ஶிவபுராணம்

க்ஷரம் த்வவித்யா ஹ்யம்ரு'தம் வித்யேதி பரிகீயதே தே உபே ஈஶதே யஸ்து ஸோ ऽந்யஃ கலு மஹேஶ்வரஃ

அறியாமை அழிகிறது, அறிவு அமரமாகும் என்று கூறப்படுகிறது; அந்த இரண்டையும் ஆள்பவர் மகேசுவரன் என்பதை அறிக.

ஏகைகம் பஹுதா ஜாலம் விகுர்வந்நேகவச்ச யஃ ஸர்வாதிபத்யம் குருதே ஸ்ரு'ஷ்ட்வா ஸர்வாந் ப்ரதாபவாந்

ஒன்றை பலவாகவும், பலவற்றை ஒன்றாகவும் மாற்றி, எல்லாவற்றையும் உருவாக்கி, எல்லாவற்றிலும் அதிகாரம் செலுத்துபவர் அவரே.

திஶ ஊர்த்வமதஸ்திர்யக் பாஸயந் ப்ராஜதே ஸ்வயம் யோ நிஃஸ்வபாவாதப்யேகோ வரேண்யஸ்த்வதிதிஷ்டதி

அவர் தானாகவே பிரகாசித்து, மேலும் கீழும் எல்லா திசைகளிலும் ஒளியூட்டுகிறார்; தனக்கே உரிய இயல்பில்லாவிட்டாலும், அவர் சிறந்தவராக நிலைத்திருக்கிறார்.

ஸ்வபாவவாசகாந் ஸர்வாந் வாச்யாம்ஶ்ச பரிணாமயந் குணாம்ஶ்ச போக்யபோக்த்ரு'த்வே தத்விஶ்வமதிதிஷ்டதி

அனைத்து இயல்புகளையும், பெயர்களையும், குணங்களையும், அனுபவிக்கும் பொருளையும் மாற்றி, அந்த இறைவன் உலகம் முழுவதும் நிறைந்து இருக்கிறார்.

தே வை குஹ்யோபணிஷதி கூடம் ப்ரஹ்ம பராத்பரம் ப்ரஹ்மயோநிம் ஜகத்பூர்வம் விதுர்தேவா மஹர்ஷயஃ

தேவர்கள் மற்றும் மகா முனிவர்கள், அந்த மறைந்திருக்கும் உபநிடதியில், பிரம்மாவின் மூலமும் உலகத்தின் ஆதியுமான பரம்பொருளை அறிகின்றனர்.

பாவக்ராஹ்யமநீஹாக்யம் பாவாபாவகரம் ஶிவம் கலாஸர்ககரம் தேவம் யே விதுஸ்தே ஜஹுஸ்தநும்

அனுபவத்தால் அறியப்படும், ஆசை இல்லாதவன் என்று அழைக்கப்படும், இருப்பும் இல்லாமையும் செய்யும், காலத்தின் எல்லா பகுதிகளையும் உருவாக்கும் சிவனை யார் உணர்கிறார்களோ, அவர்கள் தங்கள் உடலை விட்டு விடுகிறார்கள்.

ஸ்வபாவமேகே மந்யம்தே காலமேகே விமோஹிதாஃ தேவஸ்ய மஹிமா ஹ்யேஷ யேநேதம் ப்ராம்யதே ஜகத்

சிலர் இயற்கையே எல்லாம் என்று, சிலர் காலமே எல்லாம் என்று தவறாக நினைக்கிறார்கள். ஆனால், இந்த உலகம் சுழலும் காரணம் தேவனுடைய மகிமையே என்பது உண்மை.

யேநேதமாவ்ரு'தம் நித்யம் காலகாலாத்மநா யதஃ தேநேரிதமிதம் கர்ம பூதைஃ ஸஹ விவர்ததே

இவ்வுலகம் எப்போதும் அவனால் மூடப்பட்டுள்ளது; அவன் காலத்திற்கும் அதற்கும் அப்பாற்பட்டவன்; அவனாலே இந்தச் செயல் நடக்கிறது; அவன் பஞ்சபூதங்களோடு சேர்ந்து அனைத்தையும் மாற்றுகிறான்.

தத்கர்ம பூயஶஃ க்ரு'த்வா விநிவ்ரு'த்ய ச பூயஶஃ தத்த்வஸ்ய ஸஹ தத்த்வேந யோகம் சாபி ஸமேத்ய வை

அந்தச் செயல்களை மீண்டும் மீண்டும் செய்து, மீண்டும் விட்டு, உண்மையான tattvam உடன், அதன் சாரத்துடன் யோகம் மூலம் ஒன்றாகிறான்.

அஷ்டாபிஶ்ச த்ரிபிஶ்சைவம் த்வாப்யாம் சைகேந வா புநஃ காலேநாத்மகுணைஶ்சாபி க்ரு'த்ஸ்நமேவ ஜகத் ஸ்வயம்

எட்டு, மூன்று, இரண்டு, அல்லது ஒன்றால், மீண்டும் காலத்தாலும், ஆத்மாவின் குணங்களாலும், இந்த உலகம் முழுவதும் அவனாலே தோன்றுகிறது.

