ஶிவபுராணம்

யதலம்க்யமஶேஷஸ்ய ஸ்தாவரஸ்ய சரஸ்ய ச நியோகரூபமீஶஸ்ய பலம் விஶ்வநியாமகம்

அசையாததும், அசையும் அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்தும், இறைவனின் எதிர்க்க முடியாத ஆணை வடிவமான சக்தி, உலகை நடத்தும் வலிமை.

தஸ்யாம்ஶாம்ஶமயீ முக்திஃ காலாத்மநி மஹாத்மநி ததோ நிஷ்க்ரம்ய ஸம்க்ராம்தா விஸ்ரு'ஷ்டாக்ரேரிவாயஸீ

அந்த பரமத்தின் ஒரு பகுதியிலிருந்து உருவான விடுதலை, காலம் எனும் மகா ஆன்மாவிலிருந்து வெளிப்படுகிறது; அது எவ்வாறு தீயிலிருந்து ஒரு சிறு நெருப்பு துளி பறக்கிறதோ அதுபோல்.

தஸ்மாத்காலவஶே விஶ்வம் ந ஸ விஶ்வவஶே ஸ்திதஃ ஶிவஸ்ய து வஶே காலோ ந காலஸ்ய வஶே ஶிவஃ

அதனால் இந்த உலகம் காலத்தின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது; உலகம் காலத்தை கட்டுப்படுத்த முடியாது. ஆனால் காலம் சிவபெருமானின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறது; சிவன் காலத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை.

யதோ ऽப்ரதிஹதம் ஶார்வம் தேஜஃ காலே ப்ரதிஷ்டிதம் மஹதீ தேந காலஸ்ய மர்யாதா ஹி துரத்யயா

சிவபெருமானின் தடையில்லா சக்தி காலத்தில் நிலைபெற்றுள்ளது; அதனால் காலத்தின் எல்லையை கடக்க மிகவும் கடினம்.

காலம் ப்ரஜ்ஞாவிஶேஷேண கோ ऽதிவர்திதுமர்ஹதி காலேந து க்ரு'தம் கர்ம ந கஶ்சிததிவர்ததே

யாராலும் எந்த அறிவால் காலத்தை மீற முடியுமா? காலம் செய்த காரியங்களை யாராலும் கடக்க முடியாது.

ஏகச்சத்ராம் மஹீம் க்ரு'த்ஸ்நாம் யே பராக்ரம்ய ஶாஸதி தே ऽபி நைவாதிவர்தம்தே காலவேலாமிவாப்தயஃ

ஒரே குடையின் கீழ் முழு பூமியையும் வென்று ஆளும் அரசர்களும், காலத்தின் எல்லையை கடக்க முடியாது; கடல்கள் தங்கள் கரையை தாண்டுவதில்லை போல.

யே நிக்ரு'ஹ்யேம்த்ரியக்ராமம் ஜயம்தி ஸகலம் ஜகத் ந ஜயம்த்யபி தே காலம் காலோ ஜயதி தாநபி

இந்திரியங்களை அடக்கி, உலகையே வெல்வோர்களும் காலத்தை வெல்ல முடியாது; காலம் அவர்களையே வெல்லும்.

ஆயுர்வேதவிதோ வைத்யாஸ்த்வநுஷ்டிதரஸாயநாஃ ந ம்ரு'த்யுமதிவர்தம்தே காலோ ஹி துரதிக்ரமஃ

ஆயுள் அறிவும், மருந்தும், உயிர் நீட்டும் முறைகளும் தெரிந்த வைத்தியர்களும், மரணத்தை தடுக்க முடியாது; காலத்தை யாராலும் கடக்க முடியாது.

ஶ்ரியா ரூபேண ஶீலேந பலேந ச குலேந ச அந்யச்சிம்தயதே ஜம்துஃ காலோ ऽந்யத்குருதே பலாத்

ஒரு உயிர் செல்வம், அழகு, நல்லொழுக்கம், வலிமை, உயர்ந்த குலம் என்று எண்ணினாலும், காலம் தன் சக்தியால் வேறு ஒன்றை நிகழ்த்தும்.

அப்ரியைஶ்ச ப்ரியைஶ்சைவ ஹ்யசிம்திதகமாகமைஃ ஸம்யோஜயதி பூதாநி வியோஜயதி சேஶ்வரஃ

இன்பமானதும், துன்பமானதும், எதிர்பார்த்ததும், எதிர்பார்க்காததும் ஆகிய நிகழ்வுகளால் இறைவன் உயிர்களை சேர்க்கிறான், பிரிக்கிறானும்.

யதைவ துஃகிதஃ கஶ்சித்ததைவ ஸுகிதஃ பரஃ துர்விஜ்ஞேயஸ்வபாவஸ்ய காலாஸ்யாஹோ விசித்ரதா

ஒருவர் துன்பப்படுகிற நேரத்தில், மற்றொருவர் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்; புரிய முடியாத தன்மை கொண்ட காலத்தின் வித்தியாசத்தைப் பார்.

