ஶிவபுராணம்

யதாஸ்ய விஸ்தரம் ஶக்தா நாதிகம்தும் ப்ரஜா புவி ததா வித்யாஸமாஸார்தம் விஶ்வேஶ்வரநியோகதஃ

பூமியில் உள்ள மக்கள் அதன் பரப்பை புரிந்து கொள்ள முடியாதபோது, உலகத்தின் ஆண்டவனின் கட்டளையால் அறிவின் சாரம் சுருக்கப்பட்டது.

த்வாபராம்தேஷு விஶ்வாத்மா விஷ்ணுர்விஶ்வம்பரஃ ப்ரபுஃ வ்யாஸநாம்நா சரத்யஸ்மிந்நவதீர்ய மஹீதலே

ஒவ்வொரு த்வாபர யுகத்தின் முடிவிலும், விஷ்ணு, உலகத்தின் உயிரும், வலிமைமிக்க பாதுகாவலனும், வியாசர் என்ற பெயரில் பூமியில் அவதரிக்கிறார்.

ஏவம் வ்யஸ்தாஶ்ச வேதாஶ்ச த்வாபரேத்வாபரே த்விஜாஃ நிர்மிதாநி புராணாநி அந்யாநி ச ததஃ பரம்

இவ்வாறு, இருமுறை பிறந்தவர்களே, ஒவ்வொரு த்வாபர யுகத்திலும் வேதங்கள் பிரிக்கப்பட்டன; பிறகு புராணங்கள் மற்றும் பிற நூல்கள் உருவாக்கப்பட்டன.

ஸ புநர்த்வாபரே சாஸ்மிந்க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநாக்யயா அரண்யாமிவ ஹவ்யாஶீ ஸத்யவத்யாமஜாயத

இந்த த்வாபர யுகத்திலும், அவன் சத்யவதி என்பவருக்கு, காட்டில், ஹவ்யம் அர்ப்பணிப்பவராக, கிருஷ்ண த்வைப்பாயனன் என்ற பெயரில் பிறந்தான்.

ஸம்க்ஷிப்ய ஸ புநர்வேதாம்ஶ்சதுர்தா க்ரு'தவாந்முநிஃ வ்யஸ்தவேததயா லோகே வேதவ்யாஸ இதி ஶ்ருதஃ

அந்த முனிவர் வேதங்களை சுருக்கி, நான்கு பகுதிகளாக பிரித்தார்; இந்த பிரிப்பினால், உலகத்தில் அவர் 'வேதவியாசர்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

புராணாநாஞ்ச ஸம்க்ஷிப்தம் சதுர்லக்ஷப்ரமாணதஃ அத்யாபி தேவலோகே தச்சதகோடிப்ரவிஸ்தரம்

அவர் புராணங்களையும் நான்கு லட்சம் செய்யுள் அளவிற்கு சுருக்கினார்; ஆனால், இன்றும் தேவர்கள் உலகத்தில் அவற்றின் பரப்பும் நூறு கோடி செய்யுளாக உள்ளது.

யோ வித்யாச்சதுரோ வேதாந் ஸாம்கோபணிஷதாந்த்விஜஃ ந சேத்புராணம் ஸம்வித்யாந்நைவ ஸ ஸ்யாத்விசக்ஷணஃ

நான்கு வேதங்களையும், அவற்றின் அங்கங்களும், உபநிஷத்துகளும் அறிந்த இருமுறை பிறந்தவர், புராணத்தை அறியவில்லை என்றால், உண்மையில் ஞானி அல்ல.

இதிஹாஸபுராணாப்யாம் வேதம் ஸமுபப்ரு'ம்ஹயேத் பிபேத்யல்பஶ்ருதாத்வேதோ மாமயம் ப்ரதரிஷ்யதி

இதிகாசம் மற்றும் புராணத்துடன் வேதத்தை இணைக்க வேண்டும்; குறைந்த அளவு கேட்கப்பட்ட வேதம், நான் அதை கடந்துவிடுவேன் என்று பயப்படுகிறது.

ஸர்கஶ்ச ப்ரதிஸர்கஶ்ச வம்ஶோ மந்வம்தராணி ச வம்ஶாநுசரிதம் சைவ புராணம் பஞ்சலக்ஷணம்

உருவாக்கம், மறுபடியும் உருவாக்கம், வம்சம், மன்வந்தரங்கள், வம்ச வரலாறுகள்—இவை புராணத்தின் ஐந்து இலக்கணங்கள்.

