ஶிவபுராணம்

ஸித்திமேதி ஶிவப்ரீத்யா ஹித்வாபி ஶ்ரவணாதிகம் லிம்கபேரார்சநாமாத்ராந்முக்தாஃ புர்வே மஹாஜநாஃ

சிவபெருமானின் அருளால், கேட்பது முதலியவற்றை விட்டுவிட்டாலும், லிங்கம் மற்றும் உருவத்தை மட்டும் வழிபட்டாலும், முன்னோர் பெரியவர்கள் விடுதலை பெற்றுள்ளனர்.

பேரமாத்ரே து ஸர்வத்ர பூஜ்யம்தே தேவதாகணாஃ லிம்கேபேரே ச ஸர்வத்ர கதம் ஸம்பூஜ்யதே ஶிவஃ

எல்லா இடங்களிலும் தேவர்கள் உருவப்படங்களாகவே வழிபடப்படுகிறார்கள்; ஆனால், சிவன் மட்டும் எங்கு பார்த்தாலும் லிங்கத்திலும் உருவப்படத்திலும் எப்படி வழிபடப்படுகிறார்?

அஹோ முநீஶ்வராஃ புண்யம் ப்ரஶ்நமேதந்மஹாத்புதம் அத்ர வக்தா மஹாதேவோ நாந்யோ ऽஸ்தி புருஷஃ க்வசித்

முனிவர்களே, இந்தக் கேள்வி மிகவும் புண்ணியமானதும் அதிசயமானதும் ஆகும்; இதில் பேசக்கூடியவர் மகாதேவன் ஒருவரே, வேறு எந்த மனிதரும் இல்லை.

ஶிவேநோக்தம் ப்ரவக்ஷ்யாமி க்ரமாத்குருமுகாச்ச்ருதம் ஶிவைகோ ப்ரஹ்மரூபத்வாந்நிஷ்கலஃ பரிகீர்திதஃ

நான் சிவன் சொன்னதை, குருவின் வாயிலாக தொடர்ச்சியாக கேட்டதை இப்போது சொல்கிறேன்; சிவன் ஒருவரே பரபிரம்மம் எனும் இயல்புடையவர் என்பதால் 'கூறுகளற்றவர்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ரூபித்வாத்ஸகலஸ்தத்வத்தஸ்மாத்ஸகலநிஷ்கலஃ நிஷ்கலத்வாந்நிராகாரம் லிம்கம் தஸ்ய ஸமாகதம்

உருவம் கொண்டிருப்பதால், அவர் கூறுகளுடனும் இருக்கிறார்; அதனால், அவர் கூறுகளுடனும் கூறுகளற்றவராகவும் இருக்கிறார். கூறுகளற்ற தன்மையால், அவரது லிங்கம் உருவமற்றதாகவும், அவருடன் ஒன்றாகவும் உள்ளது.

ஸகலத்வாத்ததா பேரம் ஸாகாரம் தஸ்ய ஸம்கதம் ஸகலாகலரூபத்வாத்ப்ரஹ்மஶப்தாபிதஃ பரஃ

கூறுகள் உள்ளதால், உருவப்படம் அவருடைய உருவமாகும்; கூறுகளும் கூறுகளற்ற தன்மையும் இருப்பதால், அவர் 'பிரம்மம்' என்ற உயர்ந்த பெயரால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அபி லிம்கே ச பேரே ச நித்யமப்யர்ச்யதே ஜநைஃ அப்ரஹ்மத்வாத்ததந்யேஷாம் நிஷ்கலத்வம் ந ஹி க்வசித்

உண்மையில், லிங்கமும் உருவப்படமும் எப்போதும் மக்கள் வழிபடுகின்றனர்; மற்றவர்கள் பிரம்மம் அல்லாததால், அவர்கள் ஒருபோதும் கூறுகளற்றவராக இருக்க முடியாது.

