ஶிவபுராணம்

மேருஶ்ரு'ம்கே ஶுபே ரம்யே தேவதாநவஸம்குலே ஸித்தசாரணஸம்வாதே யக்ஷகம்தர்வஸேவிதே

அழகான, இனிமையான மேரு மலை உச்சியில், தேவர்கள், அசுரர்கள் கூட்டமாக இருந்தார்கள்; சித்தர்கள், சாரணர்கள் உரையாடி, யட்சர்கள், கந்தர்வர்கள் சேவித்த இடம்.

விஹம்கஸம்கஸம்குஷ்டே மணிவித்ருமபூஷிதே நிகும்ஜகம்தரதரீக்ரு'ஹாநிர்சரஶோபிதே

பறவைகள் கூட்டமாக குரலிடும், மணிகள், பவளம் அலங்கரிக்கும், காடுகள், குகைகள், மலையாற்றுகள், அருவிகள் அழகு சேர்க்கும் இடம்.

தத்ர ப்ரஹ்மவநம் நாம நாநாம்ரு'கஸமாகுலம் தஶயோஜநவிஸ்தீர்ணம் ஶதயோஜநமாயதம்

அங்கு பிரம்மவனம் என்ற காட்டில் பலவிதமான விலங்குகள் நிறைந்துள்ளன; அது பத்து யோஜனங்கள் அகலம், நூறு யோஜனங்கள் நீளம்.

ஸுரஸாமலபாநீயபூர்ணரம்யஸரோவரம் மத்தப்ரமரஸம்சந்நரம்யபுஷ்பிதபாதபம்

அந்த இடத்தில் இனிமையான, தூய நீர் நிரம்பிய அழகான ஏரி உள்ளது; மது குடித்த தேனீக்கள் சூழ்ந்த அழகான பூப்பூக்கள் நிறைந்த மரங்கள்.

தருணாதித்யஸம்காஶம் தத்ர சாரு மஹத்புரம் துர்தர்ஷபலத்ரு'ப்தாநாம் தைத்யதாநவரக்ஷஸாம்

அங்கு எழுந்துவரும் சூரியனைப் போல ஒளிரும் பெரிய நகரம் உள்ளது; பல சக்தி, பெருமை கொண்ட தைத்யர்கள், தானவர்கள், ராக்ஷஸ்கள் வாழும் இடம்.

தப்தஜாம்பூநதமயம் ப்ராம்ஶுப்ராகாரதோரணம் நிர்வ்யூஹவலபீகூடப்ரதோலீஶதமம்டிதம்

தங்கம் உருகி செய்யப்பட்ட, உயர்ந்த சுவர், வாசல்கள் கொண்டது; நூற்றுக்கணக்கான முற்றங்கள், பால்கனிகள், கோபுரங்கள், பிரதான வீதிகள் அலங்கரிக்கப்பட்டது.

மஹார்ஹமணிசித்ராபிர்லேலிஹாநமிவாம்பரம் மஹாபவநகோடீபிரநேகாபிரலம்க்ரு'தம்

அது வானத்தைத் தொடும் போல, விலைமதிக்க முடியாத மணிகள் ஒளிரும்; எண்ணற்ற பெரிய மாளிகைகள் பலவாக அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.

தஸ்மிந்நிவஸதி ப்ரஹ்மா ஸப்யைஃ ஸார்தம் ப்ரஜாபதிஃ தத்ர கத்வா மஹாத்மாநம் ஸாக்ஷால்லோகபிதாமஹம்

அந்த இடத்தில் பிரம்மா, பிரஜாபதி, தனது சபையினருடன் வாழ்கிறார்; அங்கு சென்று, முனிவர்கள் உலகின் முதன்மைத் தந்தையை நேரில் பார்த்தனர்.

தத்தஶுர்முநயோ தேவா தேவர்ஷிகணஸேவிதம் ஶுத்தசாமீகரப்ரக்யம் ஸர்வாபரணபூஷிதம்

முனிவர்கள், தேவர்கள், தேவர்ஷிகள் சேவிக்கும் பிரம்மாவை, தூய தங்கம் போல ஒளிரும், அனைத்து ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவரை பார்த்தனர்.

