ஶிவபுராணம்

ததஃ பஞ்சாங்கபாடம்சகுர்யாத்வேதவிசக்ஷணஃ தேவாகாத்விதிமம்த்ரேணகுர்யாச்சம்போர்விஸர்ஜநம்

அதன்பின், வேதத்தில் தேர்ந்தவர் ஐந்து அங்கங்களின் பாடலையும் செய்ய வேண்டும்; தேவாகாத் என்ற மந்திரத்துடன் சம்புவை அனுப்பும் கிரியையையும் செய்ய வேண்டும்.

இத்யுக்தஃ ஶிவபூஜாயாவ்யாஸதோவைதிகோவிதிஃ ஸமாஸதஶ்சஶ்ரு'ணுதவைதிகம்விதிமுத்தமம்

இவ்வாறு, வியாசர் சிவபூஜைக்கான வேத விதியை கூறினார்; இப்போது, சிறப்பாகவே அந்த வேதவிதியை சுருக்கமாகக் கேளுங்கள்.

ரு'சாஸத்யோஜாதமிதிம்ரு'தாஹரணமாசரேத் வாமதேவாய இதி ச ஜலப்ரக்ஷேபமாசரேத்

ஸத்யோஜாத என்ற பாடலுடன் மண் எடுக்கும் கிரியையை செய்ய வேண்டும்; வாமதேவாய என்ற பாடலுடன் தண்ணீர் தெளிக்கும் கிரியையை செய்ய வேண்டும்.

அகோரேண ச மம்த்ரேணலிம்கநிர்மாணமாசரேத் தத்புருஷாயமம்த்ரேணாஹ்வாநம் குர்யாத்யதாவிதி

அகோரேண என்ற மந்திரத்துடன் லிங்கத்தை உருவாக்க வேண்டும்; தத்புருஷாய என்ற மந்திரத்துடன் முறையின்படி அவனை அழைக்க வேண்டும்.

ஸம்யோஜயேத்வேதிகாயாமீஶாநமநுநாஹரம் அந்யத்ஸர்வம் விதாநம்சகுர்யாத்ஸம்க்ஷேபதஃ ஸுதீஃ

ஈசான என்ற மந்திரத்துடன் ஹரனை வேதிக்கையில் இணைக்க வேண்டும்; மற்ற அனைத்து விதிகளையும் சுருக்கமாக ஞானிகள் செய்ய வேண்டும்.

பஞ்சாக்ஷரேணமம்த்ரேணகுருதத்தேநவாததா குர்யாத்பூஜாம் ஷோடஶோபசாரேண விதிவத்ஸுதீஃ

குரு வழங்கிய பஞ்சாக்ஷர மந்திரத்துடன், ஞானிகள் முறையின்படி பதினாறு உபசாரங்களுடன் பூஜை செய்ய வேண்டும்.

பவாயபவநாஶாயமஹாதேவாயதீமஹி உக்ராய உக்ரநாஶாய ஶர்வாய ஶஶிமௌலிநே

நாம், பவனை, உலகத்தை அழிப்பவனை, மகாதேவனை, கொடூரனை, கொடூரத்தை அழிப்பவனை, சர்வனை, சந்திரனை மௌலியில் தரித்தவனை தியானிக்கிறோம்.

அநேந மநுநா வாபி பூஜயேச்சம்கரம்ஸுதீஃ ஸுபக்த்யா சப்ரமம்த்யக்த்வாபக்த்யைவபலதஃ ஶிவஃ

இந்த மந்திரத்தாலும் அல்லது வேறு முறையாலும், ஞானிகள் சங்கரனை பக்தியுடன் பூஜிக்க வேண்டும்; பிழை தவிர்த்து தூய பக்தியுடன் சிவன் பயனை அளிப்பவன்.

இத்யபி ப்ரோக்தமாத்ரு'த்ய வைதிகக்ரமபூஜநம் ப்ரோச்யதேந்யவிதிஃ ஸம்யக்ஸாதாரணதயாத்விஜஃ

இவ்வாறு வேதமுறைப்படி பூஜை செய்வது கூறப்பட்டது; இப்போது, சாதாரண முறையும் சரியாக விளக்கப்படுகிறது.