தஸ்மாத்தே நிஷ்கலே லிம்கே நாராத்யம்தே ஸுரேஶ்வராஃ அப்ரஹ்மத்வாச்ச ஜீவத்வாத்ததாந்யே தேவதாகணாஃ

அதனால், கூறுகளற்ற லிங்கத்தை தேவர்களின் தலைவர்கள் வழிபடுவதில்லை; மற்றவர்கள் பிரம்மம் அல்லாததும், உயிருள்ளவர்களும் என்பதாலும், மற்ற தேவர்கள் குழுவும் அதுபோலவே.

தூஷ்ணீம் ஸகலமாத்ரத்வாதர்ச்யம்தே பேரமாத்ரகே ஜீவத்வம் ஶம்கராந்யேஷாம் ப்ரஹ்மத்வம் ஶம்கரஸ்ய ச

கூறுகள் கொண்ட உருவப்படம் மட்டும் அமைதியாக வழிபடப்படுகிறது; மற்றவர்கள் உயிருள்ளவர்கள், ஆனாலும் சங்கரன் மட்டும் பிரம்மம்.

வேதாம்தஸாரஸம்ஸித்தம் ப்ரணவார்தே ப்ரகாஶநாத் ஏவமேவ புரா ப்ரு'ஷ்டோ மம்தரே நந்திகேஶ்வரஃ

வேதாந்தத்தின் சாரத்தால் நிரூபிக்கப்பட்டதும், ஓம் என்னும் அர்த்தத்தால் வெளிப்படுத்தப்பட்டதுமான காரணத்தால், இதேபோல் மந்தர மலையில் நந்திகேசுவரரிடம் முன்பு கேட்கப்பட்டது.

ஸநத்குமாரமுநிநா ப்ரஹ்மபுத்ரேண தீமதா ஶிவாந்யதேவவஶ்யாநாம் ஸர்வேஷாமபி ஸர்வதஃ

சானத்குமாரர், பிரம்மாவின் புத்திரரும் ஞானியும், சிவனையும் மற்ற சார்ந்த தேவர்களையும் பற்றியும், எல்லா இடங்களிலும் அனைவரையும் பற்றி கேட்டார்.

பேரமாத்ரம் ச பூஜார்தம் ஶ்ருதம் த்ரு'ஷ்டம் ச பூரிஶஃ ஶிவமாத்ரஸ்ய பூஜாயாம் லிம்கம் பேரம் ச த்ரு'ஶ்யதே

வழிபாட்டிற்காக உருவப்படம் மட்டும் பலமுறை கேட்கப்பட்டும் காணப்பட்டும் உள்ளது; சிவனை மட்டும் வழிபடும்போது, லிங்கமும் உருவப்படமும் இரண்டும் காணப்படுகின்றன.

அதஸ்தத்ப்ரூஹி கல்யாண தத்த்வம் மே ஸாதுபோதநம் அநுத்தரமிமம் ப்ரஶ்நம் ரஹஸ்யம் ப்ரஹ்மலக்ஷணம்

அதனால், அருளாளா, எனக்கு உண்மையான தத்துவத்தை தெளிவாகக் கூறு; இந்த உயர்ந்த கேள்வி மிக ரகசியமானதும், பிரம்மத்தின் அடையாளமும் ஆகும்.

கதயாமி ஶிவேநோக்தம் பக்தியுக்தஸ்ய தே ऽநக ஶிவஸ்ய ப்ரஹ்மரூபத்வாந்நிஷ்கலத்வாச்ச நிஷ்கலம்

நான் உனக்கு பக்தியுடன் சிவன் சொன்னதைச் சொல்கிறேன், பாவமில்லாதவனே; சிவன் பிரம்மம் எனும் இயல்புடையவரும் கூறுகளற்றவரும் என்பதால், அவர் கூறுகளற்றவராக இருக்கிறார்.

