ஶிவபுராணம்

ஒரு நாள், சிவபூஜையின் முறைகள் குறித்து பகவான் சிவன் தன் பக்தர்களிடம் கூறினார். "செயலில் ஈடுபட்டவர்கள், எல்லா பூஜையும் ஒரு பாத்திரத்தில் செய்ய வேண்டும்; அபிஷேகம் மற்றும் நைவேத்யம் அரிசி உணவால் செய்ய வேண்டும்," என்றார். பூஜை முடிவில், லிங்கத்தை ஒரு பாத்திரத்தில் அல்லது தனி வீட்டில் வைத்திட வேண்டும்; செயலில் ஈடுபடாதவர்கள் தங்கள் உணவை நைவேத்யமாக சமர்ப்பிக்கலாம். செயலில் ஈடுபடாதவர்களுக்கு, சுக்கும லிங்கம் மிக முக்கியமானதாகும்; அவர்கள் விபூதி கொண்டு பூஜை செய்ய வேண்டும், விபூதி நைவேத்யமாகவும் சமர்ப்பிக்க வேண்டும். பூஜை முடிந்த பிறகு, அந்த லிங்கத்தை எப்போதும் தலையில் வைத்து கொள்ள வேண்டும். விபூதி மூன்று வகை: உலகியலானது, வேத அக்கினியிலிருந்து, மற்றும் சிவ அக்கினியிலிருந்து பெறப்பட்டவை. உலகியலான அக்கினியில் உருவாகும் விபூதி, பல பொருட்களை சுத்திகரிக்க பயன்படுத்தப்படுகிறது: மண், மரம், உலோகம், தானியங்கள், முதலியன. எள்ளு மற்றும் பல பொருட்கள், துணி போன்றவை, பழையவை, இவற்றின் சுத்திகரிப்பு விபூதி மூலம் செய்ய வேண்டும். நாய் மற்றும் பிற உயிரினங்கள் தொற்றால் சிதைந்தவர்களும் விபூதி கொண்டு சுத்திகரிக்க வேண்டும்; தண்ணீருடன் அல்லது இல்லாமல், தேவைக்கேற்ப விபூதி பூச வேண்டும். வேத அக்கினியில் உருவாகும் விபூதி, யாகம் முடிந்த பிறகு அணிய வேண்டும்; மந்திரம் மற்றும் யாகம் மூலம் உருவான விபூதி, யாகக் குண்டத்தில் இருந்து எடுக்கப்படுகிறது. அந்த விபூதி அணிவதால், யாகத்தின் புனிதம் உடலில் நிலைநிற்கிறது; அகவோற மந்திரத்துடன் வில்வ மரம் எரிக்க வேண்டும். அந்த அக்கினி "சிவ அக்கினி" என்று அழைக்கப்படுகிறது; அதில் எரிந்தது "சிவ அக்கினி விபூதி" ஆகும். முதலில், சிவ அர்ச்சனையில் பசுமை நிற காளையின் கொழும்பு அல்லது சாதாரண பசுகொழும்பு பயன்படுத்த வேண்டும். சாமி, அச்வத்தம், பலாசம், ஊடும்பரம், வட்டம், வில்வம் போன்ற மரங்களின் மரக்கட்டைகள் சிவ அக்கினியில் எரித்து, சுத்திகரித்து பெறப்படும் விபூதி "சிவ அக்கினியில் பிறந்த பச்மம்" எனப்படுகிறது. அல்லது, தர்பை அல்லது ஏதேனும் பொருத்தமான மரக்கட்டைகளை சிவ மந்திரம் கூறி, சுத்தமான துணியால் சுத்திகரித்து, புதிய பாத்திரத்தில் புதிய விபூதி வைத்திட வேண்டும். இந்த விபூதி, திகழ்ச்சி பெற, சேகரிக்க வேண்டும்; இதுதான் "பச்மம்" என்ற சொல்லின் பொருள், ஏனெனில் சிவன் முன்னர் இவ்வாறு செய்தார். ஒரு ராஜா தன் நாட்டில் பயனுள்ள சாற்றை எடுத்துக்கொள்ளும் போல், மக்கள் தானியங்களை எரித்து சிறந்த பகுதியை எடுத்துக்கொள்ளும் போல், வயிற்றில் உள்ள ஜாதராக்னி பல உணவுகளை எரித்து, சிறந்த சாற்றால் உடலை வளர்க்கும் போல், பிரபஞ்சத்தின் படைப்பாளர் சிவன், உலகின் சாற்றை எரித்து, சிறந்த சாற்றை எடுத்துக்கொண்டார். உலகத்தை எரித்த Shiva, அந்த விபூதியை தன் மீது பூசினார்; பூசும் பெயரில், உலகின் சாற்றை எடுத்துக்கொண்டார். தன் உடலில் தன் நகையை (சாற்றை) நிறுவினார்: தன் கூந்தலில் ஆகாயத்தின் சாற்றை, முகத்தில் வாயுவின் சாற்றை (உலகிலிருந்து விலகி), இதயத்தில் அக்கினியின் சாற்றை, தோலில் பூமியின் சாற்றை, முழங்காலில் நீரின் சாற்றை; இவ்வாறு, தன் உடலின் அனைத்து அங்கங்களிலும். பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரா ஆகியோரின் சாற்று "திரிபுண்டரம்" ஆகும்;額த்தில் அந்த