பூஜாபார்திவலிம்கஸ்யஸம்ப்ரோக்தாஶிவநாமபிஃ

பூமியில் உருவாக்கப்பட்ட லிங்கத்தை சிவனின் திருநாமங்களோடு வழிபட வேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ஹரோமஹேஶ்வரஃ ஶம்புஃஶூலபாணிஃ பிநாகத்ரு'க் ஶிவஃ பஶுபதிஶ்சைவமஹாதேவ இதி க்ரமாத்

ஹரன், மகேஸ்வரன், சம்பு, சூலபாணி, பினாகதரன், சிவன், பசுபதி, மகாதேவன் என்று இந்த பெயர்களை வரிசையாக உபயோகிக்க வேண்டும்.

ம்ரு'தாஹரணஸம்கட்டப்ரதிஷ்டாஹ்வாநமேவச ஸ்நபநம்பூஜநம்சைவக்ஷமஸ்வேதிவிஸர்ஜநம்

மண் எடுத்து வடிவமைத்தல், நிறுவுதல், அழைக்குதல், அபிஷேகம் செய்தல், பூஜை செய்தல், க்ஷமிக்குமாறு வேண்டி, பின்பு விடை அளித்தல் ஆகிய அனைத்தும் செய்யப்பட வேண்டும்.

அம்காராதிசதுர்த்யம்தைர்நமோந்தைர்நாமபிஃ க்ரமாத் கர்தவ்யாசக்ரியாஸர்வாபக்த்யாபரமயாமுதா

அம் என்ற எழுத்தில் தொடங்கி நான்காம் வேற்றுமை முடியும் சிவனின் திருநாமங்களோடு, எல்லா கிரியைகளும் மிகுந்த பக்தியோடு முறையாக செய்யப்பட வேண்டும்.

க்ரு'த்வா ந்யாஸவிதிம்ஸம்யக்ஷடங்ககரயோஸ்ததா ஷடக்ஷரேணமம்த்ரேணததோத்யாநம்ஸமாசரேத்

ஆறு அங்கங்களும் உள்ள மந்திரத்தால் இரு கரங்களிலும் நியாச விதியை முறையாக செய்து, பின்பு அதில் தியானம் செய்ய வேண்டும்.

கைலாஸபீடாஸநமத்யஸம்ஸ்தம் பக்தைஃ ஸநம்தாதிபிரர்ச்யமாநம் பக்தர்திதாவாநலமப்ரமேயம்த்யாயேதுமாலிம்கிதவிஶ்வபூஷணம்

கைலாச பீடத்தின் நடுவில் அமர்ந்திருக்கும் இறைவனை, சனந்தாதி பக்தர்கள் வழிபடுவதை, பக்தர்களின் துயரை தீயாக எரிக்கும் ஒளியாக, உலகம் முழுவதும் அலங்காரமாக அணிந்தவராக, உமையால் அணைக்கப்பட்டவராக தியானிக்க வேண்டும்.

இதித்யாத்வாசஸம்பூஜ்யபார்திவம்லிம்கமுத்தமம் ஜபேத்பஞ்சாக்ஷரம்மம்த்ரம்குருதத்தம்யதாவிதி

இவ்வாறு தியானித்து, உயர்ந்த பூமி லிங்கத்தை வழிபட்டு, ஆசானால் கொடுக்கப்பட்ட ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை முறையுடன் ஜபிக்க வேண்டும்.

ஸ்துதிபிஶ்சைவதேவேஶம்ஸ்துவீதப்ரணமந்ஸுதீஃ நாநாபிதாபிர்விப்ரேந்த்ராஃ படேத்வைஶதருத்ரியம்

ஸ்தோத்திரங்களால் தேவாதி தேவனை வணங்கி புகழ வேண்டும்; சிறந்த பிராமணர்கள் பல்வேறு திருநாமங்களையும் சதருத்ரியத்தையும் பாராயணம் செய்ய வேண்டும்.

ததஃ ஸாக்ஷதபுஷ்பாணிக்ரு'ஹீத்வாம்ஜலிநாமுதா ப்ரார்தயேச்சம்கரம்பக்த்யாமம்த்ரைரேபிஃஸுபக்திதஃ

பிறை பூங்கொத்துகளை கையில் எடுத்து, இரு கைகளையும் கூப்பி, சிவனை இந்த மந்திரங்களோடு ஆழ்ந்த பக்தியுடன் வேண்ட வேண்டும்.

