ஶிவபுராணம்

அஸ்மிந்நுபஸ்திதே கல்பே ப்ரவ்ரு'த்தே ஸ்ரு'ஷ்டிகர்மணி முநீநாம் ஷட்குலீநாநாம் ப்ருவதாமிதரேதரம்

இந்த யுகத்தில் படைப்பு தொடங்கியபோது, ஆறு வகை முனிவர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் பேசினர்.

இதம் பரமிதம் நேதி விவாதஃ ஸுமஹாநபூத் தே ऽபிஜக்முர்விதாதாரம் ப்ரஹ்மாணம் ப்ரஷ்டுமவ்யயம்

‘இது உயர்ந்தது, இது அல்ல’ என்று பெரிய வாதம் எழுந்தது; அவர்கள் அழியாத படைப்பாளியான பிரம்மாவை சென்று கேட்டார்கள்.

வாக்பிர்விநயகர்பாபிஃ ஸர்வே ப்ராம்ஜலயோ ऽப்ருவந் த்வம் ஹி ஸர்வஜகத்தாதா ஸர்வகாரணகாரணம்

அனைவரும் பணிவுடன் கைகளை கூப்பி, மரியாதையுடன் சொன்னார்கள்: ‘நீயே எல்லா உலகங்களையும் படைத்தவன், எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணம்.’

கஃ புமாந்ஸர்வதத்த்வேப்யஃ புராணஃ பரதஃ பரஃ யதோ வாசோ நிவர்தம்தே அப்ராப்ய மநஸா ஸஹ

எல்லா தத்துவங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவன், பழமையானவன், உயர்ந்தவன், யாரை நோக்கி வார்த்தையும் மனமும் சென்றடைய முடியாமல் திரும்பிவருகின்றன, அவர் யார்?

யஸ்மாத்ஸர்வமிதம் ப்ரஹ்மவிஷ்ணுருத்ரேம்த்ரபூர்வகம் ஸஹபூதேம்த்ரியைஃ ஸர்வைஃ ப்ரதமம் ஸம்ப்ரஸூயதே

பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன், இந்திரன் மற்றும் அனைத்து இந்திரியங்களும் உடனே தோன்றும் அந்த ஒருவரிடமிருந்து எல்லாம் பிறக்கின்றன.

ஏஷ தேவோ மஹாதேவஃ ஸர்வஜ்ஞோ ஜகதீஶ்வரஃ அயம் து பரயா பக்த்யா த்ரு'ஶ்யதே நா ऽந்யதா க்வசித்

இவன் தான் பரம தேவன், எல்லாம் அறிந்தவன், உலகத்தின் ஆண்டவன்; அவனை உன்னத பக்தியால் மட்டுமே காண முடியும், வேறு எந்த வழியிலும் இல்லை.

ருத்ரோ ஹரிர்ஹரஶ்சைவ ததாந்யே ச ஸுரேஶ்வராஃ பக்த்யா பரமயா தஸ்ய நித்யம் தர்ஶநகாம்க்ஷிணஃ

ருத்ரன், ஹரி, ஹரன் மற்றும் மற்ற தேவர்களின் தலைவர்கள் எல்லோரும் அவனைப் பார்க்கும் ஆசையுடன் உயர்ந்த பக்தியில் எப்போதும் விரும்புகின்றனர்.

பஹுநாத்ர கிமுக்தேந ஶிவே பக்த்யா விமுச்யதே ப்ரஸாதாத்தேவதாபக்திஃ ப்ரஸாதோ பக்திஸம்பவஃ யதேஹாம்குரதோ பீஜம் பீஜதோ வா யதாம்குரஃ

இங்கே அதிகம் சொல்ல என்ன உள்ளது? சிவனிடம் பக்தி கொண்டால் விடுதலை கிடைக்கும்; அருளால் தேவதைகளிடம் பக்தி பிறக்கும், அந்த அருள் பக்தியிலிருந்து உருவாகும்; விதையிலிருந்து முளை, முளையிலிருந்து விதை வரும் போல்.

தஸ்மாதீஶப்ரஸாதார்தம் யூயம் கத்வா புவம் த்விஜாஃ தீர்கஸத்ரம் ஸமாக்ரு'த்வம் யூயம் வர்ஷஸஹஸ்ரகம்

ஆகையால், ஆண்டவனின் அருளை பெற நீங்கள் பூமிக்கு சென்று, ஆயிரம் ஆண்டுகள் நீண்ட யாகத்தை நடத்துங்கள், இருமுறை பிறந்தவர்களே.

அமுஷ்யைவாத்வரேஶஸ்ய ஶிவஸ்யைவ ப்ரஸாததஃ வேதோக்தவித்யாஸாரம் து ஜ்ஞாயதே ஸாத்யஸாதநம்

அந்த யாகத்தில் சிவனின் அருளால் மட்டுமே, வேதத்தில் கூறப்பட்ட அறிவின் சாரமும், சாதிக்க வேண்டியது மற்றும் அதன் வழிகளும் அறியப்படும்.

