ஶிவபுராணம்

இத்யாதிஶ்ய வயம் ஸர்வே ப்ரேஷிதா பரமேஷ்டிநா அஸ்மிந்தேஶே மஹாபாக தவாகமநகாம்க்ஷிணஃ

இவ்வாறு பரம எஜமானனால் உத்தரவிடப்பட்டு, நாங்கள் அனைவரும் இந்த இடத்திற்கு அனுப்பப்பட்டோம்; உன்னுடைய வருகையை ஆவலுடன் எதிர்நோக்கினோம்.

தீர்கஸத்ரம் ஸமாஸீநா திவ்யவர்ஷஸஹஸ்ரகம் அதஸ்தவாகமாதந்யத்ப்ரார்த்யம் நோ நாஸ்தி கிம்சந

இங்கு ஆயிரம் தெய்வீக ஆண்டுகள் நீடிக்கும் இந்த யாகத்தில் அமர்ந்திருக்கிறோம்; உன் வருகை தவிர எங்களுக்கு வேறு எந்த ஆசையும் இல்லை.

இத்யாகர்ண்ய புராவ்ரு'த்தம்ரு'ஷீணாம் தீர்கஸத்ரிணாம் வாயுஃ ப்ரீதமநா பூத்வா தத்ராஸீந்முநிஸம்வ்ரு'தஃ

முனிவர்கள் செய்த இந்த பழைய நிகழ்வை வாயுவும் கேட்டார்; நீண்ட யாகம் செய்த முனிவர்களால் சூழப்பட்டு, மனதில் மகிழ்ச்சி கொண்டு அங்கே அமர்ந்தார்.

ததஸ்தைர்முநிபிஃ ப்ரு'ஷ்டஸ்தேஷாம் பாவவிவ்ரு'த்தயே ஸர்காதி ஶார்வமைஶ்வர்யம் ஸமாஸாத வதத்விபுஃ

பின்னர், அந்த முனிவர்கள் அறிவு வளர வேண்டும் என்று கேட்டபோது, வல்லமை பெற்ற அவர், சிருஷ்டி மற்றும் சிவனுடைய ஐஸ்வர்யத்தைப் பற்றி பேசத் தொடங்கினார்.

தத்ர பூர்வம் மஹாபாகா நைமிஷாரண்யவாஸிநஃ ப்ரணிபத்ய யதாந்யாயம் பப்ரச்சுஃ பவநம் ப்ரபும்

அங்கே முதலில், நைமிசாரண்யத்தில் வாழும் பாக்கியசாலிகள், முறையுடன் வணங்கி, வாயு தேவனை வினவினர்.

பவாந் கதமநுப்ராப்தோ ஜ்ஞாநமீஶ்வரகோசரம் கதம் ச ஶிவபாவஸ்தே ப்ரஹ்மணோ ऽவ்யக்தஜந்மநஃ

நீங்கள் எவ்வாறு இறைவனுக்குரிய அறிவை அடைந்தீர்கள்? பிரம்மாவின் மறைபட்ட பிறப்பிலிருந்து தோன்றிய சிவனுடைய இயல்பை எவ்வாறு பெற்றீர்கள்?

ஏகோநவிம்ஶதிஃ கல்போ விஜ்ஞேயஃ ஶ்வேதலோஹிதஃ தஸ்மிந்கல்பே சதுர்வக்த்ரஸ்ஸ்ரஷ்டுகாமோ ऽதபத்தபஃ

பத்தொன்பதாவது கல்பம் 'சேதலோஹித'ம் என்று அறியப்பட வேண்டும்; அந்த கல்பத்தில் நான்கு முகம் உடையவர், படைக்க விரும்பி, தவம் செய்தார்.

தபஸா தேந தீவ்ரேண துஷ்டஸ்தஸ்ய பிதா ஸ்வயம் திவ்யம் கௌமாரமாஸ்தாய ரூபம் ரூபவதாம் வரஃ

அவனது கடும் தவத்தால் மகிழ்ந்த அவனுடைய தந்தை, அழகில் சிறந்தவராகத் தெய்வீகமான இளமை வடிவத்தை எடுத்தார்.

ஶ்வேதோ நாம முநிர்பூத்வா திவ்யாம் வாசமுதீரயந் தர்ஶநம் ப்ரததௌ தஸ்மை தேவதேவோ மஹேஶ்வரஃ

சேவெத என்ற முனிவராக அவன் தெய்வீகமான வார்த்தைகளை உரைத்தார்; தேவர்களின் தலைவன் மகேசுவரன் அவனுக்கு தரிசனம் அளித்தார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பிதரம் ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மணோ ऽதிபதிம் பதிம் ப்ரணம்ய பரமஜ்ஞாநம் காயத்ர்யா ஸஹ லப்தவாந்

தந்தையான பிரம்மாவை, உலகின் ஆண்டவரை பார்த்து, அவன் காயத்ரியுடன் இணைந்து வணங்கி, உயர்ந்த ஞானத்தை பெற்றான்.