ப்ரஸந்நவதநம் ஸௌம்யம் பத்மபத்ராயதேக்ஷணம் திவ்யகாம்திஸமாயுக்தம் திவ்யகம்தாநுலேபநம்

முகம் மகிழ்ச்சியுடன், மென்மையான தோற்றம், தாமரை இதழைப் போல் நீண்ட கண்கள், தெய்வீக ஒளியுடன், வானம் வாசனை பூசப்பட்டவர்.

திவ்யஶுக்லாம்பரதரம் திவ்யமாலாவிபூஷிதம் ஸுராஸுரேந்த்ரயோகீம்த்ரவம்த்யமாநபதாம்புஜம்

தெய்வீக வெள்ளை உடை அணிந்தவர், வான மலர் மாலை அணிந்தவர், தேவர்கள், அசுரர்கள், யோகிகள் தலைவர்கள் அவருடைய தாமரை பாதங்களை வணங்குகிறார்கள்.

ஸர்வலக்ஷணயுக்தாம்க்யா லப்தசாமரஹஸ்தயா ப்ராஜமாநம் ஸரஸ்வத்யா ப்ரபயேவ திவாகரம்

அனைத்து நல்ல குறியீடுகள் உடம்பில், சாமரம் பிடித்த கையுடன், சரஸ்வதி ஒளியில் சூரியனைப் போல பிரகாசிக்கிறார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா முநயஸ்ஸர்வே ப்ரஸந்நவதநேக்ஷணாஃ ஶிரஸ்யம்ஜலிமாதாய துஷ்டுவுஸ்ஸுரபும்கவம்

அவரை பார்த்த முனிவர்கள் அனைவரும், முகம் மகிழ்ச்சியுடன், தலை மீது கைகளை வைத்து, தேவர்களின் தலைவரை புகழ்ந்தார்கள்.

நமஸ்த்ரிமூர்தயே துப்யம் ஸர்கஸ்தித்யம்தஹேதவே புருஷாய புராணாய ப்ரஹ்மணே பரமாத்மநே

மூன்று வடிவங்களுடையவரே, படைப்பு, காப்பு, அழிவு காரணமானவரே, ஆதிமானிடர், பழமையானவர், பிரம்மன், பரமாத்மா, உமக்கு வணக்கம்.

நமஃ ப்ரதாநதேஹாய ப்ரதாநக்ஷோபகாரிணே த்ரயோவிம்ஶதிபேதேந விக்ரு'தாயாவிகாரிணே

மூலப்பொருள் உடலாக கொண்டவரே, அதை அசைக்கின்றவரே, இருபத்து மூன்று வகையில் மாற்றப்பட்டும் மாற்றமில்லாதவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோ ப்ரஹ்மாண்டதேஹாய ப்ரஹ்மாம்டோதரவர்திநே தத்ர ஸம்ஸித்தகார்யாய ஸம்ஸித்தகரணாய ச

பிரம்மாண்டம் உடலாக கொண்டவரே, அதன் உள்ளே வாழ்பவரே, அங்கு எல்லா காரியங்களையும் நிறைவேற்றுபவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோஸ்து ஸர்வலோகாய ஸர்வலோகவிதாயிநே ஸர்வாத்மதேஹஸம்யோக வியோகவிதிஹேதவே

அனைத்து உலகங்களாக இருப்பவரே, அவற்றை அமைப்பவரே, அனைத்து உயிர்களின் உடல் சேர்க்கை, பிரிப்பு காரணமானவரே, உமக்கு வணக்கம்.

த்வயைவ நிகிலம் ஸ்ரு'ஷ்டம் ஸம்ஹ்ரு'தம் பாலிதம் ஜகத் ததாபி மாயயா நாத ந வித்மஸ்த்வாம் பிதாமஹ

உம்மால் இந்த உலகம் உருவாக்கப்பட்டு, அழிக்கப்பட்டு, காக்கப்படுகிறது; ஆனாலும், உம்முடைய மாயையால், நாங்கள் உம்மை அறிய முடியவில்லை, பிதாமகரே.

ஏவம் ப்ரஹ்மா மஹாபாகைர்மஹர்ஷிபிரபிஷ்டுதஃ ப்ராஹ கம்பீரயா வாசா முநீந் ப்ரஹ்லாதயந்நிவ

இவ்வாறு, மகா முனிவர்களால் புகழப்பட்ட பிரம்மன், ஆழமான குரலில், முனிவர்களை மகிழ்விப்பது போல் பேசினார்.

