அஷ்டாபிஶ்ச த்ரிபிஶ்சைவம் த்வாப்யாம் சைகேந வா புநஃ காலேநாத்மகுணைஶ்சாபி க்ரு'த்ஸ்நமேவ ஜகத் ஸ்வயம்
எட்டு, மூன்று, இரண்டு, அல்லது ஒன்றால், மீண்டும் காலத்தாலும், ஆத்மாவின் குணங்களாலும், இந்த உலகம் முழுவதும் அவனாலே தோன்றுகிறது.
குணைராரப்ய கர்மாணி ஸ்வபாவாதீநி யோஜயேத் தேஷாமபாவே நாஶஃ ஸ்யாத்க்ரு'தஸ்யாபி ச கர்மணஃ
குணங்களால் துவங்கி, செயல்கள் இயற்கை மற்றும் பிறவற்றுடன் இணைக்கப்படுகின்றன; அவை இல்லையெனில், செய்த செயல்களும் அழிந்து விடும்.
கர்மக்ஷயே புநஶ்சாந்யத்ததோ யாதி ஸ தத்த்வதஃ ஸ ஏவாதிஸ்ஸ்வயம் யோகநிமித்தம் போக்த்ரு'போகயோஃ
செயல்கள் முடிந்ததும், மற்றொன்று தொடங்கும்; அவ்வாறு அவன் உண்மையின் படி செல்கிறான். அவனே ஆதியாகவும், அனுபவிக்கும் மற்றும் அனுபவிக்கப்படுவதற்கான காரணமாகவும் இருக்கிறான்.
பரஸ்த்ரிகாலாதகலஸ்ஸ ஏவ பரமேஶ்வரஃ ஸர்வவித் த்ரிகுணாதீஶோ ப்ரஹ்மஸாக்ஷாத்பராத்பரஃ
மூன்று காலங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவன், காலம் இல்லாதவன், பரம ஈச்வரன், எல்லாம் அறிந்தவன், மூன்று குணங்களுக்கும் அதிபதி, நேரடியாக பரம்பொருள், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவன்.
தம் விஶ்வரூபமபவம் பவமீட்யம் ப்ரஜாபதிம் தேவதேவம் ஜகத்பூஜ்யம் ஸ்வசித்தஸ்தமுபாஸ்மஹே
உலகம் முழுவதும் உருவாகி, அழியும் ஆதாரமாக, எல்லோராலும் போற்றப்படும், தேவாதி தேவனாக, உலகம் வணங்கும், நம் மனத்தில் உறையும் அந்தப் பிரபுவை நாம் வழிபடுகிறோம்.
காலாதிபிஃ பரோ யஸ்மாத்ப்ரபஞ்சஃ பரிவர்ததே தர்மாவஹம் பாபநுதம் போகேஶம் விஶ்வதாம ச
காலம் முதலியவற்றால் இந்த உலகம் மாறுவதால், புண்ணியத்தை தரும், பாவத்தை நீக்கும், அனுபவத்தின் ஆண்டவனை, உலகத்தின் ஆதாரமானவனை நாம் வழிபடுகிறோம்.
தமீஶ்வராணாம் பரமம் மஹேஶ்வரம் தம் தேவதாநாம் பரமம் ச தைவதம் பதிம் பதீநாம் பரமம் பரஸ்தாத்விதாம தேவம் புவநேஶ்வரேஶ்வரம்
ஈச்வரர்களில் உயர்ந்தவன், மகா ஈச்வரன், தேவதைகளில் முதன்மை, ஆண்டவர்களில் தலைவன், எல்லாவற்றுக்கும் மேலானவன், உலகத்தையும் அதன் ஆண்டவர்களையும் ஆளும் தேவனை நாம் அறிகிறோம்.
ந தஸ்ய வித்யேத கார்யம் காரணம் ச ந வித்யதே ந தத்ஸமோ ऽதிகஶ்சாபி க்வசிஜ்ஜகதி த்ரு'ஶ்யதே
அவனுக்கு செய்யவேண்டிய வேலை இல்லை, காரணமும் இல்லை; இந்த உலகில் அவனுக்கு சமமானவனோ, மேலானவனோ எங்கும் காணப்படுவதில்லை.
பராஸ்ய விவிதா ஶக்திஃ ஶ்ருதௌ ஸ்வாபாவிகீ ஶ்ருதா ஜ்ஞாநம் பலம் க்ரியா சைவ யாப்யோ விஶ்வமிதம் க்ரு'தம்
அவனுடைய உன்னத சக்திகள் பலவாக இருக்கின்றன; அவை இயற்கையாகவே உள்ளவை என்று வேதங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது. அறிவும், வலிமையும், செயலும் அவனிடமிருந்து வருகிறது; அவற்றால் இந்த உலகம் உருவானது.
