ஶிவபுராணம்

ஶப்தார்தந்யாயஸம்யுக்தை ராகமார்தைர்விபூஷிதம் ஶ்வேதகல்பப்ரஸம்கேந வாயுநா கதிதம் புரா

சொல், பொருள், நியாயம் ஆகியவற்றால் அழகுபடுத்தப்பட்டு, காதல் சார்ந்த கருத்துகளால் செறிவடைந்து, ஶ்வேதகற்பத்தில் வாயு முனிவர் முன்பு கூறிய பூராணம் இது.

வித்யாஸ்தாநாநி ஸர்வாணி புராணாநுக்ரமம் ததா தத்புராணஸ்ய சோத்பத்திம் ப்ருவதோ மே நிபோதத

அனைத்து அறிவு நிலைகள், பூராணங்களின் வரிசை, இந்த பூராணத்தின் தோற்றம் ஆகியவற்றை நான் கூறும் போது கேளுங்கள்.

அம்காநி வேதாஶ்சத்வாரோ மீமாம்ஸாந்யாயவிஸ்தரஃ புராணம் தர்மஶாஸ்த்ரம் ச வித்யாஶ்சேதாஶ்சதுர்தஶ

நான்கு வேதங்கள், அவற்றின் அங்கங்கள், மீமாஸை, நியாயம், பூராணம், தர்ம சாஸ்திரம், இவை நாற்பது நான்கு அறிவு வகைகள்.

ஆயுர்வேதோ தநுர்வேதோ காம்தர்வஶ்சேத்யநுக்ரமாத் அர்தஶாஸ்த்ரம் பரம் தஸ்மாத்வித்யா ஹ்யஷ்டாதஶ ஸ்ம்ரு'தாஃ

ஆயுர்வேதம், தனுர்வேதம், காந்தர்வம், வரிசைப்படி அர்த்த சாஸ்திரம் உயர்ந்தது; இவ்வாறு எட்டின்பது அறிவு வகைகள் என்று அறியப்படுகிறது.

அஷ்டாதஶாநாம் வித்யாநாமேதாஸாம் பிந்நவர்த்மநாம் ஆதிகர்தா கவிஸ்ஸாக்ஷாச்சூலபாணிரிதி ஶ்ருதிஃ

இந்த எட்டின்பது அறிவு வகைகளில், ஒவ்வொன்றும் தனித்த பாதையில் செல்லும்; அவற்றின் முதன்மை உருவாக்குனர், கவிஞர், நேரடியாக சூலபாணி என்று மறை கூறுகிறது.

ஸ ஹி ஸர்வஜகந்நாதஃ ஸிஸ்ரு'க்ஷுரகிலம் ஜகத் ப்ரஹ்மாணம் விததே ஸாக்ஷாத்புத்ரமக்ரே ஸநாதநம்

அவன் எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆண்டவன்; முழு உலகத்தை உருவாக்க விரும்பி, தன் நித்தியமான மகன் பிரம்மாவை நேரடியாக ஆரம்பத்தில் உருவாக்கினான்.

தஸ்மை ப்ரதமபுத்ராய ப்ரஹ்மணே விஶ்வயோநயே வித்யாஶ்சேமா ததௌ பூர்வம் விஶ்வஸ்ரு'ஷ்ட்யர்தமீஶ்வரஃ

முதலாவது மகனாகவும், எல்லா படைப்புகளுக்கும் ஆதியாகவும் இருக்கும் பிரம்மாவுக்கு, உலகம் உருவாக வேண்டும் என்பதற்காக ஆண்டவன் இந்த அறிவுகளை முன்பே வழங்கினான்.

பாலநாய ஹரிம் தேவம் ரக்ஷாஶக்திம் ததௌ ததஃ மத்யமம் தநயம் விஷ்ணும் பாதாரம் ப்ரஹ்மணோ ऽபி ஹி

பிறகு உலகத்தை பாதுகாப்பதற்காக, ஹரியை, தேவனை, பாதுகாப்பு சக்தியை வழங்கினான்; அதனால், மத்திய மகனான விஷ்ணு, பிரம்மாவுக்கும் பாதுகாவலனாக ஆனான்.

லப்தவித்யேந விதிநா ப்ரஜாஸ்ரு'ஷ்டிம் விதந்வதா ப்ரதமம் ஸர்வஶாஸ்த்ராணாம் புராணம் ப்ரஹ்மணா ஸ்ம்ரு'தம்

அறிவைப் பெற்ற பிரம்மா, விதிப்படி படைப்பை செய்தபோது, எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் முதன்மையான புராணத்தை முதலில் நினைத்தான்.