ரு'ஷயோ ஹே மஹாபாகா மஹாஸத்த்வா மஹௌஜஸஃ கிமர்தம் ஸஹிதாஸ்ஸர்வே யூயமத்ர ஸமாகதாஃ

மிகுந்த பெருமை, வலிமை, ஒளி கொண்ட முனிவர்களே, நீங்கள் அனைவரும் இங்கு எதற்காக கூடியுள்ளீர்கள்?

தமேவம்வாதிநம் தேவம் ப்ரஹ்மாணம் ப்ரஹ்மவித்தமாஃ வாக்பிர்விநயகர்பாபிஸ்ஸர்வே ப்ராம்ஜலயோ ऽப்ருவந்

அவ்வாறு பேசும் தேவன், பிரம்மனை, பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள் அனைவரும், கைகளை கூப்பி, பணிவுடன் சொன்னார்கள்.

பகவந்நம்தகாரேண மஹதா வயமாவ்ரு'தாஃ கிந்நா விவதமாநாஶ்ச ந பஶ்யாமோ ऽத்ர யத்பரம்

பகவானே, நாங்கள் பெரும் இருளால் சூழப்பட்டு, மனம் சோர்ந்து, வாதம் செய்து, இங்கு உயர்ந்ததை காண முடியவில்லை.

த்வம் ஹி ஸர்வஜகத்தாதா ஸர்வகாரணகாரணம் த்வயா ஹ்யவிதிதம் நாத நேஹ கிம்சந வித்யதே

நீங்கள் உலகங்களைத் தாங்கும், எல்லா காரணங்களின் காரணம்; உம்மால் அறியப்படாதது இங்கு எதுவும் இல்லை, நாதா.

கஃ புமாந் ஸர்வஸத்த்வேப்யஃ புராணஃ புருஷஃ பரஃ விஶுத்தஃ பரிபூர்ணஶ்ச ஶாஶ்வதஃ பரமேஶ்வரஃ

அனைத்து உயிர்களில், யார் அந்த பரம, பழமையான, தூய, முழுமையான, நித்திய, உயர்ந்த இறைவன்?

கேநைவ சித்ரக்ரு'த்யேந ப்ரதமம் ஸ்ரு'ஜ்யதே ஜகத் தத்த்வம் வத மஹாப்ராஜ்ஞ ஸ்வஸம்தேஹாபநுத்தயே

எந்த அதிசய செயலால் உலகம் முதலில் உருவாகிறது? எங்கள் சந்தேகங்களைத் தீர்க்க, உண்மையைச் சொல்லுங்கள், மகா ஞானி.

ஏவம் ப்ரு'ஷ்டஸ்ததா ப்ரஹ்மா விஸ்மயஸ்மேரவீக்ஷணஃ தேவாநாம் தாநவாநாம் ச முநீநாமபி ஸந்நிதௌ

இவ்வாறு கேள்வி கேட்கப்பட்ட பிரம்மன், வியப்பும் புன்னகையுடன், தேவர்கள், அசுரர்கள், முனிவர்கள் முன்னிலையில் பார்த்தார்.

உத்தாய ஸுசிரம் த்யாத்வா ருத்ர இத்யுத்தரந் கிரிம் ஆநம்தக்லிந்நஸர்வாம்கஃ க்ரு'தாம்ஜலிரபாஷத

நீண்ட நேரம் தியானம் செய்து எழுந்து, 'ருத்ரா' என்று உச்சரித்து, ஆனந்தத்தில் உடல் முழுவதும் நனைந்து, கைகளை கூப்பி பேசினார்.

யதோ வாசோ நிவர்தம்தே அப்ராப்ய மநஸா ஸஹ ஆநம்தம் யஸ்ய வை வித்வாந்ந பிபேதி குதஶ்சந

யாரை வார்த்தைகளும் மனமும் எட்ட முடியாமல் திரும்பிச் செல்கின்றன, அவருடைய ஆனந்தத்தை உணர்ந்தவனுக்கு எதற்கும் பயம் இருக்காது.

யஸ்மாத்ஸர்வமிதம் ப்ரஹ்மவிஷ்ணுருத்ரேந்த்ரபூர்வகம் ஸஹ பூதேந்த்ரியைஃ ஸர்வைஃ ப்ரதமம் ஸம்ப்ரஸூயதே

இந்த எல்லாம்—பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன் முதலாக, எல்லா உயிர்களும், அறிவும்—அவரிடமிருந்து முதலில் தோன்றுகின்றன.