ஶிவபுராணம்

ய ஏகோ ஜாலவாநீஶ ஈஶாநீபிஸ்ஸ்வஶக்திபிஃ

அவரே ஒருவராக, தன் சக்திகளால், எல்லா இளவரசிகளோடு சேர்ந்து இந்த உலகத்தை வலைபோல் பின்னும் இறைவன்.

ஏக ஏவ ததா ருத்ரோ ந த்விதீயோ ऽஸ்தி கஶ்சந ஸம்ஸ்ரு'ஜ்ய விஶ்வபுவநம் கோப்தா தே ஸம்சுகோச யஃ

அப்போது ருத்ரன் ஒருவனே இருக்கிறான்; இரண்டாவது யாரும் இல்லை. அவன் இந்த உலகங்களை படைத்து, எல்லாவற்றையும் காத்து, மீண்டும் அவற்றைத் தன் உள்ளே இழுத்து விடுகிறான்.

விஶ்வதஶ்சக்ஷுரேவாயமுதாயம் விஶ்வதோமுகஃ ததைவ விஶ்வதோபாஹுவிஶ்வதஃ பாதஸம்யுதஃ

அவன் எல்லா இடங்களிலும் கண்கள், முகங்கள், கரங்கள், கால்கள் கொண்டவன் போல இருக்கிறான்; அவன் எங்கும் நிறைந்திருக்கிறான்.

த்யாவாபூமீ ச ஜநயந் தேவ ஏகோ மஹேஶ்வரஃ ஸ ஏவ ஸர்வதேவாநாம் ப்ரபவஶ்சோத்பவஸ்ததா

அந்த ஒரே பெரிய இறைவன் விண்ணையும் மண்ணையும் படைத்து, எல்லா தேவர்களுக்கும் ஆதியாகவும் மூலமாகவும் இருக்கிறான்.

ஹிரண்யகர்பம் தேவாநாம் ப்ரதமம் ஜநயேதயம் விஶ்வஸ்மாததிகோ ருத்ரோ மஹர்ஷிரிதி ஹி ஶ்ருதிஃ

அவன் தேவர்களில் முதன்மையான ஹிரண்யகர்பனை உருவாக்குகிறான்; ருத்ரன் எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவன் என்று வேதங்கள் கூறுகின்றன.

வேதாஹமேதம் புருஷம் மஹாம்தமம்ரு'தம் த்ருவம் ஆதித்யவர்ணம் தமஸஃ பரஸ்தாத்ஸம்ஸ்திதம் ப்ரபும்

நான் அந்த பரமபுருஷனை அறிவேன்; அவன் மிகப்பெரியவன், மரணமில்லாதவன், நிலையானவன், சூரியனின் நிறம் கொண்டவன், இருளைத் தாண்டி, எல்லாவற்றுக்கும் அதிபதியாக இருக்கிறான்.

அஸ்மாந்நாஸ்தி பரம் கிம்சிதபரம் பரமாத்மநஃ நாணீயோ ऽஸ்தி ந ச ஜ்யாயஸ்தேந பூர்ணமிதம் ஜகத்

இந்த பரமாத்மாவை விட மேலானதும், கீழானதும் எதுவும் இல்லை; அதைவிட சிறியதும், பெரியதும் இல்லை. அவனால் இந்த உலகம் முழுவதும் நிரம்பியுள்ளது.

ஸர்வாநநஶிரோக்ரீவஃ ஸர்வபூதகுஹாஶயஃ ஸர்வவ்யாபீ ச பகவாம்ஸ்தஸ்மாத்ஸர்வகதஶ்ஶிவஃ

அவன் எல்லா முகங்கள், தலைகள், கழுத்துகள் கொண்டவன்; எல்லா உயிர்களின் உள்ளகத்தில் உறைவான்; எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன்; ஆகையால் சிவன் எங்கும் இருக்கிறான்.

ஸர்வதஃ பாணிபாதோ ऽயம் ஸர்வதோ ऽக்ஷிஶிரோமுகஃ ஸர்வதஃ ஶ்ருதிமாம்ல்லோகே ஸர்வமாவ்ரு'த்ய திஷ்டதி

அவனுக்கு எல்லா இடங்களிலும் கை, கால், கண்கள், தலை, வாய், காதுகள் உள்ளன போல; அவன் எல்லாவற்றையும் சூழ்ந்து நிற்கிறான்.

ஸர்வேந்த்ரியகுணாபாஸஸ்ஸர்வேந்த்ரியவிவர்ஜிதஃ ஸர்வஸ்ய ப்ரபுரீஶாநஃ ஸர்வஸ்ய ஶரணம் ஸுஹ்ரு'த்

அவன் எல்லா அறிவுப்புலங்களின் பண்புகளாக தோன்றினாலும், அவற்றிலிருந்து வெறுத்தவன்; எல்லாவற்றையும் ஆளும் இறைவன்; எல்லோருக்கும் அடைக்கலம், நல்ல நண்பன்.

