ஶிவபுராணம்
Partial text — Vidyeśvara and Vāyavīya Saṃhitās only
புனிதமான சிவபுராணம், இருபத்திநான்கு ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்டதாகும். இது ஏழு சங்கீதாக்களைக் கொண்டது என்றும், வேதத்திற்கு சமமானதாக மதிக்கப்படுவதாகவும் அறிவிக்கப்பட்டது. அந்த ஏழு சங்கீதாக்கள்: முதலில் வித்யேஸ்வர சங்கிதா, இரண்டாவது ரௌத்ரி, மூன்றாவது சதருத்ர, நான்காவது கோடிருத்ர, ஐந்தாவது உமா, ஆறாவது கைலாசம், ஏழாவது வாயவீயா என அழைக்கப்படுகின்றன. இந்த ஏழு சங்கீதாக்களுடன் கூடிய சிவபுராணம் மிகவும் உயர்ந்தது, பரப்பிரம்மத்திற்கு சமமானது, எல்லாவற்றிலும் மேலான பரமபுருஷார்த்தத்தைக் கொடுப்பதாகும். இந்த சிவபுராணத்தை முழுமையாக, பக்தியுடன் பாடும் ஒருவர், இம்மையிலேயே முக்தியடைந்தவராக கருதப்படுகிறார். நூற்றுக்கணக்கான ஸ்ருதி, ஸ்மிருதி, புராண, இதிகாச, ஆகம நூல்கள் கூட, இந்த சிவபுராணத்தின் சிறிய பகுதியளவாக கூட ஆக முடியாது. இந்த தூய சிவபுராணம், சிவனால் புகழப்பட்டதாகும்; பக்தியுள்ள வியாசர் இதை சுருக்கமாக தொகுத்து எழுதவில்லை. இது அனைத்து உயிர்களுக்கும் பயனளிக்கிறது, மூவகை துக்கங்களை நீக்குகிறது, சிருமிகு நற்பண்புடையவர்களுக்கு மங்களத்தை வழங்குகிறது. இதில் தர்மம் மிக நேர்மையாக, வேதாந்த அறிவை அடிப்படையாகக் கொண்டு, பொறாமை இல்லாத ஞானிகளால் அறியப்பட வேண்டியதாகவும், மூன்று புருஷார்த்தங்களும் இதில் உள்ளதாகவும் கூறப்பட்டுள்ளது. சைவ புராணங்களில் முத்திரையாக விளங்கும் இந்த சிவபுராணம், வேதாந்த அறிவால் பிரகாசிக்கிறது; பரமார்த்தத்தைப் பாடுகிறது. இதை உன்னத பக்தியுடன் பாடுவோரும், கேட்போரும், சம்புவுக்கு பிரியமானவர்களாகி, பரமபதத்தை அடைவார்கள். இவ்வாறு கேட்டபின், அந்த உயர்ந்த முனிவர்கள் சூதரிடம், "நீ வேதாந்தத்தின் சாரமும் முழுமையும் கொண்ட அதிசயமான இந்த புராணத்தை எங்களுக்கு பாடி உரைக்க வேண்டும்" என்று வேண்டினர். முனிவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட சூதர், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் சங்கரனை சிந்தித்து, அந்த முனிவர்களிடம் பேசினார்: "எல்லா முனிவர்களும், குற்றமற்ற சிவனை நினைத்து, வேதங்களின் சாரம் கொண்ட இந்த சைவ புராணத்தை கேளுங்கள். இது புராண மரபுக்கு ஏற்றதாகவும், வேதங்களின் சாரமாகவும் உள்ளது." "இங்கு மூவகை பாடல்கள் பக்தி, ஞானம், வைராக்கியம் ஆகியவற்றை ஊட்டும் வகையில் அன்புடன் பாடப்படுகின்றன. வேதாந்தத்தால் அறியப்படும் பரமார்த்தம் இங்கு தெளிவாக விளக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த புராணம், வேதங்களின் சாரமாக, பழங்காலங்களில் பல யுகங்களிலும் மீண்டும் மீண்டும் சொன்னது. இப்போது, இந்த யுகத்தில், படைப்பு துவங்கும் போது, ஆறு முனிவர் குலங்கள் ஒன்றுக்கொன்று பேசினார்கள்." "அவர்களுக்குள் பெரிய சர்ச்சை எழுந்தது—'இது உயர்ந்தது, இது அல்ல' என்று விவாதித்தனர். பின்னர் அவர்கள் எல்லாம் அழிவற்ற பிரம்மாவை, உலகங்களை உருவாக்கும் காரணமான அவரை, பணிவுடன் கைகூப்பி, 'நீயே எல்லா உலகங்களுக்கும் படைப்பாளர், எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணம்' என்று புகழ்ந்தனர்." "பின்னர் அவர்கள் கேட்டனர்: 'அனைத்து தத்துவங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட, ஆதிகாலத்திலிருந்து நிலைத்திருக்கும், வாக்கும் மனமும் அடைய முடியாத அந்த பரமபுருஷன் யார்? யாரிலிருந்து பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன், இந்திரன், எல்லா இந்திரியங்களும் முதலில் தோன்றுகின்றன? அந்த தேவன், மகாதேவன், எல்லாம் அறிந்தவன், உலகத்தின் அதிபதி; அவரை