ஶிவபுராணம்

தமேவம்வாதிநம் தேவம் ப்ரஹ்மாணம் ப்ரஹ்மவித்தமாஃ வாக்பிர்விநயகர்பாபிஸ்ஸர்வே ப்ராம்ஜலயோ ऽப்ருவந்

அவ்வாறு பேசும் தேவன், பிரம்மனை, பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள் அனைவரும், கைகளை கூப்பி, பணிவுடன் சொன்னார்கள்.

பகவந்நம்தகாரேண மஹதா வயமாவ்ரு'தாஃ கிந்நா விவதமாநாஶ்ச ந பஶ்யாமோ ऽத்ர யத்பரம்

பகவானே, நாங்கள் பெரும் இருளால் சூழப்பட்டு, மனம் சோர்ந்து, வாதம் செய்து, இங்கு உயர்ந்ததை காண முடியவில்லை.

த்வம் ஹி ஸர்வஜகத்தாதா ஸர்வகாரணகாரணம் த்வயா ஹ்யவிதிதம் நாத நேஹ கிம்சந வித்யதே

நீங்கள் உலகங்களைத் தாங்கும், எல்லா காரணங்களின் காரணம்; உம்மால் அறியப்படாதது இங்கு எதுவும் இல்லை, நாதா.

கஃ புமாந் ஸர்வஸத்த்வேப்யஃ புராணஃ புருஷஃ பரஃ விஶுத்தஃ பரிபூர்ணஶ்ச ஶாஶ்வதஃ பரமேஶ்வரஃ

அனைத்து உயிர்களில், யார் அந்த பரம, பழமையான, தூய, முழுமையான, நித்திய, உயர்ந்த இறைவன்?

கேநைவ சித்ரக்ரு'த்யேந ப்ரதமம் ஸ்ரு'ஜ்யதே ஜகத் தத்த்வம் வத மஹாப்ராஜ்ஞ ஸ்வஸம்தேஹாபநுத்தயே

எந்த அதிசய செயலால் உலகம் முதலில் உருவாகிறது? எங்கள் சந்தேகங்களைத் தீர்க்க, உண்மையைச் சொல்லுங்கள், மகா ஞானி.

ஏவம் ப்ரு'ஷ்டஸ்ததா ப்ரஹ்மா விஸ்மயஸ்மேரவீக்ஷணஃ தேவாநாம் தாநவாநாம் ச முநீநாமபி ஸந்நிதௌ

இவ்வாறு கேள்வி கேட்கப்பட்ட பிரம்மன், வியப்பும் புன்னகையுடன், தேவர்கள், அசுரர்கள், முனிவர்கள் முன்னிலையில் பார்த்தார்.

உத்தாய ஸுசிரம் த்யாத்வா ருத்ர இத்யுத்தரந் கிரிம் ஆநம்தக்லிந்நஸர்வாம்கஃ க்ரு'தாம்ஜலிரபாஷத

நீண்ட நேரம் தியானம் செய்து எழுந்து, 'ருத்ரா' என்று உச்சரித்து, ஆனந்தத்தில் உடல் முழுவதும் நனைந்து, கைகளை கூப்பி பேசினார்.

யதோ வாசோ நிவர்தம்தே அப்ராப்ய மநஸா ஸஹ ஆநம்தம் யஸ்ய வை வித்வாந்ந பிபேதி குதஶ்சந

யாரை வார்த்தைகளும் மனமும் எட்ட முடியாமல் திரும்பிச் செல்கின்றன, அவருடைய ஆனந்தத்தை உணர்ந்தவனுக்கு எதற்கும் பயம் இருக்காது.

யஸ்மாத்ஸர்வமிதம் ப்ரஹ்மவிஷ்ணுருத்ரேந்த்ரபூர்வகம் ஸஹ பூதேந்த்ரியைஃ ஸர்வைஃ ப்ரதமம் ஸம்ப்ரஸூயதே

இந்த எல்லாம்—பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன் முதலாக, எல்லா உயிர்களும், அறிவும்—அவரிடமிருந்து முதலில் தோன்றுகின்றன.

காரணாநாம் ச யோ தாதா த்யாதா பரமகாரணம் ந ஸம்ப்ரஸூயதே ऽந்யஸ்மாத்குதஶ்சந கதாசந

எல்லா காரணங்களுக்கும் ஆதியாய், தியானிப்பவனும், உயர்ந்த காரணமுமாக இருப்பவர், எப்போதும், எங்கும் வேறொருவரால் பிறக்கவில்லை.

