ஶிவபுராணம்

வ்ரதாநி ஸர்வதாநாநி தபாம்ஸி நியமாஸ்ததா கதிதாநி புரா ஸத்பிர்பாவார்தம் நாத்ர ஸம்ஶயஃ

விரதங்கள், எல்லா தானங்கள், தவங்கள், கட்டுப்பாடுகள்—இவை அனைத்தும் பழைய ஞானிகளால் உள்ளார்ந்த பொருளுக்காக கூறப்பட்டவை; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஹரிஶ்சாஹம் ச ருத்ரஶ்ச ததாந்யே ச ஸுராஸுராஃ தபோபிருக்ரைரத்யாபி தஸ்ய தர்ஶநகாம்க்ஷிணஃ

ஹரி, நானும், ருத்ரனும், மற்ற தேவரும் அசுரரும் கூட, கடும் தவம் செய்து இப்போது கூட இவரை காண விரும்புகிறோம்.

அத்ரு'ஶ்யஃ பதிதைர்மூடைர்துர்ஜநைரபி குத்ஸிதைஃ பக்தைரந்தர்பஹிஶ்சாபி பூஜ்யஃ ஸம்பாஷ்ய ஏவ ச

கீழ்பட்டவர்களும், அறியாதவர்களும், தீயவர்களும், இழிவானவர்களும் இவரைக் காண முடியாது; ஆனால் பக்தர்கள் உள்ளிலும் வெளியிலும் இவரை வணங்கி, பேசலாம்.

ததிதம் த்ரிவிதம் ரூபம் ஸ்தூலம் ஸூக்ஷ்மம் ததஃ பரம் அஸ்மதாத்யமரைர்த்ரு'ஶ்யம் ஸ்தூலம் ஸூக்ஷ்மம் து யோகிபிஃ

இந்த மூன்று வகை உருவம்—பொதுவானது, நுண்ணியது, அதற்கு அப்பாற்பட்டது; நாங்களும் தேவர்களும் பொதுவான உருவத்தை காண்கிறோம்; நுண்ணிய உருவத்தை யோகிகள் காண்கிறார்கள்.

ததஃ பரம் து யந்நித்யம் ஜ்ஞாநமாநம்தமவ்யயம் தந்நிஷ்டைஸ்தத்பரைர்பக்தைர்த்ரு'ஶ்யம் தத்வ்ரதமாஶ்ரிதைஃ

அதற்கு அப்பாற்பட்டது என்றால், அது நிலையானது, அறிவும் ஆனந்தமும் அழிவில்லாததும்; அதில் நிலைபெற்ற பக்தர்களும், அந்த விரதத்தை ஏற்றவர்களும் அதைக் காண்கிறார்கள்.

பஹுநாத்ர கிமுக்தேந குஹ்யாத்குஹ்யதரம் பரம் ஶிவே பக்திர்ந ஸந்தேஹஸ்தயா யுக்தோ விமுச்யதே

இதைவிட அதிகம் சொல்ல வேண்டுமா? ரகசியங்களில் மிக உயர்ந்தது இதுதான்: சிவபக்தி இருந்தால், சந்தேகமில்லாமல் விடுதலை கிடைக்கும்.

ப்ரஸாதாதேவ ஸா பக்திஃ ப்ரஸாதோ பக்திஸம்பவஃ யதா சாம்குரதோ பீஜம் பீஜதோ வா யதாம்குரஃ

அந்த பக்தி அருளால் தான் உண்டாகிறது; அருள் பக்தியிலிருந்து பிறக்கிறது—விதைமுளையிலிருந்து முளை வரும் போலவும், முளையிலிருந்து விதை வரும் போலவும்.

ப்ரஸாதபூர்விகா ஏவ பஶோஸ்ஸர்வத்ர ஸித்தயஃ ஸ ஏவ ஸாதநைரந்தே ஸர்வைரபி ச ஸாத்யதே

எங்கும் உயிர்களுக்கு எல்லா Siddhigalும் அருளுக்கு பிறகே கிடைக்கும்; எல்லா முயற்சிகளாலும் இறுதியில் அது அருளால் தான் பெறப்படுகிறது.

ப்ரஸாதஸாதநம் தர்மஸ்ஸ ச வேதேந தர்ஶிதஃ ததப்யாஸவஶாத்ஸாம்யம் பூர்வயோஃ புண்யபாபயோஃ

அருளை பெறும் வழி தர்மம், அதை வேதம் காட்டுகிறது; அதை பழகுவதால் புண்ணியமும் பாவமும் சமநிலைக்கு வருகிறது.

ஸாம்யாத்ப்ரஸாதஸம்பர்கோ தர்மஸ்யாதிஶயஸ்ததஃ தர்மாதிஶயமாஸாத்ய பஶோஃ பாபபரிக்ஷயஃ

சமநிலையால் அருளுடன் தொடர்பு ஏற்படும்; அதனால் தர்மம் சிறப்படைகிறது; அந்த சிறப்பை அடைந்தால் உயிரின் பாவங்கள் அழிகின்றன.

