ஶிவபுராணம்

தமஜம் விஶ்வகர்மாணம் ஶாஶ்வதம் ஶிவமவ்யயம் மஹாதேவம் மஹாத்மாநம் வ்ரஜாமி ஶரணம் ஶிவம்

பிறவியில்லாதவர், உலகத்தை உருவாக்குபவர், நிலைத்தவர், மங்காதவர், பெருமைமிக்க சிவன், மகாத்மா, அந்த சிவனை நான் சரணாக் கொள்கிறேன்.

தர்மக்ஷேத்ரே மஹாதீர்தே கம்காகாலிம்திஸம்கமே ப்ரயாகே நைமிஷாரண்யே ப்ரஹ்மலோகஸ்ய வர்த்மநி

தர்மத்தின் நிலத்தில், கங்கை மற்றும் யமுனை சங்கமிக்கும் புனிதமான இடத்தில், பிரயாகத்தில், நைமிசாரண்ய வனத்தில், பிரம்மாவின் உலகத்திற்குச் செல்லும் பாதையில்—

முநயஶ்ஶம்ஸிதாத்மாநஃ ஸத்யவ்ரதபராயணாஃ மஹௌஜஸோ மஹாபாகா மஹாஸத்ரம் விதேநிரே

அங்கு, மனதை கட்டுப்படுத்திய, சத்திய விரதத்தில் நிலைத்த, பெரும் சக்தி மற்றும் பாக்கியமுள்ள முனிவர்கள், பெரிய யாகத்தை நடத்தினார்கள்.

தத்ர ஸத்ரம் ஸமாகர்ண்ய தேஷாமக்லிஷ்டகர்மணாம் ஸாக்ஷாத்ஸத்யவதீஸூநோர்வேதவ்யாஸஸ்ய தீமதஃ

அந்த தூய செயல்கள் கொண்ட யாகத்தைப் பற்றி கேட்டுவிட்டு, சத்தியவதி மகன் வேதவ்யாசரின் புத்திசாலியான சீடன் நேராக அங்கு வந்தான்.

ஶிஷ்யோ மஹாத்மா மேதாவீ த்ரிஷு லோகேஷு விஶ்ருதஃ பஞ்சாவயவயுக்தஸ்ய வாக்யஸ்ய குணதோஷவித்

அந்த மகாத்மா, அறிவாளி, மூன்று உலகிலும் புகழ்பெற்றவர், ஐந்து பகுதிகள் கொண்ட பேச்சின் நல்லதும் கெட்டதும் அறிந்தவர்.

உத்தரோத்தரவக்தா ச ப்ருவதோ ऽபி ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ மதுரஃ ஶ்ரவணாநாம் ச மநோஜ்ஞபதபர்வணாம்

அவர், பிருஹஸ்பதியைவிட மேலான பேச்சாளர்; கேட்பவர்களுக்கு இனிமை தரும், மனதை கவரும் சொற்கள் கொண்டவர்.

கதாநாம் நிபுணோ வக்தா காலவிந்நயவித்கவிஃ ஆஜகாம ஸ தம் தேஶம் ஸூதஃ பௌராணிகோத்தமஃ

கதைகளில் நிபுணர், காலத்தையும் ஒழுக்கத்தையும் அறிந்த கவிஞர், புராணங்களில் சிறந்த சூதர், அந்த இடத்திற்கு வந்தார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸூதமாயாம்தம் முநயோ ஹ்ரு'ஷ்டமாநஸாஃ தஸ்மை ஸாம ச பூஜாம் ச யதாவத்ப்ரத்யபாதயந்

அவரை வருவதைக் கண்ட முனிவர்கள் மனதில் மகிழ்ச்சி கொண்டு, அவருக்கு உரிய மரியாதையும் பூஜையும் செய்து வரவேற்றார்கள்.

ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய ஸதாம் பூஜாம் முநிபிஃ ப்ரதிபாதிதாம் உத்திஷ்டமாநஸம் பேஜே நியுக்தோ யுக்தமாத்மநஃ

முனிவர்கள் அளித்த மரியாதையை ஏற்றுக்கொண்டு, அவர் மனதை அறிவுரைப்படி அமைத்துக் கொண்டு, தன்னைக் கட்டுப்படுத்தினார்.

ததஸ்தத்ஸம்கமாதேவ முநீநாம் பாவிதாத்மநாம் ஸோத்கம்டமபவச்சிதம் ஶ்ரோதும் பௌராணிகீம் கதாம்

அந்த தூய மனம் கொண்ட முனிவர்கள் கூடிவிட்டதால், அவர்களின் மனதில் பழமையான கதைகளை கேட்கும் ஆவல் எழுந்தது.