தஸ்யாஸ்தி பதிஃ கஶ்சிந்நைவ லிம்கம் ந சேஶிதா காரணம் காரணாநாம் ச ஸ தேஷாமதிபாதிபஃ
அவனுக்கு எந்த ஆண்டவரும் இல்லை, அடையாளமும் இல்லை, மேலாளரும் இல்லை; அவனே காரணங்களுக்குக் காரணம், அவற்றின் ஆண்டவர்களின் ஆண்டவன்.
ந சாஸ்ய ஜநிதா கஶ்சிந்ந ச ஜந்ம குதஶ்சந ந ஜந்மஹேதவஸ்தத்வந்மலமாயாதிஸம்ஜ்ஞகாஃ
அவனுக்கு யாரும் படைத்தவரில்லை, எங்கும் பிறப்பும் இல்லை; பிறப்புக்குக் காரணமான மலம், மாயை போன்றவை அவனுக்கு இல்லை.
ஸ ஏகஸ்ஸர்வபூதேஷு கூடோ வ்யாப்தஶ்ச விஶ்வதஃ ஸர்வபூதாம்தராத்மா ச தர்மாத்யக்ஷஸ்ஸ கத்யதே
அவனே ஒருவன், எல்லா உயிர்களிலும் மறைந்திருப்பவன், அனைத்திலும் பரவியவன்; எல்லா உயிர்களுக்கும் உள்ளார்ந்த ஆத்மா, தர்மத்தின் காவலன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
ஸர்வபூதாதிவாஸஶ்ச ஸாக்ஷீ சேதா ச நிர்குணஃ ஏகோ வஶீ நிஷ்க்ரியாணாம் பஹூநாம் விவஶாத்மநாம்
அவனே எல்லா உயிர்களின் ஆதாரம், சாட்சி, அறிவு, குணமில்லாதவன்; செயல் இல்லாத பலருக்குள் ஒரே ஆண்டவன், பல கட்டுப்பட்ட ஆத்மாக்களில் ஒரே சுயாதீனன்.
நித்யாநாமப்யஸௌ நித்யஶ்சேதநாநாம் ச சேதநஃ ஏகோ பஹூநாம் சாகாமஃ காமாநீஶஃ ப்ரயச்சதி
நித்தியர்களில் நித்தியன், அறிவுள்ளவர்களில் அறிவுள்ளவன்; ஒருவன், ஆசை இல்லாதவன் ஆனாலும், பலருக்கு ஆசைகளை வழங்குகிறான்.
ஸாம்க்யயோகாதிகம்யம் யத்காரணம் ஜகதாம் பதிம் ஜ்ஞாத்வா தேவம் பஶுஃ பாஶைஸ்ஸர்வைரேவ விமுச்யதே
சாங்கியம் மற்றும் யோகம் மூலம் உலகுகளின் ஆண்டான காரணத்தை உணர்ந்து, அந்தத் தெய்வத்தை அறிந்தால், உயிர் எல்லா பாசங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறது.
விஶ்வக்ரு'த்விஶ்வவித்ஸ்வாத்மயோநிஜ்ஞஃ காலக்ரு'த்குணீ ப்ரதாநஃ க்ஷேத்ரஜ்ஞபதிர்குணேஶஃ பாஶமோசகஃ
அவர் உலகத்தை உருவாக்குபவர், உலகத்தை அறிந்தவர், தானாக பிறந்தவர், ஆதியை அறிந்தவர், காலத்தை உருவாக்குபவர், குணங்களுடன் இருப்பவர், முதன்மை, க்ஷேத்ரஜ்ஞனின் ஆண்டவர், குணங்களின் ஆண்டவர், பாசங்களை விடுவிப்பவர்.
ப்ரஹ்மாணம் விததே பூர்வம் வேதாம்ஶ்சோபாதிஶத்ஸ்வயம் யோ தேவஸ்தமஹம் புத்த்வா ஸ்வாத்மபுத்திப்ரஸாததஃ
முன்பு பிரம்மாவை உருவாக்கி, வேதங்களைத் தானே போதித்த அந்தத் தெய்வத்தை என் மனத்தின் தெளிவால் உணர்ந்தேன்.
முமுக்ஷுரஸ்மாத்ஸம்ஸாராத்ப்ரபத்யே ஶரணம் ஶிவம் நிஷ்பலம் நிஷ்க்ரியம் ஶாம்தம் நிரவத்யம் நிரம்ஜநம்
இந்தச் சுழற்சி வாழ்க்கையிலிருந்து விடுதலை விரும்பி, பலனற்ற, செயல் இல்லாத, அமைதியான, குற்றமற்ற, களங்கமற்ற சிவனை அடைவேன்.
அம்ரு'தஸ்ய பரம் ஸேதும் தக்தேம்தநமிவாநிலம் யதா சர்மவதாகாஶம் வேஷ்டயிஷ்யம்தி மாநவாஃ
அவர் அமரத்துவத்திற்கு உயர்ந்த பாலம்; எரிந்த மரக்கட்டைக்கு காற்று போல; மனிதர்கள் தோலைப் போல் ஆகாயத்தை மூட முயன்றால்,
ததா ஶிவமவிஜ்ஞாய துஃகஸ்யாம்தோ பவிஷ்யதி
அப்போது சிவனை அறியாமல் துன்பத்தின் முடிவு வரும்.