அத கிம் பரமம் ஸாத்யம் கிம்வா தத்ஸாதநம் பரம் ஸாதகஃ கீத்ரு'ஶஸ்தத்ர ததிதம் ப்ரூஹி தத்த்வதஃ

இப்போது, உயர்ந்த இலக்கு எது? அதற்கான சிறந்த வழி எது? எந்த வகை சாதகர் வேண்டும்? இதை உண்மையாகக் கூறுங்கள்.

ஸாத்யம் ஶிவபதப்ராப்திஃ ஸாதநம் தஸ்ய ஸேவநம் ஸாதகஸ்தத்ப்ரஸாதாத்யோ ऽநித்யாதிபலநிஃஸ்ப்ரு'ஹஃ

சாதிக்க வேண்டியது சிவபதம் அடைதல்; அதற்கான வழி அவனை சேவித்தல்; சாதகர் அவன் அருளால் நிலையற்ற பலன்களில் ஆசை இல்லாதவராக இருக்க வேண்டும்.

கர்ம க்ரு'த்வா து வேதோக்தம் ததர்பிதமஹாபலம் பரமேஶபதப்ராப்தஃ ஸாலோக்யாதிக்ரமாத்ததஃ

வேதத்தில் கூறிய கர்மங்களை செய்து, அதன் பெரிய பலனை அர்ப்பணித்தால், ஆண்டவனின் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்; அதற்குப் பிறகு அவனுடன் வாழும் நிலை முதலானவற்றை அடைவார்.

தத்தத்பக்த்யநுஸாரேண ஸர்வேஷாம் பரமம் பலம் தத்ஸாதநம் பஹுவிதம் ஸாக்ஷாதீஶேந போதிதம்

ஒவ்வொருவரின் பக்திக்கு ஏற்ப, உயர்ந்த பலன் கிடைக்கும்; அந்த வழிகள் பலவகை, அவற்றை ஆண்டவன் நேரடியாக கற்றுத்தந்தான்.

ஸம்க்ஷிப்ய தத்ர வஃ ஸாரம் ஸாதநம் ப்ரப்ரவீம்யஹம் ஶ்ரோத்ரேண ஶ்ரவணம் தஸ்ய வசஸா கீர்தநம் ததா

இப்போது, அதன் சாரமும் வழிகளையும் சுருக்கமாக உங்களிடம் சொல்கிறேன்: செவியால் கேட்பதும், வாக்கால் பாடுவதும் ஆகும்.

மநஸா மநநம் தஸ்ய மஹாஸாதநமுச்யதே ஶ்ரோதவ்யஃ கீர்திதவ்யஶ்ச மந்தவ்யஶ்ச மஹேஶ்வரஃ

மனதில் ஆழ்ந்து சிந்திப்பது மிகப் பெரும் சாதனமாகும்; மகேஷ்வரனை கேட்கவும், புகழவும், சிந்திக்கவும் வேண்டும்.

இதி ஶ்ருதிப்ரமாணம் நஃ ஸாதநேநா ऽமுநா பரம் ஸாத்யம் வ்ரஜத ஸர்வார்தஸாதநைகபராயணாஃ

இதுவே நமக்கு வேதம் கூறும் நம்பகமான வழி; இதனைப் பயன்படுத்தி, எல்லா நோக்கங்களையும் நிறைவேற்றும் உயர்ந்த இலக்கை அடைய முயலுங்கள்.

ப்ரத்யக்ஷம் சக்ஷுஷா த்ரு'ஷ்ட்வா தத்ர லோகஃ ப்ரவர்ததே அப்ரத்யக்ஷம் ஹி ஸர்வத்ர ஜ்ஞாத்வா ஶ்ரோத்ரேண சேஷ்டதே

கண் கொண்டு நேரில் காண்பதைப் பார்த்து மக்கள் செயல்படுகிறார்கள்; ஆனால் காண முடியாதவற்றை அறிந்து, அவர்கள் செவியால் கேட்டு நடக்கிறார்கள்.

தஸ்மாச்ச்ரவணமேவாதௌ ஶ்ருத்வா குருமுகாத்புதஃ ததஃ ஸம்ஸாதயேதந்யத்கீர்தநம் மநநம் ஸுதீஃ

ஆகையால், முதலில் கேட்பதே முக்கியம்; குருவின் வாயிலாக கேட்ட பிறகு, புத்திசாலிகள் பிறவற்றான புகழ்தல், சிந்தனை ஆகியவற்றையும் செய்து முடிக்கிறார்கள்.

க்ரமாந்மநநபர்யம்தே ஸாதநே ऽஸ்மிந்ஸுஸாதிதே ஶிவயோகோ பவேத்தேந ஸாலோக்யாதிக்ரமாச்சநைஃ

இந்த சாதனையை படிப்படியாக சிந்தனை வரை முழுமையாக செய்தால், சிவயோகம் ஏற்படுகிறது; அதன் மூலம், சாலோக்யம் முதலான நிலைகள் மெதுவாக கிடைக்கின்றன.