யோ யுவா ஸ பவேத்வ்ரு'த்தோ யோ பலீயாந்ஸ துர்பலஃ யஃ ஶ்ரீமாந்ஸோ ऽபி நிஃஶ்ரீகஃ காலஶ்சித்ரகதிர்த்விஜா

இளம் வயதில் இருப்பவர் முதிர்வார்கள், வலிமை உடையவர் பலவீனமாவார், செல்வம் உடையவர் வறியவராகுவார்; இருமுறை பிறந்தவரே, காலம் வித்தியாசமான பாதையில் செல்கிறது.

நாபிஜாத்யம் ந வை ஶீலம் ந பலம் ந ச நைபுணம் பவேத்கார்யாய பர்யாப்தம் காலஶ்ச ஹ்யநிரோதகஃ

உயர்ந்த பிறப்பு, நல்லொழுக்கம், வலிமை, திறமை ஆகியவை எந்த காரியத்திற்கும் போதுமானவை அல்ல; காலத்தை யாராலும் தடுக்க முடியாது.

யே ஸநாதாஶ்ச தாதாரோ கீதவாத்யைருபஸ்திதாஃ யே சாநாதாஃ பராந்நாதாஃ காலஸ்தேஷு ஸமக்ரியஃ

உறவினர் உடன் இருக்கும் தானம் தருவோர், இசை பாடலுடன் மகிழ்வோர், அன்னியரின் உணவை உண்ணும் ஆதரவில்லாதவர்களும், எல்லோரிடமும் காலம் சமமாக நடக்கிறது.

பலம்த்யகாலே ந ரஸாயநாநி ஸம்யக்ப்ரயுக்தாந்யபி சௌஷதாநி தாந்யேவ காலேந ஸமாஹ்ரு'தாநி ஸித்திம் ப்ரயாம்த்யாஶு ஸுகம் திஶம்தி

மருந்தும், உயிர் நீட்டும் பொருட்களும், சரியான முறையில் பயன்படுத்தினாலும், காலம் வருமுன் பலன் தராது; ஆனால் காலம் வந்தபோது அவை விரைவில் வெற்றி, மகிழ்ச்சி தரும்.

நாகாலதோ ऽயம் ம்ரியதே ஜாயதே வா நாகாலதஃ புஷ்டிமக்ர்யாமுபைதி நாகாலதஃ ஸுகிதம் துஃகிதம் வா நாகாலிகம் வஸ்து ஸமஸ்தி கிம்சித்

காலம் வருமுன் யாரும் மரிக்கவோ பிறக்கவோ முடியாது; காலம் வருமுன் முழு வலிமை அடைய முடியாது; காலம் வருமுன் யாரும் மகிழ்ந்தோ, துன்பப்பட்டோ முடியாது; காலத்திற்கு அப்பாற்பட்டது எதுவும் இல்லை.

காலேந ஶீதஃ ப்ரதிவாதி வாதஃகாலேந வ்ரு'ஷ்டிர்ஜலதாநுபைதி காலேந சோஷ்மா ப்ரஶமம் ப்ரயாதி காலேந ஸர்வம் ஸபலத்வமேதி

காலத்தால் காற்று குளிராக வீசுகிறது; காலத்தால் மேகங்கள் மழை பொழிகின்றன; காலத்தால் வெப்பம் குறைகிறது; காலத்தால் எல்லாம் நிறைவை அடைகிறது.

காலஶ்ச ஸர்வஸ்ய பவஸ்ய ஹேதுஃ காலேந ஸஸ்யாநி பவம்தி நித்யம் காலேந ஸஸ்யாநி லயம் ப்ரயாம்தி காலேந ஸம்ஜீவதி ஜீவலோகஃ

எல்லா உயிர்களின் காரணம் காலமே; காலத்தால் பயிர்கள் வளர்கின்றன; காலத்தால் பயிர்கள் அழிகின்றன; காலத்தால் உயிர்கள் மீண்டும் உயிர் பெறுகின்றன.

இத்தம் காலாத்மநஸ்தத்த்வம் யோ விஜாநாதி தத்த்வதஃ காலாத்மாநமதிக்ரம்ய காலாதீதம் ஸ பஶ்யதி

இவ்வாறு காலம் எனும் ஆன்மாவின் உண்மையை உணர்ந்து, காலத்தைத் தாண்டி பார்க்கிறவர், காலத்திற்கு அப்பாற்பட்டதை காண்கிறார்.