ஸர்வைஶ்வர்யேண ஸம்பந்நோ நாம்நா ஸர்வேஶ்வரஃ ஸ்வயம் ஸர்வைர்முமுக்ஷுபிர்த்யேயஶ்ஶம்புராகாஶமத்யகஃ

அனைத்து ஐசுவரியங்களும் கொண்டவர், 'அனைத்துக்கும் இறைவன்' என்று அழைக்கப்படுபவர், எல்லா முக்தி விரும்பிகளாலும் தியானிக்கப்பட வேண்டிய சும்பு, ஆகாயத்தின் நடுவில் உறைவோன்.

யோ ऽக்ரே மாம் விததே புத்ரம் ஜ்ஞாநம் ச ப்ரஹிணோதி மே தத்ப்ரஸாதாந்மயாலப்தம் ப்ராஜாபத்யமிதம் பதம்

முன்பு என்னைத் தன் மகனாக உருவாக்கி, ஞானத்தை அளித்தவர்; அவருடைய அருளால் இந்த ப்ரஜாபதி பதவியை நான் பெற்றேன்.

ஈஶோ வ்ரு'க்ஷ இவ ஸ்தப்தோ ய ஏகோ திவி திஷ்டதி யேநேதமகிலம் பூர்ணம் புருஷேண மஹாத்மநா

இறைவன் மரம்போல் அசையாமல், ஒருவனாக ஆகாயத்தில் நிற்கிறார்; அந்த மகாத்மாவால் இந்த உலகம் முழுவதும் நிரம்பியுள்ளது.

ஏகோ பஹூநாம் ஜம்தூநாம் நிஷ்க்ரியாணாம் ச ஸக்ரியஃ ய ஏகோ பஹுதா பீஜம் கரோதி ஸ மஹேஶ்வரஃ

பல உயிர்களில் ஒருவனாக, செயல் இல்லாதவர்களுக்குள் செயல் கொண்டவராக, ஒருவனே பல வடிவங்களில் விதையாக இருப்பவர், அவர் மகேசுவரன்.

ய ஏகோ பாகவாந்ருத்ரோ ந த்விதீயோ ऽஸ்தி கஶ்சந

ஒருவனே பாக்கியசாலியான ருத்ரன்; இரண்டாவதாக யாரும் இல்லை.

ஸதா ஜநாநாம் ஹ்ரு'தயே ஸம்நிவிஷ்டோ ऽபி யஃ பரைஃ அலக்ஷ்யோ லக்ஷயந்விஶ்வமதிதிஷ்டதி ஸர்வதா

எப்போதும் மக்களின் உள்ளத்தில் உறைவிட்டிருந்தாலும், பிறர் அவரை காண முடியாது; ஆனால் அவர் எல்லாவற்றையும் காண்பவர், எப்போதும் உலகில் நிலைத்திருப்பவர்.

யஸ்து காலாத்ப்ரமுக்தாநி காரணாந்யகிலாந்யபி அநந்தஶக்திரேவைகோ பகவாநதிதிஷ்டதி

காலத்திலிருந்து விடுபட்ட எல்லா காரணங்களும் இல்லாதபோதும், முடிவில்லா சக்தி கொண்ட ஒரே பகவான் நிலைத்திருப்பவர்.

ந யஸ்ய திவஸோ ராத்ரிர்ந ஸமாநோ ந சாதிகஃ ஸ்வபாவிகீ பராஶக்திர்நித்யா ஜ்ஞாநக்ரியே அபி

அவருக்கு பகலும் இரவும் இல்லை, சமமானதும் அதிகமானதும் இல்லை; இயல்பாகவே உயர்ந்த சக்தியும், நிலையான ஞானமும் செயலும் அவருக்குண்டு.

யதிதம் க்ஷரமவ்யக்தம் யதப்யம்ரு'தமக்ஷரம் தாவுபாவக்ஷராத்மாநாவேகோ தேவஃ ஸ்வயம் ஹரஃ

இந்த அழிகின்றது, வெளிப்படாதது, அழியாததும், அமரமும்—இவை இரண்டும் அழிவில்லாத தன்மையுடன் ஒரே தேவனாகிய ஹரன் தான்.

ஈஶதே ததபித்யாநாத்யோஜநாஸத்த்வபாவநஃ பூயோ ஹ்யஸ்ய பஶோரந்தே விஶ்வமாயா நிவர்ததே

யார் அதில் தியானித்து அதன் உண்மையில் நிலைபெறுகிறாரோ, பந்தம் முடிவில் அவருக்கு உலக மாயை நீங்கும்.