தாவகஸ்த்வத்குணப்ராணஸ்த்வச்சித்தோஹம்ஸதாம்ரு'ட க்ரு'பாநித இதிஜ்ஞாத்வாபூதநாதப்ரஸீதமே

நான் உன்னுடையவன்; உன் குணங்களில் என் உயிர் நிலைத்திருக்கிறது; என் மனம் எப்போதும் உன்னில் நிலைத்திருக்கிறது, கருணை கடலான இறைவா, உயிரினங்களின் ஆண்டவனே, தயை செய்து எனக்கு அருள் புரிவாயாக.

அஜ்ஞாநாத்யதிவாஜ்ஞாநாஜ்ஜப பூஜாதிகம் மயா க்ரு'தம் ததஸ்துஸபலம்க்ரு'பயாதவஶம்கர

அறியாமையாலும், அறிவினாலும் நான் செய்த ஜபம், பூஜை முதலிய அனைத்தும், உன் அருளால் பலன் பெறட்டும், சங்கரா.

அஹம்பாபீமஹாநத்யபாவநஶ்சபவாந்மஹாந் இதிவிஜ்ஞாயகௌரீஶயதிச்சஸிததாகுரு

நான் பெரிய பாவி; நீ பெரிய புனிதன் என்பதை அறிந்து, கௌரியின் நாதனே, நீ விரும்புவது போல செய்.

வேதைஃ புராணைஃ ஸித்தாந்தைர்ரு'ஷிபிர்விவிதைரபி நஜ்ஞாதோஸிமஹாதேவகுதோஹம்த்வம்மஹாஶிவ

வேதங்கள், புராணங்கள், சித்தாந்தங்கள், பல முனிவர்களாலும் நீ அறியப்படவில்லை; மகாதேவா, நான் எப்படி உன்னை அறிய முடியும்?

யதா ததா த்வதீயோஸ்மி ஸர்வபாவைர்மஹேஶ்வர ரக்ஷணீயஸ்த்வயாஹம் வை ப்ரஸீத பரமேஶ்வர

நான் எப்படி இருந்தாலும், எல்லா வகையிலும் உன்னுடையவனே மகேசுவரா; நீயே என்னை காக்க வேண்டும், பரமேசுவரா, தயை செய்.

இத்யேவம் சாக்ஷதாந்புஷ்பாநாரோப்ய ச ஶிவோபரி ப்ரணமேத்பக்திதஶ்ஶம்பும் ஸாஷ்டாம்கம் விதிவந்முநே

இவ்வாறு புதிய மலர்களை சிவன் மீது வைத்து, முறையோடு முழு உடலோடு சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்து, பக்தியுடன் சம்புவை வணங்க வேண்டும், முனிவரே.

ததஃ ப்ரதக்ஷிணாம் குர்யாத்யதோக்தவிதிநா ஸுதீஃ புநஃ ஸ்துவீத தேவேஶம் ஸ்துதிபிஃ ஶ்ரத்தயாந்விதஃ

பின்பு, அறிவுள்ளவர் கூறிய முறையின்படி பிரதக்ஷிணை செய்து, மீண்டும் இறைவனை ஸ்தோத்திரங்களால் முழு நம்பிக்கையோடு புகழ வேண்டும்.

ததோ கலரவம்க்ரு'த்வா ப்ரணமேச்சுசிநம்ரதீஃ குர்யாத்விஜ்ஞப்திமாத்ரு'த்ய விஸர்ஜநமதாசரேத்

பிறகு, குரலில் ஓசை எழுப்பி, தூய மனத்துடன் வணங்கி, மரியாதையோடு வேண்டி, பின்பு விடை அளிக்க வேண்டும்.

இத்யுக்தா முநிஶார்தூலாஃ பார்திவார்சா விதாநதஃ புக்திதாமுக்திதாசைவஶிவபக்திவிவர்திநீ

இவ்வாறு கேட்டபின், முனிவர்களே, மண்ணால் செய்யப்பட்ட உருவத்தை விதிப்படி வழிபடுவது, இன்பத்தையும், விடுதலையையும் தரும்; மேலும் சிவபக்தி அதிகரிக்கச் செய்கிறது.

இத்யத்யாயம்ஸுசித்தேநயஃபடேச்ச்ரு'ணுயாதபி ஸர்வபாபவிஶுத்தாத்மாஸர்வாந்காமாநவாப்நுயாத்

இந்த அதிகாரத்தை தூய மனதுடன் படிப்பவரும், ஓதுபவரும், கேட்பவரும், எல்லா பாவங்களிலிருந்து தூய்மையடைந்து, விரும்பும் அனைத்தையும் பெறுவார்கள்.