ஶிவபுராணம்
Partial text — Vidyeśvara and Vāyavīya Saṃhitās only
முனிவர்களே, இப்போது நான் உங்களுக்காக அந்தப் பரம்பொருள் சிவபுராணத்தின் மகிமையையும் அதன் அமைப்பையும் விவரமாகக் கூறுகிறேன். பரம்பொருள் சிவபுராணம் பல வகைகளில் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அதில், வித்யேச, தார-ரௌத்ர, வைநாயக, ஓமிக, மாத்ரு, பதினொன்று பகுதிகளாக அமைந்த ருத்ர, கைலாச மற்றும் சதருத்ர ஆகியவை குறிப்பிடத்தக்கவை. மேலும், கோடிருத்ரம், ஆயிரம் கோடிருத்ரங்களுடன் ஆரம்பித்து, வாயவீயம் எனப்படும் தர்மம் ஆகியவை தனித்துவமான புராணங்கள் எனக் கருதப்படுகின்றன. இந்தப் புராணங்களில் பன்னிரண்டு சங்கீதைகள் உண்டு, அவை மிகவும் புண்ணியமானவை என்று முனிவர்கள் அறிவுறுத்துகின்றனர். அவற்றின் எண்ணிக்கையை நான் இப்போது விளக்குகிறேன். வித்யேசத்தில் பத்தாயிரம் ஸ்லோகங்கள் உள்ளன; அதேபோல், ருத்ர, வைநாயக, ஓமிக, மாத்ரு புராணங்களிலும் தலா எட்டாயிரம் ஸ்லோகங்கள் உள்ளன. பதினொன்று ருத்ரங்களாக அமைந்த தொகுப்பில் பதின்மூன்று ஆயிரம் ஸ்லோகங்கள்; கைலாசத்தில் ஆறு ஆயிரம்; சதருத்ரத்தில் அதற்குப் பாதி, அதாவது மூன்று ஆயிரம் ஸ்லோகங்கள் உள்ளன. கோடிருத்ரம் பதினொன்று ஆயிரம் ஸ்லோகங்களின் மூன்று மடங்கு; ஸஹஸ்ரகோடிருத்ரம் என்பது, ஸ்லோக எண்ணிக்கையில், பத்து கோடி ருத்ரங்களுக்காயிரம் மடங்கு எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. வாயவீயம் என்பது, கடலுக்கு நூறு மடங்கு; கர்மம் என்பது, சூரியனுக்கு ஆயிரம் மடங்கு எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு, ஶைவ கணக்கீட்டின்படி, அவற்றின் மொத்த எண்ணிக்கை ஒரு இலட்சம் ஆகிறது. ஆனால், வியாசர் அவற்றை இருபத்திநான்கு ஆயிரம் ஸ்லோகங்களாக சுருக்கினார். இதில், ஶைவ புராணம் நான்காவது இடத்தில் அமைந்துள்ளது; அதில் ஏழு சங்கீதைகள் உள்ளன. இந்தப் புராணம் முதலில் சிவனால் உருவாக்கப்பட்டது. அதன் ஸ்லோக எண்ணிக்கை ஆரம்பத்தில் பத்து கோடி மடங்கு இருந்தாலும், படைப்பின் தொடக்கத்தில் அது பெரிதும் மறக்கப்பட்டது. பின்னர், த்வாபரயுகம் முதலான யுகங்களில், புராணங்கள் பதினெட்டாகப் பிரிக்கப்பட்டன; த்வைபாயனரும் பிறரும் அதை நாலாயிரம் ஸ்லோகங்களாக சுருக்கினர். இப்போது, சிவபுராணம் இருபத்திநான்கு ஆயிரம் ஸ்லோகங்களுடன், ஏழு சங்கீதைகள் கொண்டதாகக் கூறப்படுகிறது; அது வேதத்திற்கு சமமானதாக மதிக்கப்படுகிறது. அதில் முதல் சங்கீதை வித்யேச்வரா; இரண்டாவது ரௌத்ரி; மூன்றாவது சதருத்ரா; நான்காவது கோடிருத்ரா; ஐந்தாவது உமா; ஆறாவது கைலாசா; ஏழாவது வாயவீயா என்று அழைக்கப்படுகிறது. இவ்வாறு ஏழு சங்கீதைகள் கொண்ட இந்தத் தெய்வீகமான சிவபுராணம் மிகச் சிறந்ததாகும்; அது பரம்பொருளுக்கு சமமானது, எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த குறிக்கோளை அளிக்கிறது. இந்த சிவபுராணத்தை முழுமையாக, பக்தியுடன் பாராயணம் செய்யும் ஒருவர், வாழ்நாளிலேயே முக்தி பெறுவார் என்று கூறப்படுகிறது. நூற்றுக்கணக்கான ஸ்ருதி, ஸ்மிருதி, புராண, இதிகாச, ஆகம நூல்களும் இந்த சிவபுராணத்தின் ஒரு சிறு பகுதியளவும் ஆக முடியாது. சிவனால் புகழப்பட்ட இந்தத் தூய ஶைவ புராணம், சிவ பக்தி கொண்ட வியாசரால் சுருக்கப்படவில்லை; இது எல்லா உயிரினங்களுக்கும் பயனளிக்கிறது, மூவகை துயரங்களை நீக்குகிறது, சீர்மை உடையவர்களுக்கு மங்களத்தை வழங்குகிறது. இங்கு தர்மம் வஞ்சனையில்லாமல் போதிக்கப்படுகிறது; இது பெரும்பாலும் வேதாந்த அறிவை அடிப்படையாக கொண்டது; பொறாமையில்லாத ஞானிகள் அறிமுகம் செய்ய வேண்டிய பொருளாகும்; இங்கு நன்கு நிறுவப்பட்டு, மூன்று புருஷார்த்தங்களுடன் கூடியது. ஶைவ புராணம், உண்மையில் புராணங்களுக்குள் கிரீடாக