ந யஸ்ய காலோ ந ச பம்தமுக்தீ ந யஃ புமாந்ந ப்ரக்ரு'திர்ந விஶ்வம் விசித்ரரூபாய ஶிவாய தஸ்மை நமஃபரஸ்மை பரமேஶ்வராய

காலம் இல்லை, பந்தமும் விடுதலையும் இல்லை, மனிதனாகவோ, இயற்கையாகவோ, உலகமாகவோ இல்லை, ஆனால் எண்ணிக்கையற்ற வண்ணங்கள் கொண்ட அதிசயமான வடிவங்களை உடைய பரம சிவபெருமானுக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

கேந மாநேந காலேஸ்மிந்நாயுஸ்ஸம்க்யா ப்ரகல்ப்யதே ஸம்க்யாரூபஸ்ய காலஸ்ய கஃ புநஃ பரமோ ऽவதிஃ

இந்த காலத்தில், எதை அளவாக வைத்து வாழ்நாள் கணக்கிடப்படுகிறது? எண்ணிக்கையாகக் காணப்படும் காலத்தின் எல்லை எது?

ஆயுஷோ ऽத்ர நிமேஷாக்யமாத்யமாநம் ப்ரசக்ஷதே ஸம்க்யாரூபஸ்ய காலஸ்ய ஶாம்த்த்வதீதகலாவதி

இங்கு, வாழ்நாளின் முதல் அலகு கண் இமைப்பாகும். எண்ணிக்கையாகக் கணக்கிடப்படும் காலத்தின் எல்லை அமைதிக்கும் அதற்கும் அப்பாற்பட்ட நிலையில் முடிகிறது என்று கூறப்படுகிறது.

அக்ஷிபக்ஷ்மபரிக்ஷேபோ நிமேஷஃ பரிகல்பிதஃ தாத்ரு'ஶாநாம் நிமேஷாணாம் காஷ்டா தஶ ச பஞ்ச ச

கண் இமைப்பை ஒரு நிமேஷம் என்று சொல்கிறார்கள். அப்படிப்பட்ட பதினைந்து நிமேஷங்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு காஷ்டம் ஆகும்.

காஷ்டாம்ஸ்த்ரிம்ஶத்கலா நாம கலாம்ஸ்த்ரிம்ஶந்முஹூர்தகஃ முஹூர்தாநாமபி த்ரிம்ஶதஹோராத்ரம் ப்ரசக்ஷதே

முப்பது காஷ்டங்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு கலையாகும்; முப்பது கலைகள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு முகூர்த்தம்; முப்பது முகூர்த்தங்கள் சேர்ந்து ஒரு பகலும் இரவும் ஆகும் என்று கூறப்படுகிறது.

த்ரிம்ஶத்ஸம்க்யைரஹோராத்ரைர்மாஸஃ பக்ஷத்வயாத்மகஃ

அப்படிப்பட்ட முப்பது பகல்-இரவுகள் சேர்ந்து, இரு பக்ஷங்களைக் கொண்ட ஒரு மாதம் ஆகிறது.

ஜ்ஞேயம் பித்ர்யமஹோராத்ரம் மாஸஃ க்ரு'ஷ்ணஸிதாத்மகஃ

பித்ருகளுக்கான ஒரு பகல்-இரவு என்பது, கிருஷ்ண பக்ஷமும் சுக்ல பக்ஷமும் கொண்ட ஒரு மாதம் என்று அறிய வேண்டும்.

மாஸைஸ்தைரயநம் ஷட்பிர்வர்ஷம் த்வே சாயநம் மதம் லௌகிகேநைவ மாநேந அப்தோ யோ மாநுஷஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அந்த மாதங்களில் ஆறு சேர்ந்து ஒரு அயனமாகும்; இரண்டு அயனங்கள் சேர்ந்து ஒரு வருடம் எனக் கருதப்படுகிறது. இந்த உலக அளவீட்டின்படி, இது மனிதர்களுக்கான ஒரு வருடம் என்று நினைக்கப்படுகிறது.

ஏதத்திவ்யமஹோராத்ரமிதி ஶாஸ்த்ரஸ்ய நிஶ்சயஃ தக்ஷிணம் சாயநம் ராத்ரிஸ்ததோதகயநம் திநம்

இது தான் வேதங்கள் கூறும் தெய்வீக பகல்-இரவு: தெற்கு அயனம் இரவாகும், வடக்கு அயனம் பகலாகும்.

மாஸஸ்த்ரிம்ஶதஹோராத்ரைர்திவ்யோ மாநுஷவத்ஸ்ம்ரு'தஃ ஸம்வத்ஸரோ ऽபி தேவாநாம் மாஸைர்த்வாதஶபிஸ்ததா

முப்பது பகல்-இரவுகள் சேர்ந்து ஒரு தெய்வீக மாதம் ஆகும்; அதுபோல், பன்னிரண்டு மாதங்கள் சேர்ந்து தேவர்களின் ஒரு வருடம் ஆகும்.