அநம்தரம் து வக்த்ரேப்யோ வேதாஸ்தஸ்ய விநிர்கதாஃ ப்ரவ்ரு'த்திஸ்ஸர்வஶாஸ்த்ராணாம் தந்முகாதபவத்ததஃ

அதற்குப் பிறகு, அவனது வாய் வழியாக வேதங்கள் வெளிவந்தன; அவனது பேச்சிலிருந்து எல்லா சாஸ்திரங்களின் செயல்கள் தோன்றின.

யதாஸ்ய விஸ்தரம் ஶக்தா நாதிகம்தும் ப்ரஜா புவி ததா வித்யாஸமாஸார்தம் விஶ்வேஶ்வரநியோகதஃ

பூமியில் உள்ள மக்கள் அதன் பரப்பை புரிந்து கொள்ள முடியாதபோது, உலகத்தின் ஆண்டவனின் கட்டளையால் அறிவின் சாரம் சுருக்கப்பட்டது.

த்வாபராம்தேஷு விஶ்வாத்மா விஷ்ணுர்விஶ்வம்பரஃ ப்ரபுஃ வ்யாஸநாம்நா சரத்யஸ்மிந்நவதீர்ய மஹீதலே

ஒவ்வொரு த்வாபர யுகத்தின் முடிவிலும், விஷ்ணு, உலகத்தின் உயிரும், வலிமைமிக்க பாதுகாவலனும், வியாசர் என்ற பெயரில் பூமியில் அவதரிக்கிறார்.

ஏவம் வ்யஸ்தாஶ்ச வேதாஶ்ச த்வாபரேத்வாபரே த்விஜாஃ நிர்மிதாநி புராணாநி அந்யாநி ச ததஃ பரம்

இவ்வாறு, இருமுறை பிறந்தவர்களே, ஒவ்வொரு த்வாபர யுகத்திலும் வேதங்கள் பிரிக்கப்பட்டன; பிறகு புராணங்கள் மற்றும் பிற நூல்கள் உருவாக்கப்பட்டன.

ஸ புநர்த்வாபரே சாஸ்மிந்க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநாக்யயா அரண்யாமிவ ஹவ்யாஶீ ஸத்யவத்யாமஜாயத

இந்த த்வாபர யுகத்திலும், அவன் சத்யவதி என்பவருக்கு, காட்டில், ஹவ்யம் அர்ப்பணிப்பவராக, கிருஷ்ண த்வைப்பாயனன் என்ற பெயரில் பிறந்தான்.

ஸம்க்ஷிப்ய ஸ புநர்வேதாம்ஶ்சதுர்தா க்ரு'தவாந்முநிஃ வ்யஸ்தவேததயா லோகே வேதவ்யாஸ இதி ஶ்ருதஃ

அந்த முனிவர் வேதங்களை சுருக்கி, நான்கு பகுதிகளாக பிரித்தார்; இந்த பிரிப்பினால், உலகத்தில் அவர் 'வேதவியாசர்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

புராணாநாஞ்ச ஸம்க்ஷிப்தம் சதுர்லக்ஷப்ரமாணதஃ அத்யாபி தேவலோகே தச்சதகோடிப்ரவிஸ்தரம்

அவர் புராணங்களையும் நான்கு லட்சம் செய்யுள் அளவிற்கு சுருக்கினார்; ஆனால், இன்றும் தேவர்கள் உலகத்தில் அவற்றின் பரப்பும் நூறு கோடி செய்யுளாக உள்ளது.

யோ வித்யாச்சதுரோ வேதாந் ஸாம்கோபணிஷதாந்த்விஜஃ ந சேத்புராணம் ஸம்வித்யாந்நைவ ஸ ஸ்யாத்விசக்ஷணஃ

நான்கு வேதங்களையும், அவற்றின் அங்கங்களும், உபநிஷத்துகளும் அறிந்த இருமுறை பிறந்தவர், புராணத்தை அறியவில்லை என்றால், உண்மையில் ஞானி அல்ல.

இதிஹாஸபுராணாப்யாம் வேதம் ஸமுபப்ரு'ம்ஹயேத் பிபேத்யல்பஶ்ருதாத்வேதோ மாமயம் ப்ரதரிஷ்யதி

இதிகாசம் மற்றும் புராணத்துடன் வேதத்தை இணைக்க வேண்டும்; குறைந்த அளவு கேட்கப்பட்ட வேதம், நான் அதை கடந்துவிடுவேன் என்று பயப்படுகிறது.

