ஶிவபுராணம்

வேதாம்தே பரமம் குஹ்யம் புராகல்பப்ரசோதிதம் ப்ரஹ்மணோ வதநால்லப்தம் மயேதம் பாக்யகௌரவாத்

வேதாந்தத்தின் உயர்ந்த ரகசியத்தை, பழங்காலத்தில் போதிக்கப்பட்டதை, பிரம்மாவின் வாயிலாக, என் அதிர்ஷ்டத்தின் பெருமையால் பெற்றேன்.

நாப்ரஶாம்தாய தாதவ்யமேதஜ்ஜ்ஞாநமநுத்தமம் ந புத்ராயாஶுவ்ரு'த்தாய நாஶிஷ்யாய ச ஸர்வதா

இந்த உயர்ந்த ஞானம் அமைதியற்றவர்க்கும், தவறான நடத்தை கொண்ட மகனுக்கும், எப்போதும் தகுதியற்ற சீடனுக்கும் வழங்கக் கூடாது.

யஸ்ய தேவே பராபக்திர்யதா தேவே ததா குரௌ தஸ்யைதே கதிதாஹ்யர்தாஃ ப்ரகாஶம்தே மஹாத்மநஃ

யாருக்கு தேவனிடம் உயர்ந்த பக்தி உள்ளதோ, அதுபோல் குருவிடமும் பக்தி உள்ளவனுக்கு, இந்த அர்த்தங்கள் வெளிப்படுகின்றன.

அதஶ்ச ஸம்க்ஷேபமிதம் ஶ்ரு'ணுத்வம் ஶிவஃ பரஸ்தாத்ப்ரக்ரு'தேஶ்ச பும்ஸஃ ஸ ஸர்ககாலே ச கரோதி ஸர்வம் ஸம்ஹாரகாலே புநராததாதி

ஆகவே, இந்தச் சுருக்கத்தை கேளுங்கள்: சிவன், இயற்கையையும் உயிரையும் தாண்டியவர்; படைப்பு நேரத்தில் அனைத்தையும் செய்கிறார், அழிவு நேரத்தில் அனைத்தையும் மீண்டும் எடுத்துக்கொள்கிறார்.

காலாதுத்பத்யதே ஸர்வம் காலதேவ விபத்யதே ந காலநிரபேக்ஷம் ஹி க்வசித்கிம்சந வித்யதே

காலத்திலிருந்து எல்லாம் தோன்றுகிறது, காலத்தால் எல்லாம் அழிகிறது; காலத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் எதுவும் எங்கும் இல்லை.

யதாஸ்யாம்தர்கதம் விஶ்வம் ஶஶ்வத்ஸம்ஸாரமண்டலம் ஸர்கஸம்ஹ்ரு'திமுத்ராப்யாம் சக்ரவத்பரிவர்ததே

அந்த இறைவனுக்குள் இந்த உலகம், என்றும் சுழலும் பிறவி வட்டம், படைப்பு மற்றும் அழிவின் சைகைகளால் சக்கரம்போல் சுழல்கிறது.

ப்ரஹ்மா ஹரிஶ்ச ருத்ரஶ்ச ததாந்யே ச ஸுராஸுராஃ யத்க்ரு'தாம் நியதிம் ப்ராப்ய ப்ரபவோ நாதிவர்திதும்

பிரம்மா, ஹரி, ருத்ரன் மற்றும் பிற தேவர்கள், அசுரர்கள், அவரால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட விதியை அடைந்து, தங்கள் ஆதியை மீற முடியாது.

பூதபவ்யபவிஷ்யாத்யைர்விபஜ்ய ஜரயந் ப்ரஜாஃ அதிப்ரபுரிதி ஸ்வைரம் வர்ததே ऽதிபயம்கரஃ

கடந்தது, நிகழ்காலம், வருங்காலம் என்று பிரித்து, உயிர்களை முதிர்ச்சி அடையச் செய்கிறார்; மிக வலிமைமிக்கவர், சுயமாக நடக்கிறார், மிக பயங்கரமானவர்.

க ஏஷ பகவாந் காலஃ கஸ்ய வா வஶவர்த்யயம் க ஏவாஸ்ய வஶே ந ஸ்யாத்கதயைதத்விசக்ஷண

இந்த பகவான் காலன் யார்? இவர் யாரை ஆள்கிறார்? இவரது கட்டுப்பாட்டில் இல்லாதவர் யார்? இதை எனக்கு சொல், ஞானியையே.

காலகாஷ்டாநிமேஷாதிகலாகலிதவிக்ரஹம் காலாத்மேதி ஸமாக்யாதம் தேஜோ மாஹேஶ்வரம் பரம்

காஷ்டா, நிமேஷம் போன்ற கால அளவுகளால் உருவம் கொண்டவர், காலன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; அவர் மகேஸ்வரனின் பரம ஒளி.

