ஶிவபுராணம்
Partial text — Vidyeśvara and Vāyavīya Saṃhitās only
ஒரு காலத்தில், பெருமாள் சிவன் மற்றும் அவரது அன்பான பக்தர்கள், தெய்வீகத்தை பற்றிய ஆழமான அறிவை பகிர்ந்து கொள்ளும் ஒரு அரிய சந்திப்பில் ஒன்றாகக் கூடினர். அவர்கள் தெய்வீக சாஸ்திரங்களில் மகத்துவம் கொண்ட கயிலாச சாஹிதா பற்றிய விவாதத்தில் ஈடுபட்டனர். இந்த சாஹிதா, பரமாத்மாவின் வடிவத்தை பிரதிபலித்து, ஓம் என்ற புனித மந்திரத்தின் அர்த்தத்தை நேரடியாக வெளிப்படுத்துகிறது. இந்த கயிலாச சாஹிதாவின் மகத்துவத்தை சிவன் முழுமையாக அறிவார், ஆனால் வ்யாசர் அதன் பாதியை மட்டுமே அறிவார், நான், இரண்டாவது பிறந்தவர்களே, அதன் பாதியை தெரிந்து கொண்டிருக்கிறேன். இங்கு நான் சிலவற்றை அறிவிக்கிறேன், ஆனால் அனைத்தையும் கூறுவது முடியாது. இதை அறிவதன் மூலம், ஒருவர் உடனே மனச்சுத்தியைக் கண்டு பிடிக்கிறார். இவ்வுலகில், நான் எங்கு பார்த்தாலும், இந்த தீவிரமான சாஹிதா அழிக்காத பாவம் ஒன்றும் இல்லை. உபநிஷதங்களின் கடலிலிருந்து மகிழ்ச்சியுடன் உருவான சிவன், குமாரருக்கு வழங்கிய அந்த அமிர்தத்தை யாராவது குடித்தால், அவர் உண்மையில் அமரர் ஆகிறார். பிராமணர் கொல்லுதல் போன்ற பாவங்களைத் தவிர்க்க, ஒருவரே ஒரு மாதம் அந்த சாஹிதாவைப் பாடினால், அவர் அதன்மூலம் விடுதலை அடைகிறார். தவிர, தவறான பரிசுகளை ஏற்றுதல், அசுத்தமான உணவுகளை சாப்பிடுதல் அல்லது தீய பேச்சுகளால் ஏற்படும் பாவம், அந்த சாஹிதாவின் ஒரு பாடலால் அழிக்கப்படுகிறது. யாராவது சிவன் கோயிலில் அல்லது பில்வா மரத்தின் தோட்டத்தில் அந்த சாஹிதாவைப் பாடினால், அவர் அடையும் பலன்களை வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாது. பக்தியுடன் அந்த சாஹிதாவைப் பாடி, பிராமணர்களுக்கு உணவு வழங்கினால், அவரின் அனைத்து முன்னோர்களும் சம்பு என்ற பரமபதத்திற்கு அடையிற்று. பதினான்காவது நாளில் உபவாசம் செய்து, பில்வா மரத்தின் அடியில் அந்த சாஹிதாவைப் பாடுபவரை சிவன் மற்றும் தேவகோஷ்டிகள் நேரடியாக பூஜிக்கிறார்கள். மேலும், பல்வேறு சாஹிதாக்கள் உள்ளன, அவை அனைத்தும் விருப்பங்களை வழங்குகின்றன; இரண்டும் சிறந்தவை, அறிவின் விளையாட்டில் நிரம்பியவை. இவ்வாறு, சிவபுராணம், வேதத்திற்கே சமமானதாக, சிவனால் முதலில் உருவாக்கப்பட்டது. இதில், வித்யேஷா, தாரா-ரௌத்ரா, வைணாயக, ஓமிகா, மாத்ரி, பதினொன்று கொண்ட ரூத்ரா, கயிலாசம் மற்றும் ஷடரூத்ரா ஆகியவை உள்ளன. மொத்தத்தில், பன்னிரண்டு சாஹிதாக்கள் உள்ளன, அவை மிகுந்த தர்மத்தை வழங்குகின்றன. நான் அவற்றின் எண்ணிக்கையை அறிவிக்கிறேன், ஓ பிராமணர்களே; முழு கவனத்துடன் கேளுங்கள். வித்யேஷா பத்து ஆயிரம் அடிகளைக் கொண்டது; அதே போல், ரூத்ரா, வைணாயக, ஓமிகா மற்றும் மாத்ரி புராணம் ஒவ்வொன்றும் எட்டாயிரம் அடிகளைக் கொண்டது. இரண்டாவது பிறந்தவர்களே, பதினொன்று ரூத்ராக்கள் சேர்ந்து பதின்மூன்று ஆயிரம் அடிகள் உள்ளன; கயிலாசம் ஆறு ஆயிரம்; ஷடரூத்ரா அதற்குக் கிழக்கு பாதி. கோட்டிரூத்ரா பன்னிரண்டு ஆயிரத்தின் மூன்று மடங்கு; சஹச்ரகோட்டிரூத்ரா, அடிகளின் எண்ணிக்கையின்படி, ஆயிரம் மடங்கு பத்து மில்லியன் ரூத்ராக்கள் எனக் கூறப்படுகிறது. வாயவீயா என்பது கடலின் நூறு மடங்கு; ஷர்மா சூரியனின் ஆயிரம் மடங்கு; இவ்வாறு, சிவா கணக்கீட்டின் அடிப்படையில், அவர்களின் எண்ணிக்கை நூறு ஆயிரங்களை அடைகிறது. ஆனால் வ்யாசர் அதை இருபத்தி நான்கு ஆயிரம் அடிகளாகச் சுருக்கினார்; இதில், சிவபுராணம் நான்காவது, ஏழு சாஹிதாக்களைக் கொண்டது. முந்தைய