ஶிவபுராணம்

சமயக் கூடல்களில், உணவு அருந்தும் பொழுதுகளில், அல்லது விதை விதைக்கும் நேரங்களில், ஒருவர் தம் பிறப்பை அர்ப்பணிக்கும் யஜ்ஞத்தை ஆயிரம் முறை செய்ய வேண்டும்; பிறப்பை அர்ப்பணிப்பதன் மூலம், ஒருவர் தம் பிறப்பை அர்ப்பணித்ததின் பலனை அடைகிறார். இவ்வாறு பிறப்பை அர்ப்பணிக்கும்போது, சிவன் மகிழ்ந்து, தன்னைத் தழுவும் தெய்வீக ஒன்றிணைப்பை வழங்குகிறார்; இந்த பிறப்பு அர்ப்பணிப்பு சிவனுக்கே வழங்கப்பட வேண்டும். சிவன், யோனி மற்றும் லிங்கம் வடிவில், பிறப்பை நிர்ணயிப்பவராக இருக்கிறார்; எனவே, பிறப்பிலிருந்து விடுதலை பெற, சிவனுடைய பிறப்பை வணங்க வேண்டும். இந்த உலகம், இயக்கமும் அசையாமலும், பிந்து மற்றும் நாடா என்ற இரண்டினால் ஆனது; பிந்து என்பது சக்தி, நாடா என்பது சிவன், உலகம் சிவன் மற்றும் சக்தியின் இயல்பாகும். பிந்து நாடாவுக்கு ஆதாரமாக இருக்கிறது, நாடா பிந்துவுக்கு ஆதாரமாக இருக்கிறது; உலகம் பிந்து, நாடா ஆகியவற்றில் நிலைபெற்றுள்ளது; இவை எல்லா இருப்புகளுக்கும் அடிப்படையாகும். பிந்து, நாடா ஆகியவற்றுடன் கூடிய அனைத்தும் வெளிப்படுகிறது; இந்த வெளிப்பாட்டிலிருந்து உலகம் பிறக்கிறது—இதில் சந்தேகம் இல்லை. பிந்து, நாடா ஆகியவற்றால் உருவான லிங்கம் உலகத்தின் காரணமாகக் கூறப்படுகிறது; பிந்து என்பது தேவிகி, நாடா என்பது சிவன், சிவலிங்கம் இவ்வாறு விவரிக்கப்படுகிறது. பிறப்பிலிருந்து விடுதலை பெற, ஒருவர் சிவலிங்கத்தை வணங்க வேண்டும்; தாய் தேவிகி பிந்து வடிவில், தந்தை சிவன் நாடா வடிவில் இருக்கிறார். இரு பெற்றோர்களையும் வணங்கும்போது, உன்னத ஆனந்தம் பெறப்படுகிறது; இந்த உன்னத ஆனந்தத்தை அடைவதற்காக, சிவலிங்கத்தை வணங்க வேண்டும். தேவிகி எல்லா உலகங்களுக்குத் தாய், சிவன் உலகத்துக்குத் தந்தை; இரு பெற்றோர்களையும் எப்போதும் சேவிப்பதால், கருணை மிக அதிகமாக வளர்கிறது. கருணையின் மூலம், பக்தனுக்கு உள்ளாட்சி வளம் கிடைக்கிறது; எனவே, உள் ஆனந்தத்தை பெற, ஒருவர் வணங்க வேண்டும். சிவலிங்கத்தை தந்தை, தாய் ஆகிய வடிவங்களாக வணங்க வேண்டும்; "பர்க" என்பது புருஷன் இயல்பாகும், "பர்க" என்பது பிரகிருதி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. உள்நிலை வெளிப்படாத கரு புருஷன் என்று அழைக்கப்படுகிறது; உள்நிலை வெளிப்பட்ட கரு பிரகிருதி என்று அழைக்கப்படுகிறது. கரு புருஷன், ஏனெனில் அவன் உருவாக்குபவர்; புருஷன் பிரகிருதியுடன் ஒன்றிணைந்தபோது, முதல் பிறப்பு ஏற்படுகிறது. பிரகிருதி வெளிப்படும் போது, இரண்டாவது பிறப்பு விவரிக்கப்படுகிறது; பிறப்பிலிருந்து பிறந்த உயிர், புருஷனிலிருந்து, இறப்பை அடைகிறது. இல்லையெனில், பிறப்பு மாயையால் ஏற்படுகிறது; பிறந்தது காலத்தில் அழிகிறது, அதனால் உடல் கொண்ட உயிர் என அழைக்கப்படுகிறது. பிறப்பு உயிரை கட்டுப்படுத்துகிறது; "ஜீவா" என்றால் இதையே குறிக்கிறது. பிறப்பு பந்தத்தை நீக்க, பிறப்பின் சின்னத்தை வணங்க வேண்டும். "பம்" வளர்தலைக் குறிக்கிறது, "பக" என்பது மூலமாகும்; சாதாரண சொற்கள் மற்றும் இயற்கை வழிகளால், இச்சை அனுபவத்தின் மூலம், அது பிரகிருதி என்று அறியப்படுகிறது. "பக" என்ற சொல்லின் முதன்மை அர்த்தம் அனுபவம்; இதுவே அதன் முக்கியமான பொருள். "பக" என்பது பிரகிருதி, சிவன் "பக"-யின் உரிமையாளர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர் அனுபவத்தை வழங்குபவர்; வேறு யாரும் அனுபவத்தை வழங்க