ஶிவபுராணம்

தஸ்மாதஸ்யவஶீகர்தாநாஸ்தீதிஸஶிவஃஸ்ம்ரு'தஃ யதாஸர்வம்ரு'காணாம்சஹிம்ஸகோம்ரு'கஹிம்ஸகஃ

அதனால், அனைத்தையும் வசப்படுத்துபவர் என்று சிவன் அழைக்கப்படுகிறார்; எல்லா மிருகங்களுக்குள்ளும் சிங்கம் எப்படி மற்றவற்றை அடக்குகிறதோ, அவ்வாறு.

அஸ்யஹிம்ஸாம்ரு'கோநாஸ்திததஸ்மாத்ஸிம்ஹ இதீரிதஃ ஶம் நித்யம்ஸுகமாநம்தமிகாரஃ புருஷஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அவருக்கு எதிராக பயமில்லாத மிருகம் எதுவும் இல்லை; அதனால் அவர் சிங்கம் என்று அழைக்கப்படுகிறார். 'ச' என்றால் என்றும் ஆனந்தமும் மகிழ்ச்சியும்; 'ம' என்பது புருஷன் என்று அறியப்படுகிறது.

வகாரஃ ஶக்திரம்ரு'தம்மேலநம்ஶிவ உச்யதே தஸ்மாதேவம்ஸ்வமாத்மாநம் ஶிவம்க்ரு'த்வார்சயேச்சிவம்

'வ' என்பது சக்தி, அமரத்துவம், ஒன்றிணைவு என்று கூறப்படுகிறது; எனவே, இப்படிச் சிவமாக தன்னை எண்ணி, சிவனை வழிபட வேண்டும்.

தஸ்மாதுத்தூலநம்பூர்வம் த்ரிபும்ட்ரம்தாரயேத்பரம் பூஜாகாலேஹிஸஜலம்ஶுத்த்யர்தம்நிர்ஜலம்பவேத்

அதனால், பச்மம் பூசுவதற்கு முன்பு, உயர்ந்த முறையில் திரிபுண்டரம் அணிய வேண்டும்; பூஜைக்காலத்தில் நீருடன் தூய்மைக்காக, அல்லது நீர் இல்லாமல் அணியலாம்.

திவாவா யதிவாராத்ரௌநாரீவாதநரோபிவா பூஜார்தம்ஸஜலம்பஸ்மத்ரிபும்ட்ரேணைவதாரயேத்

பகல் அல்லது இரவு, பெண் அல்லது ஆண் என எவராக இருந்தாலும், பூஜைக்காக நீருடன் பச்மத்தால் திரிபுண்டரம் அணிய வேண்டும்.

த்ரிபும்ட்ரம்ஸஜலம்பஸ்மத்ரு'த்வாபூஜாம்கரோதியஃ ஶிவபூஜாம்பலம்ஸாம்கம்தஸ்யைவஹிஸுநிஶ்சிதம்

யார் நீருடன் பச்மத்தால் திரிபுண்டரம் அணிந்து, பூஜை செய்கிறாரோ, அவருக்கு சிவபூஜையின் முழு பலனும் உறுதியாகக் கிடைக்கும்.

பஸ்மவைஶிவமம்த்ரேணத்ரு'த்வாஹ்யத்யாஶ்ரமீபவேத் ஶிவாஶ்ரமீதிஸம்ப்ரோக்தஃ ஶிவைகபரமோயதஃ

சிவமந்திரத்துடன் பச்மம் அணிந்தால், அவர் உண்மையில் ஆசிரமவாசி ஆவார்; அவர் சிவனையே ஒரே குறிக்கோளாக கொண்ட சிவாசிரமி என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஶிவவ்ரதைகநிஷ்டஸ்யநாஶௌசம்நசஸூதகம் லலாடே ऽக்ரேஸிதம்பஸ்மதிலகம்தாரயேந்ம்ரு'தா

ஒருவன் சிவ விரதத்தில் முழுமையாக நிலைத்திருப்பவன், அசுத்தம் அல்லது பிறப்பால் ஏற்படும் தடை ஆகியவற்றை கடைபிடிக்க வேண்டியதில்லை; அவன் தலையில் மண்ணால் புனிதப் பசும்பொடியைத் திலகமாக அணிய வேண்டும்.

ஸ்வஹஸ்தாத்குருஹஸ்தாத்வாஶிவபக்தஸ்யலக்ஷணம் குணாந்ரும்த இதி ப்ரோக்தோகுருஶப்தஸ்யவிக்ரஹஃ

அந்த பசும்பொடியைத் தன் கையாலோ, குருவின் கையாலோ அணிந்தாலும் அது சிவ பக்தனுக்கான அடையாளம். இது குணங்களை அடக்குகிறது என்பதே 'குரு' என்ற சொல்லின் பொருள் என்று கூறப்படுகிறது.