அதீவாபிமுகம் க்ரு'த்வா வசநம் சேதமப்ருவந்

முழு கவனத்துடன் திரும்பி, அவர்கள் இவ்வாறு பேசினார்கள்.

ரோமஹர்ஷண ஸர்வஜ்ஞ பவாந்நோ பாக்யகௌரவாத் ஸம்ப்ராப்தோத்ய மஹாபாக ஶைவராஜ மஹாமதே

ரோமஹர்ஷணா, எல்லாம் அறிந்தவரே, நாங்கள் பெற்ற பெரும் பாக்கியத்தால் இன்று நீ எங்களிடம் வந்துள்ளாய், ஶைவர்களில் சிறந்த ஞானி, மகா புத்திசாலி!

புராணவித்யாமகிலாம் வ்யாஸாத்ப்ரத்யக்ஷமீயிவாந் தஸ்மாதாஶ்சர்யபூதாநாம் கதாநாம் த்வம் ஹி பாஜநம்

நீ பூராணங்களின் முழு அறிவை வியாசரிடம் நேரடியாக பெற்றுள்ளாய்; அதனால், வியத்தகு கதைகளுக்குத் தகுதியான பாத்திரம் நீயே.

ரத்நாநாமுருஸாராணாம் ரத்நாகர இவார்ணவஃ யச்ச பூதம் யச்ச பவ்யம் யச்சாந்யத்வஸ்து வர்ததே

முத்துகளுக்கு ஆதாரமான கடல் போல, நீ கடந்தவை, வரவிருப்பவை, மற்ற எல்லாவற்றையும் கொண்டுள்ளாய்.

ந தவாவிதிதம் கிஞ்சித்த்ரிஷு லோகேஷு வித்யதே த்வமத்ரு'ஷ்டவஶாதஸ்மத்தர்ஶநார்தமிஹாகதஃ அகுர்வந்கிமபி ஶ்ரேயோ ந வ்ரு'தா கந்துமர்ஹஸி

மூன்று உலகங்களிலும் உனக்குத் தெரியாதது எதுவும் இல்லை; எங்களைப் பார்வையிடுவதற்காக நீ மறைமுக காரணத்தால் வந்துள்ளாய். எங்களுக்குப் பயனளிக்காமல் வீணாகப் போக வேண்டாம்.

தஸ்மாச்ச்ராவ்யதரம் புண்யம் ஸத்கதாஜ்ஞாநஸம்ஹிதம் வேதாம்தஸாரஸர்வஸ்வம் புராணம் ஶ்ராவயாஶு நஃ

அதனால், நல்ல கதைகளும் ஞானமும் நிறைந்த, வேதாந்தத்தின் சாரமும் முழுமையும் கொண்ட புனிதமான பூராணத்தை விரைவாக எங்களுக்கு சொல்லுங்கள்.

ஏவமப்யர்திதஸ்ஸூதோ முநிபிர்வேதவாதிபிஃ ஶ்லக்ஷ்ணாம் ச ந்யாயஸம்யுக்தாம் ப்ரத்யுவாச ஶுபாம் கிரம்

வேதங்களில் தேர்ந்த முனிவர்கள் இவ்வாறு வேண்டியபோது, சூதர் மென்மையான, நியாயம் நிறைந்த, நல்ல வார்த்தைகளால் பதில் கூறினார்.

பூஜிதோ ऽநுக்ரு'ஹீதஶ்ச பவத்பிரிதி சோதிதஃ கஸ்மாத்ஸம்யங்ந விப்ரூயாம் புராணம்ரு'ஷிபூஜிதம்

நீங்கள் எனக்கு மரியாதையும் அருளும் அளித்துள்ளீர்கள்; முனிவர்கள் மதிக்கும் பூராணத்தை நான் முறையாக சொல்லாமல் இருக்க முடியுமா?

அபிவம்த்ய மஹாதேவம் தேவீம் ஸ்கம்தம் விநாயகம் நம்திநம் ச ததா வ்யாஸம் ஸாக்ஷாத்ஸத்யவதீஸுதம்

மஹாதேவனை, தேவியை, ஸ்கந்தனை, விநாயகரை, நந்தியை, மற்றும் நேரடியாக சத்யவதி மகன் வியாசரை வணங்கி,

வக்ஷ்யாமி பரமம் புண்யம் புராணம் வேதஸம்மிதம் ஶிவஜ்ஞாநார்ணவம் ஸாக்ஷாத்பக்திமுக்திபலப்ரதம்

வேதங்களுக்கு ஒத்த, பரம புனிதமான பூராணத்தை, ஶிவன் பற்றிய அறிவு கடலை, பக்தி மற்றும் முக்தி பலனை நேரடியாக தரும் பூராணத்தை நான் கூறுகிறேன்.

