ஶிவபுராணம்

யதைவ துஃகிதஃ கஶ்சித்ததைவ ஸுகிதஃ பரஃ துர்விஜ்ஞேயஸ்வபாவஸ்ய காலாஸ்யாஹோ விசித்ரதா

ஒருவர் துன்பப்படுகிற நேரத்தில், மற்றொருவர் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்; புரிய முடியாத தன்மை கொண்ட காலத்தின் வித்தியாசத்தைப் பார்.

யோ யுவா ஸ பவேத்வ்ரு'த்தோ யோ பலீயாந்ஸ துர்பலஃ யஃ ஶ்ரீமாந்ஸோ ऽபி நிஃஶ்ரீகஃ காலஶ்சித்ரகதிர்த்விஜா

இளம் வயதில் இருப்பவர் முதிர்வார்கள், வலிமை உடையவர் பலவீனமாவார், செல்வம் உடையவர் வறியவராகுவார்; இருமுறை பிறந்தவரே, காலம் வித்தியாசமான பாதையில் செல்கிறது.

நாபிஜாத்யம் ந வை ஶீலம் ந பலம் ந ச நைபுணம் பவேத்கார்யாய பர்யாப்தம் காலஶ்ச ஹ்யநிரோதகஃ

உயர்ந்த பிறப்பு, நல்லொழுக்கம், வலிமை, திறமை ஆகியவை எந்த காரியத்திற்கும் போதுமானவை அல்ல; காலத்தை யாராலும் தடுக்க முடியாது.

யே ஸநாதாஶ்ச தாதாரோ கீதவாத்யைருபஸ்திதாஃ யே சாநாதாஃ பராந்நாதாஃ காலஸ்தேஷு ஸமக்ரியஃ

உறவினர் உடன் இருக்கும் தானம் தருவோர், இசை பாடலுடன் மகிழ்வோர், அன்னியரின் உணவை உண்ணும் ஆதரவில்லாதவர்களும், எல்லோரிடமும் காலம் சமமாக நடக்கிறது.

பலம்த்யகாலே ந ரஸாயநாநி ஸம்யக்ப்ரயுக்தாந்யபி சௌஷதாநி தாந்யேவ காலேந ஸமாஹ்ரு'தாநி ஸித்திம் ப்ரயாம்த்யாஶு ஸுகம் திஶம்தி

மருந்தும், உயிர் நீட்டும் பொருட்களும், சரியான முறையில் பயன்படுத்தினாலும், காலம் வருமுன் பலன் தராது; ஆனால் காலம் வந்தபோது அவை விரைவில் வெற்றி, மகிழ்ச்சி தரும்.

நாகாலதோ ऽயம் ம்ரியதே ஜாயதே வா நாகாலதஃ புஷ்டிமக்ர்யாமுபைதி நாகாலதஃ ஸுகிதம் துஃகிதம் வா நாகாலிகம் வஸ்து ஸமஸ்தி கிம்சித்

காலம் வருமுன் யாரும் மரிக்கவோ பிறக்கவோ முடியாது; காலம் வருமுன் முழு வலிமை அடைய முடியாது; காலம் வருமுன் யாரும் மகிழ்ந்தோ, துன்பப்பட்டோ முடியாது; காலத்திற்கு அப்பாற்பட்டது எதுவும் இல்லை.

காலேந ஶீதஃ ப்ரதிவாதி வாதஃகாலேந வ்ரு'ஷ்டிர்ஜலதாநுபைதி காலேந சோஷ்மா ப்ரஶமம் ப்ரயாதி காலேந ஸர்வம் ஸபலத்வமேதி

காலத்தால் காற்று குளிராக வீசுகிறது; காலத்தால் மேகங்கள் மழை பொழிகின்றன; காலத்தால் வெப்பம் குறைகிறது; காலத்தால் எல்லாம் நிறைவை அடைகிறது.

காலஶ்ச ஸர்வஸ்ய பவஸ்ய ஹேதுஃ காலேந ஸஸ்யாநி பவம்தி நித்யம் காலேந ஸஸ்யாநி லயம் ப்ரயாம்தி காலேந ஸம்ஜீவதி ஜீவலோகஃ

எல்லா உயிர்களின் காரணம் காலமே; காலத்தால் பயிர்கள் வளர்கின்றன; காலத்தால் பயிர்கள் அழிகின்றன; காலத்தால் உயிர்கள் மீண்டும் உயிர் பெறுகின்றன.

இத்தம் காலாத்மநஸ்தத்த்வம் யோ விஜாநாதி தத்த்வதஃ காலாத்மாநமதிக்ரம்ய காலாதீதம் ஸ பஶ்யதி

இவ்வாறு காலம் எனும் ஆன்மாவின் உண்மையை உணர்ந்து, காலத்தைத் தாண்டி பார்க்கிறவர், காலத்திற்கு அப்பாற்பட்டதை காண்கிறார்.