ஏவம் ப்ரக்ஷீணபாபஸ்ய பஹுபிர்ஜந்மபிஃ க்ரமாத் ஸாம்பே ஸர்வேஶ்வரே பக்திர்ஜ்ஞாநபூர்வா ப்ரஜாயதே

இவ்வாறு, பாவம் பல பிறவிகளில் படிப்படியாக குறைந்தால், அப்பொழுது சம்பு என்ற எல்லாம் உடையவரிடம் பக்தி, அறிவை முன்னிட்டு பிறக்கிறது.

பாவாநுகுணமீஶஸ்ய ப்ரஸாதோ வ்யதிரிச்யதே ப்ரஸாதாத்கர்மஸம்த்யாகஃ பலதோ ந ஸ்வரூபதஃ

உயிரின் இயல்புக்கு ஏற்ப இறைவனின் அருள் கிடைக்கும்; அந்த அருளால் செயலை விட்டு விடுதல் வருகிறது—அது செயல் இல்லாமல் அல்ல, அதன் பலனில் மட்டும்.

தஸ்மாத்கர்மபலத்யாகாச்சிவதர்மாந்வயஃ ஶுபஃ ஸ ச குர்வநபேக்ஷஶ்ச ததபேக்ஷ இதி த்விதா

அதனால், செயல் பலனை விட்டு விடுவதிலிருந்து சிவதர்மத்தின் நல்ல வழி பிறக்கிறது; அது இரண்டு வகை—ஆசானை சாராமல், அல்லது ஆசானை சார்ந்து.

தத்ராநபேக்ஷாத்ஸாபேக்ஷோ முக்யஃ ஶதகுணாதிகஃ ஶிவதர்மாந்வயஸ்யாஸ்ய ஶிவஜ்ஞாநஸமந்வயஃ

அங்கே, எண்ணமுடன் செய்பவர் எண்ணமில்லாமல் செய்பவரை விட நூறு மடங்கு சிறந்தவர்; ஏனெனில் சிவனின் தர்ம வழியில் சிவஞானம் ஒன்றாக இணைவதே மிக முக்கியம்.

ஜ்ஞநாந்வயவஶாத்பும்ஸஃ ஸம்ஸாரே தோஷதர்ஶநம் ததோ விஷயவைராக்யம் வைராக்யாத்பாவஸாதநம்

ஞானத்தின் காரணமாக மனிதன் உலக வாழ்க்கையின் குறைகளை காண்கிறான்; அதனால் பொருள்களில் விருப்பம் குறைகிறது, அந்த விருப்பம் குறைவால் உள்ளத்தின் நிலை வளர்கிறது.

பாவஸித்த்யுபபந்நஸ்ய த்யாநே நிஷ்டா ந கர்மணி ஜ்ஞாநத்யாநாபியுக்தஸ்ய பும்ஸோ யோகஃ ப்ரவர்ததே

உள்ளத்தின் நிலை பெற்றவருக்கு செயல்களில் அல்ல, தியானத்தில்தான் நிலை இருக்கும்; ஞானமும் தியானமும் மேற்கொள்பவருக்கு யோகம் தானாக ஏற்படுகிறது.

யோகேந து பரா பக்திஃ ப்ரஸாதஸ்ததநம்தரம் ப்ரஸாதாந்முச்யதே ஜம்துர்முக்தஃ ஶிவஸமோ பவேத்

யோகத்தின் மூலம் உயர்ந்த பக்தி பிறக்கிறது, அதன்பின் அருள் கிடைக்கிறது; அருளால் உயிர் விடுபட்டு, சிவனுக்கு சமமாகிறான்.

அநுக்ரஹப்ரகாரஸ்ய க்ரமோ ऽயமவிவக்ஷிதஃ யாத்ரு'ஶீ யோக்யதா பும்ஸஸ்தஸ்ய தாத்ரு'கநுக்ரஹஃ

அருளின் வரிசை நிர்ணயிக்கப்பட்டது அல்ல; மனிதனுக்கு எவ்வளவு தகுதி இருக்கிறதோ, அவ்வளவு அருள் கிடைக்கும்.

கர்பஸ்தோ முச்யதே கஶ்சிஜ்ஜாயமாநஸ்ததாபரஃ பாலோ வா தருணோ வாத வ்ரு'த்தோ வா முச்யதே பரஃ

சிலர் கருவிலேயே விடுதலை பெறுகிறார்கள், மற்றவர்கள் பிறப்பில் விடுதலை பெறுகிறார்கள்; வேறு ஒருவர் குழந்தையாகவோ, இளமையில் அல்லது முதியவராகவோ விடுதலை பெறுகிறான்.