திரிபுண்டரத்தை மஹேஸ்வரன் அணிகிறார். அவர் இதை தன் விரிவாக கருதுகிறார்; இவ்வாறு, உலகின் முழு சாற்றும் அவரால் அடக்கப்படுகிறது. அதனால், அவர் "அனைத்தையும் அடக்குபவர்" என அழைக்கப்படுகிறார்; அனைத்து விலங்குகளில் சிங்கம் மற்ற விலங்குகளை அடக்குபவன் எனப்படுவது போல். எந்த விலங்கும் சிங்கத்தை பயப்படாமல் இருக்க முடியாது; "ஷ" என்றால் எப்போதும் சுகம் மற்றும் ஆனந்தம், "ம" என்பது மனிதன் (புருஷன்) எனப்படுகிறது. "வ" என்பது சக்தி, அமரத்துவம், மற்றும் யோகம் எனப்படுகிறது; இவ்வாறு, ஒருவர் தன் ஆத்மாவையே சிவமாக்கி சிவனை பூஜிக்க வேண்டும். ஆதலால், விபூதி பூசும் முன்பு, திரிபுண்டரத்தை மிக உயர்ந்த முறையில் அணிய வேண்டும்; பூஜை நேரத்தில், தண்ணீருடன் சுத்திகரித்து, அல்லது இல்லாமல், திரிபுண்டரத்தை பூச வேண்டும். பகல், இரவு, பெண், ஆண் என்ற வேறுபாடு இல்லாமல், பூஜைக்காக, தண்ணீருடன் விபூதி திரிபுண்டரத்தை பூச வேண்டும். யார், விபூதி திரிபுண்டரத்தை தண்ணீருடன் பூசி, பூஜை செய்கிறாரோ, அவர் சிவபூஜையின் முழு பலனை பெறுகிறார். விபூதி சிவ மந்திரத்துடன் பூசினால், அவர் உண்மையில் தபஸ்வி ஆவார்; அவர் "சைவன்" எனப்படுகிறார், ஏனெனில் அவர் சிவனையே முழுமையாக வழிபடுகிறார். சிவ விரதத்தில் முழுமையாக ஈடுபடுபவருக்கு, அசுத்தம், பிறப்பு தூய்மை ஆகியவற்றை கவனிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை; அவர் தன்額த்தில் பூமியால் விபூதி பூச வேண்டும். தன் கையால் அல்லது குருவின் கையால் பூசப்பட்டாலும், இது சைவ பக்தரின் அடையாளம்; இது குணங்களை கட்டுப்படுத்தும், "குரு" என்ற சொல்லின் பொருள் இதுதான். குரு, காமம் முதலிய குணங்களை நீக்குகிறார்; குணங்களை கடந்த பரம சிவன், குருவின் வடிவில் வெளிப்படுகிறார். மூன்று குணங்களை நீக்கிய பிறகு, முதலில் சிவனை விழிப்பூட்டுகிறார்; ஆதலால், குருவை நம்பும் சீடர்களுக்கு, அவர் "குரு" எனப்படுகிறார். அதனால், ஞானிகள் குருவின் உடலை "குரு லிங்கம்" என அறிகிறார்கள்; குருவை சேவை செய்வது, குரு லிங்கத்தை பூஜிப்பது. சீடன் தன் உடல், மனம், மொழி மூலம், குரு முன்பு கூறியதை, சாத்தியமானது, சாத்தியமில்லாதது என, கேட்டு, சேவை செய்ய வேண்டும். பரிசுத்தமான மனம் கொண்டவர், தன் உயிரும், செத்தும், அந்த பணியை நிறைவேற்றுவார்; அதனால், அவர் தகுதியான உபதேச சீடன் எனப்படுகிறார். தன் உடல் முதல் எல்லா பொருட்களையும் குருவுக்கு அர்ப்பணித்து, முதல் பகுதியை சமர்ப்பித்த பிறகு, குருவின் அனுமதியுடன் உணவு உண்டிடலாம். சீடன், சீடத்துவம் காரணமாக எப்போதும் "மகன்" எனப்படுகிறார்; நாக்கு, லிங்கம், மந்திரம், விந்து, காது, கரு ஆகியவை புனிதமாக்கப்படுகின்றன. மகனாக பிறந்த மந்திர மகன், குருவை தந்தையாக பூஜிக்க வேண்டும்; தந்தை மகனை உலகில் மூழ்கவைக்கிறார். குரு, விழிப்பூட்டுபவர், மகனை உலகத்திலிருந்து கடந்திட வழிகாட்டுகிறார்; இருவருக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை அறிந்து, குருவை தந்தையாக பூஜிக்க வேண்டும். குருவின் கால்கள் முதல் கூந்தல் வரை, தன் சொத்துகள் மற்றும் பொருட்களை கொண்டு, குருவின் அனைத்து அங்கங்களையும் சேவை செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு, சிவபூஜை, விபூதி, திரிபுண்டரம், குரு, சீடன் ஆகியவற்றின் புனிதம் மற்றும் முறைகள் பகவான் சிவனால் அருளப்பட்டன.