ததஸ்ஸ லப்தவிஜ்ஞாநோ விஶ்வகர்மா சதுர்முகஃ அஸ்ரு'ஜத்ஸர்வபூதாநி ஸ்தாவராணி சராணி ச

அப்போது நால்வடிவம் கொண்ட விஸ்வகர்மா, அந்த ஞானத்தை பெற்றபின், நிலையானவை மற்றும் அசையும் உயிர்கள் அனைத்தையும் படைத்தார்.

யதஶ்ஶ்ருத்வாம்ரு'தம் லப்தம் ப்ரஹ்மணா பரமேஶ்வராத் ததஸ்தத்வதநாதேவ மயா லப்தம் தபோபலாத்

பிரம்மா பரமசிவனிடமிருந்து அமுதமான ஞானத்தை பெற்றதைப் போல, நான் என் தவத்தின் பலத்தால் அவனது வாயிலிருந்து அதையே பெற்றேன்.

கிம் தஜ்ஜ்ஞாநம் த்வயா லப்தம் தத்யாத்தத்யம்தரம் ஶுபம் யத்ர க்ரு'த்வா பராம் நிஷ்டாம் புருஷஸ்ஸுகம்ரு'ச்சதி

நீ பெற்ற அந்த உண்மையான, நன்மை தரும் ஞானம் எது? அதனால் உயர்ந்த நிலையை அடைந்து மனிதன் எவ்வாறு ஆனந்தம் பெறுகிறான்?

பஶுபாஶபதிஜ்ஞாநம் யல்லப்தம் து மயா புரா தத்ர நிஷ்டா பரா கார்யா புருஷேண ஸுகார்திநா

நான் பழைய காலத்தில் பெற்ற ஆன்மா, பந்தம், இறைவன் குறித்த ஞானத்தின் மீது தான் மகிழ்ச்சி நாடும் மனிதன் உறுதியாக நிலைபெற வேண்டும்.

அஜ்ஞாநப்ரபவம் துஃகம் ஜ்ஞாநேநைவ நிவர்ததே ஜ்ஞாநம் வஸ்துபரிச்சேதோ வஸ்து ச த்விவிதம் ஸ்ம்ரு'தம்

அறிவில்லாமையால் தோன்றும் துயரம், அறிவால் மட்டுமே நீங்கும்; அறிவு என்பது பொருளை உணர்வது, அந்த பொருள் இருவகை எனக் கூறப்படுகிறது.

அஜடம் ச ஜடம் சைவ நியம்த்ரு' ச தயோரபி பஶுஃ பாஶஃ பதிஶ்சேதி கத்யதே தத்த்ரயம் க்ரமாத்

உணர்வு உள்ளதும், இல்லாததும், இரண்டையும் நடத்துபவரும் — இவை முறையே ஆன்மா, பந்தம், இறைவன் என அழைக்கப்படுகின்றன.

அக்ஷரம் ச க்ஷரம் சைவ க்ஷராக்ஷரபரம் ததா ததேதத்த்ரிதயம் பூம்நா கத்யதே தத்த்வவேதிபிஃ

அழியாதது, அழியும் ஒன்று, இரண்டிற்கும் அப்பாற்பட்டது — இம்மூன்றையும் உண்மை அறிந்தோர் முழுமையாக விவரிக்கின்றனர்.

அக்ஷரம் பஶுரித்யுக்தஃ க்ஷரம் பாஶ உதாஹ்ரு'தஃ க்ஷராக்ஷரபரம் யத்தத்பதிரித்யபிதீயதே

அழியாதது ஆன்மா என்று கூறப்படுகிறது; அழிகிறது பந்தம் எனப்படுகிறது; இரண்டிற்கும் அப்பாற்பட்டது இறைவன் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

கிம் ததக்ஷரமித்யுக்தம் கிம் ச க்ஷரமுதாஹ்ரு'தம் தயோஶ்ச பரமம் கிம் வா ததேதத் ப்ரூஹி மாருத

அழியாதது எது என்று சொல்கிறார்கள்? அழிகிறது எது? இரண்டிற்கும் மேல் உள்ளது எது? இதை எனக்கு கூறு, வாயுவே.

ப்ரக்ரு'திஃ க்ஷரமித்யுக்தம் புருஷோ ऽக்ஷர உச்யதே தாவிமௌ ப்ரேரயத்யந்யஸ்ஸ பரா பரமேஶ்வரஃ

பிரகிருதி என்பது அழிகிறது என்று கூறப்படுகிறது; ஆன்மா அழியாதது எனப்படுகிறது. இரண்டையும் இயக்குபவர் பரமசிவன், அவர் உயர்ந்தவன்.