குணைராரப்ய கர்மாணி ஸ்வபாவாதீநி யோஜயேத் தேஷாமபாவே நாஶஃ ஸ்யாத்க்ரு'தஸ்யாபி ச கர்மணஃ

குணங்களால் துவங்கி, செயல்கள் இயற்கை மற்றும் பிறவற்றுடன் இணைக்கப்படுகின்றன; அவை இல்லையெனில், செய்த செயல்களும் அழிந்து விடும்.

கர்மக்ஷயே புநஶ்சாந்யத்ததோ யாதி ஸ தத்த்வதஃ ஸ ஏவாதிஸ்ஸ்வயம் யோகநிமித்தம் போக்த்ரு'போகயோஃ

செயல்கள் முடிந்ததும், மற்றொன்று தொடங்கும்; அவ்வாறு அவன் உண்மையின் படி செல்கிறான். அவனே ஆதியாகவும், அனுபவிக்கும் மற்றும் அனுபவிக்கப்படுவதற்கான காரணமாகவும் இருக்கிறான்.

பரஸ்த்ரிகாலாதகலஸ்ஸ ஏவ பரமேஶ்வரஃ ஸர்வவித் த்ரிகுணாதீஶோ ப்ரஹ்மஸாக்ஷாத்பராத்பரஃ

மூன்று காலங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவன், காலம் இல்லாதவன், பரம ஈச்வரன், எல்லாம் அறிந்தவன், மூன்று குணங்களுக்கும் அதிபதி, நேரடியாக பரம்பொருள், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவன்.

தம் விஶ்வரூபமபவம் பவமீட்யம் ப்ரஜாபதிம் தேவதேவம் ஜகத்பூஜ்யம் ஸ்வசித்தஸ்தமுபாஸ்மஹே

உலகம் முழுவதும் உருவாகி, அழியும் ஆதாரமாக, எல்லோராலும் போற்றப்படும், தேவாதி தேவனாக, உலகம் வணங்கும், நம் மனத்தில் உறையும் அந்தப் பிரபுவை நாம் வழிபடுகிறோம்.

காலாதிபிஃ பரோ யஸ்மாத்ப்ரபஞ்சஃ பரிவர்ததே தர்மாவஹம் பாபநுதம் போகேஶம் விஶ்வதாம ச

காலம் முதலியவற்றால் இந்த உலகம் மாறுவதால், புண்ணியத்தை தரும், பாவத்தை நீக்கும், அனுபவத்தின் ஆண்டவனை, உலகத்தின் ஆதாரமானவனை நாம் வழிபடுகிறோம்.

தமீஶ்வராணாம் பரமம் மஹேஶ்வரம் தம் தேவதாநாம் பரமம் ச தைவதம் பதிம் பதீநாம் பரமம் பரஸ்தாத்விதாம தேவம் புவநேஶ்வரேஶ்வரம்

ஈச்வரர்களில் உயர்ந்தவன், மகா ஈச்வரன், தேவதைகளில் முதன்மை, ஆண்டவர்களில் தலைவன், எல்லாவற்றுக்கும் மேலானவன், உலகத்தையும் அதன் ஆண்டவர்களையும் ஆளும் தேவனை நாம் அறிகிறோம்.

ந தஸ்ய வித்யேத கார்யம் காரணம் ச ந வித்யதே ந தத்ஸமோ ऽதிகஶ்சாபி க்வசிஜ்ஜகதி த்ரு'ஶ்யதே

அவனுக்கு செய்யவேண்டிய வேலை இல்லை, காரணமும் இல்லை; இந்த உலகில் அவனுக்கு சமமானவனோ, மேலானவனோ எங்கும் காணப்படுவதில்லை.

பராஸ்ய விவிதா ஶக்திஃ ஶ்ருதௌ ஸ்வாபாவிகீ ஶ்ருதா ஜ்ஞாநம் பலம் க்ரியா சைவ யாப்யோ விஶ்வமிதம் க்ரு'தம்

அவனுடைய உன்னத சக்திகள் பலவாக இருக்கின்றன; அவை இயற்கையாகவே உள்ளவை என்று வேதங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது. அறிவும், வலிமையும், செயலும் அவனிடமிருந்து வருகிறது; அவற்றால் இந்த உலகம் உருவானது.

தஸ்யாஸ்தி பதிஃ கஶ்சிந்நைவ லிம்கம் ந சேஶிதா காரணம் காரணாநாம் ச ஸ தேஷாமதிபாதிபஃ

அவனுக்கு எந்த ஆண்டவரும் இல்லை, அடையாளமும் இல்லை, மேலாளரும் இல்லை; அவனே காரணங்களுக்குக் காரணம், அவற்றின் ஆண்டவர்களின் ஆண்டவன்.