யதலம்க்யமஶேஷஸ்ய ஸ்தாவரஸ்ய சரஸ்ய ச நியோகரூபமீஶஸ்ய பலம் விஶ்வநியாமகம்

அசையாததும், அசையும் அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்தும், இறைவனின் எதிர்க்க முடியாத ஆணை வடிவமான சக்தி, உலகை நடத்தும் வலிமை.

தஸ்யாம்ஶாம்ஶமயீ முக்திஃ காலாத்மநி மஹாத்மநி ததோ நிஷ்க்ரம்ய ஸம்க்ராம்தா விஸ்ரு'ஷ்டாக்ரேரிவாயஸீ

அந்த பரமத்தின் ஒரு பகுதியிலிருந்து உருவான விடுதலை, காலம் எனும் மகா ஆன்மாவிலிருந்து வெளிப்படுகிறது; அது எவ்வாறு தீயிலிருந்து ஒரு சிறு நெருப்பு துளி பறக்கிறதோ அதுபோல்.

தஸ்மாத்காலவஶே விஶ்வம் ந ஸ விஶ்வவஶே ஸ்திதஃ ஶிவஸ்ய து வஶே காலோ ந காலஸ்ய வஶே ஶிவஃ

அதனால் இந்த உலகம் காலத்தின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது; உலகம் காலத்தை கட்டுப்படுத்த முடியாது. ஆனால் காலம் சிவபெருமானின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறது; சிவன் காலத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை.

யதோ ऽப்ரதிஹதம் ஶார்வம் தேஜஃ காலே ப்ரதிஷ்டிதம் மஹதீ தேந காலஸ்ய மர்யாதா ஹி துரத்யயா

சிவபெருமானின் தடையில்லா சக்தி காலத்தில் நிலைபெற்றுள்ளது; அதனால் காலத்தின் எல்லையை கடக்க மிகவும் கடினம்.

காலம் ப்ரஜ்ஞாவிஶேஷேண கோ ऽதிவர்திதுமர்ஹதி காலேந து க்ரு'தம் கர்ம ந கஶ்சிததிவர்ததே

யாராலும் எந்த அறிவால் காலத்தை மீற முடியுமா? காலம் செய்த காரியங்களை யாராலும் கடக்க முடியாது.

ஏகச்சத்ராம் மஹீம் க்ரு'த்ஸ்நாம் யே பராக்ரம்ய ஶாஸதி தே ऽபி நைவாதிவர்தம்தே காலவேலாமிவாப்தயஃ

ஒரே குடையின் கீழ் முழு பூமியையும் வென்று ஆளும் அரசர்களும், காலத்தின் எல்லையை கடக்க முடியாது; கடல்கள் தங்கள் கரையை தாண்டுவதில்லை போல.

யே நிக்ரு'ஹ்யேம்த்ரியக்ராமம் ஜயம்தி ஸகலம் ஜகத் ந ஜயம்த்யபி தே காலம் காலோ ஜயதி தாநபி

இந்திரியங்களை அடக்கி, உலகையே வெல்வோர்களும் காலத்தை வெல்ல முடியாது; காலம் அவர்களையே வெல்லும்.

ஆயுர்வேதவிதோ வைத்யாஸ்த்வநுஷ்டிதரஸாயநாஃ ந ம்ரு'த்யுமதிவர்தம்தே காலோ ஹி துரதிக்ரமஃ

ஆயுள் அறிவும், மருந்தும், உயிர் நீட்டும் முறைகளும் தெரிந்த வைத்தியர்களும், மரணத்தை தடுக்க முடியாது; காலத்தை யாராலும் கடக்க முடியாது.

ஶ்ரியா ரூபேண ஶீலேந பலேந ச குலேந ச அந்யச்சிம்தயதே ஜம்துஃ காலோ ऽந்யத்குருதே பலாத்

ஒரு உயிர் செல்வம், அழகு, நல்லொழுக்கம், வலிமை, உயர்ந்த குலம் என்று எண்ணினாலும், காலம் தன் சக்தியால் வேறு ஒன்றை நிகழ்த்தும்.

அப்ரியைஶ்ச ப்ரியைஶ்சைவ ஹ்யசிம்திதகமாகமைஃ ஸம்யோஜயதி பூதாநி வியோஜயதி சேஶ்வரஃ

இன்பமானதும், துன்பமானதும், எதிர்பார்த்ததும், எதிர்பார்க்காததும் ஆகிய நிகழ்வுகளால் இறைவன் உயிர்களை சேர்க்கிறான், பிரிக்கிறானும்.

