ஶிவபுராணம்

ஸ ஏகஸ்ஸர்வபூதேஷு கூடோ வ்யாப்தஶ்ச விஶ்வதஃ ஸர்வபூதாம்தராத்மா ச தர்மாத்யக்ஷஸ்ஸ கத்யதே

அவனே ஒருவன், எல்லா உயிர்களிலும் மறைந்திருப்பவன், அனைத்திலும் பரவியவன்; எல்லா உயிர்களுக்கும் உள்ளார்ந்த ஆத்மா, தர்மத்தின் காவலன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

ஸர்வபூதாதிவாஸஶ்ச ஸாக்ஷீ சேதா ச நிர்குணஃ ஏகோ வஶீ நிஷ்க்ரியாணாம் பஹூநாம் விவஶாத்மநாம்

அவனே எல்லா உயிர்களின் ஆதாரம், சாட்சி, அறிவு, குணமில்லாதவன்; செயல் இல்லாத பலருக்குள் ஒரே ஆண்டவன், பல கட்டுப்பட்ட ஆத்மாக்களில் ஒரே சுயாதீனன்.

நித்யாநாமப்யஸௌ நித்யஶ்சேதநாநாம் ச சேதநஃ ஏகோ பஹூநாம் சாகாமஃ காமாநீஶஃ ப்ரயச்சதி

நித்தியர்களில் நித்தியன், அறிவுள்ளவர்களில் அறிவுள்ளவன்; ஒருவன், ஆசை இல்லாதவன் ஆனாலும், பலருக்கு ஆசைகளை வழங்குகிறான்.

ஸாம்க்யயோகாதிகம்யம் யத்காரணம் ஜகதாம் பதிம் ஜ்ஞாத்வா தேவம் பஶுஃ பாஶைஸ்ஸர்வைரேவ விமுச்யதே

சாங்கியம் மற்றும் யோகம் மூலம் உலகுகளின் ஆண்டான காரணத்தை உணர்ந்து, அந்தத் தெய்வத்தை அறிந்தால், உயிர் எல்லா பாசங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறது.

விஶ்வக்ரு'த்விஶ்வவித்ஸ்வாத்மயோநிஜ்ஞஃ காலக்ரு'த்குணீ ப்ரதாநஃ க்ஷேத்ரஜ்ஞபதிர்குணேஶஃ பாஶமோசகஃ

அவர் உலகத்தை உருவாக்குபவர், உலகத்தை அறிந்தவர், தானாக பிறந்தவர், ஆதியை அறிந்தவர், காலத்தை உருவாக்குபவர், குணங்களுடன் இருப்பவர், முதன்மை, க்ஷேத்ரஜ்ஞனின் ஆண்டவர், குணங்களின் ஆண்டவர், பாசங்களை விடுவிப்பவர்.

ப்ரஹ்மாணம் விததே பூர்வம் வேதாம்ஶ்சோபாதிஶத்ஸ்வயம் யோ தேவஸ்தமஹம் புத்த்வா ஸ்வாத்மபுத்திப்ரஸாததஃ

முன்பு பிரம்மாவை உருவாக்கி, வேதங்களைத் தானே போதித்த அந்தத் தெய்வத்தை என் மனத்தின் தெளிவால் உணர்ந்தேன்.

முமுக்ஷுரஸ்மாத்ஸம்ஸாராத்ப்ரபத்யே ஶரணம் ஶிவம் நிஷ்பலம் நிஷ்க்ரியம் ஶாம்தம் நிரவத்யம் நிரம்ஜநம்

இந்தச் சுழற்சி வாழ்க்கையிலிருந்து விடுதலை விரும்பி, பலனற்ற, செயல் இல்லாத, அமைதியான, குற்றமற்ற, களங்கமற்ற சிவனை அடைவேன்.

அம்ரு'தஸ்ய பரம் ஸேதும் தக்தேம்தநமிவாநிலம் யதா சர்மவதாகாஶம் வேஷ்டயிஷ்யம்தி மாநவாஃ

அவர் அமரத்துவத்திற்கு உயர்ந்த பாலம்; எரிந்த மரக்கட்டைக்கு காற்று போல; மனிதர்கள் தோலைப் போல் ஆகாயத்தை மூட முயன்றால்,

ததா ஶிவமவிஜ்ஞாய துஃகஸ்யாம்தோ பவிஷ்யதி

அப்போது சிவனை அறியாமல் துன்பத்தின் முடிவு வரும்.