திர்யக்யோநிகதஃ கஶ்சிந்முச்யதே நாரகோ ऽபரஃ அபரஸ்து பதம் ப்ராப்தோ முச்யதே ஸ்வபதக்ஷயே

சிலர் மிருகப் பிறவியிலிருந்து விடுபடுகிறார்கள், மற்றவர் நரகத்திலிருந்து விடுபடுகிறார்; இன்னொருவர் ஒரு நிலையை அடைந்து, அது முடிந்தபின் விடுபடுகிறார்.

கஶ்சித்க்ஷீணபதோ பூத்வா புநராவர்த்ய முச்யதே கஶ்சிதத்வகதஸ்தஸ்மிந் ஸ்தித்வாஸ்தித்வா விமுச்யதே

சிலர் தங்களுக்கான நிலை முடிந்தபின் மீண்டும் பிறந்து விடுதலை பெறுகிறார்கள்; மற்றவர் ஒரு பாதையை அடைந்து, அங்கே சிறிது காலம் தங்கி விடுதலை பெறுகிறார்.

தஸ்மாந்நைகப்ரகாரேண நராணாம் முக்திரிஷ்யதே ஜ்ஞாநபாவாநுரூபேண ப்ரஸாதேநைவ நிர்வ்ரு'திஃ

ஆகவே, மனிதர்களுக்கு விடுதலை ஒரே வகையில் வராது; ஞானமும் உள்ளத்தின் நிலையும் பொருந்தும் அருளால் தான் நிறைவு கிடைக்கும்.

தஸ்மாதஸ்ய ப்ரஸாதார்தம் வாங்மநோதோஷவர்ஜிதாஃ த்யாயம்தஶ்ஶிவமேவைகம் ஸதாரதநயாக்நயஃ

அந்த அருளுக்காக, எப்போதும் வாயால், மனதால், உடலால் குறைகள் இல்லாமல், மனைவி, பிள்ளைகள், வேள்விக் குண்டங்களுடன் சிவனை மட்டும் தியானிக்க வேண்டும்.

தந்நிஷ்டாஸ்தத்பராஸ்ஸர்வே தத்யுக்தாஸ்ததுபாஶ்ரயாஃ ஸர்வக்ரியாஃ ப்ரகுர்வாணாஸ்தமேவ மநஸாகதாஃ

அவர்கள் எல்லோரும் சிவனில் நிலைபெற்று, அவரை மட்டுமே நோக்கி, அவரோடு இணைந்து, அவரை அடைக்கலமாக கொண்டு, எல்லா செயல்களையும் மனதில் சிவனை வைத்தே செய்கிறார்கள்.

தீர்கஸூத்ரஸமாரப்தம் திவ்யவர்ஷஸஹஸ்ரகம் ஸத்ராம்தே மம்த்ரயோகேந வாயுஸ்தத்ர கமிஷ்யதி

நீண்ட காலம் நடைபெறும், ஆயிரம் தெய்வ வருடங்கள் நீடிக்கும் வேள்வி முடிவில், மந்திரமும் யோகமும் கொண்டு உயிர் அங்கே விலகும்.

ஸ ஏவ பவதஃ ஶ்ரேயஃ ஸோபாயம் கதயிஷ்யதி ததோ வாராணஸீ புண்யா புரீ பரமஶோபநா

அவர் உங்களுக்கான உயர்ந்த நன்மையை எவ்வாறு பெறுவது என்று சொல்வார்; அதன் பிறகு, புனிதமான, மிக அழகான வாராணசி நகரை அடைய வேண்டும்.

கம்தவ்யா யத்ர விஶ்வேஶோ தேவ்யா ஸஹ பிநாகத்ரு'க் ஸதா விஹரதி ஶ்ரீமாந் பக்தாநுக்ரஹகாரணாத்

அங்கே, எல்லாம் உடையவன், பினாகம் என்ற வில்லைக் கொண்டவன், தேவியுடன் எப்போதும் தங்கி, பக்தர்களுக்கு அருள் செய்வதற்காக இருக்கிறான்.

தத்ராஶ்சர்யம் மஹத்த்ரு'ஷ்ட்வா மத்ஸமீபம் கமிஷ்யத ததோ வஃ கதயிஷ்யாமி மோக்ஷோபாய த்விஜோத்தமாஃ

அங்கே அந்த பெரிய அதிசயத்தை பார்த்து, நீங்கள் என்னிடம் வருவீர்கள்; அப்போது, உங்களுக்குத் தப்பும் வழியை நான் கூறுவேன், உத்தம பிராமணர்களே.

யேநைகஜந்மநா முக்திர்யுஷ்மத்கரதலே ஸ்திதா அநேகஜந்மஸம்ஸாரபம்தநிர்மோக்ஷகாரிணீ

அதனால், ஒரே பிறப்பில் விடுதலை உங்களது கையிலிருக்கும்; பல பிறவிகளின் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை தரும் வழி அது.