ஸர்வாம்கவ்யாதயஃ பஶ்சாத்ஸர்வாநம்தஶ்ச லீயதே அப்யாஸாத்க்லேஶமேதத்வை பஶ்சாதாத்யம்தமம்கலம்

பின்னர், உடல் நோய்கள் எல்லாம், ஆனந்தமும் ஒடுங்கி விடும்; பயிற்சியின் மூலம் இந்த துன்பம் தாங்கப்படுகிறது, பின்னர் தொடக்கம் முதல் முடிவு வரை மங்களம் உண்டாகும்.

மநநம் கீத்ரு'ஶம் ப்ரஹ்மஞ்ச்ரவணம் சாபி கீத்ரு'ஶம் கீர்தநம் வா கதம் தஸ்ய கீர்தயைதத்யதாயதம்

பிரம்மனே, சிந்தனை எப்படிப்பட்டது? கேட்பது எப்படி? புகழ்வது எவ்வாறு செய்ய வேண்டும்? இதை உண்மையாகச் சொல்லுங்கள்.

பூஜாஜபேஶகுணரூபவிலாஸநாம்நாம் யுக்திப்ரியேண மநஸா பரிஶோதநம் யத் தத்ஸம்ததம் மநநமீஶ்வரத்ரு'ஷ்டிலப்யம் ஸர்வேஷு ஸாதநவரேஷ்வபி முக்யமுக்யம்

பூஜை, ஜபம், குணம், வடிவம், விளையாட்டு ஆகிய பெயர்களை மனதில் ஆராய்ந்து, காரணத்துடன் தூய்மை செய்வதே தொடரும் சிந்தனை; இது ஈஸ்வரனின் அருளால் கிடைக்கும், எல்லா சிறந்த சாதனைகளிலும் இது முதன்மையானது.

கீதாத்மநா ஶ்ருதிபதேந ச பாஷயா வா ஶம்புப்ரதாபகுணரூபவிலாஸநாம்நாம் வாசா ஸ்புடம் து ரஸவத்ஸ்தவநம் யதஸ்ய தத்கீர்தநம் பவதி ஸா தநமத்ர மத்யம்

பாடல், வேதவாக்கு, அல்லது சொற்கள் மூலம், சாம்புவின் மகிமை, குணம், வடிவம், விளையாட்டு ஆகிய பெயர்களை தெளிவாக, இனிமையாகப் புகழ்வதே புகழ்தல்; இது நடுத்தரமான சாதனையாகும்.

யேநாபி கேந கரணேந ச ஶப்தபும்ஜம் யத்ர க்வசிச்சிவபரம் ஶ்ரவணேம்த்ரியேண ஸ்த்ரீகேலிவத்த்ரு'டதரம் ப்ரணிதீயதே யத்தத்வை புதாஃ ஶ்ரவணமத்ர ஜகத்ப்ரஸித்தம்

எந்த ஒரு கருவியினாலும், எங்கு வேண்டுமானாலும், சிவனைப் பற்றிய சொற்களை செவியால், பெண்கள் விளையாடும் அணைப்பைப் போல உறுதியாகக் கேட்பதே, அறிஞர்களே, உலகில் புகழ்பெற்ற கேட்பதாகும்.

ஸத்ஸம்கமேந பவதி ஶ்ரவணம் புரஸ்தாத்ஸம்கீர்தநம் பஶுபதேரத தத்த்ரு'டம் ஸ்யாத் ஸர்வோத்தமம் பவதி தந்மநநம் ததம்தே ஸர்வம் ஹி ஸம்பவதி ஶம்கரத்ரு'ஷ்டிபாதே

நல்லவர்களுடன் சேர்வதனால் முதலில் கேட்பது உண்டாகும்; பிறகு பசுபதியின் புகழ்தல், அது உறுதியாகும் போது சிந்தனை மிக உயர்ந்ததாகும்; இறுதியில், சங்கரனின் அருளால் எல்லாம் நிகழும்.

அஸ்மிந்ஸாதநமாஹத்ம்யே புரா வ்ரு'த்தம் முநீஶ்வராஃ யுஷ்மதர்தம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணுத்வமவதாநதஃ

இந்த சாதனையின் மகிமையைப் பற்றி பழைய முனிவர்கள் நிகழ்ந்த ஒரு நிகழ்வைச் சொன்னார்கள்; உங்களுக்காக அதை நான் சொல்கிறேன், கவனமாகக் கேளுங்கள்.

புரா மம குருர்வ்யாஸஃ பராஶரமுநேஃ ஸுதஃ தபஶ்சசார ஸம்ப்ராம்தஃ ஸரஸ்வத்யாஸ்தடே ஶுபே

பழைய காலத்தில், எனது குரு வியாசர், பராசர முனிவரின் மகன், சரஸ்வதி ஆற்றின் புனித கரையில் கலக்கத்துடன் தவம் செய்தார்.

கச்சந்யத்ரு'சயா தத்ர விமாநேநார்கரோசிஷா ஸநத்குமாரோ பகவாந்ததர்ஶ மம தேஶிகம்

அங்கு அவர் சென்றுகொண்டிருந்தபோது, சூரியன் போல ஒளிரும் விமானத்தில், புனிதமான சனத்குமாரர் என் குருவை வந்து கண்டு கொண்டார்.