ஶிவபுராணம்

ஒரு நாள், முனிவர்களில் சிறந்தவரான ஒருவர், ஆன்மா நலனையும், அகத்தினில் ஆனந்தத்தை அடைவதற்காக, கருணையால் உள்மையிலான ஆட்சி கிடைக்கிறது என்பதைக் கேட்டார். அதனால், இறையடியை அடைய விரும்பும் ஒருவர், சிவலிங்கத்தைக் குரு, தாய், தந்தை ஆகிய உருவங்களாகக் கருதி வழிபட வேண்டும் என்று கூறப்பட்டது. இங்கு "பர்க" என்பது புருஷ ஸ்வரூபமாகவும், "பர்க" என்பது பிரக்ருதி எனவும் விளக்கப்பட்டது. மூலத்தில், வெளிப்படாத அகத்திடம் கொண்ட கருவை புருஷா என அழைக்கப்படுகிறது; வெளிப்பட்ட அகத்திடம் கொண்ட கருவை பிரக்ருதி என அழைக்கப்படுகிறது. கருவே புருஷா, ஏனெனில் அவன் உற்பத்தியின் காரணி; புருஷா பிரக்ருதியுடன் இணைந்தபோது, முதல் பிறவி ஏற்படுகிறது. பிரக்ருதி வெளிப்படும் போது, இரண்டாம் பிறவி நிகழும்; பிறவியிலிருந்து பிறந்த ஜீவன், புருஷாவிலிருந்து தோன்றி, இறப்பை அடைகிறது. மற்றொரு வகையில், பிறவி மாயையால் ஏற்படுகிறது; பிறந்தது காலத்திற்குள் அழிந்துவிடும், அதனால் உடலுடன் கூடிய ஆன்மா "ஜீவா" என அழைக்கப்படுகிறது. பிறவி ஆன்மாவை கட்டுப்படுத்தும் பந்தத்தில் பிணைக்கும்; இதனை "ஜீவா" என்கிறார்கள். பிறவி பந்தத்தை நீக்க, பிறவியின் சின்னத்தை வழிபட வேண்டும். "பம்" என்பது வளர்வதைக் குறிக்கும்; "பக" என்பது மூலமாகும். சாதாரண வார்த்தைகளாலும், இயற்கை வழிகளாலும், இந்த உலகில் உணர்ச்சிகளால், "பக" என்பது பிரக்ருதி என அறியப்படுகிறது. பகத்தின் முதன்மை பொருள் அனுபவம்; இதுவே அதன் சிறந்த அர்த்தம். பக என்பது பிரக்ருதி; சிவன் பகத்திற்குரியவன் என்று அழைக்கப்படுகிறார். பகவான் அனுபவம் தருபவர்; வேறு யாரும் அனுபவம் தர முடியாது. பகத்தின் அதிபதி "பர்க" என்றும் அறிவாளிகள் அழைக்கிறார்கள். சின்னம் பகத்துடன் இணைந்தாலும், பக சின்னத்துடன் இணைந்தாலும், இங்கு மற்றும் பரலோகத்தில் என்றும் அனுபவத்திற்கு, நித்திய அனுபவத்திற்கு ஆகும். அதனால், சிவ சின்னம் எனும் மகாதேவனை வழிபட வேண்டும்; சூரியன் உலகத்தை உருவாக்கும், அந்த சின்னம் உருவாக்கத்திலிருந்து தோன்றுகிறது. சின்னத்தின் அர்த்தத்தை வெளிப்படுத்தும் சின்னம் "சின்னம்" என அழைக்கப்படுகிறது. சின்னம் மனிதனின் குறிக்கோளைக் குறிக்கிறது, ஏனெனில் அது சிவனுடன் இணைகிறது; சிவன், சக்தி சின்னங்கள் ஒன்றாக இணைவது "சின்னம்" என அழைக்கப்படுகிறது. தன் சின்னத்தை வழிபடுவதால் திருப்தி கிடைக்கும்; சின்னத்தின் செயல்பாடு இழக்கப்படாது. பிறவியிலிருந்து சின்னத்தின் செயல்பாடு நீக்கப்படுகிறது. சிவ சின்னத்தை, புறத்தும் அகத்தும், பதினாறு படி பூஜை செய்து, சாதாரண மனிதர்களும் இயற்கை வழிகளாலும் வழிபட வேண்டும். சூரியன் நாளில், வழிபாடு பிறவியை நீக்கும்; முதல் நாளில், சிவ சின்னத்தை புனித மந்திரத்துடன் வழிபட வேண்டும். முதல் நாளில், பஞ்சகவ்யம்—கால்நடையின் மலம், சிறுநீர், பால், தயிர், நெய்—சிறப்பாக அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும். தனித்தனியாக பால், தேன், கரும்பு ஜூஸ், பசுமை பால் ஆகியவை, புனித மந்திரத்துடன் நிவேதனம் செய்ய வேண்டும். ஒலி சின்னம் புனித மந்திரம்; நாத சின்னம் சுயம்பு; புள்ளி சின்னம் கருவி, "ம" எனும் எழுத்தும் நிலைபெறுகிறது. "உ" என்பது இயக்கும் சின்னம்; "அ" என்பது குரு வடிவம். ஆறு