம் ஸர்கரக்ஷாலயாசாரம் ப்ரத்யேகம் ப்ரததௌ ச ஸஃ

ஒரு கல்பம் முடிவில், அவர்களுக்குள் போட்டியும் புத்தி குழப்பமும் ஏற்பட்டபோது, அந்த உருவாக்கம், பாதுகாப்பு, அழிவு ஆகிய செயல்களை தனித்தனியாக ஒவ்வொருவருக்கும் அவர் ஒப்படைத்தார்.