யஸ்மிந்ந பாஸதே வித்யுந்ந ஸூர்யோ ந ச சந்த்ரமாஃ யஸ்ய பாஸா விபாதீதமித்யேஷா ஶாஶ்வதீ ஶ்ருதிஃ

யாரில் மின்னலும், சூரியனும், சந்திரனும் பிரகாசிக்கவில்லை; அவருடைய ஒளியால் எல்லாம் பிரகாசிக்கிறது—இதுவே நிலையான உபதேசம்.

ஏகோ தேவோ மஹாதேவோ விஜ்ஞேயஸ்து மஹேஶ்வரஃ ந தஸ்ய பரமம் கிம்சித்பதம் ஸமதிகம்யதே

ஒரே தேவன், மகாதேவன், அறியப்பட வேண்டியவர் மகேசுவரன்; அவருடைய உயர்ந்த நிலை எவராலும் அடைய முடியாது.

அயமாதிரநாத்யந்தஸ்ஸ்வபாவாதேவ நிர்மலஃ ஸ்வதந்த்ரஃ பரிபூர்ணஶ்ச ஸ்வேச்சாதீநஶ்சராசரஃ

இவர் ஆதியாய், ஆரம்பமோ முடிவோ இல்லாதவர், இயல்பாகவே தூயவர், சுதந்திரமானவர், முழுமையுடன், தன் விருப்பப்படி அசையும், அசையாதவரும்.

அப்ராக்ரு'தவபுஃ ஶ்ரீமாம்ல்லக்ஷ்யலக்ஷணவர்ஜிதஃ அயம் முக்தோ மோசகஶ்ச ஹ்யகாலஃ காலசோதகஃ

இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட வடிவம் உடையவர், மகிமைமிக்கவர், குறியும் இலக்கணமும் இல்லாதவர், விடுதலையடைந்தவரும், விடுதலை அளிப்பவரும், காலமற்றவரும், காலத்தை இயக்குபவரும்.

ஸர்வோபரிக்ரு'தாவாஸஸ்ஸர்வாவாஸஶ்ச ஸர்வவித் ஷட்விதாத்வமயஸ்யாஸ்ய ஸர்வஸ்ய ஜகதஃ பதிஃ

எல்லாவற்றிற்கும் அப்பாற்பட்ட இடத்தில் வாழ்பவர், எல்லா இடங்களிலும் இருப்பவர், எல்லாம் அறிந்தவர்; ஆறு விதமான காலத்திலும், இந்த உலகின் எல்லாவற்றிற்கும் ஆண்டவன்.

உத்தரோத்தரபூதாநாமுத்தரஶ்ச நிருத்தரஃ அநந்தாநந்தஸந்தோஹமகரம்தமதுவ்ரதஃ

உயர்ந்த உயிரினங்களில் உயர்ந்தவரும், அந்த உயர்வுக்கும் அப்பாற்பட்டவரும், முடிவில்லாததும், எல்லையற்றதும் ஒன்றாக கலக்கும் இடமும், முடிவில்லாத தாமரையின் தேனை அருந்தும் தேனீயும் இவர்.

அகம்டஜகதம்டாநாம் பிம்டீகரணபம்டிதஃ ஔதார்யவீர்யகாம்பீர்யமாதுர்யமகராலயஃ

பிரிந்திராத உலகங்களையெல்லாம் ஒன்றாக இணைக்கும் ஞானியும், தர்மமும், வீரவிருத்தியும், ஆழமும், இனிமையும், அதிசயமும் நிறைந்த இடமும்தான் இவர்.

நைவாஸ்ய ஸத்ரு'ஶம் வஸ்து நாதிகம் சாபி கிம்சந அதுலஃ ஸர்வபூதாநாம் ராஜராஜஶ்ச திஷ்டதி

இவருக்கு சமமானதும், மேலானதும் எதுவும் இல்லை; எல்லா உயிர்களிலும் ஒப்பில்லாதவராக, அரசர்களுக்கே அரசராக நிற்கிறார்.

அநேந சித்ரக்ரு'த்யேந ப்ரதமம் ஸ்ரு'ஜ்யதே ஜகத் அம்தகாலே புநஶ்சேதம் தஸ்மிந்ப்ரலயமேஷ்யதே

இவரது அதிசய செயலால் உலகம் முதலில் உருவாகிறது; காலத்தின் முடிவில் இந்த உலகமே இவரில் மறைந்து விடும்.