தஶதா சாஷ்டதா சைதத்புராணமுபதிஶ்யதே ப்ரு'ஹத்ஸூக்ஷ்மப்ரபேதேந முநிபிஸ்தத்த்வவித்தமைஃ

புராணம் பத்து வகையும், எட்டு வகையும் என்று, பெரியதும் சுருக்கமானதும் என, உண்மை அறிந்த முனிவர்கள் வகைப்படுத்தி போதிக்கிறார்கள்.

ப்ராஹ்மம் பாத்மம் வைஷ்ணவம் ச ஶைவம் பாகவதம் ததா பவிஷ்யம் நாரதீயம் ச மார்கம்டேயமதஃ பரம்

பிரம்ம, பத்ம, வைஷ்ணவ, சைவ, பாகவத, பவிஷ்ய, நாரதீய, மார்க்கண்டேய—இவை முக்கியமானவை.

ஆக்நேயம் ப்ரஹ்மவைவர்தம் லைம்கம் வாராஹமேவ ச ஸ்காந்தம் ச வாமநம் சைவ கௌர்ம்யம் மாத்ஸ்யம் ச காருடம்

ஆக்னேய, பிரம்மவைவர்த்த, லிங்க, வாராக, ஸ்காந்த, வாமன, குர்ம, மாத்ஸ்ய, காருட—இவை கூட சேர்க்கப்படுகின்றன.

ப்ரஹ்மாம்டம் சேதி புண்யோ ऽயம் புராணாநாமநுக்ரமஃ தத்ர ஶைவம் துரீயம் யச்சார்வம் ஸர்வார்தஸாதகம்

பிரம்மாண்டமும் சேர்க்கப்படுகிறது; இது புராணங்களின் புனிதமான வரிசை. இதில் சைவம் நான்காவது, அது எல்லா அர்த்தங்களையும் சாதிக்கிறது.

க்ரம்தோ லக்ஷப்ரமாணம் தத்வ்யஸ்தம் த்வாதஶஸம்ஹிதம் நிர்மிதம் தச்சிவேநைவ தத்ர தர்மஃ ப்ரதிஷ்டிதஃ

இந்த நூல், ஒரு இலட்சம் செய்யுள்களைக் கொண்டது, பன்னிரண்டு பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது. இதை சிவபெருமான் தானே உருவாக்கினார்; இதில் தர்மம் நிலைபெற்றுள்ளது.

ததுக்தேநைவ தர்மேண ஶைவாஸ்த்ரைவர்ணிகா நராஃ தஸ்மாத்விமுகுதிமந்விச்சஞ்ச்சிவமேவ ஸமாஶ்ரயேத்

இதில் சொல்லப்பட்ட தர்மத்தைப் பின்பற்றினால், மூன்று வகை மக்களும், விடுதலை விரும்புவோர் அனைவரும் சிவபெருமானையே அடைய வேண்டும்.

தமாஶ்ரித்யைவ தேவாநாமபி முக்திர்ந சாந்யதா

தேவர்களுக்குக்கூட, அவரை அடைந்தால்தான் விடுதலை கிடைக்கும்; வேறு வழியில்லை.

யதிதம் ஶைவமாக்யாதம் புராணம் வேதஸம்மிதம் தஸ்ய பேதாந்ஸமாஸேந ப்ருவதோ மே நிபோதத

வேதங்களுக்கு ஒத்ததாகக் கூறப்பட்ட இந்த சைவப் புராணத்தின் பிரிவுகளை நான் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்; கவனமாகக் கேளுங்கள்.

வித்யேஶ்வரம் ததா ரௌத்ரம் வைநாயகமநுத்தமம் ஔமம் மாத்ரு'புராணம் ச ருத்ரைகாதஶகம் ததா

அவை: வித்யேஸ்வர, ரௌத்ர, சிறந்த வினாயக, ஓமம், மாத்ரி புராணம், மற்றும் ருத்ரஏகாதசகம் ஆகியவை.

கைலாஸம் ஶதருத்ரம் ச ஶதருத்ராக்யமேவ ச ஸஹஸ்ரகோடிருத்ராக்யம் வாயவீயம் ததஃபரம்

கைலாசம், சதருத்ரம் (சதருத்ரம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது), ஸஹஸ்ரகோடி ருத்ரம், பின்னர் வாயவியம் ஆகியவை தொடர்ந்து வருகின்றன.

தர்மஸம்ஜ்ஞம் புராணம் சேத்யேவம் த்வாதஶ ஸம்ஹிதாஃ வித்யேஶம் தஶஸாஹஸ்ரமுதிதம் க்ரம்தஸம்க்யயா

தர்மம் என அழைக்கப்படும் புராணம் உட்பட, இவை பன்னிரண்டு பிரிவுகள். வித்யேஸ்வரத்தில் பத்தாயிரம் செய்யுள்கள் உள்ளன என்று கூறப்படுகிறது.