தபஃப்ரபாவாத்தேவஸ்ய ப்ரஸாதாச்ச மஹர்ஷயஃ அத்யாஶ்ரமோசிதஜ்ஞாநம் பவித்ரம் பாபநாஶநம்

தவத்தின் வலிமையாலும், தேவனின் அருளாலும், மகரிஷிகள் ஆசிரம எல்லைகளைத் தாண்டிய தூய, பாவங்களை அழிக்கும் ஞானத்தைப் பெற்றார்கள்.

வேதாம்தே பரமம் குஹ்யம் புராகல்பப்ரசோதிதம் ப்ரஹ்மணோ வதநால்லப்தம் மயேதம் பாக்யகௌரவாத்

வேதாந்தத்தின் உயர்ந்த ரகசியத்தை, பழங்காலத்தில் போதிக்கப்பட்டதை, பிரம்மாவின் வாயிலாக, என் அதிர்ஷ்டத்தின் பெருமையால் பெற்றேன்.

நாப்ரஶாம்தாய தாதவ்யமேதஜ்ஜ்ஞாநமநுத்தமம் ந புத்ராயாஶுவ்ரு'த்தாய நாஶிஷ்யாய ச ஸர்வதா

இந்த உயர்ந்த ஞானம் அமைதியற்றவர்க்கும், தவறான நடத்தை கொண்ட மகனுக்கும், எப்போதும் தகுதியற்ற சீடனுக்கும் வழங்கக் கூடாது.

யஸ்ய தேவே பராபக்திர்யதா தேவே ததா குரௌ தஸ்யைதே கதிதாஹ்யர்தாஃ ப்ரகாஶம்தே மஹாத்மநஃ

யாருக்கு தேவனிடம் உயர்ந்த பக்தி உள்ளதோ, அதுபோல் குருவிடமும் பக்தி உள்ளவனுக்கு, இந்த அர்த்தங்கள் வெளிப்படுகின்றன.

அதஶ்ச ஸம்க்ஷேபமிதம் ஶ்ரு'ணுத்வம் ஶிவஃ பரஸ்தாத்ப்ரக்ரு'தேஶ்ச பும்ஸஃ ஸ ஸர்ககாலே ச கரோதி ஸர்வம் ஸம்ஹாரகாலே புநராததாதி

ஆகவே, இந்தச் சுருக்கத்தை கேளுங்கள்: சிவன், இயற்கையையும் உயிரையும் தாண்டியவர்; படைப்பு நேரத்தில் அனைத்தையும் செய்கிறார், அழிவு நேரத்தில் அனைத்தையும் மீண்டும் எடுத்துக்கொள்கிறார்.

காலாதுத்பத்யதே ஸர்வம் காலதேவ விபத்யதே ந காலநிரபேக்ஷம் ஹி க்வசித்கிம்சந வித்யதே

காலத்திலிருந்து எல்லாம் தோன்றுகிறது, காலத்தால் எல்லாம் அழிகிறது; காலத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் எதுவும் எங்கும் இல்லை.

யதாஸ்யாம்தர்கதம் விஶ்வம் ஶஶ்வத்ஸம்ஸாரமண்டலம் ஸர்கஸம்ஹ்ரு'திமுத்ராப்யாம் சக்ரவத்பரிவர்ததே

அந்த இறைவனுக்குள் இந்த உலகம், என்றும் சுழலும் பிறவி வட்டம், படைப்பு மற்றும் அழிவின் சைகைகளால் சக்கரம்போல் சுழல்கிறது.

ப்ரஹ்மா ஹரிஶ்ச ருத்ரஶ்ச ததாந்யே ச ஸுராஸுராஃ யத்க்ரு'தாம் நியதிம் ப்ராப்ய ப்ரபவோ நாதிவர்திதும்

பிரம்மா, ஹரி, ருத்ரன் மற்றும் பிற தேவர்கள், அசுரர்கள், அவரால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட விதியை அடைந்து, தங்கள் ஆதியை மீற முடியாது.

பூதபவ்யபவிஷ்யாத்யைர்விபஜ்ய ஜரயந் ப்ரஜாஃ அதிப்ரபுரிதி ஸ்வைரம் வர்ததே ऽதிபயம்கரஃ

கடந்தது, நிகழ்காலம், வருங்காலம் என்று பிரித்து, உயிர்களை முதிர்ச்சி அடையச் செய்கிறார்; மிக வலிமைமிக்கவர், சுயமாக நடக்கிறார், மிக பயங்கரமானவர்.

க ஏஷ பகவாந் காலஃ கஸ்ய வா வஶவர்த்யயம் க ஏவாஸ்ய வஶே ந ஸ்யாத்கதயைதத்விசக்ஷண

இந்த பகவான் காலன் யார்? இவர் யாரை ஆள்கிறார்? இவரது கட்டுப்பாட்டில் இல்லாதவர் யார்? இதை எனக்கு சொல், ஞானியையே.