ஶப்தார்தந்யாயஸம்யுக்தை ராகமார்தைர்விபூஷிதம் ஶ்வேதகல்பப்ரஸம்கேந வாயுநா கதிதம் புரா

சொல், பொருள், நியாயம் ஆகியவற்றால் அழகுபடுத்தப்பட்டு, காதல் சார்ந்த கருத்துகளால் செறிவடைந்து, ஶ்வேதகற்பத்தில் வாயு முனிவர் முன்பு கூறிய பூராணம் இது.

வித்யாஸ்தாநாநி ஸர்வாணி புராணாநுக்ரமம் ததா தத்புராணஸ்ய சோத்பத்திம் ப்ருவதோ மே நிபோதத

அனைத்து அறிவு நிலைகள், பூராணங்களின் வரிசை, இந்த பூராணத்தின் தோற்றம் ஆகியவற்றை நான் கூறும் போது கேளுங்கள்.

அம்காநி வேதாஶ்சத்வாரோ மீமாம்ஸாந்யாயவிஸ்தரஃ புராணம் தர்மஶாஸ்த்ரம் ச வித்யாஶ்சேதாஶ்சதுர்தஶ

நான்கு வேதங்கள், அவற்றின் அங்கங்கள், மீமாஸை, நியாயம், பூராணம், தர்ம சாஸ்திரம், இவை நாற்பது நான்கு அறிவு வகைகள்.

ஆயுர்வேதோ தநுர்வேதோ காம்தர்வஶ்சேத்யநுக்ரமாத் அர்தஶாஸ்த்ரம் பரம் தஸ்மாத்வித்யா ஹ்யஷ்டாதஶ ஸ்ம்ரு'தாஃ

ஆயுர்வேதம், தனுர்வேதம், காந்தர்வம், வரிசைப்படி அர்த்த சாஸ்திரம் உயர்ந்தது; இவ்வாறு எட்டின்பது அறிவு வகைகள் என்று அறியப்படுகிறது.

அஷ்டாதஶாநாம் வித்யாநாமேதாஸாம் பிந்நவர்த்மநாம் ஆதிகர்தா கவிஸ்ஸாக்ஷாச்சூலபாணிரிதி ஶ்ருதிஃ

இந்த எட்டின்பது அறிவு வகைகளில், ஒவ்வொன்றும் தனித்த பாதையில் செல்லும்; அவற்றின் முதன்மை உருவாக்குனர், கவிஞர், நேரடியாக சூலபாணி என்று மறை கூறுகிறது.

ஸ ஹி ஸர்வஜகந்நாதஃ ஸிஸ்ரு'க்ஷுரகிலம் ஜகத் ப்ரஹ்மாணம் விததே ஸாக்ஷாத்புத்ரமக்ரே ஸநாதநம்

அவன் எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆண்டவன்; முழு உலகத்தை உருவாக்க விரும்பி, தன் நித்தியமான மகன் பிரம்மாவை நேரடியாக ஆரம்பத்தில் உருவாக்கினான்.

தஸ்மை ப்ரதமபுத்ராய ப்ரஹ்மணே விஶ்வயோநயே வித்யாஶ்சேமா ததௌ பூர்வம் விஶ்வஸ்ரு'ஷ்ட்யர்தமீஶ்வரஃ

முதலாவது மகனாகவும், எல்லா படைப்புகளுக்கும் ஆதியாகவும் இருக்கும் பிரம்மாவுக்கு, உலகம் உருவாக வேண்டும் என்பதற்காக ஆண்டவன் இந்த அறிவுகளை முன்பே வழங்கினான்.

பாலநாய ஹரிம் தேவம் ரக்ஷாஶக்திம் ததௌ ததஃ மத்யமம் தநயம் விஷ்ணும் பாதாரம் ப்ரஹ்மணோ ऽபி ஹி

பிறகு உலகத்தை பாதுகாப்பதற்காக, ஹரியை, தேவனை, பாதுகாப்பு சக்தியை வழங்கினான்; அதனால், மத்திய மகனான விஷ்ணு, பிரம்மாவுக்கும் பாதுகாவலனாக ஆனான்.

லப்தவித்யேந விதிநா ப்ரஜாஸ்ரு'ஷ்டிம் விதந்வதா ப்ரதமம் ஸர்வஶாஸ்த்ராணாம் புராணம் ப்ரஹ்மணா ஸ்ம்ரு'தம்

அறிவைப் பெற்ற பிரம்மா, விதிப்படி படைப்பை செய்தபோது, எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் முதன்மையான புராணத்தை முதலில் நினைத்தான்.