தபஃப்ரபாவாத்தேவஸ்ய ப்ரஸாதாச்ச மஹர்ஷயஃ அத்யாஶ்ரமோசிதஜ்ஞாநம் பவித்ரம் பாபநாஶநம்
தவத்தின் வலிமையாலும், தேவனின் அருளாலும், மகரிஷிகள் ஆசிரம எல்லைகளைத் தாண்டிய தூய, பாவங்களை அழிக்கும் ஞானத்தைப் பெற்றார்கள்.
வேதாம்தே பரமம் குஹ்யம் புராகல்பப்ரசோதிதம் ப்ரஹ்மணோ வதநால்லப்தம் மயேதம் பாக்யகௌரவாத்
வேதாந்தத்தின் உயர்ந்த ரகசியத்தை, பழங்காலத்தில் போதிக்கப்பட்டதை, பிரம்மாவின் வாயிலாக, என் அதிர்ஷ்டத்தின் பெருமையால் பெற்றேன்.
நாப்ரஶாம்தாய தாதவ்யமேதஜ்ஜ்ஞாநமநுத்தமம் ந புத்ராயாஶுவ்ரு'த்தாய நாஶிஷ்யாய ச ஸர்வதா
இந்த உயர்ந்த ஞானம் அமைதியற்றவர்க்கும், தவறான நடத்தை கொண்ட மகனுக்கும், எப்போதும் தகுதியற்ற சீடனுக்கும் வழங்கக் கூடாது.
யஸ்ய தேவே பராபக்திர்யதா தேவே ததா குரௌ தஸ்யைதே கதிதாஹ்யர்தாஃ ப்ரகாஶம்தே மஹாத்மநஃ
யாருக்கு தேவனிடம் உயர்ந்த பக்தி உள்ளதோ, அதுபோல் குருவிடமும் பக்தி உள்ளவனுக்கு, இந்த அர்த்தங்கள் வெளிப்படுகின்றன.
அதஶ்ச ஸம்க்ஷேபமிதம் ஶ்ரு'ணுத்வம் ஶிவஃ பரஸ்தாத்ப்ரக்ரு'தேஶ்ச பும்ஸஃ ஸ ஸர்ககாலே ச கரோதி ஸர்வம் ஸம்ஹாரகாலே புநராததாதி
ஆகவே, இந்தச் சுருக்கத்தை கேளுங்கள்: சிவன், இயற்கையையும் உயிரையும் தாண்டியவர்; படைப்பு நேரத்தில் அனைத்தையும் செய்கிறார், அழிவு நேரத்தில் அனைத்தையும் மீண்டும் எடுத்துக்கொள்கிறார்.
காலாதுத்பத்யதே ஸர்வம் காலதேவ விபத்யதே ந காலநிரபேக்ஷம் ஹி க்வசித்கிம்சந வித்யதே
காலத்திலிருந்து எல்லாம் தோன்றுகிறது, காலத்தால் எல்லாம் அழிகிறது; காலத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் எதுவும் எங்கும் இல்லை.
யதாஸ்யாம்தர்கதம் விஶ்வம் ஶஶ்வத்ஸம்ஸாரமண்டலம் ஸர்கஸம்ஹ்ரு'திமுத்ராப்யாம் சக்ரவத்பரிவர்ததே
அந்த இறைவனுக்குள் இந்த உலகம், என்றும் சுழலும் பிறவி வட்டம், படைப்பு மற்றும் அழிவின் சைகைகளால் சக்கரம்போல் சுழல்கிறது.
ப்ரஹ்மா ஹரிஶ்ச ருத்ரஶ்ச ததாந்யே ச ஸுராஸுராஃ யத்க்ரு'தாம் நியதிம் ப்ராப்ய ப்ரபவோ நாதிவர்திதும்
பிரம்மா, ஹரி, ருத்ரன் மற்றும் பிற தேவர்கள், அசுரர்கள், அவரால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட விதியை அடைந்து, தங்கள் ஆதியை மீற முடியாது.
பூதபவ்யபவிஷ்யாத்யைர்விபஜ்ய ஜரயந் ப்ரஜாஃ அதிப்ரபுரிதி ஸ்வைரம் வர்ததே ऽதிபயம்கரஃ
கடந்தது, நிகழ்காலம், வருங்காலம் என்று பிரித்து, உயிர்களை முதிர்ச்சி அடையச் செய்கிறார்; மிக வலிமைமிக்கவர், சுயமாக நடக்கிறார், மிக பயங்கரமானவர்.
க ஏஷ பகவாந் காலஃ கஸ்ய வா வஶவர்த்யயம் க ஏவாஸ்ய வஶே ந ஸ்யாத்கதயைதத்விசக்ஷண
இந்த பகவான் காலன் யார்? இவர் யாரை ஆள்கிறார்? இவரது கட்டுப்பாட்டில் இல்லாதவர் யார்? இதை எனக்கு சொல், ஞானியையே.