முடியாது. "பக"-யின் உரிமையாளர் "பர்க" என்றும் அறிவாளிகள் அழைக்கின்றனர். சின்னம் "பக"-யுடன் இணைந்தது, அல்லது "பக" சின்னத்துடன் ஒன்றாகும் போது, இங்கு மற்றும் பிற உலகிலும் அனுபவத்திற்காக, என்றும் அனுபவத்திற்காகும். சிவனுடைய சின்னமாக மகாதேவனை வணங்க வேண்டும்; சூரியன் உலகத்தை உருவாக்குபவர், அந்த சின்னம் உருவாக்கத்திலிருந்து எழுகிறது. சின்னத்தின் அர்த்தத்தை வெளிப்படுத்தும் சின்னம், சின்னம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. சின்னம் மனிதனின் நோக்கத்தைக் குறிக்கிறது, ஏனெனில் அது சிவனுடன் ஒன்றாகிறது; சிவன் மற்றும் சக்தியின் சின்னங்கள் ஒன்றாகும் போது, அது சின்னம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. தன் சின்னத்தை வணங்கும் போது, திருப்தி ஏற்படுகிறது; சின்னத்தின் செயல்பாடு இழக்கப்படாது. பிறப்பிலிருந்து சின்னத்தின் செயல்பாடு நீக்கப்படுகிறது. சிவன் சின்னத்தை பன்னிரண்டு உட்புற, வெளிப்புற படைப்புகளுடன், சாதாரண மனிதர்களும், இயற்கை வழிகளால் வணங்க வேண்டும். சூரியன் நாளில், வணக்கம் பிறப்பை நீக்குகிறது; முதல் நாளில், பெரிய சின்னத்தை புனித அச்சாரத்துடன் வணங்க வேண்டும். முதல் நாளில், பசுவின் ஐந்து பொருட்களால் (பசு சாணம், பசு சிறுநீர், பால், தயிர், நெய்) அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும். பிரத்தியேகமாக, பால் மற்றும் அதனைப்போன்ற பொருட்கள், தேன், கரும்பு रसம் ஆகியவற்றை, பசு பால் உணவாக, புனித அச்சாரத்துடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். ஒலி சின்னம் புனித அச்சாரமாகும்; அதிர்வு சின்னம் சுயம்புவாகும்; புள்ளி சின்னம் கருவாகும், "ம" என்ற அச்சாரம் நிலைபெறுகிறது. "உ" என்ற அச்சாரம் இயக்கும் சின்னம்; "அ" என்பது குருவின் வடிவம். இந்த ஆறு சின்னங்களை எப்போதும் வணங்கினால், ஒருவர் வாழ்ந்தபோதே விடுதலை பெறுகிறார், சந்தேகம் இல்லை. சிவனை பக்தியுடன் வணங்கினால், மக்கள் பிறப்பிலிருந்து விடுதலை பெறுவர்; ருத்ராக்ஷத்தை அணிவதால் பாதி படி கிடைக்கும், பசுமை அணிவதால் மற்றொரு படி. மந்திரங்களை ஜபிப்பதால் மூன்று படிகள் கிடைக்கும்; வணக்கத்துடன் முழு பக்தியுடன், சிவ சின்னமும் பக்தனும் வணங்கப்படும்போது, ஒருவர் விடுதலை அடைகிறார். இந்த அதிகாரத்தை யார் மனம் ஒருமித்து படிக்கிறாரோ, அல்லது கேட்கிறாரோ, அவர்களின் சிவ பக்தி உறுதியாக வளரும், ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே. பெரிய முனிவரே, ப்ரணவம், ஆறு வகை லிங்கம், சிவ பக்தனை வணங்கும் பெருமையை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள். ஓ தவசிகளே, நீங்கள் சரியான கேள்வி கேட்டுள்ளீர்கள்; மகாதேவனே இதற்கான பதிலை அறிகிறார், வேறு யாரும் அறியார். இப்போது, சிவனுடைய கிருபையால் நான் விளக்குகிறேன்; சிவன், பெரிய ஆண்டவர், நம்மையும் உங்களையும் காப்பாற்றட்டும். அறிவாளிகள் ப்ரணவத்தை, பிரகிருதியால் ஏற்படும் உலக வாழ்க்கை பெரும் கடலில் பிறந்தவர்களுக்கு புதிய படகாக அறிகிறார்கள். "ப்ர" என்ற அச்சாரம் ஐந்து வகை வெளிப்பாட்டைக் குறிக்கிறது; ப்ரணவம் உங்களுக்கே, ஏனெனில் அது உங்களை உன்னத விடுதலையை நோக்கி அழைத்துச் செல்லும். தங்கள் சொந்த மந்திரத்தை ஜபிப்பவர்களுக்கு, யோகிகளுக்கும், தங்கள் சொந்த மந்திரத்தை வணங்குபவர்களுக்கும், ப்ரணவம் எல்லா கர்மாவையும் அழிக்கிறது, புதிய தெய்வீக அறிவை வழங்குகிறது.