ஶிவபுராணம்

சத்வாரிம்ஶத்ஸாஷ்டஶதம் கைலாஸம் பூஸஹஸ்ரகம் சத்வாரிம்ஶச்ச த்விஶதம் வாயவீயமதஃ பரம்

கைலாசத்தில் ஆயிரத்து நாற்பத்தி எட்டு செய்யுள்கள், அதன்பின் வாயவியத்தில் ஆயிரத்து நாற்பத்தி இரண்டு செய்யுள்கள் உள்ளன.

சதுஸ்ஸாஹஸ்ரஸம்க்யாகமேவம் ஸம்க்யாவிபேததஃ ஶ்ருதம்பரமபுண்யந்து புராணம் ஶிவஸம்ஜ்ஞகம்

எண்ணில் பிரிவின்படி, சிவா என்ற பெயரில் அறியப்படும் மிகவும் புனிதமான புராணம் நான்கு ஆயிரம் ச்லோகங்களைக் கொண்டதாக கூறப்படுகிறது.

சதுஃஸாஹஸ்ரகம் யத்து வாயவீயமுதீரிதம் ததிதம் வர்தயிஷ்யாமி பாகத்வயஸமந்விதம்

நான்கு ஆயிரம் ச்லோகங்களைக் கொண்ட வாயவீய புராணத்தை, இரண்டு பகுதிகளாக அமைந்ததை, இப்போது உங்களுக்குச் சொல்லப் போகிறேன்.

நாவேதவிதுஷே வாச்யமிதம் ஶாஸ்த்ரமநுத்தமம் ந சைவாஶ்ரத்ததாநாய நாபுராணவிதே ததா

இந்த உயர்ந்த நூலை வேதங்களை அறியாதவருக்கு, நம்பிக்கை இல்லாதவருக்கு, புராணங்களை அறியாதவருக்கு சொல்லக் கூடாது.

பரீக்ஷிதாய ஶிஷ்யாய தார்மிகாயாநஸூயவே ப்ரதேயம் ஶிவபக்தாய ஶிவதர்மாநுஸாரிணே

சோதிக்கப்பட்ட, தர்மத்தில் நிலைத்த, பொறாமை இல்லாத, சிவபக்தி கொண்ட, சிவதர்மத்தை பின்பற்றும் சீடருக்கு இதை வழங்க வேண்டும்.

புராணஸம்ஹிதா யஸ்ய ப்ரஸாதாந்மயி வர்ததே நமோ பகவதே தஸ்மை வ்யாஸாயாமிததேஜஸே

புராணங்களின் தொகுப்பு எனக்கு கிடைத்தது யார் அருளால் என்றால், அளவில்லாத ஒளி கொண்ட அந்த வியாசருக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

புரா காலேந மஹதா கல்பேதீதே புநஃபுநஃ அஸ்மிந்நுபஸ்திதே கல்பே ப்ரவ்ரு'த்தே ஸ்ரு'ஷ்டிகர்மணி

பழைய காலத்தில், ஒரு பெரிய காலம் கடந்த பிறகு, முந்தைய யுகம் முடிந்ததும், இந்த புதிய யுகம் ஆரம்பித்து படைப்பு தொடங்கியபோது,

ப்ரதிஷ்டிதாயாம் வார்தாயாம் ப்ரபுத்தாஸு ப்ரஜாஸு ச முநீநாம் ஷட்குலீயாநாம் ப்ருவதாமிதரேதரம்

சமூகம் நிலைபெற்று, மக்கள் விழித்த பிறகு, ஆறு வகை முனிவர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் விவாதம் செய்தனர்.

இதம் பரமிதம் நேதி விவாதஸ்ஸுமஹாநபூத் பரஸ்ய துர்நிரூபத்வாந்ந ஜாதஸ்தத்ர நிஶ்சயஃ

‘இது உயர்ந்தது’, ‘இல்லை, அது அல்ல’ என்று பெரிய விவாதம் எழுந்தது; ஆனால் உயர்ந்த உண்மை கண்டறிவது கடினம் என்பதால், உறுதி எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

தே ऽபிஜக்முர்விதாதாரம் த்ரஷ்டும் ப்ரஹ்மாணமவ்யயம் யத்ராஸ்தே பகவாந் ப்ரஹ்மா ஸ்தூயமாநஸ்ஸுராஸுரைஃ

அவர்கள் படைப்பாளியான, அழிவில்லாத பிரம்மனை காணச் சென்றனர்; அங்கு பகவான் பிரம்மா தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்களால் புகழப்பட்டார்.