அசக்ஷுரபி யஃ பஶ்யத்யகர்ணோ ऽபி ஶ்ரு'ணோதி யஃ ஸர்வம் வேத்தி ந வேத்தாஸ்ய தமாஹுஃ புருஷம் பரம்

கண்கள் இல்லையென்றும் அவன் காண்கிறான்; காதுகள் இல்லையென்றும் அவன் கேட்கிறான்; எல்லாவற்றையும் அறிவான், ஆனால் யாரும் அவனை அறியமுடியாது; அவனை பரமபுருஷன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

அணோரணீயாந்மஹதோ மஹீயாநயமவ்யயஃ குஹாயாம் நிஹிதஶ்சாபி ஜம்தோரஸ்ய மஹேஶ்வரஃ

அவன் மிகச் சிறியதை விடச் சிறியவன், பெரியதை விடப் பெரியவன், அழியாதவன்; உயிரினத்தின் உள்ளத்தில், அந்த மஹேஸ்வரன் மறைந்திருக்கிறான்.

தமக்ரதும் க்ரதுப்ராயம் மஹிமாதிஶயாந்விதம் தாதுஃ ப்ரஸாதாதீஶாநம் வீதஶோகஃ ப்ரபஶ்யதி

யார் துக்கமின்றி, படைத்தவனின் அருளால், செயலற்றவனாக இருந்தும் எல்லாச் செயல்களின் ஆதியாய், மிகுந்த மகிமை உடைய இறைவனை காண்கிறாரோ, அவர் உண்மையில் அவனை அடைகிறார்.

வேதாஹமேநமஜரம் புராணம் ஸர்வகம் விபும் நிரோதம் ஜந்மநோ யஸ்ய வதம்தி ப்ரஹ்மவாதிநஃ

நான் இந்த வயதில்லாத, பழமையான, எங்கும் நிறைந்த, வல்லமையுள்ளவனை அறிவேன்; அவனுக்கு பிறப்பு இல்லை என்று பிரம்மத்தை அறிந்தோர் கூறுகின்றனர்.

ஏகோ ऽபி த்ரீநிமாம்ல்லோகாந் பஹுதா ஶக்தியோகதஃ

ஒருவனாக இருந்தும், தன் சக்திகளின் மூலம், அவன் இந்த மூன்று உலகங்களையும் பலவகையாக வெளிப்படுத்துகிறான்.

விஶ்வதாத்ரீத்யஜாக்யா ச ஶைவீ சித்ரா க்ரு'திஃ பரா தாமஜாம் லோஹிதாம் ஶுக்லாம் க்ரு'ஷ்ணாமேகாம் த்வஜஃ ப்ரஜாம்

அவள் உலகத்தைத் தாங்குபவளாகவும், பிறவியில்லாதவளாகவும் அழைக்கப்படுகிறாள்; அந்த சிவனுடைய அதிசயமான, உயர்ந்த படைப்புச் சக்தி; அவள் பிறவியில்லாதவள், சிவப்பும் வெண்மையும் கருப்பும் கொண்டவள்; ஒருவளாகவே எல்லாவற்றுக்கும் தாயாக இருக்கிறாள்.

ஜநித்ரீமநுஶேதே ऽந்யோஜுஷமாணஸ்ஸ்வரூபிணீம் தாமேவாஜாமஜோ ऽந்யஸ்து பக்தபோகா ஜஹாதி ச

பிறவியில்லாதவன் அந்த தாயுடன் சேர்ந்து, அவளுடைய சொந்த வடிவை அனுபவிக்கிறான்; மற்றொரு பிறவியில்லாதவன், பக்தர்களின் இன்பத்தை நாடி, அவளை விட்டு விலகி விடுகிறான்.

த்வௌ ஸுபர்ணௌ ச ஸயுஜௌ ஸமாநம் வ்ரு'க்ஷமாஸ்திதௌ ஏகோ ऽத்தி பிப்பலம் ஸ்வாது பரோ ऽநஶ்நந் ப்ரபஶ்யதி

இரு பறவைகள் ஒன்றாக இணைந்து, ஒரே மரத்தில் உட்கார்ந்துள்ளன; அவற்றில் ஒன்று இனிப்பான அத்திப்பழத்தை உண்டு, மற்றொன்று சாப்பிடாமல் அமைதியாகப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது.

வ்ரு'க்ஷேஸ்மிந் புருஷோ மக்நோ குஹ்யமாநஶ்ச ஶோசதி ஜுஷ்டமந்யம் யதா பஶ்யேதீஶம் பரமகாரணம்

அந்த மரத்தில் மனிதன் மூழ்கி மறைந்திருப்பதால் துக்கப்படுகிறான்; ஆனால் அவன் மற்றையவனை, அதாவது எல்லாம் காரணமான இறைவனைப் பார்த்தவுடன் ஆனந்தமடைந்து அமைதியடைகிறான்.