விளங்குகிறது; அது வேதாந்த அறிவால் ஒளிர்கிறது, பரம்பொருளை பாடுகிறது; அதனை உன்னத பக்தியுடன் பாராயணம் செய்யும் அல்லது கேட்கும் ஒருவர், சம்புவுக்கு பிரியராகி, உயர்ந்த குறிக்கோளை அடைவார். இவ்வாறு, இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட முனிவர்கள், சூதரிடம், "வேதாந்தத்தின் சாரமும் முழுமையும் கொண்ட அந்த அதிசயமான புராணத்தை எங்களுக்காக ஓதுங்கள்" என்று கேட்டனர். அவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட சூதர், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், சங்கரனை நினைத்து, சிறந்த முனிவர்களிடம் பேசத் தொடங்கினார். "அனைத்து முனிவர்களும், குற்றமற்ற சிவனை நினைத்து, இந்த ஶைவ புராணத்தை கவனமாகக் கேளுங்கள். இது புராண மரபையும் வேதங்களின் சாரத்தையும் கொண்டது. இங்கு மூன்று வகை பாட்டும், பக்தி, ஞானம், வைராக்யம் ஆகியவற்றை ஊட்டுகின்றன. வேதாந்தம் மூலம் அறியப்படும் பரமார்த்தம் இங்கு தெளிவாக விவரிக்கப்படுகிறது. முனிவர்களே, இந்த புராணம் வேதங்களின் சாரமாக, பண்டைய காலங்களிலும் பல யுகங்களிலும் தொடர்ந்து அறிவிக்கப்பட்டது; இப்பொழுது இந்த யுகத்தில், படைப்பு தொடங்கும் போது, ஆறு முனிவர் குலங்கள் ஒன்றோடொன்று விவாதித்தன. 'இதுவே பரம், இது அல்ல' என்று பெரிய வாதம் எழுந்தது; அவர்கள் அழியாத பிரம்மாவை, படைப்பாளியை அணுகி கேட்டனர். அவர்கள் அனைவரும் பணிவுடன் கையைக் கூப்பி, 'நீங்கள் எல்லா உலகங்களுக்கும் படைப்பாளி, எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணம்' என்று கூறினர். 'அனைத்து தத்துவங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட, முதன்முதலான, எல்லாவற்றையும் தாண்டிய பரம்பொருள் யார்? அவரை மனமும் மொழியும் அடைய முடியாமல் திரும்பிச் செல்கின்றன.' 'எல்லாவற்றிலிருந்தும், பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ர, இந்திரன் மற்றும் எல்லா இந்திரியங்களும் முதலில் உருவாகும் அந்த பரம்பொருள் யார்? அந்த தெய்வம், மகாதேவன், எல்லாம் அறிந்தவன், உலகத்தின் அதிபதி; அவனை உன்னத பக்தியினால் மட்டுமே காண முடியும்; வேறு எந்த வழியிலும் இல்லை.' 'ருத்ரன், ஹரி, ஹரன் மற்றும் பிற தேவர்கள் எப்போதும் அவனது தரிசனத்தை பெற உன்னத பக்தியுடன் ஏங்குகின்றனர். மேலும் என்ன சொல்ல வேண்டும்? சிவ பக்தியால் முக்தி கிடைக்கும்; அருளால் தேவர்களுக்கு பக்தி பிறக்கிறது; பக்தியிலிருந்து அருள் பிறக்கிறது; இது விதைமுளைக்கும் விதைபோல்.' 'ஆகவே, இறைவனது அருளை பெற நீங்கள் பூமிக்கு சென்று, இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் நீடிக்கும் ஒரு பெரிய யாகத்தை மேற்கொள்ளுங்கள். அந்த யாகத்தில் சிவனது அருளால் மட்டும் வேத அறிவின் சாரமும், செய்யவேண்டியதும், சாதன முறைகளும் அறியப்படும்.' 'இப்போது, உன்னத குறிக்கோள் எது? அதற்கான உயர்ந்த சாதனம் எது? எந்தவகை சாதகர் தேவை? இதை எங்களுக்கு உண்மையாகக் கூறுங்கள்.' பிரம்மா பதிலளித்தார்: 'குறிக்கோள் என்பது சிவபதத்தை அடைவதே; சாதனம் என்பது அவனை சேவை செய்வதே; சாதகர் என்பது அவன் அருளால் நிலையற்ற பலன்களை விரும்பாதவரே. வேதங்களில் கூறப்பட்ட கிரியைகளை செய்து, அதன் பெரிய பலனை அர்ப்பணித்தால், அந்த ஒருவர் பரமாத்மாவின் உயர்ந்த உலகத்தை அடைவார்; அவ்வாறு, அவரது பக்திக்கு ஏற்ப உயர்ந்த பலன் கிடைக்கும்; பல்வேறு சாதனங்கள், இறைவனால் நேரடியாகக் கற்பிக்கப்பட்டுள்ளன.' 'இப்போது, அதன் சாரத்தையும் சாதனத்தையும் சுருக்கமாகக் கூறுகிறேன்: செவியால் கேட்பதும், வாயால் பாராயணம் செய்வதும் தான்.' இவ்வாறு, முனிவர்களும், சூதரும், சிவபுராணத்தின் மகிமையையும் அதன் சாரத்தையும் பரஸ்பரம் பகிர்ந்துகொண்டனர்.