ஶிவபுராணம்

ஏவம் ப்ரக்ஷீணபாபஸ்ய பஹுபிர்ஜந்மபிஃ க்ரமாத் ஸாம்பே ஸர்வேஶ்வரே பக்திர்ஜ்ஞாநபூர்வா ப்ரஜாயதே

இவ்வாறு, பாவம் பல பிறவிகளில் படிப்படியாக குறைந்தால், அப்பொழுது சம்பு என்ற எல்லாம் உடையவரிடம் பக்தி, அறிவை முன்னிட்டு பிறக்கிறது.

பாவாநுகுணமீஶஸ்ய ப்ரஸாதோ வ்யதிரிச்யதே ப்ரஸாதாத்கர்மஸம்த்யாகஃ பலதோ ந ஸ்வரூபதஃ

உயிரின் இயல்புக்கு ஏற்ப இறைவனின் அருள் கிடைக்கும்; அந்த அருளால் செயலை விட்டு விடுதல் வருகிறது—அது செயல் இல்லாமல் அல்ல, அதன் பலனில் மட்டும்.

தஸ்மாத்கர்மபலத்யாகாச்சிவதர்மாந்வயஃ ஶுபஃ ஸ ச குர்வநபேக்ஷஶ்ச ததபேக்ஷ இதி த்விதா

அதனால், செயல் பலனை விட்டு விடுவதிலிருந்து சிவதர்மத்தின் நல்ல வழி பிறக்கிறது; அது இரண்டு வகை—ஆசானை சாராமல், அல்லது ஆசானை சார்ந்து.

தத்ராநபேக்ஷாத்ஸாபேக்ஷோ முக்யஃ ஶதகுணாதிகஃ ஶிவதர்மாந்வயஸ்யாஸ்ய ஶிவஜ்ஞாநஸமந்வயஃ

அங்கே, எண்ணமுடன் செய்பவர் எண்ணமில்லாமல் செய்பவரை விட நூறு மடங்கு சிறந்தவர்; ஏனெனில் சிவனின் தர்ம வழியில் சிவஞானம் ஒன்றாக இணைவதே மிக முக்கியம்.

ஜ்ஞநாந்வயவஶாத்பும்ஸஃ ஸம்ஸாரே தோஷதர்ஶநம் ததோ விஷயவைராக்யம் வைராக்யாத்பாவஸாதநம்

ஞானத்தின் காரணமாக மனிதன் உலக வாழ்க்கையின் குறைகளை காண்கிறான்; அதனால் பொருள்களில் விருப்பம் குறைகிறது, அந்த விருப்பம் குறைவால் உள்ளத்தின் நிலை வளர்கிறது.

பாவஸித்த்யுபபந்நஸ்ய த்யாநே நிஷ்டா ந கர்மணி ஜ்ஞாநத்யாநாபியுக்தஸ்ய பும்ஸோ யோகஃ ப்ரவர்ததே

உள்ளத்தின் நிலை பெற்றவருக்கு செயல்களில் அல்ல, தியானத்தில்தான் நிலை இருக்கும்; ஞானமும் தியானமும் மேற்கொள்பவருக்கு யோகம் தானாக ஏற்படுகிறது.

யோகேந து பரா பக்திஃ ப்ரஸாதஸ்ததநம்தரம் ப்ரஸாதாந்முச்யதே ஜம்துர்முக்தஃ ஶிவஸமோ பவேத்

யோகத்தின் மூலம் உயர்ந்த பக்தி பிறக்கிறது, அதன்பின் அருள் கிடைக்கிறது; அருளால் உயிர் விடுபட்டு, சிவனுக்கு சமமாகிறான்.

அநுக்ரஹப்ரகாரஸ்ய க்ரமோ ऽயமவிவக்ஷிதஃ யாத்ரு'ஶீ யோக்யதா பும்ஸஸ்தஸ்ய தாத்ரு'கநுக்ரஹஃ

அருளின் வரிசை நிர்ணயிக்கப்பட்டது அல்ல; மனிதனுக்கு எவ்வளவு தகுதி இருக்கிறதோ, அவ்வளவு அருள் கிடைக்கும்.

கர்பஸ்தோ முச்யதே கஶ்சிஜ்ஜாயமாநஸ்ததாபரஃ பாலோ வா தருணோ வாத வ்ரு'த்தோ வா முச்யதே பரஃ

சிலர் கருவிலேயே விடுதலை பெறுகிறார்கள், மற்றவர்கள் பிறப்பில் விடுதலை பெறுகிறார்கள்; வேறு ஒருவர் குழந்தையாகவோ, இளமையில் அல்லது முதியவராகவோ விடுதலை பெறுகிறான்.