காலகாஷ்டாநிமேஷாதிகலாகலிதவிக்ரஹம் காலாத்மேதி ஸமாக்யாதம் தேஜோ மாஹேஶ்வரம் பரம்

காஷ்டா, நிமேஷம் போன்ற கால அளவுகளால் உருவம் கொண்டவர், காலன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; அவர் மகேஸ்வரனின் பரம ஒளி.

யதலம்க்யமஶேஷஸ்ய ஸ்தாவரஸ்ய சரஸ்ய ச நியோகரூபமீஶஸ்ய பலம் விஶ்வநியாமகம்

அசையாததும், அசையும் அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்தும், இறைவனின் எதிர்க்க முடியாத ஆணை வடிவமான சக்தி, உலகை நடத்தும் வலிமை.

தஸ்யாம்ஶாம்ஶமயீ முக்திஃ காலாத்மநி மஹாத்மநி ததோ நிஷ்க்ரம்ய ஸம்க்ராம்தா விஸ்ரு'ஷ்டாக்ரேரிவாயஸீ

அந்த பரமத்தின் ஒரு பகுதியிலிருந்து உருவான விடுதலை, காலம் எனும் மகா ஆன்மாவிலிருந்து வெளிப்படுகிறது; அது எவ்வாறு தீயிலிருந்து ஒரு சிறு நெருப்பு துளி பறக்கிறதோ அதுபோல்.

தஸ்மாத்காலவஶே விஶ்வம் ந ஸ விஶ்வவஶே ஸ்திதஃ ஶிவஸ்ய து வஶே காலோ ந காலஸ்ய வஶே ஶிவஃ

அதனால் இந்த உலகம் காலத்தின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது; உலகம் காலத்தை கட்டுப்படுத்த முடியாது. ஆனால் காலம் சிவபெருமானின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறது; சிவன் காலத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை.

யதோ ऽப்ரதிஹதம் ஶார்வம் தேஜஃ காலே ப்ரதிஷ்டிதம் மஹதீ தேந காலஸ்ய மர்யாதா ஹி துரத்யயா

சிவபெருமானின் தடையில்லா சக்தி காலத்தில் நிலைபெற்றுள்ளது; அதனால் காலத்தின் எல்லையை கடக்க மிகவும் கடினம்.

காலம் ப்ரஜ்ஞாவிஶேஷேண கோ ऽதிவர்திதுமர்ஹதி காலேந து க்ரு'தம் கர்ம ந கஶ்சிததிவர்ததே

யாராலும் எந்த அறிவால் காலத்தை மீற முடியுமா? காலம் செய்த காரியங்களை யாராலும் கடக்க முடியாது.

ஏகச்சத்ராம் மஹீம் க்ரு'த்ஸ்நாம் யே பராக்ரம்ய ஶாஸதி தே ऽபி நைவாதிவர்தம்தே காலவேலாமிவாப்தயஃ

ஒரே குடையின் கீழ் முழு பூமியையும் வென்று ஆளும் அரசர்களும், காலத்தின் எல்லையை கடக்க முடியாது; கடல்கள் தங்கள் கரையை தாண்டுவதில்லை போல.

யே நிக்ரு'ஹ்யேம்த்ரியக்ராமம் ஜயம்தி ஸகலம் ஜகத் ந ஜயம்த்யபி தே காலம் காலோ ஜயதி தாநபி

இந்திரியங்களை அடக்கி, உலகையே வெல்வோர்களும் காலத்தை வெல்ல முடியாது; காலம் அவர்களையே வெல்லும்.

ஆயுர்வேதவிதோ வைத்யாஸ்த்வநுஷ்டிதரஸாயநாஃ ந ம்ரு'த்யுமதிவர்தம்தே காலோ ஹி துரதிக்ரமஃ

ஆயுள் அறிவும், மருந்தும், உயிர் நீட்டும் முறைகளும் தெரிந்த வைத்தியர்களும், மரணத்தை தடுக்க முடியாது; காலத்தை யாராலும் கடக்க முடியாது.

ஶ்ரியா ரூபேண ஶீலேந பலேந ச குலேந ச அந்யச்சிம்தயதே ஜம்துஃ காலோ ऽந்யத்குருதே பலாத்

ஒரு உயிர் செல்வம், அழகு, நல்லொழுக்கம், வலிமை, உயர்ந்த குலம் என்று எண்ணினாலும், காலம் தன் சக்தியால் வேறு ஒன்றை நிகழ்த்தும்.