ஶிவபுராணம்

கேந மாநேந காலேஸ்மிந்நாயுஸ்ஸம்க்யா ப்ரகல்ப்யதே ஸம்க்யாரூபஸ்ய காலஸ்ய கஃ புநஃ பரமோ ऽவதிஃ

இந்த காலத்தில், எதை அளவாக வைத்து வாழ்நாள் கணக்கிடப்படுகிறது? எண்ணிக்கையாகக் காணப்படும் காலத்தின் எல்லை எது?

ஆயுஷோ ऽத்ர நிமேஷாக்யமாத்யமாநம் ப்ரசக்ஷதே ஸம்க்யாரூபஸ்ய காலஸ்ய ஶாம்த்த்வதீதகலாவதி

இங்கு, வாழ்நாளின் முதல் அலகு கண் இமைப்பாகும். எண்ணிக்கையாகக் கணக்கிடப்படும் காலத்தின் எல்லை அமைதிக்கும் அதற்கும் அப்பாற்பட்ட நிலையில் முடிகிறது என்று கூறப்படுகிறது.

அக்ஷிபக்ஷ்மபரிக்ஷேபோ நிமேஷஃ பரிகல்பிதஃ தாத்ரு'ஶாநாம் நிமேஷாணாம் காஷ்டா தஶ ச பஞ்ச ச

கண் இமைப்பை ஒரு நிமேஷம் என்று சொல்கிறார்கள். அப்படிப்பட்ட பதினைந்து நிமேஷங்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு காஷ்டம் ஆகும்.

காஷ்டாம்ஸ்த்ரிம்ஶத்கலா நாம கலாம்ஸ்த்ரிம்ஶந்முஹூர்தகஃ முஹூர்தாநாமபி த்ரிம்ஶதஹோராத்ரம் ப்ரசக்ஷதே

முப்பது காஷ்டங்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு கலையாகும்; முப்பது கலைகள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு முகூர்த்தம்; முப்பது முகூர்த்தங்கள் சேர்ந்து ஒரு பகலும் இரவும் ஆகும் என்று கூறப்படுகிறது.

த்ரிம்ஶத்ஸம்க்யைரஹோராத்ரைர்மாஸஃ பக்ஷத்வயாத்மகஃ

அப்படிப்பட்ட முப்பது பகல்-இரவுகள் சேர்ந்து, இரு பக்ஷங்களைக் கொண்ட ஒரு மாதம் ஆகிறது.

ஜ்ஞேயம் பித்ர்யமஹோராத்ரம் மாஸஃ க்ரு'ஷ்ணஸிதாத்மகஃ

பித்ருகளுக்கான ஒரு பகல்-இரவு என்பது, கிருஷ்ண பக்ஷமும் சுக்ல பக்ஷமும் கொண்ட ஒரு மாதம் என்று அறிய வேண்டும்.

மாஸைஸ்தைரயநம் ஷட்பிர்வர்ஷம் த்வே சாயநம் மதம் லௌகிகேநைவ மாநேந அப்தோ யோ மாநுஷஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அந்த மாதங்களில் ஆறு சேர்ந்து ஒரு அயனமாகும்; இரண்டு அயனங்கள் சேர்ந்து ஒரு வருடம் எனக் கருதப்படுகிறது. இந்த உலக அளவீட்டின்படி, இது மனிதர்களுக்கான ஒரு வருடம் என்று நினைக்கப்படுகிறது.

ஏதத்திவ்யமஹோராத்ரமிதி ஶாஸ்த்ரஸ்ய நிஶ்சயஃ தக்ஷிணம் சாயநம் ராத்ரிஸ்ததோதகயநம் திநம்

இது தான் வேதங்கள் கூறும் தெய்வீக பகல்-இரவு: தெற்கு அயனம் இரவாகும், வடக்கு அயனம் பகலாகும்.

மாஸஸ்த்ரிம்ஶதஹோராத்ரைர்திவ்யோ மாநுஷவத்ஸ்ம்ரு'தஃ ஸம்வத்ஸரோ ऽபி தேவாநாம் மாஸைர்த்வாதஶபிஸ்ததா

முப்பது பகல்-இரவுகள் சேர்ந்து ஒரு தெய்வீக மாதம் ஆகும்; அதுபோல், பன்னிரண்டு மாதங்கள் சேர்ந்து தேவர்களின் ஒரு வருடம் ஆகும்.

த்ரீணி வர்ஷஶதாந்யேவ ஷஷ்டிவர்ஷயுதாந்யபி திவ்யஸ்ஸம்வத்ஸரோ ஜ்ஞேயோ மாநுஷேண ப்ரகீர்திதஃ

ஒரு தெய்வீக வருடம் என்பது, முப்பது முப்பது ஆறு, அதாவது மூன்று நூறு அறுபது மனித வருடங்களுக்கு சமம் என்று சொல்லப்படுகிறது.