ந யஸ்ய காலோ ந ச பம்தமுக்தீ ந யஃ புமாந்ந ப்ரக்ரு'திர்ந விஶ்வம் விசித்ரரூபாய ஶிவாய தஸ்மை நமஃபரஸ்மை பரமேஶ்வராய

காலம் இல்லை, பந்தமும் விடுதலையும் இல்லை, மனிதனாகவோ, இயற்கையாகவோ, உலகமாகவோ இல்லை, ஆனால் எண்ணிக்கையற்ற வண்ணங்கள் கொண்ட அதிசயமான வடிவங்களை உடைய பரம சிவபெருமானுக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

கேந மாநேந காலேஸ்மிந்நாயுஸ்ஸம்க்யா ப்ரகல்ப்யதே ஸம்க்யாரூபஸ்ய காலஸ்ய கஃ புநஃ பரமோ ऽவதிஃ

இந்த காலத்தில், எதை அளவாக வைத்து வாழ்நாள் கணக்கிடப்படுகிறது? எண்ணிக்கையாகக் காணப்படும் காலத்தின் எல்லை எது?

ஆயுஷோ ऽத்ர நிமேஷாக்யமாத்யமாநம் ப்ரசக்ஷதே ஸம்க்யாரூபஸ்ய காலஸ்ய ஶாம்த்த்வதீதகலாவதி

இங்கு, வாழ்நாளின் முதல் அலகு கண் இமைப்பாகும். எண்ணிக்கையாகக் கணக்கிடப்படும் காலத்தின் எல்லை அமைதிக்கும் அதற்கும் அப்பாற்பட்ட நிலையில் முடிகிறது என்று கூறப்படுகிறது.

அக்ஷிபக்ஷ்மபரிக்ஷேபோ நிமேஷஃ பரிகல்பிதஃ தாத்ரு'ஶாநாம் நிமேஷாணாம் காஷ்டா தஶ ச பஞ்ச ச

கண் இமைப்பை ஒரு நிமேஷம் என்று சொல்கிறார்கள். அப்படிப்பட்ட பதினைந்து நிமேஷங்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு காஷ்டம் ஆகும்.

காஷ்டாம்ஸ்த்ரிம்ஶத்கலா நாம கலாம்ஸ்த்ரிம்ஶந்முஹூர்தகஃ முஹூர்தாநாமபி த்ரிம்ஶதஹோராத்ரம் ப்ரசக்ஷதே

முப்பது காஷ்டங்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு கலையாகும்; முப்பது கலைகள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு முகூர்த்தம்; முப்பது முகூர்த்தங்கள் சேர்ந்து ஒரு பகலும் இரவும் ஆகும் என்று கூறப்படுகிறது.

த்ரிம்ஶத்ஸம்க்யைரஹோராத்ரைர்மாஸஃ பக்ஷத்வயாத்மகஃ

அப்படிப்பட்ட முப்பது பகல்-இரவுகள் சேர்ந்து, இரு பக்ஷங்களைக் கொண்ட ஒரு மாதம் ஆகிறது.

ஜ்ஞேயம் பித்ர்யமஹோராத்ரம் மாஸஃ க்ரு'ஷ்ணஸிதாத்மகஃ

பித்ருகளுக்கான ஒரு பகல்-இரவு என்பது, கிருஷ்ண பக்ஷமும் சுக்ல பக்ஷமும் கொண்ட ஒரு மாதம் என்று அறிய வேண்டும்.

மாஸைஸ்தைரயநம் ஷட்பிர்வர்ஷம் த்வே சாயநம் மதம் லௌகிகேநைவ மாநேந அப்தோ யோ மாநுஷஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அந்த மாதங்களில் ஆறு சேர்ந்து ஒரு அயனமாகும்; இரண்டு அயனங்கள் சேர்ந்து ஒரு வருடம் எனக் கருதப்படுகிறது. இந்த உலக அளவீட்டின்படி, இது மனிதர்களுக்கான ஒரு வருடம் என்று நினைக்கப்படுகிறது.

ஏதத்திவ்யமஹோராத்ரமிதி ஶாஸ்த்ரஸ்ய நிஶ்சயஃ தக்ஷிணம் சாயநம் ராத்ரிஸ்ததோதகயநம் திநம்

இது தான் வேதங்கள் கூறும் தெய்வீக பகல்-இரவு: தெற்கு அயனம் இரவாகும், வடக்கு அயனம் பகலாகும்.

மாஸஸ்த்ரிம்ஶதஹோராத்ரைர்திவ்யோ மாநுஷவத்ஸ்ம்ரு'தஃ ஸம்வத்ஸரோ ऽபி தேவாநாம் மாஸைர்த்வாதஶபிஸ்ததா

முப்பது பகல்-இரவுகள் சேர்ந்து ஒரு தெய்வீக மாதம் ஆகும்; அதுபோல், பன்னிரண்டு மாதங்கள் சேர்ந்து தேவர்களின் ஒரு வருடம் ஆகும்.