மேருஶ்ரு'ம்கே ஶுபே ரம்யே தேவதாநவஸம்குலே ஸித்தசாரணஸம்வாதே யக்ஷகம்தர்வஸேவிதே

அழகான, இனிமையான மேரு மலை உச்சியில், தேவர்கள், அசுரர்கள் கூட்டமாக இருந்தார்கள்; சித்தர்கள், சாரணர்கள் உரையாடி, யட்சர்கள், கந்தர்வர்கள் சேவித்த இடம்.

விஹம்கஸம்கஸம்குஷ்டே மணிவித்ருமபூஷிதே நிகும்ஜகம்தரதரீக்ரு'ஹாநிர்சரஶோபிதே

பறவைகள் கூட்டமாக குரலிடும், மணிகள், பவளம் அலங்கரிக்கும், காடுகள், குகைகள், மலையாற்றுகள், அருவிகள் அழகு சேர்க்கும் இடம்.

தத்ர ப்ரஹ்மவநம் நாம நாநாம்ரு'கஸமாகுலம் தஶயோஜநவிஸ்தீர்ணம் ஶதயோஜநமாயதம்

அங்கு பிரம்மவனம் என்ற காட்டில் பலவிதமான விலங்குகள் நிறைந்துள்ளன; அது பத்து யோஜனங்கள் அகலம், நூறு யோஜனங்கள் நீளம்.

ஸுரஸாமலபாநீயபூர்ணரம்யஸரோவரம் மத்தப்ரமரஸம்சந்நரம்யபுஷ்பிதபாதபம்

அந்த இடத்தில் இனிமையான, தூய நீர் நிரம்பிய அழகான ஏரி உள்ளது; மது குடித்த தேனீக்கள் சூழ்ந்த அழகான பூப்பூக்கள் நிறைந்த மரங்கள்.

தருணாதித்யஸம்காஶம் தத்ர சாரு மஹத்புரம் துர்தர்ஷபலத்ரு'ப்தாநாம் தைத்யதாநவரக்ஷஸாம்

அங்கு எழுந்துவரும் சூரியனைப் போல ஒளிரும் பெரிய நகரம் உள்ளது; பல சக்தி, பெருமை கொண்ட தைத்யர்கள், தானவர்கள், ராக்ஷஸ்கள் வாழும் இடம்.

தப்தஜாம்பூநதமயம் ப்ராம்ஶுப்ராகாரதோரணம் நிர்வ்யூஹவலபீகூடப்ரதோலீஶதமம்டிதம்

தங்கம் உருகி செய்யப்பட்ட, உயர்ந்த சுவர், வாசல்கள் கொண்டது; நூற்றுக்கணக்கான முற்றங்கள், பால்கனிகள், கோபுரங்கள், பிரதான வீதிகள் அலங்கரிக்கப்பட்டது.

மஹார்ஹமணிசித்ராபிர்லேலிஹாநமிவாம்பரம் மஹாபவநகோடீபிரநேகாபிரலம்க்ரு'தம்

அது வானத்தைத் தொடும் போல, விலைமதிக்க முடியாத மணிகள் ஒளிரும்; எண்ணற்ற பெரிய மாளிகைகள் பலவாக அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.

தஸ்மிந்நிவஸதி ப்ரஹ்மா ஸப்யைஃ ஸார்தம் ப்ரஜாபதிஃ தத்ர கத்வா மஹாத்மாநம் ஸாக்ஷால்லோகபிதாமஹம்

அந்த இடத்தில் பிரம்மா, பிரஜாபதி, தனது சபையினருடன் வாழ்கிறார்; அங்கு சென்று, முனிவர்கள் உலகின் முதன்மைத் தந்தையை நேரில் பார்த்தனர்.

தத்தஶுர்முநயோ தேவா தேவர்ஷிகணஸேவிதம் ஶுத்தசாமீகரப்ரக்யம் ஸர்வாபரணபூஷிதம்

முனிவர்கள், தேவர்கள், தேவர்ஷிகள் சேவிக்கும் பிரம்மாவை, தூய தங்கம் போல ஒளிரும், அனைத்து ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவரை பார்த்தனர்.