ஸர்கஶ்ச ப்ரதிஸர்கஶ்ச வம்ஶோ மந்வம்தராணி ச வம்ஶாநுசரிதம் சைவ புராணம் பஞ்சலக்ஷணம்

உருவாக்கம், மறுபடியும் உருவாக்கம், வம்சம், மன்வந்தரங்கள், வம்ச வரலாறுகள்—இவை புராணத்தின் ஐந்து இலக்கணங்கள்.

தஶதா சாஷ்டதா சைதத்புராணமுபதிஶ்யதே ப்ரு'ஹத்ஸூக்ஷ்மப்ரபேதேந முநிபிஸ்தத்த்வவித்தமைஃ

புராணம் பத்து வகையும், எட்டு வகையும் என்று, பெரியதும் சுருக்கமானதும் என, உண்மை அறிந்த முனிவர்கள் வகைப்படுத்தி போதிக்கிறார்கள்.

ப்ராஹ்மம் பாத்மம் வைஷ்ணவம் ச ஶைவம் பாகவதம் ததா பவிஷ்யம் நாரதீயம் ச மார்கம்டேயமதஃ பரம்

பிரம்ம, பத்ம, வைஷ்ணவ, சைவ, பாகவத, பவிஷ்ய, நாரதீய, மார்க்கண்டேய—இவை முக்கியமானவை.

ஆக்நேயம் ப்ரஹ்மவைவர்தம் லைம்கம் வாராஹமேவ ச ஸ்காந்தம் ச வாமநம் சைவ கௌர்ம்யம் மாத்ஸ்யம் ச காருடம்

ஆக்னேய, பிரம்மவைவர்த்த, லிங்க, வாராக, ஸ்காந்த, வாமன, குர்ம, மாத்ஸ்ய, காருட—இவை கூட சேர்க்கப்படுகின்றன.

ப்ரஹ்மாம்டம் சேதி புண்யோ ऽயம் புராணாநாமநுக்ரமஃ தத்ர ஶைவம் துரீயம் யச்சார்வம் ஸர்வார்தஸாதகம்

பிரம்மாண்டமும் சேர்க்கப்படுகிறது; இது புராணங்களின் புனிதமான வரிசை. இதில் சைவம் நான்காவது, அது எல்லா அர்த்தங்களையும் சாதிக்கிறது.

க்ரம்தோ லக்ஷப்ரமாணம் தத்வ்யஸ்தம் த்வாதஶஸம்ஹிதம் நிர்மிதம் தச்சிவேநைவ தத்ர தர்மஃ ப்ரதிஷ்டிதஃ

இந்த நூல், ஒரு இலட்சம் செய்யுள்களைக் கொண்டது, பன்னிரண்டு பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது. இதை சிவபெருமான் தானே உருவாக்கினார்; இதில் தர்மம் நிலைபெற்றுள்ளது.

ததுக்தேநைவ தர்மேண ஶைவாஸ்த்ரைவர்ணிகா நராஃ தஸ்மாத்விமுகுதிமந்விச்சஞ்ச்சிவமேவ ஸமாஶ்ரயேத்

இதில் சொல்லப்பட்ட தர்மத்தைப் பின்பற்றினால், மூன்று வகை மக்களும், விடுதலை விரும்புவோர் அனைவரும் சிவபெருமானையே அடைய வேண்டும்.

தமாஶ்ரித்யைவ தேவாநாமபி முக்திர்ந சாந்யதா

தேவர்களுக்குக்கூட, அவரை அடைந்தால்தான் விடுதலை கிடைக்கும்; வேறு வழியில்லை.

யதிதம் ஶைவமாக்யாதம் புராணம் வேதஸம்மிதம் தஸ்ய பேதாந்ஸமாஸேந ப்ருவதோ மே நிபோதத

வேதங்களுக்கு ஒத்ததாகக் கூறப்பட்ட இந்த சைவப் புராணத்தின் பிரிவுகளை நான் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்; கவனமாகக் கேளுங்கள்.

வித்யேஶ்வரம் ததா ரௌத்ரம் வைநாயகமநுத்தமம் ஔமம் மாத்ரு'புராணம் ச ருத்ரைகாதஶகம் ததா

அவை: வித்யேஸ்வர, ரௌத்ர, சிறந்த வினாயக, ஓமம், மாத்ரி புராணம், மற்றும் ருத்ரஏகாதசகம் ஆகியவை.

கைலாஸம் ஶதருத்ரம் ச ஶதருத்ராக்யமேவ ச ஸஹஸ்ரகோடிருத்ராக்யம் வாயவீயம் ததஃபரம்

கைலாசம், சதருத்ரம் (சதருத்ரம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது), ஸஹஸ்ரகோடி ருத்ரம், பின்னர் வாயவியம் ஆகியவை தொடர்ந்து வருகின்றன.