யதைவ துஃகிதஃ கஶ்சித்ததைவ ஸுகிதஃ பரஃ துர்விஜ்ஞேயஸ்வபாவஸ்ய காலாஸ்யாஹோ விசித்ரதா

ஒருவர் துன்பப்படுகிற நேரத்தில், மற்றொருவர் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்; புரிய முடியாத தன்மை கொண்ட காலத்தின் வித்தியாசத்தைப் பார்.

யோ யுவா ஸ பவேத்வ்ரு'த்தோ யோ பலீயாந்ஸ துர்பலஃ யஃ ஶ்ரீமாந்ஸோ ऽபி நிஃஶ்ரீகஃ காலஶ்சித்ரகதிர்த்விஜா

இளம் வயதில் இருப்பவர் முதிர்வார்கள், வலிமை உடையவர் பலவீனமாவார், செல்வம் உடையவர் வறியவராகுவார்; இருமுறை பிறந்தவரே, காலம் வித்தியாசமான பாதையில் செல்கிறது.

நாபிஜாத்யம் ந வை ஶீலம் ந பலம் ந ச நைபுணம் பவேத்கார்யாய பர்யாப்தம் காலஶ்ச ஹ்யநிரோதகஃ

உயர்ந்த பிறப்பு, நல்லொழுக்கம், வலிமை, திறமை ஆகியவை எந்த காரியத்திற்கும் போதுமானவை அல்ல; காலத்தை யாராலும் தடுக்க முடியாது.

யே ஸநாதாஶ்ச தாதாரோ கீதவாத்யைருபஸ்திதாஃ யே சாநாதாஃ பராந்நாதாஃ காலஸ்தேஷு ஸமக்ரியஃ

உறவினர் உடன் இருக்கும் தானம் தருவோர், இசை பாடலுடன் மகிழ்வோர், அன்னியரின் உணவை உண்ணும் ஆதரவில்லாதவர்களும், எல்லோரிடமும் காலம் சமமாக நடக்கிறது.

பலம்த்யகாலே ந ரஸாயநாநி ஸம்யக்ப்ரயுக்தாந்யபி சௌஷதாநி தாந்யேவ காலேந ஸமாஹ்ரு'தாநி ஸித்திம் ப்ரயாம்த்யாஶு ஸுகம் திஶம்தி

மருந்தும், உயிர் நீட்டும் பொருட்களும், சரியான முறையில் பயன்படுத்தினாலும், காலம் வருமுன் பலன் தராது; ஆனால் காலம் வந்தபோது அவை விரைவில் வெற்றி, மகிழ்ச்சி தரும்.

நாகாலதோ ऽயம் ம்ரியதே ஜாயதே வா நாகாலதஃ புஷ்டிமக்ர்யாமுபைதி நாகாலதஃ ஸுகிதம் துஃகிதம் வா நாகாலிகம் வஸ்து ஸமஸ்தி கிம்சித்

காலம் வருமுன் யாரும் மரிக்கவோ பிறக்கவோ முடியாது; காலம் வருமுன் முழு வலிமை அடைய முடியாது; காலம் வருமுன் யாரும் மகிழ்ந்தோ, துன்பப்பட்டோ முடியாது; காலத்திற்கு அப்பாற்பட்டது எதுவும் இல்லை.

காலேந ஶீதஃ ப்ரதிவாதி வாதஃகாலேந வ்ரு'ஷ்டிர்ஜலதாநுபைதி காலேந சோஷ்மா ப்ரஶமம் ப்ரயாதி காலேந ஸர்வம் ஸபலத்வமேதி

காலத்தால் காற்று குளிராக வீசுகிறது; காலத்தால் மேகங்கள் மழை பொழிகின்றன; காலத்தால் வெப்பம் குறைகிறது; காலத்தால் எல்லாம் நிறைவை அடைகிறது.

காலஶ்ச ஸர்வஸ்ய பவஸ்ய ஹேதுஃ காலேந ஸஸ்யாநி பவம்தி நித்யம் காலேந ஸஸ்யாநி லயம் ப்ரயாம்தி காலேந ஸம்ஜீவதி ஜீவலோகஃ

எல்லா உயிர்களின் காரணம் காலமே; காலத்தால் பயிர்கள் வளர்கின்றன; காலத்தால் பயிர்கள் அழிகின்றன; காலத்தால் உயிர்கள் மீண்டும் உயிர் பெறுகின்றன.

இத்தம் காலாத்மநஸ்தத்த்வம் யோ விஜாநாதி தத்த்வதஃ காலாத்மாநமதிக்ரம்ய காலாதீதம் ஸ பஶ்யதி

இவ்வாறு காலம் எனும் ஆன்மாவின் உண்மையை உணர்ந்து, காலத்தைத் தாண்டி பார்க்கிறவர், காலத்திற்கு அப்பாற்பட்டதை காண்கிறார்.