ப்ரஸந்நவதநம் ஸௌம்யம் பத்மபத்ராயதேக்ஷணம் திவ்யகாம்திஸமாயுக்தம் திவ்யகம்தாநுலேபநம்

முகம் மகிழ்ச்சியுடன், மென்மையான தோற்றம், தாமரை இதழைப் போல் நீண்ட கண்கள், தெய்வீக ஒளியுடன், வானம் வாசனை பூசப்பட்டவர்.

திவ்யஶுக்லாம்பரதரம் திவ்யமாலாவிபூஷிதம் ஸுராஸுரேந்த்ரயோகீம்த்ரவம்த்யமாநபதாம்புஜம்

தெய்வீக வெள்ளை உடை அணிந்தவர், வான மலர் மாலை அணிந்தவர், தேவர்கள், அசுரர்கள், யோகிகள் தலைவர்கள் அவருடைய தாமரை பாதங்களை வணங்குகிறார்கள்.

ஸர்வலக்ஷணயுக்தாம்க்யா லப்தசாமரஹஸ்தயா ப்ராஜமாநம் ஸரஸ்வத்யா ப்ரபயேவ திவாகரம்

அனைத்து நல்ல குறியீடுகள் உடம்பில், சாமரம் பிடித்த கையுடன், சரஸ்வதி ஒளியில் சூரியனைப் போல பிரகாசிக்கிறார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா முநயஸ்ஸர்வே ப்ரஸந்நவதநேக்ஷணாஃ ஶிரஸ்யம்ஜலிமாதாய துஷ்டுவுஸ்ஸுரபும்கவம்

அவரை பார்த்த முனிவர்கள் அனைவரும், முகம் மகிழ்ச்சியுடன், தலை மீது கைகளை வைத்து, தேவர்களின் தலைவரை புகழ்ந்தார்கள்.

நமஸ்த்ரிமூர்தயே துப்யம் ஸர்கஸ்தித்யம்தஹேதவே புருஷாய புராணாய ப்ரஹ்மணே பரமாத்மநே

மூன்று வடிவங்களுடையவரே, படைப்பு, காப்பு, அழிவு காரணமானவரே, ஆதிமானிடர், பழமையானவர், பிரம்மன், பரமாத்மா, உமக்கு வணக்கம்.

நமஃ ப்ரதாநதேஹாய ப்ரதாநக்ஷோபகாரிணே த்ரயோவிம்ஶதிபேதேந விக்ரு'தாயாவிகாரிணே

மூலப்பொருள் உடலாக கொண்டவரே, அதை அசைக்கின்றவரே, இருபத்து மூன்று வகையில் மாற்றப்பட்டும் மாற்றமில்லாதவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோ ப்ரஹ்மாண்டதேஹாய ப்ரஹ்மாம்டோதரவர்திநே தத்ர ஸம்ஸித்தகார்யாய ஸம்ஸித்தகரணாய ச

பிரம்மாண்டம் உடலாக கொண்டவரே, அதன் உள்ளே வாழ்பவரே, அங்கு எல்லா காரியங்களையும் நிறைவேற்றுபவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோஸ்து ஸர்வலோகாய ஸர்வலோகவிதாயிநே ஸர்வாத்மதேஹஸம்யோக வியோகவிதிஹேதவே

அனைத்து உலகங்களாக இருப்பவரே, அவற்றை அமைப்பவரே, அனைத்து உயிர்களின் உடல் சேர்க்கை, பிரிப்பு காரணமானவரே, உமக்கு வணக்கம்.

த்வயைவ நிகிலம் ஸ்ரு'ஷ்டம் ஸம்ஹ்ரு'தம் பாலிதம் ஜகத் ததாபி மாயயா நாத ந வித்மஸ்த்வாம் பிதாமஹ

உம்மால் இந்த உலகம் உருவாக்கப்பட்டு, அழிக்கப்பட்டு, காக்கப்படுகிறது; ஆனாலும், உம்முடைய மாயையால், நாங்கள் உம்மை அறிய முடியவில்லை, பிதாமகரே.

ஏவம் ப்ரஹ்மா மஹாபாகைர்மஹர்ஷிபிரபிஷ்டுதஃ ப்ராஹ கம்பீரயா வாசா முநீந் ப்ரஹ்லாதயந்நிவ

இவ்வாறு, மகா முனிவர்களால் புகழப்பட்ட பிரம்மன், ஆழமான குரலில், முனிவர்களை மகிழ்விப்பது போல் பேசினார்.