லிம்கம் தஸ்யைவ பூஜாயாம் ஸர்வவேதேஷு ஸம்மதம் தஸ்யைவ ஸகலத்வாச்ச ததா ஸகலநிஷ்கலம்

அவரது லிங்கம் மட்டும் எல்லா வேதங்களிலும் வழிபாட்டிற்கு ஏற்றதாகக் கொள்ளப்படுகிறது; அவர் கூறுகள் உடையவராக இருப்பதால், அவர் கூறுகளுடனும் கூறுகளற்றவராகவும் இருக்கிறார்.

ஸகலம் ச ததா பேரம் பூஜாயாம் லோகஸம்மதம் ஶிவாந்யேஷாம் ச ஜீவத்வாத்ஸகலத்வாச்ச ஸர்வதஃ

அதேபோல், உருவப்படமும் எல்லா இடங்களிலும் வழிபாட்டிற்கு ஏற்கப்படுகிறது; மற்றவர்கள் உயிருள்ளவர்களும் கூறுகள் உடையவர்களும் என்பதால், அது எல்லா இடங்களிலும் அப்படியே உள்ளது.

பேரமாத்ரம் ச பூஜாயாம் ஸம்மதம் வேதநிர்ணயே ஸ்வாவிர்பாவே ச தேவாநாம் ஸகலம் ரூபமேவ ஹி

வேத தீர்மானப்படி, உருவப்படம் மட்டும் வழிபாட்டிற்கு ஏற்கப்படுகிறது; தேவர்கள் தோன்றும் போது, கூறுகள் உடைய உருவமே தோன்றுகிறது.

ஶிவஸ்ய லிம்கம் பேரம் ச தர்ஶநே த்ரு'ஶ்யதே கலு உக்தம் த்வயா மஹாபாக லிம்கபேரப்ரசாரணம்

சிவனுடைய லிங்கமும் உருவப்படமும் உண்மையில் காணப்படுகின்றன; மகாபாக்யா, நீ லிங்கமும் உருவப்படமும் பரவுவதைக் குறித்து கூறியுள்ளாய்.

ஶிவஸ்ய ச ததந்யேஷாம் விபஜ்ய பரமார்ததஃ தஸ்மாத்ததேவ பரமம் லிம்கபேராதிஸம்பவம்

சிவனுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் உண்மையில் வேறுபாடு காணப்படுகிறது; அதனால், லிங்கம், உருவம் முதலியவற்றிலிருந்து தோன்றியது தான் உயர்ந்தது.

ஶ்ரோதுமிச்சாமி யோகீம்த்ர லிம்காவிர்பாவலக்ஷணம் ஶ்ரு'ணு வத்ஸ பவத்ப்ரீத்யா வக்ஷ்யாமி பரமார்ததஃ

யோகிகளின் தலைவரே, நான் லிங்கத்தின் தோற்றத்தின் அடையாளங்களை கேட்க விரும்புகிறேன். என் பாசத்தால் உனக்கு உண்மையான பொருளைச் சொல்வேன், கேள் பிள்ளையே.

புரா கல்பே மஹாகாலே ப்ரபந்நே லோகவிஶ்ருதே ஆயுத்யேதாம் மஹாத்மாநௌ ப்ரஹ்மவிஷ்ணூ பரஸ்பரம்

பழைய காலத்தில், ஒரு பெரிய யுகத்தின் முடிவில், உலகம் புகழ் பெற்றிருந்த போது, இரு பெரிய ஆன்மாக்கள் பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணு ஒருவருடன் ஒருவர் போட்டியிடத் தொடங்கினர்.

தயோர்மாநம் நிராகர்தும் தந்மத்யே பரமேஶ்வரஃ நிஷ்கலஸ்தம்பரூபேண ஸ்வரூபம் ஸமதர்ஶயத்

அவர்களின் பெருமையை அகற்ற, பரமன் அந்த இருவருக்கிடையே முடிவில்லாத தூணாகத் தன் உண்மையான வடிவத்தை வெளிப்படுத்தினார்.