ந சாஸ்ய ஜநிதா கஶ்சிந்ந ச ஜந்ம குதஶ்சந ந ஜந்மஹேதவஸ்தத்வந்மலமாயாதிஸம்ஜ்ஞகாஃ

அவனுக்கு யாரும் படைத்தவரில்லை, எங்கும் பிறப்பும் இல்லை; பிறப்புக்குக் காரணமான மலம், மாயை போன்றவை அவனுக்கு இல்லை.

ஸ ஏகஸ்ஸர்வபூதேஷு கூடோ வ்யாப்தஶ்ச விஶ்வதஃ ஸர்வபூதாம்தராத்மா ச தர்மாத்யக்ஷஸ்ஸ கத்யதே

அவனே ஒருவன், எல்லா உயிர்களிலும் மறைந்திருப்பவன், அனைத்திலும் பரவியவன்; எல்லா உயிர்களுக்கும் உள்ளார்ந்த ஆத்மா, தர்மத்தின் காவலன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

ஸர்வபூதாதிவாஸஶ்ச ஸாக்ஷீ சேதா ச நிர்குணஃ ஏகோ வஶீ நிஷ்க்ரியாணாம் பஹூநாம் விவஶாத்மநாம்

அவனே எல்லா உயிர்களின் ஆதாரம், சாட்சி, அறிவு, குணமில்லாதவன்; செயல் இல்லாத பலருக்குள் ஒரே ஆண்டவன், பல கட்டுப்பட்ட ஆத்மாக்களில் ஒரே சுயாதீனன்.

நித்யாநாமப்யஸௌ நித்யஶ்சேதநாநாம் ச சேதநஃ ஏகோ பஹூநாம் சாகாமஃ காமாநீஶஃ ப்ரயச்சதி

நித்தியர்களில் நித்தியன், அறிவுள்ளவர்களில் அறிவுள்ளவன்; ஒருவன், ஆசை இல்லாதவன் ஆனாலும், பலருக்கு ஆசைகளை வழங்குகிறான்.

ஸாம்க்யயோகாதிகம்யம் யத்காரணம் ஜகதாம் பதிம் ஜ்ஞாத்வா தேவம் பஶுஃ பாஶைஸ்ஸர்வைரேவ விமுச்யதே

சாங்கியம் மற்றும் யோகம் மூலம் உலகுகளின் ஆண்டான காரணத்தை உணர்ந்து, அந்தத் தெய்வத்தை அறிந்தால், உயிர் எல்லா பாசங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறது.

விஶ்வக்ரு'த்விஶ்வவித்ஸ்வாத்மயோநிஜ்ஞஃ காலக்ரு'த்குணீ ப்ரதாநஃ க்ஷேத்ரஜ்ஞபதிர்குணேஶஃ பாஶமோசகஃ

அவர் உலகத்தை உருவாக்குபவர், உலகத்தை அறிந்தவர், தானாக பிறந்தவர், ஆதியை அறிந்தவர், காலத்தை உருவாக்குபவர், குணங்களுடன் இருப்பவர், முதன்மை, க்ஷேத்ரஜ்ஞனின் ஆண்டவர், குணங்களின் ஆண்டவர், பாசங்களை விடுவிப்பவர்.

ப்ரஹ்மாணம் விததே பூர்வம் வேதாம்ஶ்சோபாதிஶத்ஸ்வயம் யோ தேவஸ்தமஹம் புத்த்வா ஸ்வாத்மபுத்திப்ரஸாததஃ

முன்பு பிரம்மாவை உருவாக்கி, வேதங்களைத் தானே போதித்த அந்தத் தெய்வத்தை என் மனத்தின் தெளிவால் உணர்ந்தேன்.

முமுக்ஷுரஸ்மாத்ஸம்ஸாராத்ப்ரபத்யே ஶரணம் ஶிவம் நிஷ்பலம் நிஷ்க்ரியம் ஶாம்தம் நிரவத்யம் நிரம்ஜநம்

இந்தச் சுழற்சி வாழ்க்கையிலிருந்து விடுதலை விரும்பி, பலனற்ற, செயல் இல்லாத, அமைதியான, குற்றமற்ற, களங்கமற்ற சிவனை அடைவேன்.

அம்ரு'தஸ்ய பரம் ஸேதும் தக்தேம்தநமிவாநிலம் யதா சர்மவதாகாஶம் வேஷ்டயிஷ்யம்தி மாநவாஃ

அவர் அமரத்துவத்திற்கு உயர்ந்த பாலம்; எரிந்த மரக்கட்டைக்கு காற்று போல; மனிதர்கள் தோலைப் போல் ஆகாயத்தை மூட முயன்றால்,

ததா ஶிவமவிஜ்ஞாய துஃகஸ்யாம்தோ பவிஷ்யதி

அப்போது சிவனை அறியாமல் துன்பத்தின் முடிவு வரும்.