திவ்யேநைவ ப்ரமாணேந யுகஸம்க்யா ப்ரவர்ததே சத்வாரி பாரதே வர்ஷே யுகாநி கவயோ விதுஃ

இந்த தெய்வீக அளவீட்டின்படி, யுகங்களின் கணக்கீடு நடைபெறுகிறது; பாரத தேசத்தில் நாலு யுகங்கள் உள்ளன என்று முனிவர்கள் அறிவார்கள்.

பூர்வம் க்ரு'தயுகம் நாம ததஸ்த்ரேதா விதீயதே த்வாபரம் ச கலிஶ்சைவ யுகாந்யேதாநி க்ரு'த்ஸ்நஶஃ

முதலில் க்ருத யுகம் என்று ஒன்று, அதற்குப் பிறகு திரேதா, பிறகு துவாபர, கடைசியில் கலி—இவை நான்கு யுகங்கள் முழுமையாக உள்ளன.

சத்வாரி து ஸஹஸ்ராணி வர்ஷாணாம் தத்க்ரு'தம் யுகம் தஸ்ய தாவச்சதீஸம்த்யா ஸம்த்யாம்ஶஶ்ச ததாவிதஃ

க்ருத யுகம் நான்கு ஆயிரம் வருடங்கள் நீளமாகும்; அதற்கும், அதன் ஆரம்பமும் முடிவும் நூற்றுக்கணக்கில் ஆண்டுகள் கொண்டது.

இதரேஷு ஸஸம்த்யேஷு ஸஸம்த்யாம்ஶேஷு ச த்ரிஷு ஏகாபாயேந வர்தம்தே ஸஹஸ்ராணி ஶதாநி ச

மற்ற மூன்று யுகங்களிலும், அவற்றின் ஆரம்பம் மற்றும் முடிவிலும், ஒவ்வொன்றும் ஒரு பாகம் குறைவாக, நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் ஆண்டுகள் குறைவாகும்.

ஏதத்த்வாதஶஸாஹஸ்ரம் ஸாதிகம் ச சதுர்யுகம் சதுர்யுகஸஹஸ்ரம் யத்ஸம்கல்ப இதி கத்யதே

இவ்வாறு நான்கு யுகங்களும் சேர்ந்து பன்னிரண்டு ஆயிரம் (தெய்வீக) ஆண்டுகள் ஆகும்; அப்படிப்பட்ட ஆயிரம் நான்கு-யுகங்கள் சேர்ந்து ஒரு கல்பம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

சதுர்யுகைகஸப்தத்யா மநோரம்தரமுச்யதே கல்பே சதுர்தஶைகஸ்மிந்மநூநாம் பரிவ்ரு'த்தயஃ

எழுபத்து ஒன்று நான்கு-யுகங்கள் சேர்ந்து ஒரு மன்வந்தரம் ஆகும்; ஒரு கல்பத்தில் பதினான்கு மனுக்கள் வரிசையாக வருகின்றனர்.

ஏதேந க்ரமயோகேந கல்பமந்வம்தராணி ச ஸப்ரஜாநி வ்யதீதாநி ஶதஶோ ऽத ஸஹஸ்ரஶஃ

இந்த வரிசைப்படி, நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் கல்பங்களும் மன்வந்தரங்களும், அவற்றுடன் பிறந்தவர்கள் உடனும் கடந்துவிட்டன.

அஜ்ஞேயத்வாச்ச ஸர்வேஷாமஸம்க்யேயதயா புநஃ ஶக்யோ நைவாநுபூர்வ்யாத்வை தேஷாம் வக்தும் ஸுவிஸ்தரஃ

அவை எல்லாம் அறிய முடியாததும் எண்ணிக்கையற்றதும் ஆக இருப்பதால், அவற்றை முறையாகவும் விரிவாகவும் விவரிக்க முடியாது.

கல்போ நாம திவா ப்ரோக்தோ ப்ரஹ்மணோ ऽவ்யக்தஜந்மநஃ கல்பாநாம் வை ஸஹஸ்ரம் ச ப்ராஹ்மம் வர்ஷமிஹோச்யதே

ஒரு கல்பம் என்பது, வெளிப்படாத இடத்தில் இருந்து பிறந்த பிரம்மாவின் ஒரு பகல் என்று கூறப்படுகிறது; ஆயிரம் கல்பங்கள் சேர்ந்து இங்கு பிரம்மாவின் ஒரு வருடமாகும் என்று சொல்கின்றனர்.

வர்ஷாணாமஷ்டஸாஹஸ்ரம் யச்ச தத்ப்ரஹ்மணோ யுகம் ஸவநம் யுகஸாஹஸ்ரம் ப்ரஹ்மணஃ பத்மஜந்மநஃ

எட்டு ஆயிரம் ஆண்டுகள் பிரம்மாவின் ஒரு யுகம் என்று கூறப்படுகிறது; அத்தகைய ஆயிரம் யுகங்கள் சேர்ந்து தாமரையிலிருந்து பிறந்த பிரம்மாவின் ஒரு சவணம் ஆகும்.