சின்னங்களை தொடர்ந்து வழிபடுவதால், சந்தேகமின்றி, வாழும் போதே முக்தி கிடைக்கும். சிவனை பக்தியுடன் வழிபடுவதால், மக்கள் பிறவியிலிருந்து விடுதலை பெறுகிறார்கள்; ருத்ராட்சம் அணிவதால் அரை படி முன்னேறுவர், பஞ்சாகாரம் அணிவதால் இன்னொரு படி முன்னேறுவர். மந்திர ஜபத்தால் மூன்று படி முன்னேறுவர்; முழு பக்தியுடன் வழிபாடு செய்தால், சிவ சின்னமும், பக்தனும் வழிபடப்பட்டு, மனிதன் முக்தி அடைகிறான். இந்த அத்தியாயத்தை யார் மனமோடு ஜபிக்கிறாரோ, அல்லது கேட்கிறாரோ, அவர்களுக்கு சிவ பக்தி உறுதியாக அதிகரிக்கும், என்று இருமுறை பிறந்த முனிவர்களுக்கு அறிவுறுத்தப்பட்டது. அடுத்ததாக, ஒரு பெரிய முனிவர், "பிரணவம், ஆறு வகை லிங்கம், சிவ பக்தனின் வழிபாடு பற்றிய மகிமையை விளக்குங்கள்" என்று கேட்டார். "நீங்கள் சரியான கேள்வி கேட்டீர்கள்; இந்த விடையை மகாதேவனே அறிவார், வேறு யாரும் இல்லை," என்று பதில் கூறினார். இப்போது, சிவனின் அருளால், நான் விளக்குகிறேன்; சிவன், அந்த பெரிய இறை, நம்மையும், உங்களையும் பாதுகாக்கட்டும். அறிவாளிகள், பிரணவத்தை, இயற்கையால் உருவான உலக வாழ்க்கை பெரும் கடலில் பிறந்தவர்களுக்கு புதிய படகு என அறிகிறார்கள். "ப்ர" எனும் எழுத்து, ஐந்து வகை வெளிப்பாட்டைக் குறிக்கிறது; பிரணவம் உங்களுக்கே, ஏனெனில் அது உங்களை உயர்ந்த வழியில் முக்திக்கு அழைத்து செல்லும். தம் மந்திரத்தை ஜபிக்கும் யோகிகள், தம் மந்திரத்தை வழிபடுவோர், பிரணவம் அனைத்து கர்மாவையும் அழித்து, புதிய திவ்ய அறிவை அளிக்கிறது. அந்த பிரணவம், மாயையிலிருந்து விடுபட்டது, எப்போதும் புதுமை கொண்டது, உயர்ந்த, தூய்மையான சாரமாக அறிவாளிகள் அழைப்பார்கள். பிரணவம் எப்போதும் புதுமை தரும் என்று அறிவாளிகள் அறிகிறார்கள்; பிரணவம் பல்வேறு வகையில், சூட்சுமம் மற்றும் ஸ்தூலம் என விவரிக்கப்படுகிறது. சூட்சும பிரணவம் ஒரு எழுத்தாகும்; ஸ்தூலம் ஐந்து எழுத்தாகும். சூட்சுமம், ஐந்து ஒலிகளுடன் வெளிப்படாதது; மற்றது, வெளிப்பட்ட ஒலிகளுடன் வெளிப்படுகிறது. வாழும் போதே முக்தி அடைந்தவர்களுக்கு, சூட்சுமம் எல்லா சாரங்களின் சாரம்; அதனுடைய அர்த்தத்தை மந்திரத்துடன் தியானித்து, தம் உடல் கரைந்துவரை. உடல் கரைந்ததும், சிவனை முழுமையாக அடைகிறான்; ஆனால், மந்திர ஜபம் மட்டும் செய்தாலும், சிவனுடன் இணைவு நிச்சயமாக கிடைக்கும். முப்பத்தாறு கோடி ஜபம் செய்தாலும், சிவனுடன் இணைவு நிச்சயமாக கிடைக்கும்; சூட்சுமம் இரு வகை, குறுகியதும், நீளமானதும். அது "அ", "உ", "ம", பிந்து, நாதம் ஆகியவற்றால் ஆனது; அதில் ஒலி, கால அளவுகள் உள்ளன. நீளமான பிரணவம், யோகிகள் இதயத்தில் தாங்குகிறார்கள்; குறுகிய பிரணவம் மூன்று தத்துவத்தின் சாரம், "ம"யில் முடிகிறது. சிவன், சக்தி "ம"வில் ஒன்றாக இணைகிறார்கள்; இது மூன்று வகை கொண்டது. குறுகிய வடிவம், அனைத்து பாவங்களை அழிக்க விரும்பும் முனிவர்கள் ஜபிக்க வேண்டும். புவி, காற்று, ஆகாயம், நெருப்பு, நீர், பத்து திசைகளில் இருந்து பத்து ஒலிகள் தோன்றுகின்றன; அவை வெளிப்பாட்டின் மூலமாகும் என்று கூறப்படுகிறது. இவ்வாறு, சிவ சின்னம், பிரணவம், பிறவி, முக்தி, பக்தி, வழிபாடு, சின்னத்தின் மகிமை, மற்றும் பிரணவத்தின் நுண்ணிய, ஸ்தூல வடிவங்கள், அனைத்தும் முனிவர்களுக்குத் தெளிவாக விவரிக்கப்பட்டது.