ரௌத்ரம் வைநாயகம் சௌமம் மாத்ரு'காக்யம் ததஃ பரம் ப்ரத்யேகமஷ்டஸாஹஸ்ரம் த்ரயோதஶஸஹஸ்ரகம்

ரௌத்ரம், வினாயகம், ஓமம், மாத்ரிகா என்று அழைக்கப்படும் புராணம்—இவை ஒவ்வொன்றிலும் எட்டாயிரம் செய்யுள்கள் உள்ளன; பதின்மூன்றாவது புராணத்தில் பதின்மூன்று ஆயிரம் செய்யுள்கள் உள்ளன.

ரௌத்ரகாதஶகாக்யம் யத்கைலாஸம் ஷட்ஸஹஸ்ரகம் ஶதருத்ரம் த்ரிஸாஹஸ்ரம் கோடிருத்ரம் ததஃ பரம்

ருத்ரஏகாதசகம் மற்றும் கைலாசம் இரண்டிலும் ஆறாயிரம் செய்யுள்கள் உள்ளன; சதருத்ரத்தில் மூவாயிரம் செய்யுள்கள், அதன் பின் கோடிருத்ரம் வருகிறது.

ஸஹஸ்ரைர்நவபிர்யுக்தம் ஸர்வார்தஜ்ஞாநஸம்யுதம் ஸஹஸ்ரகோடிருத்ராக்யமேகாதஶஸஹஸ்ரகம்

ஸஹஸ்ரகோடி ருத்ரம், எல்லாவிதமான அறிவையும் கொண்டது, பதினொன்றாயிரம் செய்யுள்கள், அதனுடன் ஒன்பதாயிரம் செய்யுள்கள் இணைந்துள்ளன.

சதுஸ்ஸஹஸ்ரஸம்க்யேயம் வாயவீயமநுத்தமம் தர்மஸம்ஜ்ஞம் புராணம் யத்தத்த்வாதஶஸஹஸ்ரகம்

சிறந்த வாயவியம் நான்காயிரம் செய்யுள்கள் கொண்டது; தர்மம் என அழைக்கப்படும் புராணத்தில் பன்னிரண்டாயிரம் செய்யுள்கள் உள்ளன.

ததேவம் லக்ஷமுத்திஷ்டம் ஶைவம் ஶாகாவிபேததஃ புராணம் வேதஸாரம் தத்புக்திமுக்திபலப்ரதம்

இவ்வாறு, சைவப் புராணம் பல பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு, ஒரு இலட்சம் செய்யுள்கள் கொண்டதாகக் கூறப்படுகிறது; இது வேதங்களின் சாரமும், போகமும் மோக்ஷமும் தருவதாகும்.

வ்யாஸேந தத்து ஸம்க்ஷிப்தம் சதுர்விம்ஶத்ஸஹஸ்ரகம் ஶைவந்தத்ர புராணம் வை சதுர்தம் ஸப்தஸம்ஹிதம்

வியாசர் இதை இருபத்திநான்காயிரம் செய்யுள்களாக சுருக்கினார்; இதில் சைவப் புராணம் நான்காவது, ஏழு பிரிவுகளைக் கொண்டது.

வித்யேஶ்வராக்யா தத்ராத்யா த்விதீயா ருத்ரஸம்ஹிதா த்ரு'தீயா ஶதருத்ராக்யா கோடிருத்ரா சதுர்திகா

இதில் முதலில் வித்யேஸ்வரா, இரண்டாவது ருத்ரசம்ஹிதா, மூன்றாவது சதருத்ரா, நான்காவது கோடிருத்ரா என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

பஞ்சமீ கதிதா சோமா ஷஷ்டீ கைலாஸஸம்ஹிதா ஸப்தமீ வாயவீயாக்யா ஸப்தைவம் ஸம்ஹிதா இஹ

ஐந்தாவது ஓமா, ஆறாவது கைலாச சம்ஹிதா, ஏழாவது வாயவியம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; இவ்வாறு ஏழு பிரிவுகள் உள்ளன.

வித்யேஶ்வரம் த்விஸாஹஸ்ரம் ரௌத்ரம் பஞ்சஶதாயுதம் த்ரிம்ஶத்ததா த்விஸாஹஸ்ரம் ஸார்தைகஶதமீரிதம்

வித்யேஸ்வரத்தில் இரண்டாயிரம் செய்யுள்கள், ரௌத்ரத்தில் ஐம்பத்தியைந்து நூறு செய்யுள்கள், மூன்றாவதாக இரண்டாயிரத்து நூற்ற முப்பது செய்யுள்கள் உள்ளன.