ஸவநாநாம் ஸஹஸ்ரம் ச த்ரிகுணம் த்ரிவ்ரு'தம் ததா கல்ப்யதே ஸகலஃ காலோ ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ

ஆயிரம் சவணங்களை மூன்று மடங்கும், மீண்டும் மூன்று மடங்கும் கூட்டினால், அது பரமேஷ்வரனாகிய பிரம்மாவின் முழு காலமாக கருதப்படுகிறது.

தஸ்ய வை திவஸே யாம்தி சதுர்தஶ புரம்தராஃ ஶதாநி மாஸே சத்வாரி விம்ஶத்யா ஸஹிதாநி ச

அவரது ஒரு பகலில் பதினான்கு இந்திரர்கள் கடந்து போவார்கள்; ஒரு மாதத்தில் நாற்பது, அதனுடன் சேர்த்து நூற்றுக்கணக்கில் இருக்கும்.

அப்தே பஞ்ச ஸஹஸ்ராணி சத்வாரிம்ஶத்யுதாநி ச சத்வாரிம்ஶத்ஸஹஸ்ராணி பஞ்ச லக்ஷாணி சாயுஷி

ஒரு வருடத்தில் ஐந்து ஆயிரத்து நாற்பது; நாற்பது ஆயிரம் மற்றும் ஐந்து இலட்சம் அவர்களின் ஆயுளில் இருக்கும்.

ப்ரஹ்மா விஷ்ணோர்திநே சைகோ விஷ்ணூ ருத்ரதிநே ததா ஈஶ்வரஸ்ய திநே ருத்ரஸ்ஸதாக்யஸ்ய ததேஶ்வரஃ

பிரம்மாவின் ஒரு பகல் என்பது விஷ்ணுவின் ஒரு பகல்; அதுபோல், விஷ்ணுவின் ஒரு பகல் என்பது ருத்ரனின் ஒரு பகல்; ருத்ரனின் ஒரு பகல் என்பது எப்போதும் புகழப்படும் ஈஸ்வரனின் ஒரு பகல்.

ஸாக்ஷாச்சிவஸ்ய தத்ஸம்க்யஸ்ததா ஸோ ऽபி ஸதாஶிவஃ சத்வாரிம்ஶத்ஸஹஸ்ராணி பஞ்சலக்ஷாணி சாயுஷி

அதே எண்ணிக்கை நேரடியாக சிவனுக்கும், அதுபோல் சதாசிவனுக்கும் பொருந்தும்; நாற்பது ஆயிரம் மற்றும் ஐந்து இலட்சம் அவர்களின் ஆயுளில் இருக்கும்.

அஹஸ்தஸ்ய து யா ஸ்ரு'ஷ்டீ ராத்ரிஶ்ச ப்ரலயஃ ஸ்ம்ரு'தஃ அஹர்ந வித்யதே தஸ்ய ந ராத்ரிரிதி தாரயேத்

அவருக்கு பகல் இல்லை என்பதால், படைப்பு பகலாகவும், அழிவு இரவாகவும் கூறப்படுகிறது; உண்மையில் அவருக்கு பகலும் இரவும் இல்லை என்று அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஏஷோபசாரஃ க்ரியதே லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா ப்ரஜாஃ ப்ரஜாநாம் பதயோ மூர்தயஶ்ச ஸுராஸுராஃ

இது உலகங்களுக்காக நன்மை கருதி உருவகமாகச் சொல்லப்பட்டது; உயிர்கள், அவர்களின் தலைவர்கள், உருவங்கள், தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் ஆகியோர் பற்றியது.

இந்த்ரியாணீந்த்ரியார்தாஶ்ச மஹாபூதாநி பஞ்ச ச தந்மாத்ராண்யத பூதாதிர்புத்திஶ்ச ஸஹ தைவதஃ

புலன்கள், அவற்றின் பொருட்கள், ஐந்து பெரிய பொருட்கள், சூட்சுமப் பொருட்கள், அவற்றின் மூலமும், புத்தியும், அவற்றின் தலைவர்களும்—

அஹஸ்திஷ்டம்தி ஸர்வாணி பாரமேஶஸ்ய தீமதஃ அஹரம்தே ப்ரலீயந்தே ராத்ர்யந்தே விஶ்வஸம்பவஃ

இவை அனைத்தும் ஞானமிக்க பரமேசுவரனின் பகலில் நிலைத்து இருக்கும்; பகல் முடிவில் அவை எல்லாம் அழிகின்றன, இரவு முடிவில் உலகம் மீண்டும் தோன்றுகிறது.