திர்யக்யோநிகதஃ கஶ்சிந்முச்யதே நாரகோ ऽபரஃ அபரஸ்து பதம் ப்ராப்தோ முச்யதே ஸ்வபதக்ஷயே

சிலர் மிருகப் பிறவியிலிருந்து விடுபடுகிறார்கள், மற்றவர் நரகத்திலிருந்து விடுபடுகிறார்; இன்னொருவர் ஒரு நிலையை அடைந்து, அது முடிந்தபின் விடுபடுகிறார்.

கஶ்சித்க்ஷீணபதோ பூத்வா புநராவர்த்ய முச்யதே கஶ்சிதத்வகதஸ்தஸ்மிந் ஸ்தித்வாஸ்தித்வா விமுச்யதே

சிலர் தங்களுக்கான நிலை முடிந்தபின் மீண்டும் பிறந்து விடுதலை பெறுகிறார்கள்; மற்றவர் ஒரு பாதையை அடைந்து, அங்கே சிறிது காலம் தங்கி விடுதலை பெறுகிறார்.

தஸ்மாந்நைகப்ரகாரேண நராணாம் முக்திரிஷ்யதே ஜ்ஞாநபாவாநுரூபேண ப்ரஸாதேநைவ நிர்வ்ரு'திஃ

ஆகவே, மனிதர்களுக்கு விடுதலை ஒரே வகையில் வராது; ஞானமும் உள்ளத்தின் நிலையும் பொருந்தும் அருளால் தான் நிறைவு கிடைக்கும்.

தஸ்மாதஸ்ய ப்ரஸாதார்தம் வாங்மநோதோஷவர்ஜிதாஃ த்யாயம்தஶ்ஶிவமேவைகம் ஸதாரதநயாக்நயஃ

அந்த அருளுக்காக, எப்போதும் வாயால், மனதால், உடலால் குறைகள் இல்லாமல், மனைவி, பிள்ளைகள், வேள்விக் குண்டங்களுடன் சிவனை மட்டும் தியானிக்க வேண்டும்.

தந்நிஷ்டாஸ்தத்பராஸ்ஸர்வே தத்யுக்தாஸ்ததுபாஶ்ரயாஃ ஸர்வக்ரியாஃ ப்ரகுர்வாணாஸ்தமேவ மநஸாகதாஃ

அவர்கள் எல்லோரும் சிவனில் நிலைபெற்று, அவரை மட்டுமே நோக்கி, அவரோடு இணைந்து, அவரை அடைக்கலமாக கொண்டு, எல்லா செயல்களையும் மனதில் சிவனை வைத்தே செய்கிறார்கள்.

தீர்கஸூத்ரஸமாரப்தம் திவ்யவர்ஷஸஹஸ்ரகம் ஸத்ராம்தே மம்த்ரயோகேந வாயுஸ்தத்ர கமிஷ்யதி

நீண்ட காலம் நடைபெறும், ஆயிரம் தெய்வ வருடங்கள் நீடிக்கும் வேள்வி முடிவில், மந்திரமும் யோகமும் கொண்டு உயிர் அங்கே விலகும்.

ஸ ஏவ பவதஃ ஶ்ரேயஃ ஸோபாயம் கதயிஷ்யதி ததோ வாராணஸீ புண்யா புரீ பரமஶோபநா

அவர் உங்களுக்கான உயர்ந்த நன்மையை எவ்வாறு பெறுவது என்று சொல்வார்; அதன் பிறகு, புனிதமான, மிக அழகான வாராணசி நகரை அடைய வேண்டும்.

கம்தவ்யா யத்ர விஶ்வேஶோ தேவ்யா ஸஹ பிநாகத்ரு'க் ஸதா விஹரதி ஶ்ரீமாந் பக்தாநுக்ரஹகாரணாத்

அங்கே, எல்லாம் உடையவன், பினாகம் என்ற வில்லைக் கொண்டவன், தேவியுடன் எப்போதும் தங்கி, பக்தர்களுக்கு அருள் செய்வதற்காக இருக்கிறான்.

தத்ராஶ்சர்யம் மஹத்த்ரு'ஷ்ட்வா மத்ஸமீபம் கமிஷ்யத ததோ வஃ கதயிஷ்யாமி மோக்ஷோபாய த்விஜோத்தமாஃ

அங்கே அந்த பெரிய அதிசயத்தை பார்த்து, நீங்கள் என்னிடம் வருவீர்கள்; அப்போது, உங்களுக்குத் தப்பும் வழியை நான் கூறுவேன், உத்தம பிராமணர்களே.

யேநைகஜந்மநா முக்திர்யுஷ்மத்கரதலே ஸ்திதா அநேகஜந்மஸம்ஸாரபம்தநிர்மோக்ஷகாரிணீ

அதனால், ஒரே பிறப்பில் விடுதலை உங்களது கையிலிருக்கும்; பல பிறவிகளின் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை தரும் வழி அது.