த்ரீணி வர்ஷஶதாந்யேவ ஷஷ்டிவர்ஷயுதாந்யபி திவ்யஸ்ஸம்வத்ஸரோ ஜ்ஞேயோ மாநுஷேண ப்ரகீர்திதஃ

ஒரு தெய்வீக வருடம் என்பது, முப்பது முப்பது ஆறு, அதாவது மூன்று நூறு அறுபது மனித வருடங்களுக்கு சமம் என்று சொல்லப்படுகிறது.

திவ்யேநைவ ப்ரமாணேந யுகஸம்க்யா ப்ரவர்ததே சத்வாரி பாரதே வர்ஷே யுகாநி கவயோ விதுஃ

இந்த தெய்வீக அளவீட்டின்படி, யுகங்களின் கணக்கீடு நடைபெறுகிறது; பாரத தேசத்தில் நாலு யுகங்கள் உள்ளன என்று முனிவர்கள் அறிவார்கள்.

பூர்வம் க்ரு'தயுகம் நாம ததஸ்த்ரேதா விதீயதே த்வாபரம் ச கலிஶ்சைவ யுகாந்யேதாநி க்ரு'த்ஸ்நஶஃ

முதலில் க்ருத யுகம் என்று ஒன்று, அதற்குப் பிறகு திரேதா, பிறகு துவாபர, கடைசியில் கலி—இவை நான்கு யுகங்கள் முழுமையாக உள்ளன.

சத்வாரி து ஸஹஸ்ராணி வர்ஷாணாம் தத்க்ரு'தம் யுகம் தஸ்ய தாவச்சதீஸம்த்யா ஸம்த்யாம்ஶஶ்ச ததாவிதஃ

க்ருத யுகம் நான்கு ஆயிரம் வருடங்கள் நீளமாகும்; அதற்கும், அதன் ஆரம்பமும் முடிவும் நூற்றுக்கணக்கில் ஆண்டுகள் கொண்டது.

இதரேஷு ஸஸம்த்யேஷு ஸஸம்த்யாம்ஶேஷு ச த்ரிஷு ஏகாபாயேந வர்தம்தே ஸஹஸ்ராணி ஶதாநி ச

மற்ற மூன்று யுகங்களிலும், அவற்றின் ஆரம்பம் மற்றும் முடிவிலும், ஒவ்வொன்றும் ஒரு பாகம் குறைவாக, நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் ஆண்டுகள் குறைவாகும்.

ஏதத்த்வாதஶஸாஹஸ்ரம் ஸாதிகம் ச சதுர்யுகம் சதுர்யுகஸஹஸ்ரம் யத்ஸம்கல்ப இதி கத்யதே

இவ்வாறு நான்கு யுகங்களும் சேர்ந்து பன்னிரண்டு ஆயிரம் (தெய்வீக) ஆண்டுகள் ஆகும்; அப்படிப்பட்ட ஆயிரம் நான்கு-யுகங்கள் சேர்ந்து ஒரு கல்பம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

சதுர்யுகைகஸப்தத்யா மநோரம்தரமுச்யதே கல்பே சதுர்தஶைகஸ்மிந்மநூநாம் பரிவ்ரு'த்தயஃ

எழுபத்து ஒன்று நான்கு-யுகங்கள் சேர்ந்து ஒரு மன்வந்தரம் ஆகும்; ஒரு கல்பத்தில் பதினான்கு மனுக்கள் வரிசையாக வருகின்றனர்.

ஏதேந க்ரமயோகேந கல்பமந்வம்தராணி ச ஸப்ரஜாநி வ்யதீதாநி ஶதஶோ ऽத ஸஹஸ்ரஶஃ

இந்த வரிசைப்படி, நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் கல்பங்களும் மன்வந்தரங்களும், அவற்றுடன் பிறந்தவர்கள் உடனும் கடந்துவிட்டன.

அஜ்ஞேயத்வாச்ச ஸர்வேஷாமஸம்க்யேயதயா புநஃ ஶக்யோ நைவாநுபூர்வ்யாத்வை தேஷாம் வக்தும் ஸுவிஸ்தரஃ

அவை எல்லாம் அறிய முடியாததும் எண்ணிக்கையற்றதும் ஆக இருப்பதால், அவற்றை முறையாகவும் விரிவாகவும் விவரிக்க முடியாது.

கல்போ நாம திவா ப்ரோக்தோ ப்ரஹ்மணோ ऽவ்யக்தஜந்மநஃ கல்பாநாம் வை ஸஹஸ்ரம் ச ப்ராஹ்மம் வர்ஷமிஹோச்யதே

ஒரு கல்பம் என்பது, வெளிப்படாத இடத்தில் இருந்து பிறந்த பிரம்மாவின் ஒரு பகல் என்று கூறப்படுகிறது; ஆயிரம் கல்பங்கள் சேர்ந்து இங்கு பிரம்மாவின் ஒரு வருடமாகும் என்று சொல்கின்றனர்.