கைஷா ப்ரக்ரு'திரித்யுக்தா க ஏஷ புருஷோ மதஃ அநயோஃ கேந ஸம்பந்தஃ கோயம் ப்ரேரக ஈஶ்வரஃ

பிரகிருதி என்றால் என்ன? ஆன்மா என்று யார் கருதப்படுகிறார்? இவை எவ்வாறு இணைக்கப்படுகின்றன? இயக்குபவர் யார்?

மாயா ப்ரக்ரு'திருத்திஷ்டா புருஷோ மாயயா வ்ரு'தஃ ஸம்பந்தோ மூலகர்மப்யாம் ஶிவஃ ப்ரேரக ஈஶ்வரஃ

மாயை பிரகிருதி என்று கூறப்படுகிறது; ஆன்மா மாயையால் மூடப்படுகிறது. அவற்றின் தொடர்பு ஆதிகர்மத்தால், சிவன் இயக்குபவர்.

கேயம் மாயா ஸமா க்யாதா கிம்ரூபோ மாயயா வ்ரு'தஃ மூலம் கீத்ரு'க் குதோ வாஸ்ய கிம் ஶிவத்வம் குதஶ்ஶிவஃ

மாயை என்றால் என்ன? அதன் இயல்பு எது? மாயையால் எவ்வாறு மூடப்படுகிறோம்? அதன் மூல காரணம் எது, அது எங்கிருந்து வருகிறது? சிவத்துவம் என்றால் என்ன, சிவன் எங்கிருந்து வந்தார்?

மாயா மாஹேஶ்வரீ ஶக்திஶ்சித்ரூபோ மாயயா வ்ரு'தஃ மலஶ்சிச்சாதகோ நைஜோ விஶுத்திஶ்ஶிவதா ஸ்வதஃ

மாயை என்பது மகேசுவரியின் சக்தி; மாயையால் மூடப்பட்டவர் அறிவு வடிவம் கொண்டவர். மலமாகிய பிறவி அறிவை மறைக்கும்; தூய்மை என்பது இயற்கையான சிவத்துவம்.

ஆவ்ரு'ணோதி கதம் மாயா வ்யாபிநம் கேந ஹேதுநா கிமர்தம் சாவ்ரு'திஃ பும்ஸஃ கேந வா விநிவர்ததே

மாயை எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவரை எவ்வாறு மூடுகிறது, எந்த காரணத்தால்? மனிதனுக்கு இந்த மூடல் எதற்காக, அது எவ்வாறு நீங்கும்?

ஆவ்ரு'திர்வ்யபிநோ ऽபி ஸ்யாத்வ்யாபி யஸ்மாத்கலாத்யபி ஹேதுஃ கர்மைவ போகார்தம் நிவர்தேத மலக்ஷயாத்

அனைத்திலும் பரவி இருந்தாலும், மறைவு உண்டு. ஏனெனில், அந்த பரவலானதற்கே கூட, கலா முதலானவற்றால் உண்டாகும் கர்மமே அனுபவத்திற்கு காரணமாகிறது; அந்தக் கர்மம், மலம் நீங்கும்போது முடிவடைகிறது.

கலாதி கத்யதே கிம் தத்கர்ம வா கிமுதாஹ்ரு'தம் தத்கிமாதி கிமந்தம் வா கிம் பலம் வா கிமாஶ்ரயம்

கலா முதலியவை என்றால் என்ன? கர்மம் எது, அது எப்படி விவரிக்கப்படுகிறது? அதன் ஆரம்பமும் முடிவும் என்ன? அதன் பலன் என்ன, அது எதன் மீது நம்பியுள்ளது?

கஸ்ய போகேந கிம் போக்யம் கிம் வா தத்போகஸாதநம் மலக்ஷயஸ்ய கோ ஹேதுஃ கீத்ரு'க் க்ஷீணமலஃ புமாந்

யார் அனுபவத்தில் எது அனுபவிக்கப்படுகிறது? அந்த அனுபவத்திற்கான சாதனம் எது? மலம் அழியும் காரணம் என்ன? மலம் அழிந்த மனிதர் எப்படி இருப்பார்?

கலா வித்யா ச ராகஶ்ச காலோ நியதிரேவ ச கலாதயஸ்ஸமாக்யாதா யோ போக்தா புருஷோ பவேத்

கலா, அறிவு, ஆசை, காலம், ஒழுங்கு — இவை கலா முதலிய ஐந்து என்று அழைக்கப்படுகின்றன; அனுபவிப்பவர் மனிதர் என்று கூறப்படுகிறார்.