ஏதந்மநோமயம் சக்ரம் மயா ஸ்ரு'ஷ்டம் விஸ்ரு'ஜ்யதே யத்ராஸ்ய ஶீர்யதே நேமிஃ ஸ தேஶஸ்தபஸஶ்ஶுபஃ

இந்த மன wheel-ஐ நான் உருவாக்கி விடுகிறேன்; அதன் சுற்று எங்கு முறிகிறதோ, அந்த இடம் தவம் செய்ய சிறந்தது.

இத்யுக்த்வா ஸூர்யஸம்காஶம் சக்ரம் த்ரு'ஷ்ட்வா மநோமயம் ப்ரணிபத்ய மஹாதேவம் விஸஸர்ஜ பிதாமஹஃ

இவ்வாறு கூறி, சூரியனைப் போல ஒளிரும் மன wheel-ஐ பார்த்து, பிதாமகன் மகாதேவனை வணங்கி அதை விடுவித்தான்.

தே ऽபி ஹ்ரு'ஷ்டதரா விப்ராஃ ப்ரணம்ய ஜகதாம் ப்ரபும் ப்ரயயுஸ்தஸ்ய சக்ரஸ்ய யத்ர நேமிரஶீர்யத

மிகவும் மகிழ்ந்த அந்த முனிவர்கள், உலகங்களின் ஆண்டவருக்கு வணங்கி, அவன் சக்கரத்தின் விளிம்பு விழுந்த இடத்திற்குச் சென்றார்கள்.

சக்ரம் ததபி ஸம்க்ஷிப்தம் ஶ்லக்ஷ்ணம் சாருஶிலாதலே விமலஸ்வாதுபாநீயே நிஜபாத வநே க்வசித்

அந்த சக்கரம், அழகான கல்லின் மேல் மென்மையாகவும், சிறிது இடத்தில் தூய இனிப்பான நீர் அருகிலும், ஒரு காட்டில் விழுந்து கிடந்தது.

தத்வநம் தேந விக்யாதம் நைமிஷம் முநிபூஜிதம் அநேகயக்ஷகம்தர்வவித்யாதரஸமாகுலம்

அந்த காடு, நைமிசம் என்று புகழ்பெற்று, முனிவர்களால் மதிக்கப்பட்டு, எண்ணற்ற யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், வித்யாதரர்கள் நிறைந்த இடமாகியது.

அஷ்டாதஶ ஸமுத்ரஸ்ய த்வீபாநஶ்நந்புரூரவாஃ விலாஸவஶமுர்வஶ்யா யாதோ தைவேந சோதிதஃ

புரூரவாஸ், உர்வசியின் அழகால் கவரப்பட்டு, விதியின் தூண்டுதலால், பதினெட்டு கடல்களின் தீவுகளைச் சுற்றி வந்தான்.

அக்ரமேண ஹரந்மோஹாத்யஜ்ஞவாடம் ஹிரண்மயம் முநிபிர்யத்ர ஸம்க்ருத்தைஃ குஶவஜ்ரைர்நிபாதிதஃ

அங்கு, அவன் மயக்கத்தில் தவறாக பொன்னால் ஆன யாகவேதியை எடுத்தான்; அதைக் கோபமடைந்த முனிவர்கள் தரையில் குசம் புல்லால் இடித்தார்கள்.

விஶ்வம் ஸிஸ்ரு'க்ஷமாணா வை யத்ர விஶ்வஸ்ரு'ஜஃ புரா ஸத்ரமாரேபிரே திவ்யம் ப்ரஹ்மஜ்ஞா கார்ஹபத்யகாஃ

அங்கே, பழங்காலத்தில் உலகை உருவாக்க விரும்பிய படைப்பாளிகள், பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள் வேள்வி நெருப்பை பராமரித்து, தெய்வீகமான ஒரு பெரிய யாகத்தைத் தொடங்கினார்கள்.

ரு'ஷிபிர்யத்ர வித்வத்பிஃ ஶப்தார்தந்யாயகோவிதைஃ ஶக்திப்ரஜ்ஞாக்ரியாயோகைர்விதிராஸீதநுஷ்டிதஃ

அங்கு, வார்த்தை அர்த்தம், ந்யாயம் ஆகியவற்றில் தேர்ந்த முனிவர்கள், தங்கள் ஞானமும், சக்தியும், ஒழுங்கான செயல்களும் கொண்டு அந்த யாகத்தை நடத்தினார்கள்.

யத்ர வேதவிதோ நித்யம் வேதவாதபஹிஷ்க்ரு'தாந் வாதஜல்பபலைர்க்நம்தி வசோபிரதிவாதிநஃ

அங்கே, வேதம் அறிந்தவர்கள் எப்போதும், வெறும் வாதத்திலும், வேதத்துக்கு புறம்பான சாஸ்திரங்களில் நம்பிக்கை வைக்கும் வாதிகளை, தங்கள் சொற்களாலும், விவாதத்தாலும் தோற்கடிக்கிறார்கள்.