உன்னத பக்தியால் மட்டுமே காண முடியும், வேறு எந்த வழியிலும் அல்ல.'" "ருத்ரன், ஹரி, ஹரன், மற்ற தேவாதிபதிகள் எல்லோரும், அந்த பரம தேவனை தரிசிக்க உன்னத பக்தியுடன் எப்போதும் ஏங்குகின்றனர். மேலும் என்ன சொல்ல? சிவபக்தியின் மூலம் முக்தி கிடைக்கும்; சிவனின் அருளால் மற்ற தேவதைகளுக்கான பக்தியும் பிறக்கிறது. அருள் என்பது விதையிலிருந்து முளைப்போல், முளையிலிருந்து விதைபோல் ஒன்றிலொன்று பிறக்கிறது." "எனவே, அந்த பரமாதிபதியின் அருளுக்காக, நீங்கள் பூமிக்கு சென்று, ஆயிரம் ஆண்டுகள் நீடிக்கும் ஒரு பெரிய யாகத்தைச் செய்ய வேண்டும். அந்த யாகத்தில் சிவனின் அருளால், வேத அறிவின் சாரமும், செய்யவேண்டியது, சாதன முறையும் தெரிந்துகொள்ளலாம்." "இப்போது, பரமபொருள் எது? அதற்கான உன்னத சாதனம் எது? எப்படிப்பட்ட சாதகர் வேண்டும்? இதை உண்மையாகக் கூறவும். பரமபொருள் என்பது சிவபதத்தை அடைவதே; சாதனம் என்பது அவருக்கு சேவை செய்வதே; சாதகர் என்பது, சிவனின் அருளால் நிலையற்ற பலன்கள் மீது ஆசை இல்லாதவனாக இருப்பவனே." "வேதங்களில் கூறப்பட்ட கர்மங்களைச் செய்து, அதன் பெரிய பலனை அர்ப்பணித்தவுடன், பகவானின் பரமபதத்தை அடைகிறார்; அதற்குள் அவரது உலகில் வாழ்வது போன்ற நிலைகள் உள்ளன. ஒவ்வொருவரது பக்திக்கேற்ப, பரமபலன் கிடைக்கும்; பல்வேறு முறைகள், பகவான் நேரடியாகக் கற்றுத்தந்தவையே." "இப்போது, நான் உங்களுக்கு சாதனத்தின் சாரத்தையும், முறையையும் கூறுகிறேன்: செவியால் கேட்பது, வாக்கால் பாடுவது. மனத்தால் தியானிப்பது மிகப்பெரிய சாதனமாகும்; மகேஸ்வரனை கேட்கவும், பாடவும், சிந்திக்கவும் வேண்டும். இவ்வாறு, சாஸ்திரம் நமக்கு அதிகாரமாகும்; இதன் மூலம், எல்லா குறிக்கோளையும் அடைவதற்காக முழுமையாக ஈடுபட வேண்டும்." "மக்கள் கண்களால் காண்பதைப் பற்றியே செயல்படுகிறார்கள்; ஆனால் காணப்படாதவற்றை அறிய, கேள்வியையே நம்புகிறார்கள். எனவே, கேள்வி முதன்மையானது; ஆசானின் வாயிலாகக் கேட்டபின், ஞானி பிற செயல்களையும்—பாடல், தியானம்—நிறைவேற்றுவான்." "இந்த முறையை முறையாக, படிப்படியாகச் செய்து, தியானம் வரை சென்றால், சிவயோகம் உதயமாகும்; பின்னர் சாலோக்யம் போன்ற நிலைகள் ஏற்படுகின்றன. அதன்பின், எல்லா உடல் வியாதிகளும், எல்லா ஆனந்தங்களும் களைந்துவிடப்படுகின்றன; சாதனையால் இந்த துன்பம் தாங்கப்படுகிறது, பின்னர் ஆரம்பத்திலிருந்தும் முடிவுவரை மங்களம் கிட்டுகிறது." அப்பொழுது முனிவர்கள் கேட்டனர்: "எப்படிப்பட்ட தியானம், எப்படிப்பட்ட கேள்வி, எப்படிப்பட்ட பாடல்? இதை உண்மையாகக் கூறவும்." அதற்கு இவ்வாறு விளக்கப்பட்டது: "மனதைத் தூய்மைப்படுத்தி, விவேகத்துடன், சிவனின் குணங்கள், ரூபங்கள், லீலைகள் ஆகியவற்றை விவரிக்கும் நாமங்களை, பூஜை, பாராயணம் முதலிய வழிகளில் தொடர்ந்து சிந்திப்பது—இது தொடரும் தியானமாகும்; இது பரமாதிபதியின் தரிசனத்தால் பெறக்கூடியது; அனைத்து உத்தம சாதனைகளிலும் இது முதன்மை." "பாடல், சாஸ்திரங்களின் வார்த்தைகள், அல்லது உரையினால், சம்புவின் மகிமை, குணங்கள், ரூபங்கள், லீலைகளை விவரிக்கும் நாமங்களைத் தெளிவாகவும், இனிமையாகவும் புகழ்வது—இது பாராயணம்; இது நடுத்தர சாதனையாகும்." "எந்த உபகரணத்தாலும், எங்கு இருந்தாலும், சிவனைப் பற்றிய பலவகை வார்த்தைகளை செவியால் கவனமாகக் கேட்பது, அது ஒரு பெண்ணின் அன்பான அணைப்பைப் போல உறுதியாகக் கேட்பது—இது உலகில் புகழப்பட்ட கேள்வி, ஞானிகளே!" இவ்வாறு, இந்த சிவபுராணம், அதன் சங்கீதாக்கள், அதன் மேன்மை, அதன் பயன், கேட்கும், பாடும், தியானிக்கும் முறைகள், அனைத்தும் முனிவர்களுக்குச் சூதர் விளக்கினார்.