ஸவிகாராந்ராஜஸாதீந்குணாந்ரும்தேவ்யபோஹதி குணாதீதஃ பரஶிவோகுருரூபம்ஸமாஶ்ரிதஃ

அவன் காமம் முதலான குணங்களை நீக்கி அகற்றுகிறான்; குணங்களைத் தாண்டி, பரம சிவன் குருவாக உருவெடுக்கிறார்.

குணத்ரயம்வ்யபோஹ்யாக்ரேஶிவம்போதயதீதிஸஃ விஶ்வஸ்தாநாம்துஶிஷ்யாணாம்குருரித்யபிதீயதே

மூன்று குணங்களையும் அகற்றி முதலில் சிவனை அறிவுறுத்துகிறான்; அதனால், முழு நம்பிக்கையுடன் இருக்கும் சீடர்களுக்கு அவர் 'குரு' என அழைக்கப்படுகிறார்.

தஸ்மாத்குருஶரீரம்துகுருலிம்கம்பவேத்புதஃ குருலிம்கஸ்யபூஜாதுகுருஶுஶ்ரூஷணம் பவேத்

ஆகவே, அறிவுள்ளோர் குருவின் உடலை குருவின் லிங்கமாகக் கருத வேண்டும்; குருவுக்கு சேவை செய்வது குரு லிங்கத்திற்கு அர்ச்சனை செய்வதற்குச் சமம்.

ஶ்ருதம்கரோதிஶுஶ்ரூஷாகாயேநமநஸாகிரா உக்தம் யத்குருணாபூர்வம் ஶக்யம்வா ऽஶக்யமேவவா

குரு முன்பே கூறியதை, அது சாத்தியமாக இருந்தாலும், சாத்தியமில்லாததாக இருந்தாலும், உடல், மனம், மொழி மூலமாகக் கேட்டுத் தாங்கி, சேவை செய்ய வேண்டும்.

கரோத்யேவஹிபூதாத்மாப்ராணைரபிதநைரபி தஸ்மாத்வைஶாஸநேயோக்யஃ ஶிஷ்ய இத்யபிதீயதே

அழுக்காறு இல்லாத மனம் கொண்டவன், உயிரையும் செல்வத்தையும் பயன்படுத்தி அந்த பணியைச் செய்து முடிக்கிறான்; அதனால், அவன் தகுதியான சீடன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

ஶரீராத்யர்தகம்ஸர்வம்குரோர்தத்த்வாஸுஶிஷ்யகஃ அக்ரபாகம்நிவேத்யாக்ரேபும்ஜீயாத்குர்வநுஜ்ஞயா

உடல் முதலான எல்லாவற்றையும் குருவிடம் அர்ப்பணித்து, நல்ல சீடன் முதற்கூட்டினை அர்ப்பணித்து, குருவின் அனுமதியுடன் உணவு உண்ணலாம்.

ஶிஷ்யஃபுத்ர இதி ப்ரோக்தஃ ஸதாஶிஷ்யத்வயோகதஃ ஜிஹ்வாலிம்காந்மம்த்ரஶுக்ரம்கர்ணயோநௌநிஷிச்யவை

சீடன் என்றால் மகன் என்று கூறப்படுகிறது, என்றும் சீடத்துவம் காரணமாக; நாக்கு, லிங்கம், மந்திரம், விந்து, செவி, கருவை ஆகியவை புனிதமாக்கப்படுகின்றன.

ஜாதஃபுத்ரோமம்த்ரபுத்ரஃபிதரம்பூஜயேத்குரும் நிமஜ்ஜயதிபுத்ரம்வைஸம்ஸாரேஜநகஃபிதா

மந்திரத்தால் பிறந்த மகனாக, அவன் குருவைத் தந்தையாக வணங்க வேண்டும்; தந்தை மகனைச் சம்சாரத்தில் மூழ்கச் செய்கிறான்.

ஸம்தாரயதிஸம்ஸாராத்குருர்வைபோதகஃ பிதா உபயோரம்தரம்ஜ்ஞாத்வாபிதரம்குருமர்சயேத்

குரு அறிவூட்டுபவராக, சம்சாரத்தைத் தாண்டச் செய்கிறார்; இருவருக்குள்ள வேறுபாட்டை அறிந்து, குருவைத் தந்தையாக வணங்க வேண்டும்.

அம்கஶுஶ்ரூஷயாசாபி தநாத்யைஃ ஸ்வார்ஜிதைர்குரும் பாதாதிகேஶபர்யம்தம்லிம்காந்யம்காநியத்குரோஃ

தான் சம்பாதித்த செல்வம் முதலானவற்றால், குருவின் பாதம் முதல் முடி வரை உள்ள எல்லா அங்கங்களுக்கும் சேவை செய்ய வேண்டும்.

தநரூபைஃ பாதுகாத்யைஃ பாதஸம்க்ரணாதிபிஃ ஸ்நாநாபிஷேகநைவேத்யைர்போஜநைஶ்சப்ரபூஜயேத்

செல்வம், பாதரட்சை முதலான பொருட்கள், பாதத்தைத் தொடுதல், குளியல், அபிஷேகம், நைவேத்யம், உணவு ஆகியவற்றால் குருவை வழிபட வேண்டும்.