ததாஸ்ய மஹிமாநம் ச வீதஶோகஸ்ஸுகீ பவேத் சம்தாம்ஸி யஜ்ஞாஃ ரு'தவோ யத்பூதம் பவ்யமேவ ச

அப்போது அவன் இறைவனின் மகிமையை அறிந்து, துக்கம் நீங்கி மகிழ்ச்சியடைகிறான்; வேதங்கள், யாகங்கள், காலங்கள், கடந்ததும் வரவிருப்பதும் அனைத்தும் அவனே ஆகும்.

மாயீ விஶ்வம் ஸ்ரு'ஜத்யஸ்மிந்நிவிஷ்டோ மாயயா பரஃ மாயாம் து ப்ரக்ரு'திம் வித்யாந்மாயிநம் து மஹேஶ்வரம்

இறைவன் இந்த உலகில் உறைந்து, தன் மாயையால் இந்தப் பிரபஞ்சத்தை உருவாக்குகிறான்; மாயை என்பது இயற்கை, மாயையை நடத்துபவர் மகேசுவரன் என்பதை அறிந்து கொள்.

தஸ்யாஸ்த்வவயவைரேவ வ்யாப்தம் ஸர்வமிதம் ஜகத் ஸூக்ஷ்மாதிஸூக்ஷ்மமீஶாநம் கலலஸ்யாபி மத்யதஃ

அவரது உறுப்புகள் மூலமாக இந்த உலகம் முழுவதும் நிறைந்துள்ளது; மிக நுண்மையான இறைவன், கருவில் கூட இருக்கிறார்.

ஸ்ரஷ்டாரமபி விஶ்வஸ்ய வேஷ்டிதாரம் ச தஸ்ய து ஶிவமேவேஶ்வரம் ஜ்ஞாத்வா ஶாம்திமத்யம்தம்ரு'ச்சதி

இந்த உலகத்தை உருவாக்குபவரும், அனைத்தையும் சூழ்ந்திருப்பவரும் சிவன் என்பதை அறிந்தால், உயர்ந்த அமைதியை அடைவான்.

ஸ ஏவ காலோ கோப்தா ச விஶ்வஸ்யாதிபதிஃ ப்ரபுஃ தம் விஶ்வாதிபதிம் ஜ்ஞாத்வா ம்ரு'த்யுபாஶாத்ப்ரமுச்யதே

அவரே காலமாகவும், பாதுகாப்பாளராகவும், உலகின் தலைவராகவும் இருக்கிறார்; அந்த உலகின் ஆண்டவரை அறிந்தால், மரணத்தின் பாசத்திலிருந்து விடுபடுவான்.

க்ரு'தாத்பரம் மம்டமிவ ஸூக்ஷ்மம் ஜ்ஞாத்வா ஸ்திதம் ப்ரபும் ஸர்வபூதேஷு கூடம் ச ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே

நெய்யை விட நுண்மையான அந்த இறைவன் அனைத்து உயிர்களிலும் மறைந்திருப்பதை அறிந்தால், எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்.

ஏஷ ஏவ பரோ தேவோ விஶ்வகர்மா மஹேஶ்வரஃ ஹ்ரு'தயே ஸம்நிவிஷ்டம் தம் ஜ்ஞாத்வைவாம்ரு'தமஶ்நுதே

அவரே உயர்ந்த தேவன், உலகை உருவாக்குபவர், மகா இறைவன்; அவர் இதயத்தில் உறைந்திருக்கிறார் என்பதை அறிந்தால், அமரத்துவத்தை அடைவான்.

யதா ஸமஸ்தம் ந திவா ந ராத்ரிர்ந ஸதப்யஸத் கேவலஶ்ஶிவ ஏவைகோ யதஃ ப்ரஜ்ஞா புராதநீ

அனைத்தும் இரவும் பகலும் இல்லாதபோது, இருப்பதும் இல்லாதபோதும், ஒரே சிவனே இருக்கிறார்; அவரிலிருந்து பழமையான ஞானம் தோன்றுகிறது.

நைநமூர்த்வம் ந திர்யக்ச ந மத்யம் பர்யஜிக்ரஹத் ந தஸ்ய ப்ரதிமா சாஸ்தி யஸ்ய நாம மஹத்யஶஃ

யாராலும் அவர் மேலோ, கீழோ, நடுவோ எங்கும் பிடிக்க முடியாது; அவருக்கு ஒப்பானது எதுவும் இல்லை, அவருடைய பெயர் பெரும் புகழுடன் உள்ளது.

அஜாதமிமமேவைகே புத்தா ஜந்மநி பீரவஃ ருத்ரஸ்யாஸ்ய ப்ரபத்யம்தே ரக்ஷார்தம் தக்ஷிணம் ஸுகம்

சில அறிவுள்ள, அஞ்சாதவர்கள் அவரை பிறவியற்றவராக அறிகின்றனர்; பாதுகாப்பிற்காக அவர்கள் ருத்ரனின் வலது பக்கம் சென்று அடைகின்றனர்.