காலங்களில், புராணம் சிவனால் உருவாக்கப்பட்டது, மற்றும் அடிகளின் எண்ணிக்கையில், அது முதலில் நூறு மடங்கு பத்து மில்லியன் ஆக இருந்தது, ஆனால் உருவாக்கத்தின் ஆரம்பத்தில் மிகவும் மறக்கப்பட்டது. பத்தொன்பது, புராணங்களில் பத்தொன்பது மற்றும் பிற யுகங்களில், இது நான்கு லட்சமாகக் குறுக்கப்பட்டது. இப்போது, சிவபுராணம், இருபத்தி நான்கு ஆயிரம் அடிகளைக் கொண்டது, ஏழு சாஹிதாக்களைக் கொண்டதாகக் கூறப்படுகிறது, மற்றும் வேதத்திற்கே சமமாக மதிக்கப்படுகிறது. இதில், முதலாவது வித்யேஷ்வரா, இரண்டாவது ரௌத்ரி, மூன்றாவது ஷடரூத்ரா, நான்காவது கோட்டிரூத்ரா, ஐந்தாவது உமா, ஆறாவது கயிலாசம், மற்றும் ஏழாவது வாயவீயா என அழைக்கப்படுகிறது. இந்த தெய்வீக புராணம், சிவா என அழைக்கப்படும், ஏழு சாஹிதாக்களுடன், மிகச் சிறந்தது, பரமாத்மாவுக்கு சமமானது, மற்றும் அனைத்திற்கும் மேலான உச்ச இலக்குகளை வழங்குகிறது. யாராவது, பக்தியுடன், இந்த சிவபுராணத்தை அதன் ஏழு சாஹிதாக்களுடன், முழுமையாகப் பாடினால், அவர் வாழ்ந்துகொண்டே விடுதலை அடைகிறார். நூற்றுக்கணக்கான ஷ்ருதி, ஸ்ம்ருதி, புராணம், இதிஹாசம் மற்றும் ஆகமங்கள் இந்த சிவபுராணத்தின் சிறிய பகுதியே அல்ல. இந்த சுத்தமான சிவபுராணம், சிவனால் புகழ்பெற்றது, வ்யாசர் சுருக்கமாகக் கட்டமைக்கவில்லை, அவர் சிவனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டவர்; இது அனைத்து உயிர்களுக்கு நன்மை தருகிறது, மூன்று பீடங்களை அழிக்கிறது மற்றும் தர்மமுள்ளவர்களுக்கு நல்வாழ்வை வழங்குகிறது. இங்கு, வேதாந்த அறிவின் அடிப்படையில், ஏமாற்றமின்றி தர்மம் கற்பிக்கப்படுகிறது; இது பொறாமையின்றி அறிவாளிகள் அறிந்துகொள்ள வேண்டிய விஷயம், இங்கு சரியாக நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது, மற்றும் வாழ்க்கையின் மூன்று நோக்கங்களுடன் கூடியது. சிவா புராணம், உண்மையில் புராணங்களின் மும்மணி, வேதாந்தத்தின் அறிவுடன் பிரகாசிக்கிறது மற்றும் பரமத்மாவைப் பாடுகிறது; யாராவது இதைப் பக்தியுடன் பாடினாலும் அல்லது கேட்டாலும், அவர் சம்புக்குத் தன்னிடம் அன்பானவராகி, உச்ச இலக்கை அடைகிறார். இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பிறகு, உச்சமான முனிவர்கள் சூதரிடம் கூறினார்கள்: 'நமக்கு அந்த அற்புதமான புராணத்தைப் பாடுங்கள், இது வேதாந்தத்தின் உண்மையான சாரமும் முழுமையுமாகும்.' முனிவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்டு, சூதர் மகிழ்ச்சியுடன் சிவனை நினைவுகூர்ந்து, சிறந்த முனிவருக்கு பேசினார். 'எல்லா முனிவர்களும் கேளுங்கள், குற்றமற்ற சிவனை நினைவுகூர்ந்து, புராணத் திருப்பத்திற்கே அர்ப்பணிக்கப்பட்ட சிவபுராணத்தைப் பாடுங்கள்.' இங்கு, மூன்று மடங்கான பாடல் அன்புடன் பாடப்படுகிறது, பக்தி, அறிவு மற்றும் விலகலை கொண்டு வருகிறது. உண்மையான யதார்த்தம், வேதாந்தத்தின் மூலமாக அறிவிக்கப்படுகிறது. எல்லா முனிவர்களும் இந்த புராணத்தை கேளுங்கள், இது வேதங்களின் சாரம், இது பழமையான காலங்களில் மற்றும் பல முந்தைய சுழற்சிகளில் மீண்டும் மீண்டும் அறிவிக்கப்பட்டது. இந்த தற்போது, உருவாக்கத்தின் வேலை ஆரம்பித்தபோது, ஆறு குடும்பங்களின் முனிவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் உரையாடினார்கள். அவர்களிடையே ஒரு பெரிய விவாதம் எழுந்தது—'இது உச்சம், இது அல்ல'—அவர்கள் அழிக்க முடியாத பிரம்மனை அணுகி கேட்டனர். இவ்வாறு, சிவபுராணத்தின் மகத்துவம், அதன் அறிவு மற்றும் பக்தியுடன் மக்கள் அனைவருக்கும் ஒளி வழங்கி, அவர்களை அடியொற்றி, பரமத்மாவை அடைய உதவுகிறது.