குருபூஜைவபூஜாஸ்யாச்சிவஸ்யபரமாத்மநஃ குருஶேஷம்துயத்ஸர்வமாத்மஶுத்திகரம்பவேத்

குருவை வழிபடுவது, பரமாத்மாவான சிவனை வழிபடுவதற்கே சமம்; குருவின் மீதமுள்ளவை அனைத்தும் தனக்குப் புனிதத்தைத் தரும்.

குரோஃஶேஷஃஶிவோச்சிஷ்டம்ஜலமந்நாதிநிர்மிதம் ஶிஷ்யாணாம்ஶிவபக்தாநாம்க்ராஹ்யம்போஜ்யம்பவேத்த்விஜாஃ

குருவின் மீதம், சிவனின் உண்டுபோனவை, தண்ணீர், உணவு முதலியவை, சீடர்களும் சிவ பக்தர்களும் ஏற்று உண்ண வேண்டும், இருமுறை பிறந்தவர்களே.

குர்வநுஜ்ஞாவிரஹிதம்சோரவத்ஸகலம்பவேத் குரோரபிவிஶேஷஜ்ஞம்யத்நாத்க்ரு'ஹ்ணீதவைகுரும்

குருவின் அனுமதி இல்லாமல் எதையும் எடுத்தால், அது திருடனுடையது போல் ஆகும்; ஆனால் குரு சிறப்பாக அறிவிக்கும் அனைத்தையும் கவனமாக குருவிடம் இருந்து பெற வேண்டும்.

அஜ்ஞாநமோசநம்ஸாத்யம்விஶேஷஜ்ஞோஹிமோசகஃ ஆதௌசவிக்நஶமநம்கர்தவ்யம்கர்மபூர்தயே

வித்தியாசங்களை அறிந்தவர் அறியாமையை நீக்கி, குறிக்கோளை அடையச் செய்கிறார்; ஆரம்பத்தில் தடைகள் நீங்கச் செய்ய வேண்டும், செயலின் நிறைவு பெற.

நிர்விக்நேநக்ரு'தம்ஸாம்கம்கர்மவைஸபலம் பவேத் தஸ்மாத்ஸகலகர்மாதௌவிக்நேஶம் பூஜயேத் புதஃ

தடை இல்லாமல் முழுமையாகச் செய்த செயல் பலன் தரும்; ஆகவே, அறிவுள்ளோர் ஒவ்வொரு செயலின் தொடக்கத்திலும் தடைகளின் இறைவனை வழிபட வேண்டும்.

ஸர்வபாதாநிவ்ரு'த்த்யர்தம்ஸர்வாந்தேவாந்யஜேத்புதஃ ஜ்வராதிக்ரம்திரோகாஶ்சபாதாஹ்யாத்யாத்மிகாமதா

எல்லா வகைத் துன்பங்களும் நீங்கும்படி, அறிவுள்ளவர் எல்லா தேவர்களையும் வழிபட வேண்டும். காய்ச்சல், கட்டி, நோய் மற்றும் ஆத்மாவைச் சேர்ந்த துன்பங்கள் ஆகியவற்றிற்கும் இதுவே முறையாகும்.

பிஶாசஜம்புகாதீநாம்வல்மீகாத்யுத்பவேததா அகஸ்மாதேவகோதாதிஜம்தூநாம்பதநேபிச

பேய், நரி போன்ற விலங்குகள், எறும்பு போன்ற பூச்சிகள், திடீரென விழும் ஓணான் மற்றும் பிற உயிரினங்களால் உண்டாகும் தொல்லைகளுக்கும் இதுவே தீர்வு.

க்ரு'ஹேகச்சபஸர்பஸ்த்ரீதுர்ஜநாதர்ஶநேபிச வ்ரு'க்ஷநாரீகவாதீநாம்ப்ரஸூதிவிஷயேபிச

வீட்டில் ஆமை, பாம்பு, கெட்ட பழக்கமுள்ள பெண் அல்லது தீயவர் காணப்பட்டால், மரம், பெண்கள், மாடு போன்றவற்றுடன் தொடர்புடைய பிற விஷயங்களிலும், குறிப்பாகப் பிறப்பின்போது ஏற்பட்டால்,

பாவிதுஃகம்ஸமாயாதிதஸ்மாத்தேபௌதிகாமதா அமேத்யா ஶநிபாதஶ்சமஹாமாரீததைவச

வரவிருக்கும் துயரம் தோன்றும்போது, அவை பொருட்களால் உண்டாகும் துன்பங்கள் எனக் கருதப்படுகின்றன; தூய்மை இல்லாமை, சனிப் பெயர்ச்சி, பெரும் தொற்று நோய்கள் ஆகியவை உட்பட.