ததஃ ஸ்வலிம்கசிஹ்நத்வாத்ஸ்தம்பதோ நிஷ்கலம் ஶிவஃ ஸ்வலிம்கம் தர்ஶயாமாஸ ஜகதாம் ஹிதகாம்யயா

பின்னர், தன் லிங்கத்தின் அடையாளத்திலிருந்து, தூணாக இருந்த சிவன், அனைத்து உயிர்களுக்கும் நன்மை வேண்டி தன் லிங்கத்தை காட்டினார்.

ததாப்ரப்ரு'தி லோகேஷு நிஷ்கலம் லிம்கமைஶ்வரம் ஸகலம் ச ததா பேரம் ஶிவஸ்யைவ ப்ரகல்பிதம்

அந்த நேரத்திலிருந்து உலகங்களில், இறைவனின் லிங்கம் உருவமில்லாததாகவும், உருவம் கொண்ட உருவமும் சிவனுக்கே என நிறுவப்பட்டது.

ஶிவாந்யேஷஃ து தேவாநாம் பேரமாத்ரம் ப்ரகல்பிதம் தத்தத்பேரம் து தேவாநாம் தத்தத்போகப்ரதம் ஶுபம் ஶிவஸ்ய லிம்கபேரத்வம் போகமோக்ஷப்ரதம் ஶுபம்

மற்ற தேவர்களுக்குப் படிமம் மட்டும் நிறுவப்பட்டது; ஒவ்வொரு தேவனின் உருவமும் அவரவர் விருப்பங்களைத் தரும் நல்லதாய் உள்ளது. ஆனால் சிவனின் லிங்க உருவம் both அனுபவத்தையும் விடுதலையையும் தரும், அதுவும் நல்லதாய் உள்ளது.

புரா கதாசித்யோகீம்த்ர விஷ்ணுர்விஷதராஸநஃ ஸுஷ்வாப பரயா பூத்யா ஸ்வாநுகைரபி ஸம்வ்ரு'தஃ

ஒரு காலத்தில், யோகிகளின் தலைவரே, விஷ்ணு பாம்பின் மேல் படுத்து, பேரருளோடு தன் சேவகர்களால் சூழப்பட்டு தூங்கினார்.

யத்ரு'ச்சயா கதஸ்தத்ர ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மவிதாம்வரஃ அப்ரு'ச்சத்பும்டரீகாக்ஷம் ஶயநம் ஸர்வஸுந்தரம்

அப்போது, யாரும் எதிர்பாராதபோது, பிரம்மாவும், பிரம்மத்தை நன்கு அறிந்தவரும், அங்கு வந்து, அழகான படுக்கையில் இருந்த தாமரைக் கண்களையுடையவரை வினவினார்.

கஸ்த்வம் புருஷவச்சேஷே த்ரு'ஷ்ட்வா மாமபி த்ரு'ப்தவத் உத்திஷ்ட வத்ஸ மாம் பஶ்ய தவ நாதமிஹாகதம்

நீ யார், மனிதனைப் போல படுத்திருக்கிறாய், என்னை பெருமையுடன் பார்க்கிறாய்? எழு பிள்ளையே, என்னை உன் ஆண்டவனாக வந்துள்ளேன் என்று காண்.

ஆகதம் குருமாராத்யம் த்ரு'ஷ்ட்வா யோ த்ரு'ப்தவச்சரேத் த்ரோஹிணஸ்தஸ்ய மூடஸ்ய ப்ராயஶ்சித்தம் விதீயதே

ஆசிரியரையும் ஆண்டவரையும் வந்ததைப் பார்த்தும், பெருமையுடன் நடக்கும்வன், துரோகியும் அறியாமையும்; அவனுக்கு பாவம் போக்கும் வழி சொன்னது.